ಉತ್ಪೇತುಶ್ಚ ವಿನಾ ರಾತ್ರಿಂ ತಾರಾಃ ಖದ್ಯೋತಸಪ್ರಭಾಃ। ಸಂಲೀನಮೀನವಿಹಗಾ ನಲಿನ್ಯಃ ಶುಷ್ಕಪಙ್ಕಜಾಃ
ರಾತ್ರಿ ಇಲ್ಲದೆ, ಜ್ವಲಂತ ಜ್ಯೋತಿಯಂತೆ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಎದ್ದವು; ಹಕ್ಕಿಗಳು ಮತ್ತು ಮೀನುಗಳು ಅಡಗಿಕೊಂಡ ಲೋಟಸ್ ಹೂಗಳು ಒಣಗಿ ಬಾಡಿದವು.
ತಸ್ಮಿನ್ ಕ್ಷಣೇ ಬಭೂವುಶ್ಚ ವಿನಾ ಪುಷ್ಪಫಲೈರ್ದ್ರುಮಾಃ। ಉದ್ಧೂತಶ್ಚ ವಿನಾ ವಾತಂ ರೇಣುರ್ಜಲಧರಾರುಣಃ
ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಮರಗಳು ಹೂವು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣಿಲ್ಲದೆ ಬಾಡಿದವು; ಗಾಳಿ ಇಲ್ಲದೆ, ಮೋಡದಂತೆ ಕೆಂಪು ಧೂಳು ಎದ್ದಿತು.
ಚೀಚೀಕೂಚೀತಿ ವಾಶ್ಯನ್ತ್ಯೋ ಬಭೂವುಸ್ತತ್ರ ಸಾರಿಕಾಃ। ಉಲ್ಕಾಶ್ಚಾಪಿ ಸನಿರ್ಘೋಷಾ ನಿಪೇತುರ್ಘೋರದರ್ಶನಾಃ
ಅಲ್ಲಿ ಸಾರಿಕೆಗಳು 'ಚೀಚೀ' 'ಕೂಚೀ' ಎಂದು ಕೂಗತೊಡಗಿದವು; ಭಯಾನಕವಾದ ಉಲ್ಕೆಗಳು ಗರ್ಜನೆ ಸಹಿತ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದವು.
ಪ್ರಚಚಾಲ ಮಹೀ ಚಾಪಿ ಸಶೈಲವನಕಾನನಾ। ಖರಸ್ಯ ಚ ರಥಸ್ಥಸ್ಯ ನರ್ದಮಾನಸ್ಯ ಧೀಮತಃ
ಪರ್ವತಗಳು, ಕಾಡುಗಳು, ವನಗಳೊಡನೆ ಭೂಮಿ ಕಂಪಿಸಿತು; ಖರನು ತನ್ನ ರಥದಲ್ಲಿ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಪ್ರಾಕಮ್ಪತ ಭುಜಃ ಸವ್ಯಃ ಸ್ವರಶ್ಚಾಸ್ಯಾವಸಜ್ಜತ। ಸಾಸ್ರಾ ಸಮ್ಪದ್ಯತೇ ದೃಷ್ಟಿಃ ಪಶ್ಯಮಾನಸ್ಯ ಸರ್ವತಃ
ಅವನ ಎಡ ಕೈ ಕಂಪಿಸಿತು, ಧ್ವನಿ ಅಡಕಾಯಿತು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿತು.
ಲಲಾಟೇ ಚ ರುಜೋ ಜಾತಾ ನ ಚ ಮೋಹಾನ್ನ್ಯವರ್ತತ। ತಾನ್ ಸಮೀಕ್ಷ್ಯ ಮಹೋತ್ಪಾತಾನುತ್ಥಿತಾನ್ ರೋಮಹರ್ಷಣಾನ್
ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ನೋವು ಉಂಟಾಯಿತು, ಆದರೂ ಅವನು ಗೊಂದಲದಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗಲಿಲ್ಲ; ಆ ಭಯಾನಕವಾದ ಮಹಾ ಅಪಶಕುನಗಳನ್ನು ನೋಡಿ.
ಅಬ್ರವೀದ್ ರಾಕ್ಷಸಾನ್ ಸರ್ವಾನ್ ಪ್ರಹಸನ್ ಸ ಖರಸ್ತದಾ। ಮಹೋತ್ಪಾತಾನಿಮಾನ್ ಸರ್ವಾನುತ್ಥಿತಾನ್ ಘೋರದರ್ಶನಾನ್
ಆಗ ಖರನು ನಗುತ್ತಾ ಎಲ್ಲಾ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದನು: 'ಈ ಮಹಾ ಭಯಾನಕವಾದ ಅಪಶಕುನಗಳು ಉದಯವಾಗಿವೆ.'
ನ ಚಿನ್ತಯಾಮ್ಯಹಂ ವೀರ್ಯಾದ್ ಬಲವಾನ್ ದುರ್ಬಲಾನಿವ। ತಾರಾ ಅಪಿ ಶರೈಸ್ತೀಕ್ಷ್ಣೈಃ ಪಾತಯೇಯಂ ನಭಸ್ತಲಾತ್
ನಾನು ಇದನ್ನು ಚಿಂತಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಬಲಿಷ್ಠನನ್ನೂ ದುರ್ಬಲನನ್ನೂ ಒಂದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡುತ್ತೇನೆ. ನಾನು ಬಲವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ನಕ್ಷತ್ರಗಳನ್ನೂ ಆಕಾಶದಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿಸಬಹುದು.
ಮೃತ್ಯುಂ ಮರಣಧರ್ಮೇಣ ಸಂಕ್ರುದ್ಧೋ ಯೋಜಯಾಮ್ಯಹಮ್। ರಾಘವಂ ತಂ ಬಲೋತ್ಸಿಕ್ತಂ ಭ್ರಾತರಂ ಚಾಪಿ ಲಕ್ಷ್ಮಣಮ್
ಕೋಪದಿಂದ, ನಾನು ಮರಣಧರ್ಮದಂತೆ ಆ ಬಲದ ಹೆಮ್ಮೆಪಡುವ ರಾಘವ ಮತ್ತು ಅವನ ಸಹೋದರ ಲಕ್ಷ್ಮಣನಿಗೆ ಮರಣವನ್ನು ತರಲಿದ್ದೇನೆ.
ಅಹತ್ವಾ ಸಾಯಕೈಸ್ತೀಕ್ಷ್ಣೈರ್ನೋಪಾವರ್ತಿತುಮುತ್ಸಹೇ। ಯನ್ನಿಮಿತ್ತಂ ತು ರಾಮಸ್ಯ ಲಕ್ಷ್ಮಣಸ್ಯ ವಿಪರ್ಯಯಃ
ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲದೆ ನಾನು ಹಿಂತಿರುಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ರಾಮ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣರ ನಾಶವೇ ನನ್ನ ಉದ್ದೇಶ.
ಯುಷ್ಮಾಕಮೇತತ್ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಂ ನಾನೃತಂ ಕಥಯಾಮ್ಯಹಮ್। ದೇವರಾಜಮಪಿ ಕ್ರುದ್ಧೋ ಮತ್ತೈರಾವತಗಾಮಿನಮ್
ನಿಮಗೆ ಇದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಯೇ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ; ನಾನು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ನಾನು ಕೋಪಗೊಂಡರೆ, ಮದದಿಂದ ಮತ್ತಾದ ಐರಾವತ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿರುವ ದೇವೇಂದ್ರನನ್ನೂ ಕೊಲ್ಲಬಲ್ಲೆನು.
ವಜ್ರಹಸ್ತಂ ರಣೇ ಹನ್ಯಾಂ ಕಿಂ ಪುನಸ್ತೌ ಚ ಮಾನವೌ। ಸಾ ತಸ್ಯ ಗರ್ಜಿತಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ರಾಕ್ಷಸಾನಾಂ ಮಹಾಚಮೂಃ
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವಜ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವ ಅವನನ್ನೂ ನಾನು ಸೋಲಿಸಬಲ್ಲೆ; ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಾನವರನ್ನೆಂದರೆ ಹೇಳುವುದೇನು? ಅವನ ಘರ್ಜನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ರಾಕ್ಷಸರ ಮಹಾಸೇನೆ
ಪ್ರಹರ್ಷಮತುಲಂ ಲೇಭೇ ಮೃತ್ಯುಪಾಶಾವಪಾಶಿತಾ। ಸಮೇಯುಶ್ಚ ಮಹಾತ್ಮಾನೋ ಯುದ್ಧದರ್ಶನಕಾಂಕ್ಷಿಣಃ
ಮರಣಪಾಶದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ್ದರೂ, ಅಪಾರ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿತು; ಯುದ್ಧವನ್ನು ನೋಡಲು ಆಸೆಪಟ್ಟು ಮಹಾತ್ಮರು ಕೂಡಾ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸೇರಿದರು.
ಋಷಯೋ ದೇವಗನ್ಧರ್ವಾಃ ಸಿದ್ಧಾಶ್ಚ ಸಹ ಚಾರಣೈಃ। ಸಮೇತ್ಯ ಚೋಚುಃ ಸಹಿತಾಸ್ತೇಽನ್ಯೋನ್ಯಂ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಣಃ
ಅಲ್ಲಿಗೆ ಋಷಿಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಸಿದ್ಧರು ಹಾಗೂ ಚಾರಣರು ಕೂಡಾ ಸೇರಿ, ಪುಣ್ಯವಂತನ ಕುರಿತು ಪರಸ್ಪರ ಮಾತನಾಡಿದರು.
ಸ್ವಸ್ತಿ ಗೋಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಭ್ಯಸ್ತು ಲೋಕಾನಾಂ ಯೇ ಚ ಸಮ್ಮತಾಃ। ಜಯತಾಂ ರಾಘವೋ ಯುದ್ಧೇ ಪೌಲಸ್ತ್ಯಾನ್ ರಜನೀಚರಾನ್
ಗೋವುಗಳಿಗೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಹಾಗೂ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಪಡುವವರಿಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ. ರಾಘವನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪೌಲಸ್ತ್ಯರನ್ನೂ, ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನೂ ಜಯಿಸಲಿ.
ಚಕ್ರಹಸ್ತೋ ಯಥಾ ವಿಷ್ಣುಃ ಸರ್ವಾನಸುರಸತ್ತಮಾನ್। ಏತಚ್ಚಾನ್ಯಚ್ಚ ಬಹುಶೋ ಬ್ರುವಾಣಾಃ ಪರಮರ್ಷಯಃ
ಚಕ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದ ವಿಷ್ಣುವು ಹೇಗೆ ಎಲ್ಲ ಅಸುರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಅವನು ಜಯಿಸಲಿ ಎಂದು ಪರಮ ಋಷಿಗಳು ಹೀಗೆ ಹಲವಾರು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆಶೀರ್ವಾದಿಸಿದರು.
ಜಾತಕೌತೂಹಲಾಸ್ತತ್ರ ವಿಮಾನಸ್ಥಾಶ್ಚ ದೇವತಾಃ। ದದೃಶುರ್ವಾಹಿನೀಂ ತೇಷಾಂ ರಾಕ್ಷಸಾನಾಂ ಗತಾಯುಷಾಮ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ದೇವತೆಗಳು ಕುತೂಹಲದಿಂದ, ಜೀವಶಕ್ತಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ರಾಕ್ಷಸ ಸೇನೆಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ರಥೇನ ತು ಖರೋ ವೇಗಾತ್ ಸೈನ್ಯಸ್ಯಾಗ್ರಾದ್ ವಿನಿಃಸೃತಃ। ಶ್ಯೇನಗಾಮೀ ಪೃಥುಗ್ರೀವೋ ಯಜ್ಞಶತ್ರುರ್ವಿಹಂಗಮಃ
ಆಗ ಖರನು, ಗಿಡುಗದ ವೇಗದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ರಥದಲ್ಲಿ ಸೇನೆಯ ಮುಂದಭಾಗದಿಂದ ಹೊರಬಂದನು; ಪೃಥುಗ್ರೀವ, ಯಜ್ಞಶತ್ರು, ವಿಹಂಗಮ ಕೂಡಾ ಅವನ ಜೊತೆಗೆ ಇದ್ದರು.
ದುರ್ಜಯಃ ಕರವೀರಾಕ್ಷಃ ಪರುಷಃ ಕಾಲಕಾರ್ಮುಕಃ। ಹೇಮಮಾಲೀ ಮಹಾಮಾಲೀ ಸರ್ಪಾಸ್ಯೋ ರುಧಿರಾಶನಃ
ದುರ್ಜಯ, ಕರವೀರಾಕ್ಷ, ಪರುಷ, ಕಾಲಕರ್ಮುಕ, ಹೇಮಮಾಲಿ, ಮಹಾಮಾಲಿ, ಸರ್ಪಾಸ್ಯ, ರುದಿರಾಶನ ಎಂಬವರು ಕೂಡ ಇದ್ದರು.
ದ್ವಾದಶೈತೇ ಮಹಾವೀರ್ಯಾಃ ಪ್ರತಸ್ಥುರಭಿತಃ ಖರಮ್। ಮಹಾಕಪಾಲಃ ಸ್ಥೂಲಾಕ್ಷಃ ಪ್ರಮಾಥಸ್ತ್ರಿಶಿರಾಸ್ತಥಾ। ಚತ್ವಾರ ಏತೇ ಸೇನಾಗ್ರೇ ದೂಷಣಂ ಪೃಷ್ಠತೋಽನ್ವಯುಃ
ಈ ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳಾದ ಹನ್ನೆರಡು ಮಂದಿ ಖರನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದರು; ಮಹಾಕಪಾಲ, ಸ್ಥೂಲಾಕ್ಷ, ಪ್ರಮಾಥ, ತ್ರಿಶಿರ ಎಂಬ ನಾಲ್ವರು ಸೇನೆಯ ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ದುಷಣನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರು.
ಸಾ ಭೀಮವೇಗಾ ಸಮರಾಭಿಕಾಂಕ್ಷಿಣೀ ಸುದಾರುಣಾ ರಾಕ್ಷಸವೀರಸೇನಾ। ತೌ ರಾಜಪುತ್ರೌ ಸಹಸಾಭ್ಯುಪೇತಾ ಮಾಲಾ ಗ್ರಹಾಣಾಮಿವ ಚನ್ದ್ರಸೂರ್ಯೌ
ಆ ಭಯಾನಕ ವೇಗದ, ಯುದ್ಧಕ್ಕಾಗಿ ಉತ್ಸುಕವಾಗಿದ್ದ, ಭೀಕರವಾದ ರಾಕ್ಷಸ ವೀರರ ಸೇನೆ, ಆ ಇಬ್ಬರು ರಾಜಕುಮಾರರನ್ನು ಏಕಾಏಕಿ ಎದುರಿಸಿತು; ಅದು ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಮುತ್ತಿಕೊಂಡ ಗ್ರಹಮಾಲೆಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
thumb|ಚತುರ್ವಿಂಶಃ ಸರ್ಗಃ ಶ್ರೂಯತಾಮ್|center ಶ್ರೀಮದ್ವಾಲ್ಮೀಕಿಯರಾಮಾಯಣೇ ಅರಣ್ಯಕಾಣ್ಡೇ ಚತುರ್ವಿಂಶಃ ಸರ್ಗಃ ॥೩-
ಇಗೋ, ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ. ಶ್ರೀಮದ್ವಾಲ್ಮೀಕಿಯ ರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿ, ಅರಣ್ಯಕಾಂಡದ ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯಿತು.
ಆಶ್ರಮಂ ಪ್ರತಿಯಾತೇ ತು ಖರೇ ಖರಪರಾಕ್ರಮೇ। ತಾನೇವೌತ್ಪಾತಿಕಾನ್ ರಾಮಃ ಸಹ ಭ್ರಾತ್ರಾ ದದರ್ಶ ಹ
ಖರನು ತನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಆಶ್ರಮದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟಾಗ, ರಾಮನು ತನ್ನ ಸಹೋದರನೊಂದಿಗೆ ಆ ಭಯಾನಕ ಅಪಶಕುನಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ನೋಡಿದನು.
ತಾನುತ್ಪಾತಾನ್ ಮಹಾಘೋರಾನ್ ರಾಮೋ ದೃಷ್ಟ್ವಾತ್ಯಮರ್ಷಣಃ। ಪ್ರಜಾನಾಮಹಿತಾನ್ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವಾಕ್ಯಂ ಲಕ್ಷ್ಮಣಮಬ್ರವೀತ್
ಆ ಭಯಾನಕ ಅಪಶಕುನಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಜನರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಚಿಂತಿತನಾದ ರಾಮನು ಲಕ್ಷ್ಮಣನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು:
ಇಮಾನ್ ಪಶ್ಯ ಮಹಾಬಾಹೋ ಸರ್ವಭೂತಾಪಹಾರಿಣಃ। ಸಮುತ್ಥಿತಾನ್ ಮಹೋತ್ಪಾತಾನ್ ಸಂಹರ್ತುಂ ಸರ್ವರಾಕ್ಷಸಾನ್
ಮಹಾಬಾಹುನೇ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನೂ ನಾಶಮಾಡುವಂತಹ ಈ ಭಯಾನಕ ಅಪಶಕುನಗಳು ರಾಕ್ಷಸರ ಸಂಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಉದಯವಾಗಿವೆ ನೋಡಿ.
ಅಮೀ ರುಧಿರಧಾರಾಸ್ತು ವಿಸೃಜನ್ತೇ ಖರಸ್ವನಾಃ। ವ್ಯೋಮ್ನಿ ಮೇಘಾ ನಿವರ್ತನ್ತೇ ಪರುಷಾ ಗರ್ದಭಾರುಣಾಃ
ಈ ರಕ್ತದ ಹರಿವುಗಳು ಭಯಾನಕ ಧ್ವನಿಯೊಂದಿಗೆ ಹರಿಯುತ್ತಿವೆ; ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮೇಘಗಳು ಕತ್ತಲಾಗಿ, ಕರುಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ, ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದು ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ಸಧೂಮಾಶ್ಚ ಶರಾಃ ಸರ್ವೇ ಮಮ ಯುದ್ಧಾಭಿನನ್ದಿತಾಃ। ರುಕ್ಮಪೃಷ್ಠಾನಿ ಚಾಪಾನಿ ವಿಚೇಷ್ಟನ್ತೇ ವಿಚಕ್ಷಣ
ಎಲ್ಲ ಬಾಣಗಳು ಧೂಮದಿಂದ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡು, ಬಂಗಾರದ ಹಿನ್ನಲೆಯಲ್ಲಿ, ಯುದ್ಧಕ್ಕಾಗಿ ಉತ್ಸುಕವಾಗಿ ಚಲಿಸುತ್ತಿವೆ, ವಿವೇಕಿಯೇ.
ಯಾದೃಶಾ ಇಹ ಕೂಜನ್ತಿ ಪಕ್ಷಿಣೋ ವನಚಾರಿಣಃ। ಅಗ್ರತೋ ನೋಽಭಯಂ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಸಂಶಯೋ ಜೀವಿತಸ್ಯ ಚ
ಇಲ್ಲಿ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಹಕ್ಕಿಗಳು ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ಕೂಗುತ್ತಿವೆ; ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಭಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಭರವಸೆ ಇಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಪ್ರಾಣಕ್ಕೂ ಸಂಶಯವಿದೆ.
ಸಮ್ಪ್ರಹಾರಸ್ತು ಸುಮಹಾನ್ ಭವಿಷ್ಯತಿ ನ ಸಂಶಯಃ। ಅಯಮಾಖ್ಯಾತಿ ಮೇ ಬಾಹುಃ ಸ್ಫುರಮಾಣೋ ಮುಹುರ್ಮುಹುಃ
ಇಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ಯುದ್ಧವಾಗುವುದು ಖಚಿತ, ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಅನುಮಾನವೂ ಇಲ್ಲ. ನನ್ನ ಕೈ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕಂಪಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಇದನ್ನು ನನಗೆ ಸೂಚಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಸಂನಿಕರ್ಷೇ ತು ನಃ ಶೂರ ಜಯಂ ಶತ್ರೋಃ ಪರಾಜಯಮ್। ಸುಪ್ರಭಂ ಚ ಪ್ರಸನ್ನಂ ಚ ತವ ವಕ್ತ್ರಂ ಹಿ ಲಕ್ಷ್ಯತೇ
ಆದರೆ, ವೀರನೇ, ನಾವು ಎದುರಿಗೆ ಹೋದಾಗ ನಮಗೆ ಜಯ ಮತ್ತು ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಸೋಲು ನಿಶ್ಚಿತ. ನಿನ್ನ ಮುಖ ಪ್ರಕಾಶಮಯವಾಗಿಯೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕೂಡಿಯೂ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ.