ಪ್ರತಿಜಗ್ರಾಹ ವಿಶಿಖೈರ್ನದ್ಯೋಘಾನಿವ ಸಾಗರಃ। ಸ ತೈಃ ಪ್ರಹರಣೈರ್ಘೋರೈರ್ಭಿನ್ನಗಾತ್ರೋ ನ ವಿವ್ಯಥೇ
ನದಿಗಳ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ಸಮುದ್ರ ಹೇಗೆ ಸ್ವೀಕರಿಸುವದೋ ಹಾಗೆ, ರಾಮನು ಆ ಭಯಾನಕ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ತಡೆಯುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನ ದೇಹ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಗಾಯಗೊಂಡಿದ್ದರೂ, ಅವನು ذೆದೆಯಲಿಲ್ಲ.
ರಾಮಃ ಪ್ರದೀಪ್ತೈರ್ಬಹುಭಿರ್ವಜ್ರೈರಿವ ಮಹಾಚಲಃ। ಸ ವಿದ್ಧಃ ಕ್ಷತಜಾದಿಗ್ಧಃ ಸರ್ವಗಾತ್ರೇಷು ರಾಘವಃ
ರಾಮನು, ಅವನ ದೇಹವೆಲ್ಲಾ ರಕ್ತದಿಂದ ತೊಯ್ದು, ಅನೇಕ ಹೊತ್ತಿಕೊಂಡ ಮಿಂಚುಗಳಂತೆ ಬಿದ್ದಿರುವ ಮಹಾ ಪರ್ವತವನ್ನು ಹೋಲುತ್ತಿದ್ದನು.
ಬಭೂವ ರಾಮಃ ಸಂಧ್ಯಾಭ್ರೈರ್ದಿವಾಕರ ಇವಾವೃತಃ। ವಿಷೇದುರ್ದೇವಗನ್ಧರ್ವಾಃ ಸಿದ್ಧಾಶ್ಚ ಪರಮರ್ಷಯಃ
ಸಂಜೆಯ ಮೋಡಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ರಾಮನು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು; ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದುಃಖಿತರಾದರು.
ಏಕಂ ಸಹಸ್ರೈರ್ಬಹುಭಿಸ್ತದಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಮಾವೃತಮ್। ತತೋ ರಾಮಸ್ತು ಸಂಕ್ರುದ್ಧೋ ಮಣ್ಡಲೀಕೃತಕಾರ್ಮುಕಃ
ಅವನೊಬ್ಬನನ್ನು ಸಾವಿರಾರು ಶತ್ರುಗಳು ಸುತ್ತುವರಿದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ರಾಮನು ಕೋಪದಿಂದ ತನ್ನ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ವೃತ್ತಾಕಾರವಾಗಿ ಹಿಡಿದು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧನಾದನು.
ಸಸರ್ಜ ನಿಶಿತಾನ್ ಬಾಣಾನ್ ಶತಶೋಽಥ ಸಹಸ್ರಶಃ। ದುರಾವಾರಾನ್ ದುರ್ವಿಷಹಾನ್ ಕಾಲಪಾಶೋಪಮಾನ್ ರಣೇ
ಅವನಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಬಾಣಗಳು ನೂರಾರು, ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೊರಟವು; ಅವುಗಳನ್ನು ತಡೆಯಲು ಯಾರಿಗೂ ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ, ಅವು ಮರಣದ ಪಾಶಗಳಂತೆ ಭಯಾನಕವಾಗಿದ್ದವು.
ಮುಮೋಚ ಲೀಲಯಾ ಕಙ್ಕಪತ್ರಾನ್ ಕಾಞ್ಚನಭೂಷಣಾನ್। ತೇ ಶರಾಃ ಶತ್ರುಸೈನ್ಯೇಷು ಮುಕ್ತಾ ರಾಮೇಣ ಲೀಲಯಾ
ರಾಮನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಬಂಗಾರದ ಅಲಂಕಾರವಿರುವ ಹಕ್ಕಿಪಕ್ಷಿಗಳ ರೆಕ್ಕೆಗಳಂತಿರುವ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದನು; ಅವು ಅವನಿಂದ ಆಟದಂತೆ ಹೊರಟು ಶತ್ರುಸೈನ್ಯಗಳ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದವು.
ಆದದೂ ರಕ್ಷಸಾಂ ಪ್ರಾಣಾನ್ ಪಾಶಾಃ ಕಾಲಕೃತಾ ಇವ। ಭಿತ್ತ್ವಾ ರಾಕ್ಷಸದೇಹಾಂಸ್ತಾಂಸ್ತೇ ಶರಾ ರುಧಿರಾಪ್ಲುತಾಃ
ಅವು ಯಮನು ಕಟ್ಟಿದ ಬಲೆಯಂತೆ ರಾಕ್ಷಸರ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡವು; ಆ ಬಾಣಗಳು ರಾಕ್ಷಸರ ದೇಹಗಳನ್ನು ತೂರಿ ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ನೆನೆದವು.
ಅನ್ತರಿಕ್ಷಗತಾ ರೇಜುರ್ದೀಪ್ತಾಗ್ನಿಸಮತೇಜಸಃ। ಅಸಂಖ್ಯೇಯಾಸ್ತು ರಾಮಸ್ಯ ಸಾಯಕಾಶ್ಚಾಪಮಣ್ಡಲಾತ್
ಆ ಬಾಣಗಳು ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಹಾರಿಕೊಂಡು ಹೊತ್ತಿರುವ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದವು; ರಾಮನ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಅನೇಕ ಅನೇಕ ಬಾಣಗಳು ಹೊರಬಂದವು.
ವಿನಿಷ್ಪೇತುರತೀವೋಗ್ರಾ ರಕ್ಷಃಪ್ರಾಣಾಪಹಾರಿಣಃ। ತೈರ್ಧನೂಂಷಿ ಧ್ವಜಾಗ್ರಾಣಿ ಚರ್ಮಾಣಿ ಕವಚಾನಿ ಚ
ಅವು ತುಂಬಾ ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಹೊರಬಂದು ರಾಕ್ಷಸರ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡವು; ಅವುಗಳಿಂದ ಬಿಲ್ಲುಗಳು, ಧ್ವಜದ ತುದಿಗಳು, ಕವಚಗಳು, ತೋಳಿನ ರಕ್ಷೆಗಳು ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು.
ಬಾಹೂನ್ ಸಹಸ್ತಾಭರಣಾನೂರೂನ್ ಕರಿಕರೋಪಮಾನ್। ಚಿಚ್ಛೇದ ರಾಮಃ ಸಮರೇ ಶತಶೋಽಥ ಸಹಸ್ರಶಃ
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ರಾಮನು ನೂರಾರು, ಸಾವಿರಾರು ಕಂಗಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಕೈಗಳನ್ನು, ಆನೆಕಾಲಿನಂತೆ ಬಲವಾದ ತೊಡೆಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
ಹಯಾನ್ ಕಾಞ್ಚನಸಂನಾಹಾನ್ ರಥಯುಕ್ತಾನ್ ಸಸಾರಥೀನ್। ಗಜಾಂಶ್ಚ ಸಗಜಾರೋಹಾನ್ ಸಹಯಾನ್ ಸಾದಿನಸ್ತದಾ
ಅವನ ಬಾಣಗಳು ಚಿನ್ನದ ಅಲಂಕಾರವಿದ್ದ ಹಸುಗಸುಗುರುಗಳನ್ನೂ, ಅವುಗಳ ಸವಾರರನ್ನೂ, ಆನೆಗಳನ್ನೂ, ಆನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಕೂತವರನ್ನೂ, ಕುದುರೆ ಸವಾರರನ್ನೂ ಹೊಡೆದು ಕೆಡವಿದವು.
ಚಿಚ್ಛಿದುರ್ಬಿಭಿದುಶ್ಚೈವ ರಾಮಬಾಣಾ ಗುಣಚ್ಯುತಾಃ। ಪದಾತೀನ್ ಸಮರೇ ಹತ್ವಾ ಹ್ಯನಯದ್ ಯಮಸಾದನಮ್
ರಾಮನ ಬಾಣಗಳು ಧನುಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊರಟು, ಅವರನ್ನು ತುಂಡುಮಾಡಿ, ಭೂಸೈನಿಕರನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೊಂದು, ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದವು.
ತತ್ಸೈನ್ಯಂ ವಿವಿಧೈರ್ಬಾಣೈರರ್ದಿತಂ ಮರ್ಮಭೇದಿಭಿಃ। ನ ರಾಮೇಣ ಸುಖಂ ಲೇಭೇ ಶುಷ್ಕಂ ವನಮಿವಾಗ್ನಿನಾ
ರಾಮನ ಬಲವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಗಾಯಗೊಂಡ ಆ ಸೇನೆಗೆ, ಒಣಕಾಡಿಗೆ ಬೆಂಕಿಯು ಹೇಗೆ ಶಾಂತಿ ಕೊಡದುವೋ ಹಾಗೆ, ಯಾವ ರೀತಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಸಿಕ್ಕಲಿಲ್ಲ.
ಕೇಚಿದ್ ಭೀಮಬಲಾಃ ಶೂರಾಃ ಪ್ರಾಸಾನ್ ಶೂಲಾನ್ ಪರಶ್ವಧಾನ್। ಚಿಕ್ಷಿಪುಃ ಪರಮಕ್ರುದ್ಧಾ ರಾಮಾಯ ರಜನೀಚರಾಃ
ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಭಯಂಕರ ಬಲಶಾಲಿಗಳಾಗಿದ್ದು, ಬಹಳ ಕೋಪದಿಂದ ತಮ್ಮ ಭುಜಬಲದಿಂದ ಭಯಾನಕವಾದ ಭುಶುಂಡಿ, ಶೂಲ, ಪರಶುಗಳನ್ನು ರಾಮನ ಮೇಲೆ ಎಸೆದರು ಆ ರಾತ್ರಿಚರರು.
ತೇಷಾಂ ಬಾಣೈರ್ಮಹಾಬಾಹುಃ ಶಸ್ತ್ರಾಣ್ಯಾವಾರ್ಯ ವೀರ್ಯವಾನ್। ಜಹಾರ ಸಮರೇ ಪ್ರಾಣಾಂಶ್ಚಿಚ್ಛೇದ ಚ ಶಿರೋಧರಾನ್
ಆ ಮಹಾಬಾಹು ರಾಮನು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿ ಅವರ ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ತಡೆಯುತ್ತಾ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವರ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು, ಅವರ ತಲೆ ಮತ್ತು ಕಂಠಗಳನ್ನು ಕಡಿದು ಹಾಕಿದನು.
ತೇ ಛಿನ್ನಶಿರಸಃ ಪೇತುಶ್ಛಿನ್ನಚರ್ಮಶರಾಸನಾಃ। ಸುಪರ್ಣವಾತವಿಕ್ಷಿಪ್ತಾ ಜಗತ್ಯಾಂ ಪಾದಪಾ ಯಥಾ
ಅವರ ತಲೆಗಳು ಕಡಿದು ಹೋಗಿ, ಕವಚಗಳು ಮುರಿದು, ಬಿಲ್ಲುಗಳು ಚೂರುಚೂರಾಗಿ, ಆ ರಾಕ್ಷಸರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಹಾರಿ ಬಿದ್ದ ಮರಗಳಂತೆ ಬಿದ್ದರು.
ಅವಶಿಷ್ಟಾಶ್ಚ ಯೇ ತತ್ರ ವಿಷಣ್ಣಾಸ್ತೇ ನಿಶಾಚರಾಃ। ಖರಮೇವಾಭ್ಯಧಾವನ್ತ ಶರಣಾರ್ಥಂ ಶರಾಹತಾಃ
ಅಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿದ್ದ ಆ ರಾತ್ರಿಚರರು, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡು ನಿರಾಶರಾದವರು, ಆಶ್ರಯಕ್ಕಾಗಿ ಖರನ ಬಳಿಗೆ ಓಡಿದರು.
ತಾನ್ ಸರ್ವಾನ್ ಧನುರಾದಾಯ ಸಮಾಶ್ವಾಸ್ಯ ಚ ದೂಷಣಃ। ಅಭ್ಯಧಾವತ್ ಸುಸಂಕ್ರುದ್ಧಃ ಕ್ರುದ್ಧಂ ಕ್ರುದ್ಧ ಇವಾನ್ತಕಃ
ಅವರನ್ನು ಧೈರ್ಯವನ್ನಿಟ್ಟು ಧೂಷಣನು ತನ್ನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಭಾರೀ ಕೋಪದಿಂದ, ಯಮಧರ್ಮರಾಜನು ಕೋಪಗೊಂಡಂತೆ, ಎದುರಿಗೆ ಧಾವಿಸಿದನು.
ನಿವೃತ್ತಾಸ್ತು ಪುನಃ ಸರ್ವೇ ದೂಷಣಾಶ್ರಯನಿರ್ಭಯಾಃ। ರಾಮಮೇವಾಭ್ಯಧಾವನ್ತ ಸಾಲತಾಲಶಿಲಾಯುಧಾಃ
ಧೂಷಣನ ಆಶ್ರಯದಿಂದ ಧೈರ್ಯ ಪಡೆದು, ಎಲ್ಲರೂ ಮತ್ತೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ, ಸಲ, ತಾಳ ಮರಗಳು ಹಾಗೂ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಆಯುಧವಾಗಿ ಹಿಡಿದು ರಾಮನ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು.
ಶೂಲಮುದ್ಗರಹಸ್ತಾಶ್ಚ ಪಾಶಹಸ್ತಾ ಮಹಾಬಲಾಃ। ಸೃಜನ್ತಃ ಶರವರ್ಷಾಣಿ ಶಸ್ತ್ರವರ್ಷಾಣಿ ಸಂಯುಗೇ
ಶೂಲ, ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದವರು, ಪಾಶಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದ ಮಹಾಬಲಿಗಳು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಾಣಗಳ ಹಾಗೂ ಶಸ್ತ್ರಗಳ ಮಳೆಯನ್ನೇ ಸುರಿಸಿದರು.
ದ್ರುಮವರ್ಷಾಣಿ ಮುಞ್ಚನ್ತಃ ಶಿಲಾವರ್ಷಾಣಿ ರಾಕ್ಷಸಾಃ। ತದ್ ಬಭೂವಾದ್ಭುತಂ ಯುದ್ಧಂ ತುಮುಲಂ ರೋಮಹರ್ಷಣಮ್
ಆ ರಾಕ್ಷಸರು ಮರಗಳ ಮಳೆಯನ್ನೂ, ಕಲ್ಲುಗಳ ಮಳೆಯನ್ನೂ ಸುರಿಸಿದರು. ಆ ಯುದ್ಧವು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ, ಭಯಂಕರವಾಗಿ, ರೋಮಾಂಚನ ಉಂಟುಮಾಡುವಂತಾಯಿತು.
ರಾಮಸ್ಯಾಸ್ಯ ಮಹಾಘೋರಂ ಪುನಸ್ತೇಷಾಂ ಚ ರಕ್ಷಸಾಮ್। ತೇ ಸಮನ್ತಾದಭಿಕ್ರುದ್ಧಾ ರಾಘವಂ ಪುನರಾರ್ದಯನ್
ಮತ್ತೆ ಆ ರಾಕ್ಷಸರು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಭಯಾನಕವಾಗಿ ರಾಮನ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು. ರಾಮ ಮತ್ತು ಅವರ ನಡುವೆ ಯುದ್ಧವು ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿತು.
ತತಃ ಸರ್ವಾ ದಿಶೋ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪ್ರದಿಶಶ್ಚ ಸಮಾವೃತಾಃ। ರಾಕ್ಷಸೈಃ ಸರ್ವತಃ ಪ್ರಾಪ್ತೈಃ ಶರವರ್ಷಾಭಿರಾವೃತಃ
ಅತ್ತ Rama ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ನೋಡಿದಾಗ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ರಾಕ್ಷಸರು ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯೊಂದಿಗೆ ಆಕಾಶವನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.
ಸ ಕೃತ್ವಾ ಭೈರವಂ ನಾದಮಸ್ತ್ರಂ ಪರಮಭಾಸ್ವರಮ್। ಸಮಯೋಜಯದ್ ಗಾನ್ಧರ್ವಂ ರಾಕ್ಷಸೇಷು ಮಹಾಬಲಃ
ಆ ಮಹಾಬಲ ರಾಮನು ಭಯಾನಕವಾದ ಶಬ್ದವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಗಂಧರ್ವಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಆ ರಾಕ್ಷಸರ ಮೇಲೆ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು.
ತತಃ ಶರಸಹಸ್ರಾಣಿ ನಿರ್ಯಯುಶ್ಚಾಪಮಣ್ಡಲಾತ್। ಸರ್ವಾ ದಶ ದಿಶೋ ಬಾಣೈರಾಪೂರ್ಯನ್ತ ಸಮಾಗತೈಃ
ಅಂದಿನಿಂದ ಸಾವಿರಾರು ಬಾಣಗಳು ಬಿಲ್ಲಿನ ವಕ್ರದಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ಎಲ್ಲ ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ಬಾಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದವು.
ನಾದದಾನಂ ಶರಾನ್ ಘೋರಾನ್ ವಿಮುಞ್ಚನ್ತಂ ಶರೋತ್ತಮಾನ್। ವಿಕರ್ಷಮಾಣಂ ಪಶ್ಯನ್ತಿ ರಾಕ್ಷಸಾಸ್ತೇ ಶರಾರ್ದಿತಾಃ
ಆ ರಾಕ್ಷಸರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡು, ರಾಮನು ಭಯಂಕರವಾದ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಎಳೆಯುತ್ತಾ, ಬಿಡುತ್ತಾ, ಹಿಡಿಯುತ್ತಾ ಇರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದರು.
ಶರಾನ್ಧಕಾರಮಾಕಾಶಮಾವೃಣೋತ್ ಸದಿವಾಕರಮ್। ಬಭೂವಾವಸ್ಥಿತೋ ರಾಮಃ ಪ್ರಕ್ಷಿಪನ್ನಿವ ತಾನ್ ಶರಾನ್
ಆ ಬಾಣಗಳ ಅಂಧಕಾರವು, ಸೂರ್ಯನಿದ್ದರೂ ಕೂಡ, ಆಕಾಶವನ್ನು ಆವರಿಸಿತು. ರಾಮನು ಆ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಎಸೆದು ನಿಂತಿದ್ದನು.
ಯುಗಪತ್ಪತಮಾನೈಶ್ಚ ಯುಗಪಚ್ಚ ಹತೈರ್ಭೃಶಮ್। ಯುಗಪತ್ಪತಿತೈಶ್ಚೈವ ವಿಕೀರ್ಣಾ ವಸುಧಾಭವತ್
ಒಟ್ಟೊಟ್ಟಿಗೆ ಅನೇಕರು ಬಿದ್ದುಹೋಗುತ್ತಾ, ಅನೇಕರು ಸತ್ತುಹೋಗುತ್ತಾ, ಅನೇಕರು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದುಹೋಗುತ್ತಾ, ಭೂಮಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಶವಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತು.
ನಿಹತಾಃ ಪತಿತಾಃ ಕ್ಷೀಣಾಶ್ಛಿನ್ನಾ ಭಿನ್ನಾ ವಿದಾರಿತಾಃ। ತತ್ರ ತತ್ರ ಸ್ಮ ದೃಶ್ಯನ್ತೇ ರಾಕ್ಷಸಾಸ್ತೇ ಸಹಸ್ರಶಃ
ಅಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ರಾಕ್ಷಸರು, ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟು, ಬಿದ್ದು, ಶಕ್ತಿಹೀನರಾಗಿ, ಕಡಿದು, ಮುರಿದು, ಚೂರುಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು.
ಸೋಷ್ಣೀಷೈರುತ್ತಮಾಙ್ಗೈಶ್ಚ ಸಾಙ್ಗದೈರ್ಬಾಹುಭಿಸ್ತಥಾ। ಊರುಭಿರ್ಬಾಹುಭಿಶ್ಛಿನ್ನೈರ್ನಾನಾರೂಪೈರ್ವಿಭೂಷಣೈಃ
ಅಲ್ಲಿ ಉಷ್ಣೀಷ, ತಲೆ, ಕಂಕಣ, ಕೈ, ತೊಡೆಯು, ಮುರಿದ ಕೈಗಳು, ವಿವಿಧ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅವಶೇಷಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿಕೊಂಡಿದ್ದವು.