വാനരര് സീതയെ കണ്ടെത്താനായി കഠിനമായ അന്വേഷണത്തില് മുഴുകിയിരുന്നപ്പോള്, അവര് മുഴുവന് ക്ഷീണിതരായി cave-ല് നിന്നു പുറത്തു വരുന്ന ഹംസ, ക്രെയ്ന്, സരസ പക്ഷികളെ കണ്ടു. "ഈ ഗുഹയില് വെള്ളം ഉണ്ടെന്നു തോന്നുന്നു; ചക്രവാക പക്ഷികള് വെള്ളത്തില് തഴഞ്ഞു പുറത്തു പറക്കുന്നു," എന്നതായിരുന്നു അവരുടെ ആശങ്ക. ഗുഹയുടെ പ്രവേശനത്തില് പുഷ്ടമായ മരങ്ങള് നിലകൊള്ളുന്നത് കണ്ടു, എല്ലാവരും ആ ഇരുണ്ട cave-ലേക്ക് കടന്നു. അവിടെ, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും കാണാത്ത, ഭയാനകമായ ഒരു സ്ഥലം വാനരര് കണ്ടു; അവരുടേത് രോമം നനഞ്ഞു, ഭയത്തില് നിശ്ചലമായി. അവിടെ സിംഹങ്ങളും, വിവിധ വന്യജീവികളും, പക്ഷികളും കാണപ്പെട്ടു. കടുവ പോലെയുള്ള വാനരര് ആ ഇരുണ്ട cave-ലേക്ക് കടന്നു; അവര്ക്ക് കാഴ്ചയോ, തേജസ്സോ, ശക്തിയോ ഒന്നും പ്രവര്ത്തിച്ചില്ല. കാഴ്ച കാറ്റുപോലെ ഇരുണ്ടതില് നീങ്ങി; ആ വാനര-എലിഫന്റുകള് cave-ല് വേഗത്തില് കടന്നു. അവിടെ, പ്രകാശമുള്ള, മനോഹരമായ, എല്ലാ വിധത്തിലും ഉത്തമമായ ഒരു പ്രദേശം അവര് കണ്ടു. ആ ഭയാനക cave-ല്, വിവിധ മരങ്ങള് തിങ്ങിയിടത്ത്, പരസ്പരം അണിഞ്ഞു, ഒരു യോജന ദൂരമത്രയും യാത്ര ചെയ്തു; ക്ഷീണിതരായി, ദാഹം കൊണ്ട് അലഞ്ഞു. കുറേ സമയം cave-ല് അലഞ്ഞു, വാനരര് ക്ഷീണിച്ച്, മുഖം മങ്ങിക്കൊണ്ടു, ദു:ഖിതരായി. ജീവന് പ്രതീക്ഷയില്ലാതെ, heroes പ്രകാശം കണ്ടു; അവിടെ, ഇരുണ്ടതില്ലാത്ത, സുഖപ്രദമായ ഒരു വനത്തില് എത്തി. അവര് തീപോലെ തെളിയുന്ന, സ്വര്ണ്ണമരങ്ങള് കണ്ടു; സാല്, പന, തമാല, പുനാഗ, വഞ്ജുല, ധവ മരങ്ങള്. ചമ്പക, നാഗ, കർണികാര മരങ്ങള്, പൊൻപൂക്കളും, ചുവന്ന താളികളും നിറഞ്ഞു. പൊൻ അലങ്കാരങ്ങളുള്ള വള്ളികൾ, യുവ സൂര്യനെപ്പോലെ, ബെറിൽ കല്ല്തട്ടുകൾ. സ്വർണ്ണത്തിൽ നിന്നുള്ള, തെളിയുന്ന മരങ്ങൾ; നീലക്കല്ല് നിറമുള്ള താവുകൾ, പക്ഷികൾ ചുറ്റി. വലിയ സ്വർണ്ണമരങ്ങൾ, ഉദയസൂര്യനെപ്പോലെ; ശുദ്ധ സ്വർണ്ണത്തിൽ നിന്നുള്ള മീനുകൾ, വലിയ താവുകൾ. അവിടെ, വാനരർ വ്യക്തമായ വെള്ളം നിറഞ്ഞ താവു കുളങ്ങൾ കണ്ടു; സ്വർണ്ണം, വെള്ളി പാളയങ്ങൾ. സ്വർണ്ണം ജാലകങ്ങൾ, മുത്തു വലകൾ; നിലം സ്വർണ്ണവും വെള്ളിയും, ബെറിൽ കല്ലുകൾ അലങ്കരിച്ച്. വാനരർ മനോഹരമായ വീടുകൾ കണ്ടു; പൂക്കളും പഴങ്ങളും നിറഞ്ഞ മരങ്ങൾ, പൊൻ, മാണിക്യങ്ങളെപ്പോലെ. സ്വർണ്ണമധുവിൽ തിങ്ങിയ പൊൻതേനീച്ചകൾ; രത്നം, സ്വർണ്ണം കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച കിടക്കകളും ഇരിപ്പിടങ്ങളും. സ്വർണ്ണം, വെള്ളി, കഞ്ചം കൊണ്ടുള്ള vessel heaps ചുറ്റും. ദിവ്യ അഗരു, ചന്ദനം, ശുദ്ധ ഭക്ഷ്യങ്ങൾ, മൂല, പഴങ്ങൾ. വിലയേറിയ വാഹനങ്ങൾ, മധുരമധു, ദിവ്യവസ്ത്രങ്ങൾ. നിറമുള്ള blankets, മൃഗചർമ്മങ്ങൾ, തീപോലെ തെളിയുന്നു. ശുദ്ധമായ സ്വർണ്ണ heaps everywhere. തിരഞ്ഞു നടക്കുമ്പോൾ, heroic monkeys bark, കൃഷ്ണമൃഗചർമ്മം ധരിച്ച ഒരു സ്ത്രീയെ അടുത്ത് കണ്ടു. അവൾ തപസ്സ് ചെയ്യുന്ന, നിയന്ത്രിത ഭക്ഷ്യവും, ദീർഘതപസ്സ് കൊണ്ട് പ്രകാശമുള്ളവളായിരുന്നു; അത്ഭുതം നിറഞ്ഞു, വാനരർ അവിടെ നിശ്ചലമായി. ഹനുമാൻ ചോദിച്ചു: "നീ ആരാണ്? ഈ cave ആരുടേത്?" പർവതത്തെപ്പോലെ ഹനുമാൻ, വയോധികയായ സ്ത്രീയെ അഞ്ജലി ചൈത്വം അഭിവാദ്യം ചെയ്തു ചോദിച്ചു: "നീ ആരാണ്? ഈ cave, ഈ ഭവനം ആരുടേത്? ഈ രത്നങ്ങൾ ആരുടേത്?" ഇതോടെ, മഹത്വമുള്ള വാല്മീകി രാമായണത്തിലെ കിഷ്കിന്ദാ ഭാഗത്തിലെ അമ്പതൊന്നാം അധ്യായം ആരംഭിക്കുന്നു. ഹനുമാൻ, ആ ഭാഗ്യവതിയായ, തപസ്സിൽ മികവുള്ള, കൃഷ്ണമൃഗചർമ്മം ധരിച്ച സ്ത്രീയെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു: "നാം ഈ cave-ൽ അന്ധകാരത്തിൽ, ക്ഷീണിതരായി, ദാഹവും വിശപ്പും കൊണ്ട്, അപ്രത്യക്ഷമായി കടന്നു. ഭൂമിയിലെ വലിയ ഒരു തുറവിൽ പ്രവേശിച്ചു, ദാഹം കൊണ്ട് കഷ്ടപ്പെട്ടു, ഇവ ആസ്ചര്യജനകമായ വസ്തുക്കൾ കണ്ടു." "ഇവയെല്ലാം കണ്ടു, ഞങ്ങൾ ആശങ്കയോടും ഭ്രമയോടും മനസ്സിൽ സംശയത്തോടെ. ഈ ഉദയസൂര്യനെപ്പോലെ പൊൻമരങ്ങൾ ആരുടേത്?" "ഈ ശുദ്ധ ഭക്ഷ്യങ്ങൾ, മൂല, പഴങ്ങൾ, പൊൻപാളയങ്ങൾ, വെള്ളി ഭവനങ്ങൾ—കാർയമാരുടേത്?" "പൊൻജാലകങ്ങൾ, രത്നവലകൾ, പൂത്തും പഴപ്പെട്ടും സുഗന്ധമുള്ള മരങ്ങൾ ചുറ്റിയ ഈ വീടുകൾ ആരുടേത്?" "ജാംബുനദം പൊൻമരങ്ങൾ, പൊൻതാവുകൾ, ഇവയെല്ലാം ആരുടെ ശക്തിയിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്?" "പൊൻമീനുകളും, ആമകളും ഇവിടെയുണ്ടാകുന്നത് എങ്ങനെ? ഇതെല്ലാം നിങ്ങളുടെ തപസ്സിന്റെ ഫലമോ, മറ്റാരുടെയോ?" "നമുക്ക് അറിയില്ല; ദയവായി എല്ലാം പറയണം." ഹനുമാന്റെ ഈ ചോദ്യം കേട്ട്, തപസ്സിൽ മികവുള്ള, ധർമ്മപാലനത്തിൽ ഉറച്ച സ്ത്രീ പറഞ്ഞു: "വാനരശ്രേഷ്ഠ ഹനുമാനേ, മായ എന്ന ഒരു ശക്തിയുള്ള, മായാവി പുരുഷൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ, ഈ മുഴുവൻ പൊൻവനം, തന്റെ മായാവി ശക്തിയാൽ സൃഷ്ടിച്ചു. പുരാതനകാലത്ത്, ദാനവന്മാരുടെ തലവന്മാർക്കായി chief architect ആയിരുന്നു; വിഷ്വകർമനെപ്പോലെ." "അവൻ തന്നെയാണ്, ഈ പൊൻ, ദിവ്യ, ഉത്തമ ഭവനം നിർമ്മിച്ചത്; ആയിരം വർഷങ്ങൾ കഠിനതപസ്സു ചെയ്തു, ഈ വലിയ വനത്തിൽ.