വാല്മീകിരാമായണമ്

വാതദേവൻ, effortless ആയ പ്രവർത്തനങ്ങളാൽ പ്രശസ്തനായവൻ, ഒരു ദിവസം കുശനാഭയുടെ നൂറു പുത്രിമാരോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: “ഞാൻ നിങ്ങളെല്ലാവരെയും ആഗ്രഹിക്കുന്നു; നിങ്ങൾ എന്റെ ഭാര്യമാർ ആകണം. നിങ്ങളുടെ മാനുഷാവസ്ഥ ഉപേക്ഷിച്ചാൽ നിങ്ങൾക്ക് ദീർഘായുസും, ക്ഷീണമില്ലാത്ത യൗവനവും, അമരത്വവും ലഭിക്കും. മനുഷ്യരിൽ യൗവനം ക്ഷണികമാണ്, എന്നാൽ നിങ്ങൾക്ക് അതു ഒരിക്കലും ക്ഷയിക്കില്ല.” വാതദേവന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, ആ നൂറു കന്യാകമാരും ചിരിക്കയുമാക്കി, മറുപടി പറഞ്ഞു: “ദേവതകളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ദേവാ, നീ എല്ലാ ജന്തുക്കളിലും സഞ്ചരിക്കുന്നു; എല്ലാവർക്കും നിന്റെ ശക്തി അറിയാം. എങ്കിൽ എന്തുകൊണ്ട് നീ ഞങ്ങളെ അവഗണിക്കുന്നു? ദൈവമേ, ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും കുശനാഭ രാജാവിന്റെ പുത്രിമാരാണ്. ഞങ്ങൾ തപസ്സു ചെയ്യുന്നത് ഞങ്ങൾക്കുള്ള യോജ്യമായ സ്ഥാനം നഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കാൻ തന്നെയാണ്, ദേവാ. ഞങ്ങളുടെ സത്യസന്ധനായ പിതാവിനെ നീ അപമാനിക്കേണ്ട സമയമൊന്നും വരരുതേ, ദുഃശ്രദ്ധനായവനേ. ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ ധർമ്മാനുസരണം, പിതാവിലൂടെയാണ് ഭർത്താവിനെ തേടുന്നത്. ഞങ്ങളുടെ പിതാവാണ് ഞങ്ങളുടെ ദൈവവും, പരമാധികാരിയും. പിതാവ് ആര്ക്ക് ഞങ്ങളെ നൽകുന്നു, അവൻ തന്നെയാണ് ഞങ്ങളുടെ ഭർത്താവ്.” ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടവണ്ണം, ഹരിദേവൻ അതിശയകോപത്തോടെ അവരുടെ ശരീരങ്ങളിൽ പ്രവേശിച്ച് അവയെ ഒടിച്ചു തകർത്തു. ആ നൂറു കന്യാകമാരുടെയും ശരീരങ്ങൾ വിരൽ വലിപ്പത്തിലേക്ക് ചുരുങ്ങി, അവർ ഭയത്തോടെ രാജാവിന്റെ ആലയത്തിലേക്ക് ഓടിപ്പോയി. അകത്തേക്ക് കടന്നപ്പോൾ, അവർ അതീവ വ്യാകുലരായി, ലജ്ജയോടെ, കണ്ണുകളിൽ കണ്ണീരോടെ നിന്നു. തങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട പുത്രിമാരെ ഇങ്ങനെ തകർന്നും ദുഃഖിതരുമായും കണ്ട കുശനാഭ രാജാവ് അതീവ വിഷമത്തോടെ ചോദിച്ചു: “ഇത് എന്താണ്, മക്കളേ? ആരാണ് ധർമ്മം അവഗണിച്ചത്? ആരാണ് നിങ്ങളെ ഇങ്ങനെ വളഞ്ഞതാക്കിയത്? നിങ്ങൾ നടക്കുന്നു, പക്ഷേ സംസാരിക്കുന്നില്ല.” രാജാവ് ആഴമായി ഉശിരിട്ട്, മനസ്സു ശമിപ്പിച്ചു. അടുത്ത്, കുശനാഭയുടെ ജ്ഞാനപൂർവമായ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, ആ നൂറു കന്യാകമാരും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാൽതാഴെ തലവച്ച് പറഞ്ഞു: “രാജാവേ, എല്ലായിടത്തും സഞ്ചരിക്കുന്ന വാതൻ, ധർമ്മത്തിനെ അവഗണിച്ച്, ന്യായമല്ലാത്ത വഴിയിൽ ഞങ്ങളെ അപമാനിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ഞങ്ങൾ പിതാവിന്റെ അധികാരത്തിലാണു, സ്വതന്ത്രരല്ല. ഞങ്ങളുടെ പിതാവിനെയാണ് നീ തിരഞ്ഞെടുക്കേണ്ടത്; അവൻ ഞങ്ങളെ നിന്നോട് നൽകുകയാണെങ്കിൽ മാത്രമേ ഞങ്ങൾ നിന്റെഭാര്യമാർ ആകൂ. അവൻ ഞങ്ങളുടെ വാക്കുകൾ അംഗീകരിച്ചില്ല, പാപത്തിൽ ബന്ധിച്ചവൻ ആകയാൽ, ഞങ്ങൾ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ വാതൻ ഞങ്ങളെ കർശനമായി തട്ടിക്കൊണ്ടു.” ഇവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട കുശനാഭ രാജാവ്, മഹാനായ ധർമ്മശീലിയും, അതിവിശിഷ്ടമായ തേജസ്സുള്ളവനും, പുത്രിമാരോട് പറഞ്ഞു: “ക്ഷമയാണു സഹിഷ്ണുതയുള്ളവർക്ക് പ്രധാനമായ ധർമ്മം, മക്കളേ. നിങ്ങൾ ഏകമനസ്സോടെ കുടുംബത്തിന്റെ മഹത്വം സംരക്ഷിച്ചു. സ്ത്രീകൾക്ക് അലങ്കാരമാണ്, പുരുഷന്മാർക്ക് ക്ഷമയാണ്; എന്നാൽ ദേവന്മാർക്കു പോലും ഇങ്ങനെയുള്ള ക്ഷമ പ്രാപിക്കാനാവില്ല. നിങ്ങൾ എല്ലാവരും കാണിച്ച ഈ ക്ഷമ, ദാനമാണ്, സത്യമാണ്, യജ്ഞമാണ്, മക്കളേ. ക്ഷമയാണ് യശസ്സും, ധർമ്മവും, ലോകം ക്ഷമയിൽ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.” ഇങ്ങനെ തന്റെ പുത്രിമാരോട് പറഞ്ഞ രാജാവ് അവരെ വിട്ടയച്ചു. അതിനുശേഷം, അദ്ദേഹം മന്ത്രിമാരുമായി ചേർന്ന് യുക്തിയോടെ, യോജ്യമായ സ്ഥലം, സമയവും, ഉചിതനായ വരനും ആലോചിച്ചു. അതേ സമയത്ത്, ചൂലി എന്ന മഹാതപസ്വി, ബ്രഹ്മചാര്യവും സദാചാരവും പാലിച്ചുകൊണ്ട്, ബ്രാഹ്മണതപസ്സിൽ ലീനനായി അവിടെയിരുന്നു. ആ സന്യാസിയുടെ സേവനത്തിനായി, ഉർമിലയുടെ പുത്രിയായ ഗന്ധർവ്വകന്യയായ സോമദാ അവിടെ വന്നു. സോമദാ ഗുരുനാഥനെ വിനയത്തോടെ വന്ദിച്ച്, സേവനത്തിൽ മുഴുകി, നിശ്ചിതകാലം സദാചാരത്തോടെ അവിടെ താമസിച്ചു. ഗുരു അതിനാൽ സന്തോഷിച്ചു. പിന്നീട്, രഘുവംശജനായ രാമാ, ആ സന്യാസി അവളോട് പറഞ്ഞു: “ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാണ്, നിനക്കു നല്ലതുണ്ടാകട്ടെ; ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം, പറയൂ.” സന്യാസിയുടെ സന്തോഷം മനസ്സിലാക്കി, വാഗ്മിയായ ഗന്ധർവ്വകന്യ സോമദാ മൃദുവായ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു: “ബ്രാഹ്മണതേജസ്സും തപസ്സും ഉള്ള മഹാതപസ്വിനേ, ഞാൻ ബ്രാഹ്മണതപസ്സുള്ള, ധാർമ്മികനായ ഒരു പുത്രനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എനിക്ക് ഭർത്താവില്ല; ഞാൻ ആരുടെയും ഭാര്യയുമല്ല. ബ്രാഹ്മണ മാർഗ്ഗത്തിൽ ഞാൻ നിന്നെ സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു; നീ എന്നെ ഒരു പുത്രനുള്ളതിനു യോഗ്യനാണ്.” അവളുടെ ഈ പ്രാർത്ഥനയിൽ സന്തുഷ്ടനായ ബ്രഹ്മർഷി, മനസ്സിൽനിന്നു ജനിച്ച, ബ്രഹ്മദത്തൻ എന്ന ഉത്തമ ബ്രാഹ്മണ പുത്രനെ അവളെ അനുഗ്രഹിച്ചു. ആ ബ്രഹ്മദത്തൻ പിന്നീട് കാംപില്യ നഗരത്തിൽ രാജാവായി, ദേവേന്ദ്രനെപ്പോലെ തേജസ്സോടെ വസിച്ചു. അതിനുശേഷം, കുശനാഭ രാജാവ് തന്റെ നൂറു പുത്രിമാരെ ബ്രഹ്മദത്തനോട് വിവാഹം കഴിപ്പിക്കണമെന്ന് തീരുമാനിച്ചു. സന്തോഷത്തോടെ ബ്രഹ്മദത്തനെ ക്ഷണിച്ച്, തന്റെ നൂറു പുത്രിമാരെയും അവനു നൽകി. ക്രമമായി, ബ്രഹ്മദത്തൻ അവരെ വിവാഹം ചെയ്തു, ദേവേന്ദ്രൻ തന്റെ ഭാര്യമാരെ സ്വീകരിച്ചതുപോലെ. അവന്റെ സ്പർശം മാത്രം കൊണ്ട്, അവർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്ന ദോഷവും വേദനയും മാറി, ആ നൂറു പുത്രിമാരും അതുല്യമായ സൗന്ദര്യത്തോടെ തിളങ്ങി. പുത്രിമാരെ വാതദോഷത്തിൽനിന്ന് മോചിതരായി കണ്ട കുശനാഭ രാജാവ് അതീവ സന്തോഷത്തോടെ, വീണ്ടും വീണ്ടും ആനന്ദിച്ചു. പുത്രിമാരെ വിവാഹം കഴിച്ചതിനു ശേഷം, കുശനാഭ രാജാവ് ബ്രഹ്മദത്തനെ ഭാര്യമാരോടൊപ്പം ഗുരുക്കന്മാരോടും കൂടി യാത്രയാക്കി. സോമദാ, തന്റെ പുത്രൻ യോജ്യമായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നതും, ഗന്ധർവ്വകന്യയായ അവൾ പതിവനുസരിച്ച് സന്തോഷത്തോടെ പുത്രവധുക്കളെ സ്വീകരിക്കുകയും, അവരെ സ്പർശിച്ചും കുശനാഭയെ സ്തുതിച്ചും ചെയ്തു. ഇനി, മഹാത്മാവ് വാല്മീകി രചിച്ച ബാലകാണ്ഡത്തിലെ പന്ത്രണ്ടാം സര്ഗ്ഗം കേൾക്കുക. ബ്രഹ്മദത്തൻ വിവാഹം കഴിച്ച് യാത്രതിരിച്ചതിനുശേഷം, രാഘവാ, പുത്രനില്ലാത്ത കുശനാഭ രാജാവ്, ഒരു പുത്രനായി, മകനായി, യാഗം നടത്താൻ തീരുമാനിച്ചു.