രാവണന്റെ সভയില് വേഗം വളരുന്ന ആശങ്കയുടെ നിഴലില്, വിഭീഷണന് തന്റെ സഹോദരനും രാജാവുമായ രാവണനെയും അവന്റെ പ്രഭുക്കളെയും ഉണര്ത്തി മുന്നറിയിപ്പ് നല്കി. "ദശരഥപുത്രനെ യുദ്ധത്തില് ജയിക്കാന് രാവണനും, അതീവശക്തനായ ത്രിശിരനും, കുംബകര്ണപുത്രനായ നികുംബനും, ഇന്ദ്രജിത്തും, പ്രഹസ്തനും—even ഇന്ദ്രന്റെ തുല്യശക്തിയുള്ളവരും—ശക്തരല്ല," വിഭീഷണന് പറഞ്ഞു. "ദേവാന്തകനും, നരാന്തകനും, മഹാബലന് അതികായനും, പര്വ്വതസമാനശക്തിയുള്ള അകമ്പനനും രാഘവനെ നേരിടാന് കഴിയില്ല. ഈ രാജാവിന് ദുരിതത്തില് ആകുമ്പോള്, അവന്റെ കൂട്ടുകാരായി തീര്ന്ന ശത്രുക്കളായ നിങ്ങള് അവനെ അനന്തരക്ഷസന്മാരുടെ നാശം തേടിയാണ് പിന്തുടരുന്നത്; സ്വഭാവത്തില് കഠിനനും, പരിഗണനയില്ലാതെയും പ്രവര്ത്തിക്കുന്നവനാണ് അവന്. നിങ്ങള് എല്ലാവരും ചേര്ന്ന്, അനന്തമായ പുഴുക്കളും ആയിരം തലകളും ഉള്ള മഹാസര്പ്പം പോലെ ഈ രാജാവിനെ ചുറ്റി പിടിച്ചിരിക്കുന്നു; അതിന്റെ പാശത്തില് നിന്ന് അവനെ ശക്തിയായി മോചിപ്പിക്കണം. അവന്റെ മുടി പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ കൂട്ടുകാര് സന്തോഷത്തോടെ ഒന്നിച്ച് രാജാവിനെ തടയുന്നതിന് മുന്പേ, അവനെ രക്ഷിക്കണം—വലിയ ശക്തിയുള്ളവര് പിടിക്കപ്പെട്ടവനെ കാത്തുപോലെയാണ് അത്. രാഘവന്റെ സൈന്യസമുദ്രം വേഗത്തില് അവനെ മൂടുമ്പോള്, നിങ്ങള് ഒന്നിച്ച് ചേര്ന്ന് അവനെ രക്ഷിക്കണം; കാരണം അയാള് കകുത്സ്ഥന്റെ പാതാളത്തില് വീഴുകയാണ്. ഇതാണ് ഈ രാവണനഗരത്തിനും രാജാവിനും കൂട്ടുകാര്ക്കും ഉചിതമായ മാര്ഗം; ഞാന് സത്യമായാണ് പറയുന്നു—മൈഥിലിയെ ആ മനുഷ്യരാശ്രേഷ്ഠന് രാമന് നല്കണം. ശത്രുവിന്റെയും സ്വന്തം ശക്തിയും അവസ്ഥയും ക്ഷയം വളര്ച്ചയും ബുദ്ധിപൂര്വ്വം നിരീക്ഷിച്ച്, ഉപദേശകന് തന്റെ യജമാനന് ഉചിതവും ഹിതവുമായ വാക്കുകള് പറയേണ്ടതാണ്." ഇതോടെ മഹാത്മാവായ വിഭീഷണന്റെ വാക്കുകള് ശ്രവിച്ച ശേഷം, യുദ്ധകാണ്ഡത്തിലെ മഹാഭാരതത്തിലുള്ള പതിനഞ്ചാം അധ്യായം തുടങ്ങുന്നു. ബ്രഹസ്പതിസമാനബുദ്ധിയുള്ള വിഭീഷണന്റെ ഉപദേശം ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ട ശേഷം, രാക്ഷസവീര്യത്തില് ശ്രേഷ്ഠനായ മഹാത്മാവായ ഇന്ദ്രജിത് അവിടെ这样 പറഞ്ഞു: "സ്നേഹിതനായ സഹോദരാ, നീ എന്തിനാണ് ഭയപ്പെടുത്തുന്നും പ്രയോജനമില്ലാത്തവുമായ വാക്കുകള് പറയുന്നത്? ഈ കുടുംബത്തില് ജനിച്ചവന് വളര്ന്നില്ലെങ്കിലും ഇങ്ങനെ പറയുകയോ ചെയ്യുകയോ ചെയ്യും എന്നില്ല. ധര്മ്മം, ശക്തി, വീര്യം, ധൈര്യം, പ്രഭ എന്നിവയില് ഈ കുടുംബത്തില് നിന്നു മാറിയ ഒരാളുണ്ട്—അത് നീ തന്നെയാണ്, വിഭീഷണാ. നീ ഞങ്ങളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നത് എന്തിനാണ്? മനുഷ്യരാജാവിന്റെ ആ രണ്ട് പുത്രന്മാരെ ഒരു സാധാരണ ശക്തിയുള്ള രാക്ഷസന് പോലും കൊല്ലാനാവില്ലെന്ന് പറയുന്നത് എന്തിന്? ഭൂമിയില് മൂന്നുലോകങ്ങളുടെയും രാജാവായ ഇന്ദ്രനെ കീഴടക്കിയത് ഞാനല്ലയോ? അന്ന് ദേവതകള് എല്ലാവരും ഭയന്ന് ദിശകളിലേക്ക് ഓടി. എറാവതത്തെ ഞാന് നിലത്തേക്ക് ഇടിച്ചുവീഴ്ത്തി, അവന്റെ ദന്തങ്ങള് പിഴുതെടുത്തു; ദേവതകളെ ഞാന് ഭയപ്പെടുത്തി. ദേവരുടേയും മഹാദിത്യരുടേയും അഹങ്കാരം ഞാന് തകര്ക്കുന്നു; അങ്ങനെ ശക്തിയുള്ള ഞാന് മനുഷ്യരാജാവിന്റെ പുത്രന്മാരെ ജയിക്കാനാവില്ലേ?" ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ ഈ വാക്കുകള് കേട്ട വിഭീഷണന് വീണ്ടും പറഞ്ഞു: "സ്നേഹിതാ, നിനക്ക് ഉചിതമായ ഉപദേശം നല്കാനുള്ള ധൈര്യവും സ്ഥിരതയുമില്ല; നീ ഇനിയും ബാലനാണ്, നിന്റെ ബുദ്ധി പാകമായിട്ടില്ല. അതുകൊണ്ട് തന്നെ, നീ അര്ത്ഥശൂന്യമായ വാക്കുകള് പറയുന്നു; അവ നിന്റെ തന്നെ നാശത്തിലേക്ക് നയിക്കും. രാവണപുത്രനായിട്ടാണ് നീ സംസാരിക്കുന്നത്, പക്ഷേ നീ സ്നേഹത്തിന്റെ മുഖം ധരിച്ച ശത്രുവാണ്; രാഘവന്റെ നാശം കേട്ട് സന്തോഷിക്കുന്നതില് നിന്നാണ് നിന്റെ ഭ്രമം. നിന്റെ മനസ്സിന് അത്യന്തം ദുഷ്ടതയുണ്ട്; നിന്നെ കൊണ്ടുവന്നവനും മരണയോഗ്യനാണ്—ഇതുപോലെയുള്ള ബാലന്, ഉന്മാദിയും ഭയങ്കരനും, മന്ത്രിസഭയില് എത്തിച്ചവന്. നീ ധൈര്യരഹിതനും വിനയരഹിതനും, സ്വഭാവത്തില് കഠിനനും, കുറഞ്ഞ ബുദ്ധിയുമുള്ളവനും, ദുഷ്ടചിത്തനുമാണ്; നീ അത്യന്തം ദുഷ്ടനും ബാല്യത്തിന്റെ പേരിലാണ് സംസാരിക്കുന്നത്, ഇന്ദ്രജിത്തേ. രാഘവന്റെ അസ്ത്രങ്ങള്—ബ്രഹ്മദണ്ഡംപോലെയും, കാലദണ്ഡംപോലെയും, യമദണ്ഡംപോലെയും—യുദ്ധത്തില് നേരിടാന് ആര്ക്കും കഴിയില്ല. ഭവ്യമായ ധനവും ആഭരണങ്ങളും ദിവ്യവസ്ത്രങ്ങളും രത്നങ്ങളും, സീതാദേവിയെയും രാമന് നല്കണം; അങ്ങനെ, രാജാവേ, നമ്മള് ദുഃഖരഹിതരായി ഇവിടെ ജീവിക്കാം." ഇതോടെ യുദ്ധകാണ്ഡത്തിലെ പതിനാറാം അധ്യായം തുടങ്ങുന്നു. നല്ലതും ഹിതവുമായ വാക്കുകള് പറഞ്ഞ വിഭീഷണനോട്, വിധിയുടെ പ്രേരണയാല് രാവണന് കഠിനമായ വാക്കുകള് പറഞ്ഞു: "ഒരു സഹപത്നിയോടോ, വിഷമുള്ള പാമ്പിനോടോ ജീവിക്കാം; പക്ഷേ, സ്നേഹത്തിന്റെ മുഖം ധരിച്ച ശത്രുവിനോടൊരിക്കലും കഴിയില്ല. എല്ലായിടത്തും ബന്ധുക്കളുടെ സ്വഭാവം എനിക്കറിയാം, രാക്ഷസാ; ദുരിതം വരുമ്പോള് ബന്ധുക്കള് തന്നെയാണ് സന്തോഷിക്കുന്നത്. വീരനായാലും, വിദഗ്ധനായാലും, വൈദ്യനായാലും, ധാര്മ്മികനായാലും, ബന്ധുക്കള് അവനെ അവഗണിക്കും. പരസ്പരം ദുഃഖത്തില് ആഹ്ലാദിക്കുന്നവരും, രഹസ്യപ്രതീക്ഷയുള്ളവരും, ഭയാനകരുമായ ബന്ധുക്കളാണ് ഏറ്റവും ഭയപ്പെടുത്തുന്നത്. കമലവനത്തില് ആനകള് പാടിയ ശ്ലോകങ്ങള് കേട്ടിട്ടുണ്ട്; ഞാന് അവ ചൊല്ലാം—മനുഷ്യരെ പാശത്തില് ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്നത് ഞാന് കണ്ടിട്ടുണ്ട്. തീയും ആയുധങ്ങളും പാശങ്ങളും ഞങ്ങള്ക്ക് ഭയമില്ല; നമ്മുടെ സ്വന്തം ബന്ധുക്കളാണ് ഏറ്റവും ഭയപ്പെടുത്തുന്നത്. അവര് നമ്മെ പിടികൂടാനുള്ള മാര്ഗം കണ്ടെത്തും; അതിനാല് ഞങ്ങള് ഈ കഠിനനിയമം സ്ഥാപിച്ചു. പശുക്കളില് ധനം, ബന്ധുക്കളില് ഭയം, സ്ത്രീകളില് ചഞ്ചലത, ബ്രാഹ്മണന്മാരില് തപസ്—ഇവയാണ്. അതുകൊണ്ട്, സ്നേഹിതാ, ഞാന് ഇതൊന്നും ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല—ലോകത്ത് ബഹുമാനിക്കപ്പെട്ടവനായി, ഐശ്വര്യത്തില് ജനിച്ചവനായി, ശത്രുക്കളെ കീഴടക്കിയവനായി നിന്നാലും. ജലകണങ്ങള് താമരയിലേയ്ക്ക് വീഴുമ്പോള് ചേര്ന്നില്ലപോലെ, അതുപോലെ തന്നെ ദുഷ്ടരോടുള്ള സൗഹൃദം. ശരദ്കാലത്ത് മേഘങ്ങള് മഴയൊഴുക്കുമ്പോഴും ഭൂമിയില് അതു ചേര്ന്നില്ലപോലെ, ദുഷ്ടരോടുള്ള സൗഹൃദവും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്. തേന് ലഭിക്കാത്തിടത്ത് തൃപ്തരാകാതെ തേനീച്ച പോകുന്നതുപോലെയും, കാശപൂവില് തേന് ഇല്ലാതെ കുടിക്കുന്നതുപോലെയും, കുളിച്ച ആന തുമ്പികൊണ്ട് പൊടി തളിച്ച് ദേഹത്തെ മലിനമാക്കുന്നതുപോലെ, ദുഷ്ടരോടുള്ള സൗഹൃദവും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്." ഇങ്ങനെ കഠിനമായ വാക്കുകള് കേട്ട വിഭീഷണന്, നീതിപൂര്വ്വം സംസാരിച്ചവനായി, തന്റെ ഗദയുമെടുത്ത് നാല് രാക്ഷസന്മാരോടൊപ്പം എഴുന്നേറ്റു.