ಕಿಂ ನು ಕರ್ತುಂ ಮಯಾ ಶಕ್ಯಮೇವಂ ತ್ವಯಿ ದುರಾತ್ಮನಿ। ಏಷ ಗಚ್ಛಾಮ್ಯಹಂ ತಾತ ಸ್ವಸ್ತಿ ತೇಽಸ್ತು ನಿಶಾಚರ
ನೀನು ಇಷ್ಟು ದುಷ್ಟನಾಗಿರುವಾಗ ನಾನು ಇನ್ನೇನು ಮಾಡಬಹುದು? ನಾನು ಈಗ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವನೇ; ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ.
ಪ್ರಹೃಷ್ಟಸ್ತ್ವಭವತ್ ತೇನ ವಚನೇನ ಸ ರಾಕ್ಷಸಃ। ಪರಿಷ್ವಜ್ಯ ಸುಸಂಶ್ಲಿಷ್ಟಮಿದಂ ವಚನಮಬ್ರವೀತ್
ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು, ಮಾರಿೀಚನನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ಏತಚ್ಛೌಟೀರ್ಯಯುಕ್ತಂ ತೇ ಮಚ್ಛನ್ದವಶವರ್ತಿನಃ। ಇದಾನೀಮಸಿ ಮಾರೀಚಃ ಪೂರ್ವಮನ್ಯೋ ಹಿ ರಾಕ್ಷಸಃ
ಈಗ ನೀನು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ನನ್ನ ಇಷ್ಟದಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ; ಈಗ ನೀನು ನಿಜವಾದ ಮಾರಿೀಚನು, ಮೊದಲು ನೀನು ಬೇರೆ ರಾಕ್ಷಸನಾಗಿದ್ದೆ.
ಆರುಹ್ಯತಾಮಯಂ ಶೀಘ್ರಂ ಖಗೋ ರತ್ನವಿಭೂಷಿತಃ। ಮಯಾ ಸಹ ರಥೋ ಯುಕ್ತಃ ಪಿಶಾಚವದನೈಃ ಖರೈಃ
ಈ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾದ ವೇಗವಾದ ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ ಇರುವ ರಥವನ್ನು ಏರಿ; ನನ್ನೊಡನೆ, ಭಯಾನಕ ಮುಖವಿರುವ ಕರುಗಳಿಂದ ಜೋಡಿಸಲಾದ ಈ ರಥ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.
ಪ್ರಲೋಭಯಿತ್ವಾ ವೈದೇಹೀಂ ಯಥೇಷ್ಟಂ ಗನ್ತುಮರ್ಹಸಿ। ತಾಂ ಶೂನ್ಯೇ ಪ್ರಸಭಂ ಸೀತಾಮಾನಯಿಷ್ಯಾಮಿ ಮೈಥಿಲೀಮ್
ವೈದೇಹಿಯನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿ, ನೀನು ಹಿತವಾಗಿ ಹೋಗಬಹುದು; ನಾನು ಈ ಒಂಟಿಯಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮೈಥಿಲಿ ಸೀತೆಯನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಕರೆತರುತ್ತೇನೆ.
ತತಸ್ತಥೇತ್ಯುವಾಚೈನಂ ರಾವಣಂ ತಾಟಕಾಸುತಃ। ತತೋ ರಾವಣಮಾರೀಚೌ ವಿಮಾನಮಿವ ತಂ ರಥಮ್
ಆಮೇಲೆ ತಾಟಕೆಯ ಮಗನು ರಾವಣನಿಗೆ 'ಹೌದು' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು; ನಂತರ ಮಾರೀಚ ಮತ್ತು ರಾವಣರು ಆ ರಥವನ್ನು ಹಾರುವ ಮಹಲ್ನಂತೆ ಏರಿ ಹೋದರು.
ಆರುಹ್ಯಾಯಯತುಃ ಶೀಘ್ರಂ ತಸ್ಮಾದಾಶ್ರಮಮಣ್ಡಲಾತ್। ತಥೈವ ತತ್ರ ಪಶ್ಯನ್ತೌ ಪತ್ತನಾನಿ ವನಾನಿ ಚ
ಅವರು ಆ ರಥವನ್ನು ಏರಿ, ಆ ಆಶ್ರಮವಲಯದಿಂದ ವೇಗವಾಗಿ ಹೊರಟರು; ಹೀಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾ, ನಗರಗಳು ಮತ್ತು ಅರಣ್ಯಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಗಿರೀಂಶ್ಚ ಸರಿತಃ ಸರ್ವಾ ರಾಷ್ಟ್ರಾಣಿ ನಗರಾಣಿ ಚ। ಸಮೇತ್ಯ ದಣ್ಡಕಾರಣ್ಯಂ ರಾಘವಸ್ಯಾಶ್ರಮಂ ತತಃ
ಅವರು ಬೆಟ್ಟಗಳು, ಎಲ್ಲ ನದಿಗಳು, ರಾಜ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಪಟ್ಟಣಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ದಂಡಕಾರಣ್ಯವನ್ನು ತಲುಪಿ, ನಂತರ ರಾಘವನ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ಕಂಡರು.
ದದರ್ಶ ಸಹಮಾರೀಚೋ ರಾವಣೋ ರಾಕ್ಷಸಾಧಿಪಃ। ಅವತೀರ್ಯ ರಥಾತ್ ತಸ್ಮಾತ್ ತತಃ ಕಾಞ್ಚನಭೂಷಣಾತ್
ಅಲ್ಲಿ ಮಾರೀಚನ ಜೊತೆಗೆ ರಾಕ್ಷಸರಾಧಿಪತಿ ರಾವಣನು ನೋಡಿದನು; ನಂತರ ಆ ಬಂಗಾರದ ಅಲಂಕೃತ ರಥದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಇಳಿದನು.
ಹಸ್ತೇ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಮಾರೀಚಂ ರಾವಣೋ ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್। ಏತದ್ ರಾಮಾಶ್ರಮಪದಂ ದೃಶ್ಯತೇ ಕದಲೀವೃತಮ್
ಮಾರೀಚನನ್ನು ಕೈಹಿಡಿದು, ರಾವಣನು ಹೇಳಿದನು: 'ಇದು ಬಾಳೆಮರಗಳಿಂದ ಸುತ್ತಿರುವ ರಾಮನ ಆಶ್ರಮ.'
ಕ್ರಿಯತಾಂ ತತ್ ಸಖೇ ಶೀಘ್ರಂ ಯದರ್ಥಂ ವಯಮಾಗತಾಃ। ಸ ರಾವಣವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಮಾರೀಚೋ ರಾಕ್ಷಸಸ್ತದಾ
'ಮಿತ್ರಾ, ನಾವು ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೇವೋ ಅದನ್ನು ಬೇಗ ಮಾಡಿ,' ಎಂದು ರಾವಣನು ಹೇಳಿದನು. ಆ ರಾವಣನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಾರೀಚ ಎಂಬ ರಾಕ್ಷಸನು—
ಮೃಗೋ ಭೂತ್ವಾಽಽಶ್ರಮದ್ವಾರಿ ರಾಮಸ್ಯ ವಿಚಚಾರ ಹ। ಸ ತು ರೂಪಂ ಸಮಾಸ್ಥಾಯ ಮಹದದ್ಭುತದರ್ಶನಮ್
ಹರಿಣನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ರಾಮನ ಆಶ್ರಮದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದನು; ಅವನು ಅದ್ಭುತವಾದ, ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾದ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದನು.
ಮಣಿಪ್ರವರಶೃಙ್ಗಾಗ್ರಃ ಸಿತಾಸಿತಮುಖಾಕೃತಿಃ। ರಕ್ತಪದ್ಮೋತ್ಪಲಮುಖ ಇನ್ದ್ರನೀಲೋತ್ಪಲಶ್ರವಾಃ
ಅವನ ಕೊಂಬುಗಳು ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದವು, ಮುಖವು ಬಿಳುಪು ಮತ್ತು ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿತ್ತು; ಬಾಯಿಯು ಕೆಂಪು ಕಮಲದಂತೆ, ಕಿವಿಗಳು ನೀಲಿ ಕಮಲದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಕಿಂಚಿದಭ್ಯುನ್ನತಗ್ರೀವ ಇನ್ದ್ರನೀಲನಿಭೋದರಃ। ಮಧೂಕನಿಭಪಾರ್ಶ್ವಶ್ಚ ಕಞ್ಜಕಿಞ್ಜಲ್ಕಸಂನಿಭಃ
ಅವನ ಕುತ್ತಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಎತ್ತಾಗಿ, ಹೊಟ್ಟೆ ನೀಲಿ ವಜ್ರದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು; ಪಾರ್ಶ್ವಗಳು ಮಧೂಕ ಹೂವಿನ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ, ಕಮಲದ ರೇಷ್ಮೆಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ವೈದೂರ್ಯಸಂಕಾಶಖುರಸ್ತನುಜಙ್ಘಃ ಸುಸಂಹತಃ। ಇನ್ದ್ರಾಯುಧಸವರ್ಣೇನ ಪುಚ್ಛೇನೋರ್ಧ್ವಂ ವಿರಾಜಿತಃ
ಅವನ ಕುದುರೆಗಳು ವೈಡೂರ್ಯದಂತೆ ಮೆರೆದವು, ಕಾಲುಗಳು ಸೊಗಸಾಗಿ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದವು; ಅವನ ಬಾಲವು ಇಂದ್ರಧನುಸ್ಸಿನ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು.
ಮನೋಹರಸ್ನಿಗ್ಧವರ್ಣೋ ರತ್ನೈರ್ನಾನಾವಿಧೈರ್ವೃತಃ। ಕ್ಷಣೇನ ರಾಕ್ಷಸೋ ಜಾತೋ ಮೃಗಃ ಪರಮಶೋಭನಃ
ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ಮನಮೋಹಕವಾದ, ಮೃದುವಾದ ಬಣ್ಣಗಳಲ್ಲಿ, ವಿವಿಧ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿ, ಕ್ಷಣಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾದ ಹರಣನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನಗೊಂಡನು.
ವನಂ ಪ್ರಜ್ವಲಯನ್ ರಮ್ಯಂ ರಾಮಾಶ್ರಮಪದಂ ಚ ತತ್। ಮನೋಹರಂ ದರ್ಶನೀಯಂ ರೂಪಂ ಕೃತ್ವಾ ಸ ರಾಕ್ಷಸಃ
ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ಆ ಸುಂದರವಾದ ಅರಣ್ಯವನ್ನೂ ರಾಮನ ಆಶ್ರಮವನ್ನೂ ಪ್ರಕಾಶಮಾಡುತ್ತಾ, ಮನಮೋಹಕವಾಗಿಯೂ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿಯೂ ತನ್ನನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಂಡನು.
ಪ್ರಲೋಭನಾರ್ಥಂ ವೈದೇಹ್ಯಾ ನಾನಾಧಾತುವಿಚಿತ್ರಿತಮ್। ವಿಚರನ್ ಗಚ್ಛತೇ ಸಮ್ಯಕ್ ಶಾದ್ವಲಾನಿ ಸಮನ್ತತಃ
ವೈದೇಹಿಯನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಲು, ವಿವಿಧ ಧಾತುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿ, ಸುತ್ತಲಿನ ಹಸಿರು ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ರೌಪ್ಯೈರ್ಬಿನ್ದುಶತೈಶ್ಚಿತ್ರಂ ಭೂತ್ವಾ ಚ ಪ್ರಿಯದರ್ಶನಃ। ವಿಟಪೀನಾಂ ಕಿಸಲಯಾನ್ ಭಕ್ಷಯನ್ ವಿಚಚಾರ ಹ
ಬೆಳ್ಳಿಯ ಹತ್ತಾರು ಕಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾಗಿದ್ದ ಅವನು ಮರಗಳ ಮೊಗ್ಗು ಎಲೆಗಳನ್ನು ತಿಂದು ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಕದಲೀಗೃಹಕಂ ಗತ್ವಾ ಕರ್ಣಿಕಾರಾನಿತಸ್ತತಃ। ಸಮಾಶ್ರಯನ್ ಮನ್ದಗತಿಂ ಸೀತಾಸಂದರ್ಶನಂ ತತಃ
ಬಾಳೆ ಮರಗಳ ತೋಟಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ನಂತರ ಕರ್ಣಿಕಾರ ಮರಗಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು; ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಾ, ಸೀತೆಯ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದನು.
ರಾಜೀವಚಿತ್ರಪೃಷ್ಠಃ ಸ ವಿರರಾಜ ಮಹಾಮೃಗಃ। ರಾಮಾಶ್ರಮಪದಾಭ್ಯಾಶೇ ವಿಚಚಾರ ಯಥಾಸುಖಮ್
ಕಮಲದ ಆಕೃತಿಯ ಬೆನ್ನಿನಿಂದ ಆ ಮಹಾ ಹರಣನು ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ, ರಾಮನ ಆಶ್ರಮದ ಹತ್ತಿರ ಸುಖವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಪುನರ್ಗತ್ವಾ ನಿವೃತ್ತಶ್ಚ ವಿಚಚಾರ ಮೃಗೋತ್ತಮಃ। ಗತ್ವಾ ಮುಹೂರ್ತಂ ತ್ವರಯಾ ಪುನಃ ಪ್ರತಿನಿವರ್ತತೇ
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹೋಗಿ, ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಿರುಗಿ, ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಹರಣನು ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು; ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ವೇಗವಾಗಿ ಹೋಗಿ, ಮತ್ತೆ ಕ್ಷಣಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದನು.
ವಿಕ್ರೀಡಂಶ್ಚ ಕ್ವಚಿದ್ ಭೂಮೌ ಪುನರೇವ ನಿಷೀದತಿ। ಆಶ್ರಮದ್ವಾರಮಾಗಮ್ಯ ಮೃಗಯೂಥಾನಿ ಗಚ್ಛತಿ
ಅವನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಆಡುವಂತೆ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ಆಶ್ರಮದ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ, ಜಿಂಕೆಗಳ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
ಮೃಗಯೂಥೈರನುಗತಃ ಪುನರೇವ ನಿವರ್ತತೇ। ಸೀತಾದರ್ಶನಮಾಕಾಂಕ್ಷನ್ ರಾಕ್ಷಸೋ ಮೃಗತಾಂ ಗತಃ
ಆ ಜಿಂಕೆಗಳ ಗುಂಪು ಅವನ ಹಿಂದೆ ಬರುತ್ತದೆ, ಅವನು ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಾನೆ; ಸೀತೆಯ ದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ಜಿಂಕೆಯ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದ್ದಾನೆ.
ಪರಿಭ್ರಮತಿ ಚಿತ್ರಾಣಿ ಮಣ್ಡಲಾನಿ ವಿನಿಷ್ಪತನ್। ಸಮುದ್ವೀಕ್ಷ್ಯ ಚ ಸರ್ವೇ ತಂ ಮೃಗಾ ಯೇಽನ್ಯೇ ವನೇಚರಾಃ
ಅವನು ಚಿತ್ತಾರದಂತೆ ವಲಯಗಳನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಾ ಅಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಾನೆ; ಅವನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಇತರ ಎಲ್ಲಾ ಜಿಂಕೆಗಳು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿವೆ.
ಉಪಗಮ್ಯ ಸಮಾಘ್ರಾಯ ವಿದ್ರವನ್ತಿ ದಿಶೋ ದಶ। ರಾಕ್ಷಸಃ ಸೋಽಪಿ ತಾನ್ ವನ್ಯಾನ್ ಮೃಗಾನ್ ಮೃಗವಧೇ ರತಃ
ಅವು ಅವನ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ವಾಸನೆ ಮಾಡಿ, ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಓಡಿಹೋಗುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ಆ ರಾಕ್ಷಸನು, ಜಿಂಕೆಗಳನ್ನು ಬೇಟೆಯಾಡಲು ಇಷ್ಟಪಟ್ಟು, ಆ ಕಾಡು ಜಿಂಕೆಗಳೊಡನೆ ಬೆರೆತುಹೋಗುತ್ತಾನೆ.
ಪ್ರಚ್ಛಾದನಾರ್ಥಂ ಭಾವಸ್ಯ ನ ಭಕ್ಷಯತಿ ಸಂಸ್ಪೃಶನ್। ತಸ್ಮಿನ್ ನೇವ ತತಃ ಕಾಲೇ ವೈದೇಹೀ ಶುಭಲೋಚನಾ
ತಾನೊಬ್ಬ ರಾಕ್ಷಸನೆಂಬುದು ಗೊತ್ತಾಗದಂತೆ ಮುಚ್ಚಿಡಲು, ಅವನು ಅವುಗಳನ್ನು ತಟ್ಟಿದರೂ ತಿನ್ನುವುದಿಲ್ಲ; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಸುಂದರ ಕಣ್ಣುಗಳ ವೈದೇಹಿ—
ಕುಸುಮಾಪಚಯೇ ವ್ಯಗ್ರಾ ಪಾದಪಾನತ್ಯವರ್ತತ। ಕರ್ಣಿಕಾರಾನಶೋಕಾಂಶ್ಚ ಚೂತಾಂಶ್ಚ ಮದಿರೇಕ್ಷಣಾ
ಹೂಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳಲು ತೊಡಗಿದ್ದ ಆ ಮದುಮೆ, ಕರ್ಣಿಕಾರ, ಅಶೋಕ ಮತ್ತು ಮಾವಿನ ಮರಗಳ ನಡುವೆ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು, ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮದ್ಯದಂತೆ ಮನಮೋಹಕವಾಗಿದ್ದವು.
ಕುಸುಮಾನ್ಯಪಚಿನ್ವನ್ತೀ ಚಚಾರ ರುಚಿರಾನನಾ। ಅನರ್ಹಾ ವನವಾಸಸ್ಯ ಸಾ ತಂ ರತ್ನಮಯಂ ಮೃಗಮ್
ಹೂಗಳನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಮುಖದವಳು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು; ಅರಣ್ಯ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲದ ಆಕೆ, ಆ ಮಣಿಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಜಿಂಕೆಯನ್ನು ನೋಡಿದಳು.
ಮುಕ್ತಾಮಣಿವಿಚಿತ್ರಾಙ್ಗಂ ದದರ್ಶ ಪರಮಾಙ್ಗನಾ। ತಂ ವೈ ರುಚಿರದನ್ತೋಷ್ಠಂ ರೂಪ್ಯಧಾತುತನೂರುಹಮ್
ಮುತ್ತು ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಆ ಜಿಂಕೆಯನ್ನು, ಸುಂದರ ಹಲ್ಲು ಮತ್ತು ತುಟಿಗಳನ್ನು, ಬೆಳ್ಳಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಕೂದಲನ್ನು ಆ ಪರಮ ಸ್ತ್ರೀ ನೋಡಿದಳು.