രാമായണത്തിന്റെ മഹത്തായ കഥയിൽ, രണ്ട് രാജകുമാരന്മാർ, അവരുടെ മനോഹരമായ ഗായനത്തിൽ മുഴുകി, നന്മയും ധർമ്മവും നിറഞ്ഞ കഥയെ പൂർണ്ണമായും ആസ്വദിച്ച്, അതിനെ ദോഷമില്ലാതെ ഉച്ചരിച്ചുവെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. സദ്ഗുണങ്ങളാൽ സമ്പന്നമായ ആ സദസ്സിൽ, സന്യാസിമാർ, ദ്വിജർ, ധർമ്മത്തിൽ നിഷ്ഠിതരായവർ, ഈ രണ്ട് കുശിലവരെ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുകയും, അവരുടെ ഗായനത്തിൽ മുഴുകുകയും ചെയ്തു. അവരുടെ മുഖങ്ങളിൽ ദിവ്യമായ ആകർഷണം പ്രകടമായിരുന്നു; ഈ മഹാനായ സദസ്സിൽ, അവർ പൂർണ്ണമായും കേൾക്കുകയും, കണ്ണുകളിൽ കനത്ത കണ്ണീർ നിറയുകയും ചെയ്തു. "ശ്രേഷ്ഠം! ശ്രേഷ്ഠം!" എന്ന ശബ്ദം മുഴുവനും പ്രക്ഷിപ്തമായി, സദ്ഗുണങ്ങളാൽ സമ്പന്നനായ ആ സദസ്സിൽ, അവർ ആനന്ദത്തോടെ നിറഞ്ഞു. കുശിലവരുടെ ഈ ഗാനം, അതിന്റെ മധുരം, അതിന്റെ ശ്ലോകങ്ങൾ, എല്ലാവരെയും ആകർഷിച്ചു. ഈ സംഭവങ്ങൾ കാലം കഴിഞ്ഞിട്ടും, അവൻ കാഴ്ചയിൽ മുന്നിൽ ഉണ്ടായതുപോലെ വന്നു; അവർ ചേർന്ന്, സ്നേഹത്തോടെ, ആകർഷകമായ മേളയിൽ ഗാനമുയർത്തി. അവർക്ക് ലഭിച്ച പ്രശംസ, മഹാനായ സന്യാസികളാൽ, അവരുടെ വാദ്യങ്ങളുടെയും താളങ്ങളുടെയും സമന്വയത്തിൽ, എല്ലാ മനസ്സുകളെയും ആകർഷിച്ചു. അവർക്ക് അനുഗ്രഹങ്ങൾ, വസ്ത്രങ്ങൾ, വിവിധ ഉപകരണങ്ങൾ, എല്ലാം ലഭിച്ചു; സന്യാസികൾ അവരുടെ കൈകളിൽ അവരെ ആദരിച്ച്, ദീർഘായുസ്സിന്റെ ആശംസകൾ നൽകി. ഈ സത്യവാചക സന്യാസികൾ, "ഈ അത്ഭുതകരമായ കഥ സന്യാസിയാൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു," എന്ന് പറഞ്ഞു. ഈ ഗാനം, കാലങ്ങളോളം നീണ്ടു നിൽക്കുകയും, ശക്തി നൽകുകയും, കേൾക്കുന്ന എല്ലാവരെയും ആകർഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഓരോ സ്ഥലത്തും, ഈ രണ്ട് ഗായകർ അവരുടെ പ്രദർശനങ്ങളിൽ പ്രശംസിക്കപ്പെട്ടു. ഭരതന്റെ മൂത്ത സഹോദരൻ, ഇരുവരെയും കണ്ടു, തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു. ശത്രുഘ്നൻ, ലക്ഷ്മണൻ, ഭരതൻ എന്നിവരോടൊപ്പം, രാമൻ അവരെ ആദരിച്ച്, സ്വർണ്ണത്ത throne-ൽ ഇരുത്തി. "ഈ ദിവ്യരൂപങ്ങൾക്കുള്ള കഥ കേൾക്കപ്പെടട്ടെ," എന്ന് രാമൻ പറഞ്ഞു. അവരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ച്, രാമൻ അവരുടെ കഥയെ പാടാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു; അവർ ഹൃദയത്തിൽ നിന്നുള്ള ശബ്ദങ്ങളാൽ ആകർഷകമായി പാടാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, രാമൻ ആകൃതിയിൽ മുഴുകി. ഇപ്പോൾ, ഈ മഹാനായ ഐക്യത്തിന്റെ കഥയിൽ, സാഗരൻ എന്ന രാജാവിന്റെ മഹത്തായ പ്രവൃത്തികൾ, പ്രജാപതിയോടു തുടങ്ങി, നാം കേൾക്കേണ്ട ഈ മഹത്തായ കഥയുടെ തുടക്കത്തിലേക്ക് കടക്കുന്നു. ആയോധ്യ എന്ന മഹാനഗരത്തിൽ, മനുഷ്യരുടെ കർത്താവായ മനുവിന്റെ നിർമ്മിതമായ, 12 യോജനങ്ങൾ നീളവും 3 യോജനങ്ങൾ വീതിയും ഉള്ള, ആ പണ്ടത്തെ മഹത്തായ നഗരം, സുസജ്ജിതമായ വഴികളാൽ നിറഞ്ഞു. രാജാവ് ദശരഥൻ, ആ നഗരം കൈവശമാക്കി, ദിവ്യമായ വാസത്തിൽ ജീവിക്കുന്നു. അവിടെ, എല്ലാത്തരം കലയുകളിലും, യുദ്ധോപകരണങ്ങളിലും, വ്യാപാരികളുടെയും കലാകാരന്മാരുടെയും വാസം നിറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. മഹാനഗരം, നൃത്തക്കാർക്കും, ഗായകർക്കും, ശാലാ മരങ്ങൾക്കുമൊപ്പമുള്ള ഭംഗിയുള്ള തോട്ടങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ നഗരത്തിന്റെ ചുറ്റും, കാവലാളന്മാരും, കാവലാളന്മാരുടെ കൂട്ടങ്ങളും, സമ്പന്നമായ വാസങ്ങൾ നിറഞ്ഞു; ഇത്, ഇന്ദ്രന്റെ അമരാവതിയോട് സാമ്യമുള്ള ഒരു നഗരം പോലെ, ആകാശത്തെ പോലെ അത്ഭുതകരമായിരുന്നു. ഇങ്ങനെ, രാമായണത്തിന്റെ മഹത്തായ കഥ, ആദ്യം മുതൽ അവസാനത്തേയ്ക്ക്, സത്യവും ആഗ്രഹവും സമൃദ്ധിയും നിറഞ്ഞ ഒരു സഞ്ചാരത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു.