രാമന്റെ യാത്രയുടെ കഥ ആരംഭിക്കുന്നത് ദു:ഖത്താൽ നിറഞ്ഞ ഒരു നിമിഷത്തിൽ നിന്നാണ്. രാജഗരിയിൽ, രാജാവായ കാക്കയുടെ മരണത്തിൽ രാഘവൻ ദു:ഖിതനായി കരഞ്ഞു. കബന്ദനെക്കൊണ്ട് നടത്തിയ അഭിമുഖവും, പമ്പ lakesന്റെ ദൃശ്യവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സിൽ ആഴത്തിൽ പതിഞ്ഞിരുന്നു. പിന്നീട്, പഴങ്ങൾക്കും കിഴങ്ങുകൾക്കും ആശ്രയിച്ച ശബരിയുമായി കൂടിക്കാഴ്ചയും, പമ്പയിൽ ദു:ഖം അനുഭവിക്കുകയും, ഹനുമാനുമായി കൂടിയാലോചനയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ യാത്രയിൽ ചേർന്നു. രിഷ്യമുക പർവതത്തിലേക്ക് യാത്ര ചെയ്യുമ്പോൾ, സുഗ്രീവനുമായി കൂടിക്കാഴ്ച നടത്തി, വിശ്വാസവും സ്നേഹവും സ്ഥാപിച്ചു. വാലി-സുഗ്രീവ തമ്മിലുള്ള സംഘർഷവും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. വാലിയുടെ പരാജയം, സുഗ്രീവന്റെ പുനസ്ഥാപനം, താരയുടെ ദു:ഖം, ഒരു ഉടമ്പടിയും മഴക്കാലം കടന്നുപോകുന്നതും ഈ കഥയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു. രാഘവന്റെ lion-like കോപം ഉയർന്നു, armies ഒന്നിച്ച് കൂട്ടിയെടുത്തു, എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും അയച്ചു. ഭൂമിക്ക് റിപ്പോർട്ട് നൽകുകയും ചെയ്തു. രാഘവൻ തന്റെ അടയാളമായ अंगൂഥി ഹനുമാനെ നൽകി, ഒരു കരടിയുടെ ഗുഹ കാണുകയും, മരണമടയുന്നതിന് സമർപ്പിക്കാൻ തീരുമാനിക്കുകയും ചെയ്തു. സമ്പാതിയെ കൂടിയാലോചിക്കുകയും ചെയ്തു. മലയിൽ കയറി, കടലിനെ അതിക്രമിച്ചും, മൈനകനെ കണ്ടുമുട്ടുകയും, ഒരു രാക്ഷസിയുടെ ഭീഷണിയിൽ പെടുകയും ചെയ്തു. ശാഡ്ഢരമണിയുടെ നിഴലിനെ നേരിടുകയും, സിംഹികയെ നശിപ്പിക്കുകയും, ലങ്കയും മലയും കാണുകയും ചെയ്തു. രാത്രി ലങ്കയിൽ പ്രവേശിച്ച രാഘവൻ, ഒറ്റപ്പെട്ട ആലോചനയിൽ, കുടിവെള്ള സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി, സുരക്ഷിതമായ ആസ്വാദ്യത്തിന്റെ കാവലിലേക്കു gaze ചെയ്തു. രാവണനെ കണ്ടു, പൂശ്പക ചാരിതം കണ്ടു, അശോകവനത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു, സീതയെ കണ്ടു. തിരിച്ചറിയല് അടയാളം നൽകുകയും, സീതയുമായി സംഭാഷണം നടത്തി, രാക്ഷസിമാരെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തുകയും, ത്രിജടയുടെ സ്വപ്നം കണ്ടു. സീതയ്ക്ക് രത്നം നൽകുകയും, മരത്തിനെ തകർക്കുകയും, രാക്ഷസിമാരുടെ പടവുകൾ പറത്തുകയും, കിങ്കാരങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. വായു ദേവന്റെ മകനായ ഹനുമാന്റെ പിടിയിലായി, ലങ്ക തീയിൽ കത്തുമ്പോൾ, തിരിച്ചുവരവിൽ, തേൻ എടുത്തു. രാഘവനെ ആശ്വസിപ്പിക്കുകയും, രത്നം കൈമാറുകയും, കടലുമായി കൂടിയാലോചന നടത്തുകയും, നലന്റെ പാലം നിർമ്മിക്കുകയും ചെയ്തു. കടൽ കടന്നുപോയ ശേഷം, രാത്രി ലങ്കയെ ചുറ്റികൊണ്ടിരുന്ന രാഘവൻ, വിപിഷണനുമായി കൂട്ടായ്മ നടത്തി, കൊലപ്പെടുത്തലിന് ആവശ്യങ്ങൾ നൽകുകയും ചെയ്തു. kumbhakarna നശിപ്പിക്കുകയും, Meghanadaയെ തോൽപ്പിക്കുകയും, രാവണനെ നശിപ്പിക്കുകയും, കടലിന്റെ നഗരത്തിൽ സീതയെ വീണ്ടെടുക്കുകയും ചെയ്തു. വിപിഷണന്റെ consecration നടന്നു, പൂശ്പക ചാരിതം കണ്ടു, അയോധ്യയിലേക്ക് യാത്ര തുടങ്ങി, ഭാരദ്വാജനുമായി കൂടിക്കാഴ്ച നടത്തി. വായു ദേവന്റെ മകനായ ഹനുമാനെ അയച്ചു, ഭാരതനുമായി കൂടിയാലോചന നടത്തി, രാമന്റെ consecration ന്റെ ഭാഗമായ അനുഗ്രഹം, armies എല്ലാം വിടുകയും, തന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ സന്തോഷം അനുഭവിക്കുകയും, വൈദേഹിയെ അയച്ചു. ഇതുവരെ രാമന്റെ കഥയിൽ സംഭവിച്ച എല്ലാ സംഭവങ്ങളും, മഹാനായ sage വാൽമീകി തന്റെ കാവ്യത്തിന്റെ പിന്നീട് ഭാഗത്തിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നു. വാൽമീകി, രാമന്റെ രാജ്യം നേടിയ കഥയെ അത്ഭുതകരമായ വാക്കുകളിലും അർത്ഥത്തിലുമൊത്ത് എഴുതിയിരുന്നു. ഇരുപത്തിയാലു ആയിരം ശ്ലോകങ്ങളും, അഞ്ചു നിശ്ചയങ്ങളും, ആറു കണ്ഡങ്ങളും, ഉത്തരം എന്ന ഉപവിഭാഗവും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഈ മഹത്തായ കൃതിയെ പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, 'ഇത് ആരാണ് പാടുക?' എന്ന ചിന്തയിൽ അദ്ദേഹം ആലോചിച്ചു. അദ്ദേഹം കുഷനും ലവനും എന്ന രാജാവിന്റെ രണ്ട് പുത്രന്മാരെ കണ്ടു, അവർ ധർമ്മം, പ്രശസ്തി, സംഗീതത്തിൽ കഴിവുള്ള, വേദങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയ സഹോദരന്മാർ ആയിരുന്നു. അവരെ നോക്കിയപ്പോൾ, വേദങ്ങളെ ഉയർത്തുന്നതിനായി, അദ്ദേഹം അവരെ ഈ കാവ്യം പഠിപ്പിച്ചു. വ്രതം പാലിക്കുന്ന ഈ sage, സീതയുടെ മഹത്തായ കഥയും, പുലസ്ത്യന്റെ മകനായ രാക്ഷസന്റെ നശീകരണവും ഉൾക്കൊള്ളിച്ച രാമായണത്തിന്റെ മുഴുവൻ കവിതയെ രചിച്ചു. മധുരമായ പാടാനും പാടാനും സുഖകരമായ, മൂന്ന് അളവുകൾ ഉള്ള, ഏഴ് തരം മീറ്ററുകളാൽ സമ്പന്നമായ, തന്തിയും താളവും കൂടിയ ഈ കവിത, പ്രണയം, കരുണ, ഹാസ്യം, കോപം, ഭയവും, വീര്യവും, മറ്റ് അനുഭവങ്ങളുമായി നിറഞ്ഞതായിരുന്നു. ഈ രണ്ടു സഹോദരന്മാർ, സംഗീതത്തിന്റെ ശാസ്ത്രത്തിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയ, മധുരമായ ശബ്ദത്തിൽ പാടുന്ന, ഗന്ധർവന്മാരെ പോലെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടവരാണ്. അവരുടെ സൌന്ദര്യവും അനുഗ്രഹസൂചകമായ അടയാളങ്ങളും, മധുരമായ ശബ്ദത്തിൽ സംസാരിക്കുന്നതും, രാമന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നുണ്ടായ ഇരട്ട ചിത്രങ്ങൾ പോലെ ആയിരുന്നു. ഈ രാജകുമാരന്മാർ, സമ്പൂർണ്ണമായ ഉന്നതവും ധർമ്മപരമായ നാരാട്ടിവുമായ കാവ്യം mastered ചെയ്തു, അവരുടെ പാടൽ പൂർണ്ണമായും ദോഷമില്ലാതെ അവതരിപ്പിച്ചു. സേവകന്മാരുടെ, ദ്വിജന്മാരുടെ, സദാചാരികളെ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന സമ്മേളനങ്ങളിൽ, ഈ രണ്ടു സഹോദരന്മാർ, അവരേയ്ക്ക് നിർദ്ദേശിച്ചതുപോലെ, മുഴുവൻ ശ്രദ്ധയോടെ പാടിയിരുന്നു. മഹാ ആത്മാവും മഹത്തായ ഭാഗ്യവതിയും, എല്ലാ അനുഗ്രഹസൂചകമായ അടയാളങ്ങൾകൊണ്ടു അലങ്കൃതമായ ഈ രണ്ടു സഹോദരന്മാർ, ശുദ്ധമായ മനസ്സുള്ള സമാഹാരത്തിൽ, ഒരിക്കലും,assembled sages-ന്റെ ഇടയിൽ, ഈ കവിത പാടി. അവരുടെ പാടലുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, എല്ലാ sages-ന്റെ കണ്ണുകൾ കനത്ത കനത്ത കണ്ണീർ നിറഞ്ഞു. 'ശ്രേഷ്ഠം! ശ്രേഷ്ഠം!' എന്ന് അവർ ഉച്ചത്തിൽ പറഞ്ഞു, അത്ഭുതത്തിൽ മുഴുകി; എല്ലാ ധർമ്മപ്രിയരായ sages-കൾ സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞു. ഈ രണ്ടു കുഷീലവ ഗായകരെ പ്രശംസിച്ചു, 'ഈ ഗാനത്തിന്റെ മധുരം, പ്രത്യേകിച്ച് ശ്ലോകങ്ങളുടെ മധുരം!' എന്ന് പറഞ്ഞു. ഈ സംഭവങ്ങൾ ഏറെ കാലം മുമ്പുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും, അവയെ നമുക്ക് മുന്നിൽ തന്നെയുണ്ടായതുപോലെ അവതരിപ്പിച്ചു; ഈ രണ്ടു സഹോദരന്മാർ, കഥയെ പ്രതിനിധീകരിച്ച്, അത്ര നല്ലതായാണ് പാടിയത്. അവർ ഒരുമിച്ച്, മധുരമായ, ആവേശത്തോടെ പാടി; അതിനാൽ, ഈ രണ്ട് സഹോദരന്മാർ, austerity-യിൽ പ്രശസ്തമായ മഹാ sages-ൽ നിന്ന് പ്രശംസിക്കപ്പെട്ടു. ഇപ്പോഴാണ്, അവർ കൂടുതൽ ആവേശത്തോടെ, അത്യന്തം മധുരമായ പാടലുകൾ പാടുമ്പോൾ, ഒരു സന്തുഷ്ടനായ sage, അടുത്തുനിന്നു, അവരെ ഒരു വെള്ളക്കുടം നൽകി. മറ്റൊരാൾ, സന്തോഷത്തോടെ, പ്രശസ്തനായ, അവരെ കട്ടിലിന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ നൽകി; മറ്റൊരാൾ, ഒരു കറുത്ത അമ്പലത്തിൻറെ ത്വക്ക് നൽകി, മറ്റൊരാൾ, ഒരു പവിത്രമായ തന്തു നൽകി. ഈ മഹത്തായ കഥ, രാമന്റെ മഹത്വത്തെ, സീതയുടെ ദു:ഖത്തെ, സ്നേഹത്തെ, ധർമ്മത്തെ, എല്ലാം ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു പാട്ടായി, ഇന്നും നമ്മെ പ്രചോദിപ്പിക്കുന്നു.