ವಿಸಾರ್ಯ ಸರ್ವತೋ ದೃಷ್ಟಿಂ ಕಾನನೇ ಕಾನನಪ್ರಿಯಃ। ಸುಗ್ರೀವೋ ವಿಪುಲಗ್ರೀವಃ ಕ್ರೋಧಮಾಹಾರಯದ್ ಭೃಶಮ್
ಅರಣ್ಯವನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ನೋಡುತ್ತಾ, ಕಣಿವೆ ಪ್ರಿಯನಾದ, ವಿಶಾಲವಾದ ಕತ್ತಿನ ಸುಗ್ರೀವನು ತುಂಬಾ ಕೋಪಗೊಂಡನು.
ತತಸ್ತು ನಿನದಂ ಘೋರಂ ಕೃತ್ವಾ ಯುದ್ಧಾಯ ಚಾಹ್ವಯತ್। ಪರಿವಾರೈಃ ಪರಿವೃತೋ ನಾದೈರ್ಭಿನ್ದನ್ನಿವಾಮ್ಬರಮ್
ಆಮೇಲೆ ಭಯಾನಕವಾದ ಗರ್ಜನೆ ಮಾಡಿ, ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದನು. ತನ್ನ ಸಂಗಡಿಗರೊಂದಿಗೆ ಆಕಾಶವನ್ನು ಚೀರಿದಂತೆ ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಾ ನಿಂತನು.
ಗರ್ಜನ್ನಿವ ಮಹಾಮೇಘೋ ವಾಯುವೇಗಪುರಃಸರಃ। ಅಥ ಬಾಲಾರ್ಕಸದೃಶೋ ದೃಪ್ತಸಿಂಹಗತಿಸ್ತತಃ
ಗಾಳಿ ವೇಗದಿಂದ ಸಾಗುವ ದೊಡ್ಡ ಮೋಡದಂತೆ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ, ನಂತರ ಬೆಳಗಿನ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ, ಗರ್ವದಿಂದ ಸಿಂಹದ ನಡೆ步ದಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ನಡಿಗೆಯಿಟ್ಟನು.
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ರಾಮಂ ಕ್ರಿಯಾದಕ್ಷಂ ಸುಗ್ರೀವೋ ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್। ಹರಿವಾಗುರಯಾ ವ್ಯಾಪ್ತಾಂ ತಪ್ತಕಾಞ್ಚನತೋರಣಾಮ್
ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಂತನಾದ ರಾಮನನ್ನು ನೋಡಿ, ಸುಗ್ರೀವನು ಹೇಳಿದನು: 'ನಾವು ಕಿಷ್ಕಿಂಧಾ ನಗರವನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದೇವೆ, ಇದು ಹನುಮಂತರು ತುಂಬಿದ, ಬಂಗಾರದ ತೋರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.'
ಪ್ರಾಪ್ತಾಃ ಸ್ಮ ಧ್ವಜಯನ್ತ್ರಾಢ್ಯಾಂ ಕಿಷ್ಕಿನ್ಧಾಂ ವಾಲಿನಃ ಪುರೀಮ್। ಪ್ರತಿಜ್ಞಾ ಯಾ ಕೃತಾ ವೀರ ತ್ವಯಾ ವಾಲಿವಧೇ ಪುರಾ
'ನಾವು ಧ್ವಜಗಳೂ ಯಂತ್ರಗಳೂ ಇರುವ ವಾಲಿಯ ಕಿಷ್ಕಿಂಧಾ ನಗರವನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದೇವೆ. ವೀರನೇ, ನೀನು ವಾಲಿಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವೆನೆಂದು ಮೊದಲು ಮಾಡಿದ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಈಗ ಪೂರೈಸು.'
ಸಫಲಾಂ ಕುರು ತಾಂ ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ಲತಾಂ ಕಾಲ ಇವಾಗತಃ। ಏವಮುಕ್ತಸ್ತು ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ಸುಗ್ರೀವೇಣ ಸ ರಾಘವಃ
'ಅ ಆ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ಪೂರೈಸು, ಕಾಲದಂತೆ ಬಂದಿದ್ದೀಯಲ್ಲ.' ಹೀಗೆ ಸುಗ್ರೀವನು ಹೇಳಿದಾಗ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವ ರಾಮನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
ತಮೇವೋವಾಚ ವಚನಂ ಸುಗ್ರೀವಂ ಶತ್ರುಸೂದನಃ। ಕೃತಾಭಿಜ್ಞಾನಚಿಹ್ನಸ್ತ್ವಮನಯಾ ಗಜಸಾಹ್ವಯಾ
ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ರಾಮನು ಸುಗ್ರೀವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಗುರುತು ಮಾಡಲು ನಿನಗೆ ಹಾಕಿದ ಈ ಗಜಸಾಹ್ವಯ ಮಾಲೆಯೇ—'
ಲಕ್ಷ್ಮಣೇನ ಸಮುತ್ಪಾಟ್ಯ ಏಷಾ ಕಣ್ಠೇ ಕೃತಾ ತವ। ಶೋಭಸೇಽಪ್ಯಧಿಕಂ ವೀರ ಲತಯಾ ಕಣ್ಠಸಕ್ತಯಾ
'ಈ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ನಿನ್ನ ಕತ್ತಿಗೆ ಹಾಕಿದ್ದಾನೆ. ವೀರನೇ, ಈ ಮಾಲೆ ನಿನ್ನ ಕತ್ತಿಗೆ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿರುವುದರಿಂದ ನೀನು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ.'
ವಿಪರೀತ ಇವಾಕಾಶೇ ಸೂರ್ಯೋ ನಕ್ಷತ್ರಮಾಲಯಾ। ಅದ್ಯ ವಾಲಿಸಮುತ್ಥಂ ತೇ ಭಯಂ ವೈರಂ ಚ ವಾನರ
'ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಹಾರದೊಳಗೆ ಸೂರ್ಯನು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುವಂತೆ, ಇಂದು ವಾಲಿಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ಭಯವೂ ವೈರವೂ ನಿನ್ನೊಳಗಿದೆ, ವಾನರನೇ—'
ಏಕೇನಾಹಂ ಪ್ರಮೋಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಬಾಣಮೋಕ್ಷೇಣ ಸಂಯುಗೇ। ಮಮ ದರ್ಶಯ ಸುಗ್ರೀವ ವೈರಿಣಂ ಭ್ರಾತೃರೂಪಿಣಮ್
'ಒಂದು ಬಾಣದಿಂದಲೇ ನಾನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೊಡೆದು ಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ಸುಗ್ರೀವ, ನಿನ್ನ ಶತ್ರುವಾದ ಸಹೋದರನನ್ನು ನನಗೆ ತೋರಿಸು.'
ವಾಲೀ ವಿನಿಹತೋ ಯಾವದ್ವನೇ ಪಾಂಸುಷು ಚೇಷ್ಟತೇ। ಯದಿ ದೃಷ್ಟಿಪಥಂ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ಜೀವನ್ ಸ ವಿನಿವರ್ತತೇ
'ವಾಲಿ ಅರಣ್ಯದ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು ನರಳುತ್ತಾ, ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಬಂದು ಜೀವಂತವಾಗಿಯೇ ಹಿಂತಿರುಗಿದರೆ—'
ತತೋ ದೋಷೇಣ ಮಾಗಚ್ಛೇತ್ ಸದ್ಯೋ ಗರ್ಹೇಚ್ಚ ಮಾಂ ಭವಾನ್। ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಂ ಸಪ್ತ ತೇ ಸಾಲಾ ಮಯಾ ಬಾಣೇನ ದಾರಿತಾಃ
'ಆಗ ತಪ್ಪಿನಿಂದ ನೀನು ನನಗೆ ತಕ್ಷಣವೇ ದೋಷಾರೋಪ ಮಾಡಬಹುದು. ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಎದುರಲ್ಲೇ ನಾನು ಏಳು ಸಾಲ ಮರಗಳನ್ನು ಬಾಣದಿಂದ ಚುಚ್ಚಿದ್ದೇನೆ.'
ಧರ್ಮಲೋಭಪರೀತೇನ ನ ಚ ವಕ್ಷ್ಯೇ ಕಥಂಚನ। ಸಫಲಾಂ ಚ ಕರಿಷ್ಯಾಮಿ ಪ್ರತಿಜ್ಞಾಂ ಜಹಿ ಸಂಭ್ರಮಮ್
'ಧರ್ಮದ ಆಸೆಯಿಂದ ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ನಾನು ನನ್ನ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತೇನೆ—ನೀನು ಆತಂಕ ಬಿಡು.'
ಪ್ರಸೂತಂ ಕಲಮಕ್ಷೇತ್ರಂ ವರ್ಷೇಣೇವ ಶತಕ್ರತುಃ। ತದಾಹ್ವಾನನಿಮಿತ್ತಂ ಚ ವಾಲಿನೋ ಹೇಮಮಾಲಿನಃ
'ಇಂದ್ರನು ಮಳೆಯ ಮೂಲಕ ಬೆಳೆಯುವ ಹೊಲವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದಂತೆ, ಬಂಗಾರದ ಹಾರ ಧರಿಸಿದ ವಾಲಿಯ ಈ ಆಹ್ವಾನಕ್ಕಾಗಿ ಕೂಡ—'
ಸುಗ್ರೀವ ಕುರು ತಂ ಶಬ್ದಂ ನಿಷ್ಪತೇದ್ ಯೇನ ವಾನರಃ। ಜಿತಕಾಶೀ ಜಯಶ್ಲಾಘೀ ತ್ವಯಾ ಚಾಧರ್ಷಿತಃ ಪುರಾತ್
'ಸುಗ್ರೀವ, ನೀನು ಆ ಶಬ್ದವನ್ನು ಮಾಡು, ಅದರಿಂದ ಆ ವಾನರನು ಹೊರಬಂದುಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಜಯವನ್ನು ಹೊಗಳುವ, ನೀನು ಹಿಂದೆ ಕೆರಳಿಸಿದ ಅವನು ಬರಲಿ.'
ನಿಷ್ಪತಿಷ್ಯತ್ಯಸಙ್ಗೇನ ವಾಲೀ ಸ ಪ್ರಿಯಸಂಯುಗಃ। ರಿಪೂಣಾಂ ಧರ್ಷಿತಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಮರ್ಷಯನ್ತಿ ನ ಸಂಯುಗೇ
'ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಆಸೆಪಟ್ಟು ವಾಲಿ ತಡವಿಲ್ಲದೆ ಹೊರಬರುತ್ತಾನೆ. ಶತ್ರುಗಳು ಅವನನ್ನು ಕೆರಳಿಸಿದ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿದರೆ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.'
ಜಾನನ್ತಸ್ತು ಸ್ವಕಂ ವೀರ್ಯಂ ಸ್ತ್ರೀಸಮಕ್ಷಂ ವಿಶೇಷತಃ। ಸ ತು ರಾಮವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸುಗ್ರೀವೋ ಹೇಮಪಿಙ್ಗಲಃ
ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹೆಂಗಸರು ಮುಂದೆ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರಿತಿದ್ದ ಸುಗ್ರೀವನು, ಬಂಗಾರದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವನಾದನು, ರಾಮನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಗಮನದಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದನು.
ನನರ್ದ ಕ್ರೂರನಾದೇನ ವಿನಿರ್ಭಿನ್ದನ್ನಿವಾಮ್ಬರಮ್। ತತ್ರ ಶಬ್ದೇನ ವಿತ್ರಸ್ತಾ ಗಾವೋ ಯಾನ್ತಿ ಹತಪ್ರಭಾಃ
ಅವನು ಭಯಾನಕವಾದ ಗರ್ಜನೆಯೊಂದನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿದನು, ಆ ಗದ್ದಲದಿಂದ ಆಕಾಶವೇ ಚೂರುವಾಗುವಂತೆ ತೋರುತ್ತಿತ್ತು; ಆ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿ, ಹಸುಗಳು ಭಯದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಓಡಿಹೋದವು.
ರಾಜದೋಷಪರಾಮೃಷ್ಟಾಃ ಕುಲಸ್ತ್ರಿಯ ಇವಾಕುಲಾಃ। ದ್ರವನ್ತಿ ಚ ಮೃಗಾಃ ಶೀಘ್ರಂ ಭಗ್ನಾ ಇವ ರಣೇ ಹಯಾಃ। ಪತನ್ತಿ ಚ ಖಗಾ ಭೂಮೌ ಕ್ಷೀಣಪುಣ್ಯಾ ಇವ ಗ್ರಹಾಃ
ರಾಜನ ತಪ್ಪಿನಿಂದ ಸಂಕಟಕ್ಕೊಳಗಾದ ಕುಲಸ್ತ್ರೀಯರು ಹೇಗೆ ಗಾಬರಿಯಾಗುತ್ತಾರೋ ಹಾಗೆ, ಆ ಜಂತುಗಳು ವೇಗವಾಗಿ ಓಡಿದವು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೋತ ಕುದುರೆಗಳು ಹೇಗೆ ಓಡುತ್ತವೋ ಹಾಗೆ. ಪಕ್ಷಿಗಳು, ಪುಣ್ಯ ಕ್ಷಯವಾದ ಗ್ರಹಗಳಂತೆ, ನೆಲೆಗೆ ಬಿದ್ದವು.
ತತಃ ಸ ಜೀಮೂತಕೃತಪ್ರಣಾದೋ ನಾದಂ ಹ್ಯಮುಞ್ಚತ್ ತ್ವರಯಾ ಪ್ರತೀತಃ। ಸೂರ್ಯಾತ್ಮಜಃ ಶೌರ್ಯವಿವೃದ್ಧತೇಜಾಃ ಸರಿತ್ಪತಿರ್ವಾಽನಿಲಚಞ್ಚಲೋರ್ಮಿಃ
ಆಮೇಲೆ, ಮಳೆಮೋಡದಂತಹ ಭಾರೀ ಗರ್ಜನೆಯೊಂದಿಗೆ, ಸೂರ್ಯನ ಮಗನು, ತನ್ನ ಶೌರ್ಯ ಮತ್ತು ತೇಜಸ್ಸು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಂಡು, ನದಿಯ ಒಡೆಯನು ಗಾಳಿಯಿಂದ ಅಲೆಗಳಾಡುವಂತೆ, ಆತುರದಿಂದ ಆ ಶಬ್ದವನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿದನು.
thumb|ಪಞ್ಚದಶಃ ಸರ್ಗಃ ಶ್ರೂಯತಾಮ್|center ಶ್ರೀಮದ್ವಾಲ್ಮೀಕಿಯರಾಮಾಯಣೇ ಕಿಷ್ಕಿನ್ಧಾಕಾಣ್ಡೇ ಪಞ್ಚದಶಃ ಸರ್ಗಃ ॥೪-
ಶ್ರೀಮದ್ವಾಲ್ಮೀಕಿರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿ ಕಿಷ್ಕಿಂಧಾ ಕಾಂಡದ ಹದಿನೈದನೇ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ.
ಅಥ ತಸ್ಯ ನಿನಾದಂ ತಂ ಸುಗ್ರೀವಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ। ಶುಶ್ರಾವಾನ್ತಃಪುರಗತೋ ವಾಲೀ ಭ್ರಾತುರಮರ್ಷಣಃ
ಆ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಸುಗ್ರೀವನ ಗರ್ಜನೆಯನ್ನು, ಅವನ ಸಹೋದರನ ಮೇಲೆ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ವಾಲಿ, ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಗ ಕೇಳಿದನು.
ಶ್ರುತ್ವಾ ತು ತಸ್ಯ ನಿನದಂ ಸರ್ವಭೂತಪ್ರಕಮ್ಪನಮ್। ಮದಶ್ಚೈಕಪದೇ ನಷ್ಟಃ ಕ್ರೋಧಶ್ಚಾಪಾದಿತೋ ಮಹಾನ್
ಆ ಗರ್ಜನೆಯು ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನೂ ಕಂಪಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿತು. ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಕೂಡಲೇ ವಾಲಿಯ ಅಹಂಕಾರವು ಮಾಯವಾಯಿತು, ಮತ್ತು ಭಾರೀ ಕೋಪವು ಅವನೊಳಗೆ ಉದಯವಾಯಿತು.
ತತೋ ರೋಷಪರೀತಾಙ್ಗೋ ವಾಲೀ ಸ ಕನಕಪ್ರಭಃ। ಉಪರಕ್ತ ಇವಾದಿತ್ಯಃ ಸದ್ಯೋ ನಿಷ್ಪ್ರಭತಾಂ ಗತಃ
ಆಮೇಲೆ, ಕೋಪದಿಂದ ಅವನ ದೇಹವು ನಡುಗಿತು; ಬಂಗಾರದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ವಾಲಿಯು, ಬಣ್ಣ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ತಕ್ಷಣವೇ ಮಂಕಾದನು.
ವಾಲೀ ದಂಷ್ಟ್ರಾಕರಾಲಸ್ತು ಕ್ರೋಧಾದ್ ದೀಪ್ತಾಗ್ನಿಲೋಚನಃ। ಭಾತ್ಯುತ್ಪತಿತಪದ್ಮಾಭಃ ಸಮೃಣಾಲ ಇವ ಹ್ರದಃ
ದಂತಗಳು ಮತ್ತು ಕೈಗಳು ಉಬ್ಬಿದ್ದ ವಾಲಿಯ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕೋಪದಿಂದ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಹೊಳಪಿನಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು; ಅವನು ಹೂವಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಹೃದದಿನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಶಬ್ದಂ ದುರ್ಮರ್ಷಣಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ನಿಷ್ಪಪಾತ ತತೋ ಹರಿಃ। ವೇಗೇನ ಚ ಪದನ್ಯಾಸೈರ್ದಾರಯನ್ನಿವ ಮೇದಿನೀಮ್
ಆ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆ ವಾನರನು ಹೊರಗೆ ಜಿಗಿಯಿತು; ಅವನ ವೇಗದ ಹೆಜ್ಜೆಗಳಿಂದ ಭೂಮಿ ಚೂರುವಾಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಂಡಿತು.
ತಂ ತು ತಾರಾ ಪರಿಷ್ವಜ್ಯ ಸ್ನೇಹಾದ್ ದರ್ಶಿತಸೌಹೃದಾ। ಉವಾಚ ತ್ರಸ್ತಸಮ್ಭ್ರಾನ್ತಾ ಹಿತೋದರ್ಕಮಿದಂ ವಚಃ
ಆಗ ತಾರಾ ಅವನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಳು, ಸ್ನೇಹವನ್ನು ತೋರಿಸಿದಳು; ಭಯದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಾ, ಆತಂಕದಿಂದ, ಅವನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.
ಸಾಧು ಕ್ರೋಧಮಿಮಂ ವೀರ ನದೀವೇಗಮಿವಾಗತಮ್। ಶಯನಾದುತ್ಥಿತಃ ಕಾಲ್ಯಂ ತ್ಯಜ ಭುಕ್ತಾಮಿವ ಸ್ರಜಮ್
ವೀರನೇ, ನದಿಯ ಪ್ರವಾಹದಂತೆ ಬಂದಿರುವ ಈ ಕೋಪವನ್ನು ನೀನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳು; ಬೆಳಗ್ಗೆ ಹಾಸಿಗೆಯಿಂದ ಎದ್ದು, ಧರಿಸಿದ್ದ ಹಾರವನ್ನು ಬಿಸುಡುವಂತೆ ಇದನ್ನೂ ಬಿಸುಡು.
ಕಾಲ್ಯಮೇತೇನ ಸಂಗ್ರಾಮಂ ಕರಿಷ್ಯಸಿ ಚ ವಾನರ। ವೀರ ತೇ ಶತ್ರುಬಾಹುಲ್ಯಂ ಫಲ್ಗುತಾ ವಾ ನ ವಿದ್ಯತೇ
ನೀನು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಬೆಳಗ್ಗೆ ಮಾಡಬಹುದು, ವಾನರನೇ; ಶತ್ರುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ದುರ್ಬಲತೆ ಇದ್ದರೂ, ವೀರನೇ, ನಿನಗೆ ಯಾವ ಕೊರತೆಯೂ ಇಲ್ಲ.
ಸಹಸಾ ತವ ನಿಷ್ಕ್ರಾಮೋ ಮಮ ತಾವನ್ನ ರೋಚತೇ। ಶ್ರೂಯತಾಮಭಿಧಾಸ್ಯಾಮಿ ಯನ್ನಿಮಿತ್ತಂ ನಿವಾರ್ಯತೇ
ನೀನು ಹಠಾತ್ ಹೊರಗೆ ಹೋಗುವುದು ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ; ಏಕೆ ತಡೆಯಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಕಾರಣವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಕೇಳು.