ಮುಕ್ತಾಮಣಿಚಿತಂ ಚೇದಂ ರಮಣೀಯಂ ವಿಭೂಷಿತಮ್। ಧರಣ್ಯಾಂ ಪತಿತಂ ಸೌಮ್ಯ ಕಸ್ಯ ಭಗ್ನಂ ಮಹದ್ ಧನುಃ
ಸೌಮ್ಯ, ಮುತ್ತು ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ, ಸುಂದರವಾದ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮುರಿದು ಬಿದ್ದಿರುವ ಈ ದೊಡ್ಡ ಧನುಸ್ಸು ಯಾರದು?
ರಾಕ್ಷಸಾನಾಮಿದಂ ವತ್ಸ ಸುರಾಣಾಮಥವಾಪಿ ವಾ। ತರುಣಾದಿತ್ಯಸಂಕಾಶಂ ವೈದೂರ್ಯಗುಲಿಕಾಚಿತಮ್
ಮಗನೇ, ಇದು ರಾಕ್ಷಸರ ಧನುಸ್ಸೋ ಅಥವಾ ದೇವತೆಗಳ ಧನುಸ್ಸೋ? ಉದಯಿಸುತ್ತಿರುವ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದೆ, ವೈದುರ್ಯ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾಗಿದೆ.
ವಿಶೀರ್ಣಂ ಪತಿತಂ ಭೂಮೌ ಕವಚಂ ಕಸ್ಯ ಕಾಞ್ಚನಮ್। ಛತ್ರಂ ಶತಶಲಾಕಂ ಚ ದಿವ್ಯಮಾಲ್ಯೋಪಶೋಭಿತಮ್
ಮುರಿದು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿರುವ ಈ ಚಿನ್ನದ ಕವಚ ಯಾರದು? ಮತ್ತು ಈ ನೂರಾರು ಅಡ್ಡಿಗಳಿರುವ, ದಿವ್ಯ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ರಾಜಚತ್ರ ಯಾರದು?
ಭಗ್ನದಣ್ಡಮಿದಂ ಸೌಮ್ಯ ಭೂಮೌ ಕಸ್ಯ ನಿಪಾತಿತಮ್। ಕಾಞ್ಚನೋರಶ್ಛದಾಶ್ಚೇಮೇ ಪಿಶಾಚವದನಾಃ ಖರಾಃ
ಸೌಮ್ಯ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿರುವ ಈ ಮುರಿದ ದಂಡ ಯಾರದು? ಮತ್ತು ಈ ಭಯಾನಕ ಮುಖಗಳಿರುವ, ಚಿನ್ನದ ಹೃದಯದ ಆ ಖರರು ಯಾರವರು?
ಭೀಮರೂಪಾ ಮಹಾಕಾಯಾಃ ಕಸ್ಯ ವಾ ನಿಹತಾ ರಣೇ। ದೀಪ್ತಪಾವಕಸಂಕಾಶೋ ದ್ಯುತಿಮಾನ್ ಸಮರಧ್ವಜಃ
ಭಯಂಕರವಾದ ರೂಪ, ದೊಡ್ಡ ದೇಹ—ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿರುವ ಇವರು ಯಾರವರು? ಮತ್ತು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿರುವ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಧ್ವಜ ಯಾರದು?
ಅಪವಿದ್ಧಶ್ಚ ಭಗ್ನಶ್ಚ ಕಸ್ಯ ಸಾಙ್ಗ್ರಾಮಿಕೋ ರಥಃ। ರಥಾಕ್ಷಮಾತ್ರಾ ವಿಶಿಖಾಸ್ತಪನೀಯವಿಭೂಷಣಾಃ
ಸೌಮ್ಯ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾದ, ಬಿದ್ದಿರುವ ಈ ಮುರಿದ ರಥ ಯಾರದು? ರಥದ ಚಕ್ರಗಳಂತೆ ಚಿನ್ನದ ಅಲಂಕರಣಗಳಿರುವ ಬಾಣಗಳು ಚೆಲ್ಲಿಹೋಗಿವೆ.
ಕಸ್ಯೇಮೇ ನಿಹತಾ ಬಾಣಾಃ ಪ್ರಕೀರ್ಣಾ ಘೋರದರ್ಶನಾಃ। ಶರಾವರೌ ಶರೈಃ ಪೂರ್ಣೌ ವಿಧ್ವಸ್ತೌ ಪಶ್ಯ ಲಕ್ಷ್ಮಣ
ಲಕ್ಷ್ಮಣ, ಈ ಭಯಾನಕವಾದ ಬಾಣಗಳು ಯಾರದು? ಎಲ್ಲೆಡೆ ಚದುರಿಕೊಂಡಿವೆ. ಈ ಎರಡು ಬಾಣಚೀಲಗಳು ಕೂಡ ಬಾಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಒಡೆದುಹೋಗಿವೆ, ನೋಡು.
ಪ್ರತೋದಾಭೀಷುಹಸ್ತೋಽಯಂ ಕಸ್ಯ ವಾ ಸಾರಥಿರ್ಹತಃ। ಪದವೀ ಪುರುಷಸ್ಯೈಷಾ ವ್ಯಕ್ತಂ ಕಸ್ಯಾಪಿ ರಕ್ಷಸಃ
ಈ ಚುಚ್ಚುವ ಕೋಲು ಹಿಡಿದು ಬಿದ್ದಿರುವ ಸಾರಥಿ ಯಾರದು? ಈ ದಾರಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಯಾರೋ ರಾಕ್ಷಸನದು ಎಂದು ತೋರುತ್ತದೆ.
ವೈರಂ ಶತಗುಣಂ ಪಶ್ಯ ಮಮ ತೈರ್ಜೀವಿತಾನ್ತಕಮ್। ಸುಘೋರಹೃದಯೈಃ ಸೌಮ್ಯ ರಾಕ್ಷಸೈಃ ಕಾಮರೂಪಿಭಿಃ
ಸೌಮ್ಯ, ಆ ಭಯಂಕರ ಹೃದಯದ, ರೂಪ ಬದಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ರಾಕ್ಷಸರೊಂದಿಗೆ ನನ್ನ ವೈರುಧ್ಯವು ಈಗ ನೂರರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ನನಗೆ ಮರಣವನ್ನು ತರುವಂತಾಗಿದೆ ಎಂದು ನೋಡು.
ಹೃತಾ ಮೃತಾ ವಾ ವೈದೇಹೀ ಭಕ್ಷಿತಾ ವಾ ತಪಸ್ವಿನೀ। ನ ಧರ್ಮಸ್ತ್ರಾಯತೇ ಸೀತಾಂ ಹ್ರಿಯಮಾಣಾಂ ಮಹಾವನೇ
ವೈದೇಹಿ ಕಳ್ಳತನವಾಗಿದ್ದಾಳೋ, ಸತ್ತಳೋ, ಅಥವಾ ಆ ತಪಸ್ವಿನಿ ಭಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಳೋ, ಈ ಮಹಾ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಸೀತೆಯನ್ನು ಧರ್ಮವು ರಕ್ಷಿಸಿಲ್ಲ.
ಭಕ್ಷಿತಾಯಾಂ ಹಿ ವೈದೇಹ್ಯಾಂ ಹೃತಾಯಾಮಪಿ ಲಕ್ಷ್ಮಣ। ಕೇ ಹಿ ಲೋಕೇ ಪ್ರಿಯಂ ಕರ್ತುಂ ಶಕ್ತಾಃ ಸೌಮ್ಯ ಮಮೇಶ್ವರಾಃ
ಲಕ್ಷ್ಮಣ, ವೈದೇಹಿಯನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ಕಳ್ಳತನವಾಗಿದ್ದರೂ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಯಾರೂ ನನಗೆ ಸಂತೋಷ ಕೊಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಕರ್ತಾರಮಪಿ ಲೋಕಾನಾಂ ಶೂರಂ ಕರುಣವೇದಿನಮ್। ಅಜ್ಞಾನಾದವಮನ್ಯೇರನ್ ಸರ್ವಭೂತಾನಿ ಲಕ್ಷ್ಮಣ
ಲಕ್ಷ್ಮಣ, ಲೋಕಗಳ ಕರ್ತೃ, ಶೂರ ಮತ್ತು ದಯೆಯುಳ್ಳವನಾದರೂ, ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ಅವನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಬಹುದು.
ಮೃದುಂ ಲೋಕಹಿತೇ ಯುಕ್ತಂ ದಾನ್ತಂ ಕರುಣವೇದಿನಮ್। ನಿರ್ವೀರ್ಯ ಇತಿ ಮನ್ಯನ್ತೇ ನೂನಂ ಮಾಂ ತ್ರಿದಶೇಶ್ವರಾಃ
ನಾನು ಮೃದು, ಲೋಕಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ತೊಡಗಿರುವ, ದಮನಗೊಂಡ, ದಯೆಯುಳ್ಳವನು ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ದೇವತೆಗಳ ನಾಯಕರು ನನ್ನನ್ನು ಬಲಹೀನನೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಮಾಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಹಿ ಗುಣೋ ದೋಷಃ ಸಂವೃತ್ತಃ ಪಶ್ಯ ಲಕ್ಷ್ಮಣ। ಅದ್ಯೈವ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ರಕ್ಷಸಾಮಭವಾಯ ಚ
ಲಕ್ಷ್ಮಣ, ನನ್ನ ಗುಣವೇ ನನಗೆ ದೋಷವಾಗಿದೆ ಎಂದು ನೋಡು; ಇಂದು ಅದು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರಿಗೆ ನಾಶವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ.
ಸಂಹೃತ್ಯೈವ ಶಶಿಜ್ಯೋತ್ಸ್ನಾಂ ಮಹಾನ್ ಸೂರ್ಯ ಇವೋದಿತಃ। ಸಂಹೃತ್ಯೈವ ಗುಣಾನ್ ಸರ್ವಾನ್ ಮಮ ತೇಜಃ ಪ್ರಕಾಶತೇ
ಹುಟ್ಟಿದ ಮಹಾಸೂರ್ಯನು ಚಂದ್ರನ ಬೆಳಕನ್ನು ಹಿಂಪಡೆಯುವಂತೆ, ನಾನು ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹಿಂಪಡೆದು, ನನ್ನ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತೇನೆ.
ನೈವ ಯಕ್ಷಾ ನ ಗನ್ಧರ್ವಾ ನ ಪಿಶಾಚಾ ನ ರಾಕ್ಷಸಾಃ। ಕಿಂನರಾ ವಾ ಮನುಷ್ಯಾ ವಾ ಸುಖಂ ಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯನ್ತಿ ಲಕ್ಷ್ಮಣ
ಲಕ್ಷ್ಮಣ, ಯಕ್ಷರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಪಿಶಾಚರು, ರಾಕ್ಷಸರು, ಕಿನ್ನರರು ಅಥವಾ ಮಾನವರೂ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಮಮಾಸ್ತ್ರಬಾಣಸಮ್ಪೂರ್ಣಮಾಕಾಶಂ ಪಶ್ಯ ಲಕ್ಷ್ಮಣ। ಅಸಮ್ಪಾತಂ ಕರಿಷ್ಯಾಮಿ ಹ್ಯದ್ಯ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಚಾರಿಣಾಮ್
ಲಕ್ಷ್ಮಣ, ನನ್ನ ಅಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆಕಾಶ ತುಂಬಿದೆ ಎಂದು ನೋಡು; ಇಂದು ನಾನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವರಿಗೂ ಆಕಾಶವನ್ನು ದಾಟಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಸಂನಿರುದ್ಧಗ್ರಹಗಣಮಾವಾರಿತನಿಶಾಕರಮ್। ವಿಪ್ರಣಷ್ಟಾನಲಮರುದ್ಭಾಸ್ಕರದ್ಯುತಿಸಂವೃತಮ್
ಗ್ರಹಗಳ ಗುಂಪನ್ನು ತಡೆಯಲಾಗಿದ್ದು, ಚಂದ್ರನನ್ನು ಮುಚ್ಚಲಾಗಿದೆ, ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಗಾಳಿ ಅಡಗಿಹೋಗಿವೆ, ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕು ಕೂಡ ಮರೆಯಾಗಿದೆ.
ವಿನಿರ್ಮಥಿತಶೈಲಾಗ್ರಂ ಶುಷ್ಯಮಾಣಜಲಾಶಯಮ್। ಧ್ವಸ್ತದ್ರುಮಲತಾಗುಲ್ಮಂ ವಿಪ್ರಣಾಶಿತಸಾಗರಮ್
ಪರ್ವತಗಳ ಶಿಖರಗಳು ಚೂರುಮೂರು ಆಗಿವೆ, ಸರೋವರಗಳು ಒಣಗಿವೆ, ಮರಗಳು, ಬೆಳೆಗಳು, ಗುಡ್ಡಗಳು ನಾಶವಾಗಿವೆ, ಸಮುದ್ರವೂ ಇಲ್ಲದಾಗಿದೆ.
ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ತು ಕರಿಷ್ಯಾಮಿ ಸಂಯುಕ್ತಂ ಕಾಲಕರ್ಮಣಾ। ನ ತೇ ಕುಶಲಿನೀಂ ಸೀತಾಂ ಪ್ರದಾಸ್ಯನ್ತಿ ಮಮೇಶ್ವರಾಃ
ನಾನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಕಾಲದ ಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ನಾಶಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ಲೋಕದ ನಾಯಕರು ಸೀತೆಯನ್ನು ನನಗೆ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಮರಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಅಸ್ಮಿನ್ ಮುಹೂರ್ತೇ ಸೌಮಿತ್ರೇ ಮಮ ದ್ರಕ್ಷ್ಯನ್ತಿ ವಿಕ್ರಮಮ್। ನಾಕಾಶಮುತ್ಪತಿಷ್ಯನ್ತಿ ಸರ್ವಭೂತಾನಿ ಲಕ್ಷ್ಮಣ
ಈ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ, ಸೌಮಿತ್ರಿ, ನನ್ನ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ನೋಡುತ್ತಾರೆ; ಲಕ್ಷ್ಮಣ, ಯಾವ ಜೀವಿಯೂ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಏರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಸಮಾಕುಲಮಮರ್ಯಾದಂ ಜಗತ್ ಪಶ್ಯಾದ್ಯ ಲಕ್ಷ್ಮಣ। ಆಕರ್ಣಪೂರ್ಣೈರಿಷುಭಿರ್ಜೀವಲೋಕದುರಾವರೈಃ
ಲಕ್ಷ್ಮಣ, ಇಂದು ಜಗತ್ತು ಗೊಂದಲದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಅನಿಯಮವಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡು; ಜೀವಿಗಳೆಲ್ಲಾ ತಾಳಲಾರದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಭೇದಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಕರಿಷ್ಯೇ ಮೈಥಿಲೀಹೇತೋರಪಿಶಾಚಮರಾಕ್ಷಸಮ್। ಮಮ ರೋಷಪ್ರಯುಕ್ತಾನಾಂ ವಿಶಿಖಾನಾಂ ಬಲಂ ಸುರಾಃ
ಮೈಥಿಲಿಯ خاطرಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಪಿಶಾಚರು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ದೇವತೆಗಳೇ ನನ್ನ ಕೋಪದಿಂದ ಹೊರಡುವ ಬಾಣಗಳ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ.
ದ್ರಕ್ಷ್ಯನ್ತ್ಯದ್ಯ ವಿಮುಕ್ತಾನಾಮಮರ್ಷಾದ್ ದೂರಗಾಮಿನಾಮ್। ನೈವ ದೇವಾ ನ ದೈತೇಯಾ ನ ಪಿಶಾಚಾ ನ ರಾಕ್ಷಸಾಃ
ಇಂದು ದೇವತೆಗಳು ನನ್ನ ಕೋಪದಿಂದ ದೂರದೂರಿಗೆ ಹಾರುವ ಬಾಣಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ; ದೇವತೆಗಳು, ದೈತ್ಯರು, ಪಿಶಾಚರು, ರಾಕ್ಷಸರು ಯಾರೂ...
ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ಮಮ ಕ್ರೋಧಾತ್ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯೇ ವಿಪ್ರಣಾಶಿತೇ। ದೇವದಾನವಯಕ್ಷಾಣಾಂ ಲೋಕಾ ಯೇ ರಕ್ಷಸಾಮಪಿ
ನನ್ನ ಕೋಪದಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳೂ ನಾಶವಾಗುವಾಗ ದೇವತೆಗಳು, ದಾನವರು, ಯಕ್ಷರು, ರಾಕ್ಷಸರು—ಇವರ ಲೋಕಗಳು ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
ಬಹುಧಾ ನಿಪತಿಷ್ಯನ್ತಿ ಬಾಣೌಘೈಃ ಶಕಲೀಕೃತಾಃ। ನಿರ್ಮರ್ಯಾದಾನಿಮಾಁಲ್ಲೋಕಾನ್ ಕರಿಷ್ಯಾಮ್ಯದ್ಯ ಸಾಯಕೈಃ
ನಾನು ಇವತ್ತೇ ಈ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಗಾಲಲ್ಲಿ ತುಂಡು ತುಂಡಾಗಿ ಕುಸಿತಮಾಡಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ನಿಯಮವಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡಿಬಿಡುತ್ತೇನೆ.
ಹೃತಾಂ ಮೃತಾಂ ವಾ ಸೌಮಿತ್ರೇ ನ ದಾಸ್ಯನ್ತಿ ಮಮೇಶ್ವರಾಃ। ತಥಾರೂಪಾಂ ಹಿ ವೈದೇಹೀಂ ನ ದಾಸ್ಯನ್ತಿ ಯದಿ ಪ್ರಿಯಾಮ್
ಸೌಮಿತ್ರಿ, ದೇವತೆಗಳು ನನ್ನ ಸೀತೆಯನ್ನು, ಅವಳು ಕಳ್ಳತನವಾಗಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ಸತ್ತಿದ್ದರೂ, ಹೀಗೆ ನನ್ನ ಪ್ರಿಯ ವೈದೇಹಿಯನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸದಿದ್ದರೆ—
ನಾಶಯಾಮಿ ಜಗತ್ ಸರ್ವಂ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ಸಚರಾಚರಮ್। ಯಾವದ್ ದರ್ಶನಮಸ್ಯಾ ವೈ ತಾಪಯಾಮಿ ಚ ಸಾಯಕೈಃ
ನಾನು ಈ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ, ಚರಾಚರಗಳನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಅವಳನ್ನು ನೋಡುವವರೆಗೆ ನನ್ನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಬಾಧಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಕ್ರೋಧತಾಮ್ರಾಕ್ಷಃ ಸ್ಫುರಮಾಣೋಷ್ಠಸಮ್ಪುಟಃ। ವಲ್ಕಲಾಜಿನಮಾಬದ್ಧ್ಯ ಜಟಾಭಾರಮಬನ್ಧಯತ್
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಕೋಪದಿಂದ ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಾಗಿ, ತುಟಿಗಳು ನಡುಗುತ್ತಾ, ರಾಮನು ತನ್ನ ವಾಲ್ಕಲ ಮತ್ತು ಮೃಗಚರ್ಮವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಜಟೆಯನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡನು.
ತಸ್ಯ ಕ್ರುದ್ಧಸ್ಯ ರಾಮಸ್ಯ ತಥಾಭೂತಸ್ಯ ಧೀಮತಃ। ತ್ರಿಪುರಂ ಜಘ್ನುಷಃ ಪೂರ್ವಂ ರುದ್ರಸ್ಯೇವ ಬಭೌ ತನುಃ
ಆಗ, ಆ ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ರಾಮನು ಕೋಪದಿಂದ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವನ ದೇಹವು, ಹಿಂದೆ ತ್ರಿಪುರವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದ ರುದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು.