ഹനുമാൻ ലങ്കയുടെ സമീപത്തേക്ക് എത്തുമ്പോൾ, അവൻ കാറ്റിൽ ആടുന്ന പുഷ്പങ്ങൾ നിറഞ്ഞ മരങ്ങൾ, ചിലത് ക buds ്സുമായി, അതിന്റെ മുകളിലേയ്ക്ക് പറക്കുന്ന പക്ഷികൾ കാണുന്നു. അവൻ കുയിൽ, ഹംസ എന്നിവ നിറഞ്ഞ, കുമുദം, പദ്മം എന്നിവ കൊണ്ട് മൂടിയിരിക്കുന്ന, ആകർഷകമായ കുളങ്ങളും, വിവിധ ജലാശയങ്ങളും കാണുന്നു. ശക്തിയുള്ള ഹനുമാൻ എല്ലാ കാലങ്ങളിലും പുഷ്പവും പഴവും നൽകുന്ന വിവിധ വൃക്ഷങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ഉദ്യാനങ്ങൾ കാണുന്നു. പിന്നീട് അവൻ രാവണൻ ഭരിക്കുന്ന അതിമഹത്വമുള്ള ലങ്കയിലേക്ക് അടുക്കുന്നു; അത് പദ്മം, കുമുദം എന്നിവ നിറഞ്ഞ കുഴികൾ കൊണ്ടും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. സീതയെ അപഹരിച്ചതിനുശേഷം രാവണൻ കാവൽ നിൽക്കുന്ന ഈ നഗരം, ഭയാനകമായ ബാണങ്ങൾ കൈവശമുള്ള രാക്ഷസന്മാർ ചുറ്റും കാവൽ നിൽക്കുന്ന സ്ഥലം ആണ്. അതിന്റെ ചുറ്റും പൊൻ മതിൽ, മലകളെയും ശരദ്മേഘങ്ങളെയും പോലെ ഭവനങ്ങൾ, ഉയർന്ന avenues, നൂറുകണക്കിന് ഗോപുരങ്ങൾ, പതാകകളും അലങ്കാരങ്ങളും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ദിവ്യമായ പൊൻ വാതായനങ്ങളും തണ്ടുകളും, ദേവതകളുടെ നഗരത്തെ പോലെ, ലങ്കയെ ഹനുമാൻ കാണുന്നു. അവൻ ലങ്കയെ മലയുടെ മുകളിലായും, ആകാശത്തിൽ പറക്കുന്ന പോലെ, മനോഹരമായ ഭവനങ്ങൾക്കൊടുവിൽ കാണുന്നു. രാക്ഷസരാജാവ് കാവൽ നിൽക്കുന്ന, വിഷ്വകർമാ നിർമ്മിച്ച, ആകാശത്തിൽ തൂങ്ങുന്ന പോലെ തോന്നുന്ന ഈ നഗരം ഹനുമാൻ കാണുന്നു. അവൻ ramparts, മതിലുകൾ, അതിന്റെ കിടിലം പോലെ; വലിയ ജലാശയങ്ങൾ, അതിന്റെ വസ്ത്രം പോലെ; അതിന്റെ അറ്റങ്ങൾ ആയുധങ്ങൾ കൊണ്ടും ഗോപുരങ്ങൾ കൊണ്ടും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഹനുമാൻ വടക്കേ വാതായനത്തിൽ എത്തി, വിഷ്വകർമാ മനസ്സിൽ നിർമിച്ച പോലെ തീർത്ത്, ലങ്കയെ നിരീക്ഷിക്കുന്നു. ഉയർന്ന ഭവനങ്ങൾ, കൈലാസം പോലുള്ള, ആകാശം വരച്ച്, ആകാശം താങ്ങുന്ന പോലെ, അവൻ കാണുന്നു. ഭയാനകമായ രാക്ഷസന്മാർ നിറഞ്ഞ, ഭോഗവതിയിൽ പാമ്പുകൾ പോലെ, മനസ്സിൽ ചിന്തിക്കാൻ കഴിയാത്ത, സുതാര്യമായ, കുബേരൻ ഒരിക്കൽ താമസിച്ച നഗരം. ഭയാനകമായ രാക്ഷസന്മാർ കാവൽ നിൽക്കുന്ന, കുന്തം, ശൂലം, ദന്തങ്ങൾ ഉള്ളവരായി, വിഷപാമ്പുകൾ കാവൽ നിൽക്കുന്ന ഗുഹയെ പോലെ. ലങ്കയുടെ വലിയ സംരക്ഷണവും സമുദ്രവും, രാവണൻ എന്ന ഭയാനകമായ ശത്രുവിനെ ഓർത്ത്, ഹനുമാൻ ആലോചിക്കുന്നു: "വാനരങ്ങൾ ഇവിടെ എത്തിയാലും, യുദ്ധം വഴി ലങ്കയെ ജയിക്കാൻ കഴിയില്ല; ദേവന്മാർക്കുപോലും അതു സാധ്യമല്ല. ശക്തിയുള്ള രാഘവൻ ഈ ദുർജയമായ, കട്ടിയുള്ള, രാവണൻ കാവൽ നിൽക്കുന്ന ലങ്കയിൽ എത്തിച്ചേരുകയാണെങ്കിൽ, അവൻ എന്ത് ചെയ്യും?" "രാക്ഷസന്മാരുടെ ഇടയിൽ, സമാധാനം, സമ്മാനം, വിഭജനം, യുദ്ധം എന്നിവയ്ക്ക് യാതൊരു സാധ്യതയും ഇല്ല. വേഗത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കാൻ കഴിയുന്ന നാലു വാനരങ്ങൾ മാത്രം വഴിയുണ്ട്: വാലിയുടെ പുത്രൻ, നീലൻ, ഞാൻ, ബുദ്ധിമാൻ വാനരരാജാവ്." "വൈദേഹി ജീവനോടെ ഉണ്ടോ എന്നറിയുന്നതുവരെ ഞാൻ ചിന്തിക്കും; ജനകയുടെ മകളെ കണ്ട ശേഷം ആലോചിക്കും." അങ്ങനെ ആ ശക്തിയുള്ള വാനരൻ, ആ മലയുടെ മുകളിലിരുന്ന്, രാമന്റെ വിജയത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു നിമിഷം ചിന്തിച്ചു. "ഈ രൂപത്തിൽ ഞാൻ രാക്ഷസന്മാർ കാവൽ നിൽക്കുന്ന നഗരത്തിൽ പ്രവേശിക്കാൻ കഴിയില്ല. എല്ലാ ശക്തിയുള്ള, ഭയാനകമായ രാക്ഷസന്മാരെയും ഞാൻ വഞ്ചിച്ചേണം, ജനകിയുടെ മകളെ അന്വേഷിക്കുമ്പോൾ. ദൃശ്യമായും അദൃശ്യമായും, രാത്രിയിൽ, ശരിയായ സമയത്ത്, വലിയ ദൗത്യം പൂർത്തിയാക്കാൻ ലങ്കയിൽ പ്രവേശിക്കണം." "ഈ നഗരം ദേവന്മാർക്കും അസുരന്മാർക്കും ജയിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഭയാനകമായത് കാണുമ്പോൾ, ഹനുമാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും ചിന്തിച്ചു: 'ജനകയുടെ മകളെ രാവണൻ കാണാതെ എങ്ങനെ കാണാൻ സാധിക്കും?'" "സ്വയം അറിയുന്ന രാമന്റെ ഉദ്ദേശ്യം നഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കണം; ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്ക് ജനകയുടെ മകളെ രഹസ്യമായി കാണണം. സ്ഥലം, സമയം, ഭയക്കര ദൂതൻ എന്നിവ കാരണം ഉദ്ദേശ്യങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെടുന്നു, സൂര്യോദയത്തിൽ ഇരുണ്ടതുപോലെ. ലാഭ-നഷ്ടം വിവേചനം ഉപയോഗിച്ച് എടുത്ത തീരുമാനവും ഉദ്ദേശ്യം നശിച്ചാൽ പ്രകാശിക്കില്ല; ദൂതന്മാർ സ്വയം ബുദ്ധിമാനെന്ന് കരുതുമ്പോൾ കാര്യങ്ങൾ നശിക്കുന്നു." "ഉദ്ദേശ്യം നശിക്കാതെ എങ്ങനെ ചെയ്യാം? ഭയക്കരത്വം എങ്ങനെ വരാതിരിക്കും? സമുദ്രം കടന്നത് എങ്ങനെ ഫലപ്രദമാവും?" "എനിക്ക് ദാനവന്മാർ കാണുന്നെങ്കിൽ, ഈ ദൗത്യം രാവണനും, സ്വയം അറിയുന്ന രാമനും, ഇരുവരുടെയും ഉദ്ദേശ്യത്തിന് അപഹതമായിരിക്കും." "രാക്ഷസന്മാരുടെ രൂപത്തിൽ പോലും എവിടെയും മറഞ്ഞു നില്ക്കാൻ സാധ്യമല്ല; മറ്റേതെങ്കിലും രൂപത്തിൽ എങ്കിലും അത്രയേറെ അസാധ്യമാണ്." "ഇവരുടെ ഭയാനകമായ പ്രവൃത്തികൾക്ക് ഒന്നും മറഞ്ഞു പോകുന്നില്ല; എന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ കാറ്റിനുമാണ് അവിടെ മറഞ്ഞു പോകാൻ കഴിയില്ല." "എന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ എങ്കിൽ മറഞ്ഞു നില്ക്കുകയാണെങ്കിൽ, ഞാൻ നശിക്കും; എന്റെ യജമാനന്റെ ഉദ്ദേശ്യം നഷ്ടപ്പെടും." "അതുകൊണ്ട്, ഞാൻ രാത്രിയിൽ ചെറിയ രൂപം സ്വീകരിച്ച് ലങ്കയിൽ പ്രവേശിക്കും; രാഘവന്റെ ഉദ്ദേശ്യം പൂർത്തിയാക്കാൻ." "രാവണന്റെ നഗരത്തിൽ, അത്രയേറെ കടക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള നഗരത്തിൽ, ഞാൻ രാത്രിയിൽ എല്ലാ ഭവനങ്ങളിലും പ്രവേശിച്ച് ജനകയുടെ മകളെ കാണും." അങ്ങനെ തീരുമാനിച്ച ഹനുമാൻ, വൈദേഹിയെ കാണാൻ ആകാംക്ഷയോടെ, സൂര്യൻ അസ്തമിക്കുവാൻ കാത്തുനിന്നു. സൂര്യൻ അസ്തമിച്ച്, രാത്രി വന്നപ്പോൾ, വാതാത്മജനായ ഹനുമാൻ തന്റെ ശരീരം ചെറുതാക്കി, പൂച്ചയുടെ വലിപ്പമാക്കി, അതിശയകരമായ രൂപത്തിൽ എത്തുന്നു. അപ്രത്യക്ഷമായ twilight-ൽ, ഹനുമാൻ, ഊർജ്ജം നിറഞ്ഞ്, വേഗത്തിൽ ചാടിയെത്തി, വലിയ റോഡുകൾ വ്യക്തമായി വിഭജിച്ച മനോഹരമായ നഗരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.