വാല്മീകിരാമായണമ്

യജ്ഞം പുരോഗമിക്കുമ്പോൾ, പരമോന്നതനായ ബ്രഹ്മപുത്രനായ കുശൻ, രാജാവ് കുശനാഭനോട്这样 പറഞ്ഞു: “മകനേ, നിനക്കു നിന്റെതുപോലെ ധർമ്മനിഷ്ഠനായ ഒരു പുത്രൻ ജനിക്കും; അവന്റെ മുഖാന്തിരം നിനക്ക് ഗാധിയും ലോകത്തിൽ ശാശ്വതമായ കീർത്തിയും ലഭിക്കും.” ഇങ്ങനെ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞ ശേഷം, കുശൻ ആകാശത്തിലേക്ക് ഉയർന്ന് ബ്രഹ്മലോകത്തിലേക്ക് യാത്രയായി. അതിനുശേഷം, ചില ദിവസങ്ങൾക്കകം, ധർമ്മനിഷ്ഠനായ കുശനാഭനു ഗാധി എന്ന പേരിൽ പരമധാർമ്മികനായ ഒരു പുത്രൻ ജനിച്ചു. കകുത്ഥ്സ വംശജനായ രാമ, ആ ഗാധിയാണ് എന്റെ പിതാവ്; ഞാൻ കൗശികൻ, കുശന്റെ വംശത്തിൽ ജനിച്ചവൻ, രഘുവരന്റെ പ്രിയനായവൻ. എന്റെ അഗ്രജയായ സഹോദരി സത്യവതിയും, ധർമ്മത്തിൽ സ്ഥിരനിലയുള്ളവളായി, ഋചീകനു കല്യാണം കഴിച്ചു. ആ മഹാനായ സത്യവതി ഭർതൃഭക്തയായി സ്വർഗത്തിലേക്ക് ശരീരത്തോടുകൂടി ഉയർന്നു, മഹാനദിയായ കൗശികിയായി. ദിവ്യമായ, ശുദ്ധജലമുള്ള, മനോഹരമായ, ഹിമാലയത്തിൽ വിശ്രമിക്കുന്ന എന്റെ സഹോദരി കൗശികി ലോകക്ഷേമത്തിനായി നദിയായി. അതുകൊണ്ട്, രഘുനന്ദന, ഞാൻ ഹിമാലയത്തിൻ സമീപം സന്തോഷത്തോടെ കൗശികിയോടൊപ്പം സ്നേഹബന്ധത്തോടെ താമസിക്കുന്നു. സത്യവതി സത്യവും ധർമ്മവും പാലിച്ചു, ഭർത്താവിനോടു ഭക്തിയോടെ, മഹാഭാഗ്യശാലിയായി കൗശികി എന്ന ശ്രേഷ്ഠനദിയായി. രാമ, വ്രതം പാലിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ അവളെ വിട്ട് ഇവിടെ വന്നു; സിദ്ധാശ്രമം എത്തി, നിന്റെ തേജസാൽ ഞാൻ സിദ്ധനായി. രാമ, ഇതാണ് എന്റെ ജനനവും വംശവും ദേശവും സംബന്ധിച്ച കഥ, നീ ചോദിച്ചതുപോലെ, മഹാബാഹുവായവാ. കകുത്സ വംശജ, ഞാൻ ഈ കഥകൾ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കെ അർദ്ധരാത്രി കടന്നിരിക്കുന്നു; ഇപ്പോൾ വിശ്രമിക്കൂ, നമുക്ക് യാതനയിൽ തടസ്സം ഒന്നും വരരുതെന്നും ഭദ്രം ഉണ്ടാകട്ടെ എന്നും ആശംസിക്കുന്നു. എല്ലാ വൃക്ഷങ്ങളും അചഞ്ചലമായി, കാട്ടുമൃഗങ്ങളും പക്ഷികളും ഒളിച്ചിരിക്കുന്നു; ദിശകൾ ഇരുട്ടാൽ മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, രഘുനന്ദന. സന്ധ്യാകാലം മങ്ങിത്തുടങ്ങുന്നു; ആകാശം നക്ഷത്രങ്ങളാൽ കണ്ണുപോലെ പ്രകാശിക്കുന്നു. തണുത്ത കിരണങ്ങളോടെ ചന്ദ്രൻ ഉദിച്ചുവരുന്നു, ലോകത്തിലെ അന്ധകാരത്തെ നീക്കി, സകല ജീവജാലങ്ങൾക്കും ആനന്ദം പകരുന്നു. രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ജീവികൾ, യക്ഷന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ, ഭയാനകമായ മാംസഭക്ഷകരായ ഭൂതങ്ങൾ എല്ലാം ചുറ്റും സഞ്ചരിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, മഹാതേജസ്വിയായ മഹർഷി വിശ്വാമിത്രൻ മൗനത്തിലായി; എല്ലാ മഹർഷികളും 'ശ്രേഷ്ഠം, ശ്രേഷ്ഠം' എന്നു അഭിനന്ദിച്ചു. കുശികവംശം മഹത്തായതും, സദാ ധർമ്മനിഷ്ഠരായതും, ബ്രഹ്മസമാനരായ മഹാപുരുഷന്മാരാണ് കുശപുത്രന്മാർ. വിശ്വാമിത്ര, നീ പ്രത്യേകിച്ച് പ്രശസ്തനാണ്; കൗശികി എന്ന ശ്രേഷ്ഠനദി നിന്റെ വംശത്തിന് മഹത്വം നൽകുന്നു. പ്രസന്നനായ കുശികപുത്രൻ മഹർഷി, പ്രധാനമുനികളാൽ സ്തുതിക്കപ്പെട്ടു, സൂര്യൻ അസ്തമിക്കുന്നതുപോലെ വിശ്രമത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. രാമനും സൌമിത്രിയും അത്ഭുതത്തോടെ മഹർഷിയെ സ്തുതിച്ച്, വിശ്രമത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. ശോണമഹാനദിയുടെ തീരത്ത് ശേഷിച്ച രാത്രിയിൽ മഹർഷിമാരോടൊപ്പം രാമനും വിശ്രാമിച്ചു. രാത്രി തെളിഞ്ഞപ്പോൾ, വിശ്വാമിത്രൻ രാമനോട് പറഞ്ഞു: “രാമ, രാത്രി തെളിഞ്ഞു, പ്രഭാതം ആരംഭിക്കുന്നു. എഴുന്നേൽക്കൂ, ഭദ്രം ഉണ്ടാവട്ടെ, യാത്രയ്ക്ക് ഒരുക്കമാകൂ.” വിശ്വാമിത്രന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട രാമൻ, പ്രഭാതകർമ്മങ്ങൾ നിർവഹിച്ചു യാത്രയ്ക്കു തയ്യാറായി: “ഈ ശോനാനദി മനോഹരവും ശുദ്ധജലവും ആഴമുള്ളതും മണൽതിട്ടകളാൽ അലങ്കൃതമായതും ആണ്. മഹർഷേ, നാം എങ്ങനെയാണ് കടക്കേണ്ടത്?” വിശ്വാമിത്രൻ പറഞ്ഞു: “ഞാൻ സൂചിപ്പിച്ച ഈ വഴിയാണ് മഹർഷിമാർ യാത്രചെയ്യുന്നത്.” അങ്ങനെ മഹർഷിയുടെ നിർദേശപ്രകാരം എല്ലാവരും കാടുകൾക്കിടയിൽ വഴി കണ്ടു മുന്നേറി. ദീർഘദൂരം സഞ്ചരിച്ച്, അർദ്ധദിവസം പിന്നിട്ടപ്പോൾ, അവർ മഹർഷിമാരാൽ അഭിവന്ദ്യമായ ജാഹ്നവീ നദിയെ കണ്ടു. ആ പുണ്യനദി, ഹംസകളും ക്രൗഞ്ചപക്ഷികളും നിറഞ്ഞു, എല്ലാവരും സന്തോഷത്തോടെ അവളെ കണ്ടു. നദീതീരത്ത് എല്ലാവരും താമസസ്ഥലം ഒരുക്കി, ആചാരപ്രകാരം കുളിച്ച് പിതൃദേവതാർച്ചന നടത്തി. അഗ്നിഹോത്രവും ഹവിസ്സും കഴിച്ചു, ആനന്ദഭരിതരായി ജാഹ്നവീതീരത്ത് പ്രവേശിച്ചു. സകലരും വിശ്വാമിത്രനെ ചുറ്റിയും, രഘുവംശജന്മാരായ രാമനും ലക്‌ഷ്മണനും യഥാനിയമം ഇരുന്നു. രാമൻ സന്തോഷത്തോടെ വിശ്വാമിത്രനോട് ചോദിച്ചു: “മഹർഷേ, ത്രയീപഥഗാമിനിയായ ഗംഗാനദിയുടെ ഉത്ഭവവും ജനനവും എങ്ങനെ എന്നറിയാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എങ്ങനെ അവൾ മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും കീഴടക്കി നദികളിൽ ശ്രേഷ്ഠയായി?” രാമന്റെ വാക്കിൽ പ്രേരിതനായി വിശ്വാമിത്രൻ ഗംഗയുടെ ഉത്ഭവവും ജനനവും വിവരിക്കാൻ തുടങ്ങി: “രാമ, പർവതാധിപനായ ഹിമവാൻ, ഭൂമിയിൽ അപാര സൗന്ദര്യമുള്ള രണ്ടു പുത്രിമാരുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ മാതാവായ മെനാ, മെരുവിന്റെ പുത്രിയായ മനോഹരിയും സുന്ദരവക്ഷസുമായ ഹിമവാന്റെ പ്രിയഭാര്യയായിരുന്നു. അവരിൽ നിന്ന് രഘുനന്ദന, ഗംഗ എന്ന മൂത്ത പുത്രിയും, ഉമാ എന്ന രണ്ടാമത്തെ പുത്രിയും ജനിച്ചു. ശേഷം, ദേവന്മാരുടെ കാര്യം പൂർത്തിയാക്കുവാൻ താൽപര്യപ്പെട്ട ദേവതകൾ, മൂത്ത പുത്രിയായ ഗംഗയെ, ത്രയീപഥഗാമിനിയായ നദിയെ, ഹിമവതിൽ നിന്ന് അഭ്യർഥിച്ചു.