വാല്മീകിരാമായണമ്

മാല്യവത് പർവതത്തിൽ വസിക്കുമ്പോൾ, പ്രകൃതിയുടെ സമൃദ്ധിയും മനോഹാരിതയും ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും, രാമന് അതിൽ സന്തോഷം കുറവായിരുന്നു. സീതയെ ഓർത്തപ്പോൾ—ആത്മാവിനെക്കാൾ പ്രിയമായ ഭാര്യയെ—പ്രത്യേകിച്ച് ഉദയചന്ദ്രനെ കണ്ടപ്പോൾ, രാമന്റെ മനസ്സ് ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങി. രാത്രിയിൽ വിശ്രമിക്കുമ്പോൾ, കണ്ണീരും വേദനയും നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ, ഉറക്കം രാമനെ വിട്ടുപോയി. രാമന്റെ ഈ ദുഃഖം പങ്കിട്ട ലക്ഷ്മണൻ സമാധാനപൂർവ്വം അവനോട് പറഞ്ഞു: "മഹാപുരുഷനേ, ഈ ദുഃഖം മതിയാകട്ടെ. ദുഃഖം ഉള്ളിടത്ത് യാതൊരു ശ്രമവും വിജയിക്കാറില്ലെന്ന് നിനക്ക് അറിയാം. ലോകത്തിൽ നീ പ്രവർത്തനപരനായവനാണ്, ദേവന്മാരോട് ഭക്തിയുള്ളവനും, സത്യനിഷ്ഠനും, ധർമ്മനിരതനുമാണ് നീ, രാഘവാ. ശത്രുവിനെ, പ്രത്യേകിച്ച് ആ രാക്ഷസനെ, ദൃഢനിശ്ചയമില്ലാതെ ജയിക്കുവാൻ കഴിയില്ല. നീ ധൈര്യത്താൽ അവനെ യുദ്ധത്തിൽ സംഹരിക്കാൻ കഴിവുള്ളവനാണ്. ദു:ഖം ഉപേക്ഷിച്ച് മനസ്സിനെ ദൃഢമാക്കൂ; അപ്പോൾ നീ ആ രാക്ഷസനെയും അവന്റെ ബന്ധുക്കളെയും നശിപ്പിക്കുവാൻ കഴിയും. ഭൂമിയും സമുദ്രങ്ങളും കാടുകളും മലകളും നീ ഉലർത്താൻ കഴിയുന്നവനാണ്; അപ്പോൾ ആ രാവണനെയോ? മഴക്കാലം വന്നിരിക്കുന്നു; ശാരദ്കാലം വരെ കാത്തിരിക്കുക. അപ്പോൾ രാവണനെയും അവന്റെ രാജ്യത്തെയും സംഹരിക്കും. അഗ്നിയെ കുഴച്ചുപോകുമ്പോൾ ഉത്തമഹോമം അർപ്പിച്ച് അതിനെ ഉണർത്തുന്നതുപോലെ, ഞാൻ നിന്റെ ശക്തിയെ ഉണർത്തും." ലക്ഷ്മണന്റെ ഈ ഹിതകരവും ശുഭകരവുമായ വാക്കുകൾ ആദരപൂർവ്വം കേട്ട രാഘവൻ സ്നേഹപൂർവ്വം പ്രതികരിച്ചു: "ഭക്തിയുള്ളവനും സ്നേഹപൂർവ്വവും സത്യസന്ധനും ധീരനുമായവൻ പറയേണ്ടത് നീ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, ലക്ഷ്മണാ. എല്ലാ ശ്രമങ്ങളെയും തകർക്കുന്ന ഈ ദു:ഖം ഞാൻ ഇനിയും വഹിക്കില്ല; ധൈര്യപ്രവർത്തനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള നിന്റെ ആവേശം ഞാൻ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു. നീ പറഞ്ഞതുപോലെ ഞാൻ ശാരദ്കാലം കാത്തിരിക്കും. സുഗ്രീവനും നദികളും അനുഗ്രഹം നൽകട്ടെ. സഹായത്തിന് പ്രതിഫലം നൽകേണ്ടത് വീരന് കടമയാണ്; കൃതഘ്നതയും പ്രത്യുപകാരം ചെയ്യാതിരിയ്ക്കലും മഹാജനങ്ങളുടെ മനസ്സിനെ തകർക്കുന്നു." ഇത് ആലോചിച്ച ലക്ഷ്മണൻ കൈകൂപ്പി രാമന്റെ വാക്കുകൾ ആദരിക്കുകയും തന്റെ മനസ്സിലുള്ള ഉത്തമസങ്കൽപ്പങ്ങൾ പങ്കുവെച്ചു: "രാജാവേ, നിന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ ഉടൻ തന്നെ നിറവേറും. വാനരൻ നീ പറഞ്ഞതുപോലെ പ്രവർത്തിക്കും. മഴക്കാലം സഹിച്ചുകൊണ്ട് ശാരദ്കാലം കാത്തിരിക്കൂ; ശത്രുവിനെ കീഴടക്കാൻ ധൈര്യത്തോടെയും ക്ഷമയോടെയും ഈ നാലു മാസം ഈ സിംഹങ്ങൾ നിറഞ്ഞ മലയിൽ വസിച്ച് ഒരുക്കങ്ങൾ നടത്തൂ." ഇങ്ങനെ, കിഷ്കിന്ദാകാണ്ഡയിലെ ഇരുപത്തിയെട്ടാമത്തെ സargaം ആരംഭിക്കുന്നു. വാലിയെ വധിച്ച് സുഗ്രീവനെ രാജാവാക്കി, മാല്യവത് പർവതശൃംഗത്തിൽ വസിച്ച രാമൻ ലക്ഷ്മണനോട് പറഞ്ഞു: "ഇപ്പോൾ മഴക്കാലം ആരംഭിച്ചു. ആകാശം കിടിലോലമായ കറുത്ത മേഘങ്ങൾകൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഒൻപത് മാസം സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങൾ ഉൾക്കൊണ്ട ആകാശം, സമുദ്രത്തിന്റെ സാരം കുടിച്ച ശേഷം, മഴയായി അമൃതം പകരുന്നു. സൂര്യൻ, മേഘങ്ങളാൽ നിർമ്മിതമായ പടികൾ കയറി, കുട്ടജവും അർജുനവുമുള്ള പുഷ്പമാലകൾ അണിഞ്ഞു പ്രകാശിക്കുന്നു. സന്ധ്യാകാലത്തിന്റെ ചുവന്നതും വെളുത്തതുമായ കിരണങ്ങളിൽ, മേഘങ്ങൾ പിളർന്നതുപോലെ ആകാശം പരിക്കേറ്റവനായി കെട്ടിയിട്ടതുപോലെ തോന്നുന്നു. സന്ധ്യയുടെ ചന്ദനവർണ്ണത്തിൽ, മന്ദമാരുതം വീശുമ്പോൾ, ആകാശം സ്നേഹത്താൽ വേദനിക്കുന്നവനുപോലെ തെളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. കടുംചൂടിൽ വാടി, ഇപ്പൊഴിതാ മഴവെള്ളത്തിൽ നനഞ്ഞ ഭൂമി, ദു:ഖം അനുഭവിക്കുന്ന സ്ത്രീപോലെ കരയുന്നതുപോലെയാണ്. മേഘങ്ങളിൽ നിന്നു വിടുവിച്ച കമ്ഫരസ്മിതമായ, കെതകപുഷ്പസുഗന്ധമുള്ള കാറ്റ് കൈയാൽ കുടിച്ചു കഴിക്കാവുന്നതുപോലെ തണുപ്പാണ്. ഈ മലയിൽ പൂത്തുലഞ്ഞ അർജുനവൃക്ഷങ്ങളും, കെതകപ്പൂവിന്റെ സുഗന്ധവും, ഒഴുകുന്ന വെള്ളപ്പൊക്കവും, സമാധാനത്തിലായ സുഗ്രീവനെ അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നതുപോലെയാണ്. കറുത്ത മേഘങ്ങൾ ചുറ്റിയ മലകൾ, ഒഴുകുന്ന നീരൊഴുക്കുകൾ യജ്ഞോപവീതംപോലെയും, കാറ്റ് നിറഞ്ഞ ഗുഹകളിൽ വേദഘോഷം മുഴങ്ങുന്നതുപോലെയും അനുഭവപ്പെടുന്നു. മേഘങ്ങൾക്കിടയിൽ പൊന്നുപോലെയുള്ള ഇടിമിന്നലുകൾ ചാടുമ്പോൾ, ആകാശം ഇടിമുഴക്കത്തിൽ വിറയച്ചുപോകുന്നു. ഇരുണ്ട മേഘങ്ങളിൽ മിന്നുന്ന ഇടിമിന്നലിൽ, രാവണന്റെ മടിയിൽ വിറയുന്ന സീതയെ ഞാൻ കാണുന്നപോലെയാണ്. പ്രണയികൾക്ക് പ്രിയമായ ദിക്കുകൾ, ഇപ്പോൾ മേഘങ്ങൾക്കാൽ മറഞ്ഞ്, ചന്ദ്രനും നക്ഷത്രങ്ങളും കാണാതായി, വഴികൾ അടഞ്ഞിരിക്കുന്നു. സൗമിത്രേ, ഈ മലയുടെ ചാരൽപ്രദേശങ്ങളിൽ പൂത്തിരിക്കുന്ന കുട്ടജവൃക്ഷങ്ങൾ, മഴയെ ആഗ്രഹിച്ച് കണ്ണുനീരിൽ കുതിർന്നവരായി എന്റെ ദു:ഖവും ആഗ്രഹവും ഉണർത്തുന്നു. ഇന്ന് പൊടി കെട്ടി, കാറ്റ് മൃദുവായിരിക്കുന്നു; ചൂട് ശമിച്ചിരിക്കുന്നു; രാജാക്കന്മാർ യാത്രകൾ നിർത്തി, യാത്രികർ വീട് തിരികെ പോവുന്നു. ചക്രവാകപക്ഷികൾ, തടാകത്തിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ, കൂട്ടുകാർക്കൊപ്പം ചേർന്ന് പോവുന്നു; മഴകൊണ്ടു വഴികൾ ഒഴുകുമ്പോൾ, രഥയാത്രകൾ നിർത്തിയിരിക്കുന്നു. മേഘങ്ങൾക്കിടയിൽ ചില ഭാഗങ്ങളിൽ പ്രകാശവും, മറ്റുചില ഭാഗങ്ങളിൽ ഇരുണ്ടതും; മലകൾക്കാൽ മറഞ്ഞ ആകാശം, സമുദ്രത്തിൻറെ സമാധാനമായ ഉപരിതലത്തെപ്പോലെയാണ്. സർജയും കടംബപ്പൂക്കളും കലർന്ന, ഖനിജങ്ങളാൽ ചുവപ്പായ മലവെള്ളങ്ങൾ, മയിലുകളുടെ കൂക്കളോടൊപ്പം ഒഴുകുന്നു. പാകമായ ജംബുഫലങ്ങൾ, തേൻചേർത്തതും, മൂക്കുകൾ കൂട്ടിയതും, കാറ്റാൽ ചിതറി വീഴുന്ന നിറവ്യത്യാസമുള്ള മാങ്ങകൾ, ഭൂമിയിൽ വീണു കിടക്കുന്നു. മേഘങ്ങൾ, ഇടിമിന്നലിന്റെ പതാകകളും, കുരുവികളുടെ പുഷ്പമാലകളും അണിഞ്ഞ്, മഹാമലശൃംഗങ്ങളെപ്പോലെ, യുദ്ധത്തിനൊരുങ്ങുന്ന മദ്യപാനികൾപോലെ ഇടിമുഴക്കത്തോടെ ഗർജിക്കുന്നു." ഇങ്ങനെ, പ്രകൃതിയുടെ മാറ്റങ്ങൾ നിരീക്ഷിച്ചും സഹോദരസ്നേഹത്തിലും, ദു:ഖം അതിജീവിച്ചും, രാമനും ലക്ഷ്മണനും ശത്രുവിനെ കീഴടക്കാൻ മനസ്സുറപ്പിച്ച് മഴക്കാലം കാത്തുനിന്നു.