ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಲಕ್ಷ್ಮಣಂ ರಾಮಃ ಪ್ರದರಃ ಖನ್ಯತಾಮಿತಿ। ತಸ್ಥೌ ವಿರಾಧಮಾಕ್ರಮ್ಯ ಕಣ್ಠೇ ಪಾದೇನ ವೀರ್ಯವಾನ್
ಹೀಗೆ ಲಕ್ಷ್ಮಣನಿಗೆ 'ಗುಂಡಿ ತೋಡಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಶೂರವಂತನಾದ ರಾಮನು ವಿರಾಧನನ್ನು ಕಾಲಿನಿಂದ ಕಂಠವನ್ನು ಒತ್ತಿ ಹಿಡಿದು ನಿಂತನು.
ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ರಾಘವೇಣೋಕ್ತಂ ರಾಕ್ಷಸಃ ಪ್ರಶ್ರಿತಂ ವಚಃ। ಇದಂ ಪ್ರೋವಾಚ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥಂ ವಿರಾಧಃ ಪುರುಷರ್ಷಭಮ್
ರಾಘವನು ಗೌರವದಿಂದ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ಕೇಳಿ, ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥನಿಗೆ ವಿರಾಧನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು:
ಹತೋಽಹಂ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರ ಶಕ್ರತುಲ್ಯಬಲೇನ ವೈ। ಮಯಾ ತು ಪೂರ್ವಂ ತ್ವಂ ಮೋಹಾನ್ನ ಜ್ಞಾತಃ ಪುರುಷರ್ಷಭ
ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಇಂದ್ರನಷ್ಟು ಬಲವಿರುವ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಕೊಂದಿದ್ದೀಯೆ. ಆದರೆ ಮೊದಲು ನಾನು ಮೋಹದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಗುರುತಿಸದೆ ಹೋದೆನು.
ಕೌಸಲ್ಯಾ ಸುಪ್ರಜಾಸ್ತಾತ ರಾಮಸ್ತ್ವಂ ವಿದಿತೋ ಮಯಾ। ವೈದೇಹೀ ಚ ಮಹಾಭಾಗಾ ಲಕ್ಷ್ಮಣಶ್ಚ ಮಹಾಯಶಾಃ
ಕೌಸಲ್ಯೆಯ ಸುಪುತ್ರನೇ ರಾಮಾ, ಈಗ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡೆನು. ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತಳಾದ ವೈದೇಹಿಯನ್ನೂ, ಮಹಾಯಶಸ್ವಿಯಾದ ಲಕ್ಷ್ಮಣನನ್ನೂ ಗುರುತಿಸಿದ್ದೇನೆ.
ಅಭಿಶಾಪಾದಹಂ ಘೋರಾಂ ಪ್ರವಿಷ್ಟೋ ರಾಕ್ಷಸೀಂ ತನುಮ್। ತುಮ್ಬುರುರ್ನಾಮ ಗನ್ಧರ್ವಃ ಶಪ್ತೋ ವೈಶ್ರವಣೇನ ಹಿ
ಒಂದು ಶಾಪದಿಂದ ನಾನು ಈ ಭಯಾನಕ ರಾಕ್ಷಸ ದೇಹವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ತುಂಬೂರು ಎಂಬ ಗಂಧರ್ವನು, ವೈಶ್ರವಣನಿಂದ ಶಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನಾಗಿದ್ದೇನೆ.
ಪ್ರಸಾದ್ಯಮಾನಶ್ಚ ಮಯಾ ಸೋಽಬ್ರವೀನ್ಮಾಂ ಮಹಾಯಶಾಃ। ಯದಾ ದಾಶರಥೀ ರಾಮಸ್ತ್ವಾಂ ವಧಿಷ್ಯತಿ ಸಂಯುಗೇ
ನಾನು ಅವನನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಂಡಾಗ, ಮಹಾಯಶಸ್ವಿಯಾದ ಅವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಯಾವಾಗ ದಾಶರಥಿ ರಾಮನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಾನೋ—'
ತದಾ ಪ್ರಕೃತಿಮಾಪನ್ನೋ ಭವಾನ್ ಸ್ವರ್ಗಂ ಗಮಿಷ್ಯತಿ। ಅನುಪಸ್ಥೀಯಮಾನೋ ಮಾಂ ಸ ಕ್ರುದ್ಧೋ ವ್ಯಾಜಹಾರ ಹ
'ಅವರೆಗೆ ನೀನು ನಿನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆದು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುವೆ.' ನಾನು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗದೆ ಇದ್ದಾಗ ಅವನು ಕೋಪದಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ಇತಿ ವೈಶ್ರವಣೋ ರಾಜಾ ರಮ್ಭಾಸಕ್ತಮುವಾಚ ಹ। ತವ ಪ್ರಸಾದಾನ್ಮುಕ್ತೋಽಹಮಭಿಶಾಪಾತ್ ಸುದಾರುಣಾತ್
ರಂಭೆಗೆ ಆಸಕ್ತನಾದ ರಾಜ ವೈಶ್ರವಣನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು. ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನಾನು ಈ ಭಯಾನಕ ಶಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದೆನು.
ಭುವನಂ ಸ್ವಂ ಗಮಿಷ್ಯಾಮಿ ಸ್ವಸ್ತಿ ವೋಽಸ್ತು ಪರಂತಪ। ಇತೋ ವಸತಿ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ಶರಭಙ್ಗಃ ಪ್ರತಾಪವಾನ್
ನಾನು ನನ್ನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ. ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸುವವನೇ, ನಿಮಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ. ಇಲ್ಲಿಯ ಹತ್ತಿರ ಧರ್ಮಾತ್ಮನೂ ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿಯೂ ಆದ ಶರಭಂಗನು ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಅಧ್ಯರ್ಧಯೋಜನೇ ತಾತ ಮಹರ್ಷಿಃ ಸೂರ್ಯಸಂನಿಭಃ। ತಂ ಕ್ಷಿಪ್ರಮಭಿಗಚ್ಛ ತ್ವಂ ಸ ತೇ ಶ್ರೇಯೋಽಭಿಧಾಸ್ಯತಿ
ಮಗನೇ, ಅರ್ಧ ಯೋಜನ ದೂರದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಮಹರ್ಷಿಯೊಬ್ಬನು ಇದ್ದಾನೆ. ನೀನು ಬೇಗ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗು, ಅವನು ನಿನಗೆ ಹಿತವಾದುದನ್ನು ಹೇಳುವನು.
ಅವಟೇ ಚಾಪಿ ಮಾಂ ರಾಮ ನಿಕ್ಷಿಪ್ಯ ಕುಶಲೀ ವ್ರಜ। ರಕ್ಷಸಾಂ ಗತಸತ್ತ್ವಾನಾಮೇಷ ಧರ್ಮಃ ಸನಾತನಃ
ರಾಮಾ, ನನ್ನನ್ನು ಆ ಗುಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ನೀನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಹೋಗು. ರಾಕ್ಷಸರಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಹೀನರಾದವರಿಗೆ ಇದು ಶಾಶ್ವತ ಧರ್ಮವಾಗಿದೆ.
ಅವಟೇ ಯೇ ನಿಧೀಯನ್ತೇ ತೇಷಾಂ ಲೋಕಾಃ ಸನಾತನಾಃ। ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತು ಕಾಕುತ್ಸ್ಥಂ ವಿರಾಧಃ ಶರಪೀಡಿತಃ
ಯಾರು ಗುಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೂಡಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ಶಾಶ್ವತ ಲೋಕಗಳು ಸಿಗುತ್ತವೆ. ಹೀಗೆ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥನಿಗೆ ಹೇಳಿ, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ವಿರಾಧನು—
ಬಭೂವ ಸ್ವರ್ಗಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತೋ ನ್ಯಸ್ತದೇಹೋ ಮಹಾಬಲಃ। ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ರಾಘವೋ ವಾಕ್ಯಂ ಲಕ್ಷ್ಮಣಂ ವ್ಯಾದಿದೇಶ ಹ
ಮಹಾಬಲಿಶಾಲಿಯಾದ ಅವನು ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆದನು. ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ರಾಘವನು ಲಕ್ಷ್ಮಣನಿಗೆ ಸೂಚನೆ ನೀಡಿದನು.
ಕುಞ್ಜರಸ್ಯೇವ ರೌದ್ರಸ್ಯ ರಾಕ್ಷಸಸ್ಯಾಸ್ಯ ಲಕ್ಷ್ಮಣ। ವನೇಽಸ್ಮಿನ್ಸುಮಹಾನ್ ಶ್ವಭ್ರಃ ಖನ್ಯತಾಂ ರೌದ್ರಕರ್ಮಣಃ
ಲಕ್ಷ್ಮಣ, ಈ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಈ ಭಯಾನಕ ರಾಕ್ಷಸನಿಗೆ, ಕಾಡುಕೋಣನಿಗೆ ತೋಡುವಂತೆ, ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಗುಂಡಿ ತೋಡಿ. ಅವನು ಮಾಡಿದ ಕ್ರೂರ ಕೃತ್ಯಗಳಿಗೆ ಇದು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿದೆ.
ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಲಕ್ಷ್ಮಣಂ ರಾಮಃ ಪ್ರದರಃ ಖನ್ಯತಾಮಿತಿ। ತಸ್ಥೌ ವಿರಾಧಮಾಕ್ರಮ್ಯ ಕಣ್ಠೇ ಪಾದೇನ ವೀರ್ಯವಾನ್
ಹೀಗೆಂದು ಲಕ್ಷ್ಮಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದ ರಾಮನು, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ವಿರಾಧನನ್ನು ನೆಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಕಾಲು ಇಟ್ಟು ಹಿಡಿದು ನಿಂತನು.
ತತಃ ಖನಿತ್ರಮಾದಾಯ ಲಕ್ಷ್ಮಣಃ ಶ್ವಭ್ರಮುತ್ತಮಮ್। ಅಖನತ್ ಪಾರ್ಶ್ವತಸ್ತಸ್ಯ ವಿರಾಧಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ
ಅದಾದಮೇಲೆ ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಕತ್ತಿಯನ್ನು ತೆಗೆದು, ಆ ಮಹಾತ್ಮ ವಿರಾಧನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಆಳವಾದ ಗುಂಡಿ ತೋಡಿದನು.
ತಂ ಮುಕ್ತಕಣ್ಠಮುತ್ಕ್ಷಿಪ್ಯ ಶಙ್ಕುಕರ್ಣಂ ಮಹಾಸ್ವನಮ್। ವಿರಾಧಂ ಪ್ರಾಕ್ಷಿಪಚ್ಛ್ವಭ್ರೇ ನದನ್ತಂ ಭೈರವಸ್ವನಮ್
ಅವರಿಬ್ಬರೂ ವಿರಾಧನ ಕಂಠವನ್ನು ಬಿಡಿಸಿ, ಶಂಖದಂತೆ ಕಿವಿಗಳಿದ್ದ, ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ಎತ್ತಿ ಆ ಗುಂಡಿಗೆ ಎಸೆದರು.
ತಮಾಹವೇ ದಾರುಣಮಾಶುವಿಕ್ರಮೌ ಸ್ಥಿರಾವುಭೌ ಸಂಯತಿ ರಾಮಲಕ್ಷ್ಮಣೌ। ಮುದಾನ್ವಿತೌ ಚಿಕ್ಷಿಪತುರ್ಭಯಾವಹಂ ನದನ್ತಮುತ್ಕ್ಷಿಪ್ಯ ಬಲೇನ ರಾಕ್ಷಸಮ್
ಆ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಗಳಾದ ರಾಮ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣರು, ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತೆ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಹರ್ಷದಿಂದ ಆ ಗುಂಡಿಗೆ ಎಸೆದರು.
ಅವಧ್ಯತಾಂ ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ಮಹಾಸುರಸ್ಯ ತೌ ಶಿತೇನ ಶಸ್ತ್ರೇಣ ತದಾ ನರರ್ಷಭೌ। ಸಮರ್ಥ್ಯ ಚಾತ್ಯರ್ಥವಿಶಾರದಾವುಭೌ ಬಿಲೇ ವಿರಾಧಸ್ಯ ವಧಂ ಪ್ರಚಕ್ರತುಃ
ಆ ಮಹಾರಾಕ್ಷಸನು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ನೋಡಿ, ಆ ಇಬ್ಬರು ಪರಾಕ್ರಮಿಗಳು ವಿರಾಧನನ್ನು ಗುಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಕೊಲ್ಲಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು.
ಸ್ವಯಂ ವಿರಾಧೇನ ಹಿ ಮೃತ್ಯುಮಾತ್ಮನಃ ಪ್ರಸಹ್ಯ ರಾಮೇಣ ಯಥಾರ್ಥಮೀಪ್ಸಿತಃ। ನಿವೇದಿತಃ ಕಾನನಚಾರಿಣಾ ಸ್ವಯಂ ನ ಮೇ ವಧಃ ಶಸ್ತ್ರಕೃತೋ ಭವೇದಿತಿ
ಅವನಿಗೆ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಸಾವು ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ರಾಮನಿಗೆ ವಿರಾಧನು ತಾನೇ ಹೇಳಿದ್ದನು; ತನ್ನ ನಿಜವಾದ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಕೂಡ ತಿಳಿಸಿದ್ದನು.
ತದೇವ ರಾಮೇಣ ನಿಶಮ್ಯ ಭಾಷಿತಂ ಕೃತಾ ಮತಿಸ್ತಸ್ಯ ಬಿಲಪ್ರವೇಶನೇ। ಬಿಲಂ ಚ ತೇನಾತಿಬಲೇನ ರಕ್ಷಸಾ ಪ್ರವೇಶ್ಯಮಾನೇನ ವನಂ ವಿನಾದಿತಮ್
ರಾಮನು ಹೇಳಿದ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವನನ್ನು ಗುಂಡಿಗೆ ಎಸೆಯಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಆ ಬಲಶಾಲಿ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಗುಂಡಿಗೆ ಎಸೆಯುವಾಗ, ಅವನ ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ ಕಾಡೆಲ್ಲವೂ ನಾದಿತವಾಗಿತ್ತು.
ಪ್ರಹೃಷ್ಟರೂಪಾವಿವ ರಾಮಲಕ್ಷ್ಮಣೌ ವಿರಾಧಮುರ್ವ್ಯಾಂ ಪ್ರದರೇ ನಿಪಾತ್ಯ ತಮ್। ನನನ್ದತುರ್ವೀತಭಯೌ ಮಹಾವನೇ ಶಿಲಾಭಿರನ್ತರ್ದಧತುಶ್ಚ ರಾಕ್ಷಸಮ್
ರಾಮ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣರು ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಭಯದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ, ವಿರಾಧನನ್ನು ಭೂಮಿಯ ಗುಂಡಿಗೆ ಎಸೆದು, ಕಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಆ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದರು.
ತತಸ್ತು ತೌ ಕಾಞ್ಚನಚಿತ್ರಕಾರ್ಮುಕೌ ನಿಹತ್ಯ ರಕ್ಷಃ ಪರಿಗೃಹ್ಯ ಮೈಥಿಲೀಮ್। ವಿಜಹ್ರತುಸ್ತೌ ಮುದಿತೌ ಮಹಾವನೇ ದಿವಿ ಸ್ಥಿತೌ ಚನ್ದ್ರದಿವಾಕರಾವಿವ
ಅನಂತರ, ಚಿನ್ನದ ಅಲಂಕಾರವಿರುವ ಧನುಷುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದ ಆ ಇಬ್ಬರು, ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಮೈಥಿಲಿಯನ್ನು ಜೊತೆಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಆ ಮಹಾಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸಂಚರಿಸಿದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿರುವ ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
thumb|ಪಞ್ಚಮಃ ಸರ್ಗಃ ಶ್ರೂಯತಾಮ್|center ಶ್ರೀಮದ್ವಾಲ್ಮೀಕಿಯರಾಮಾಯಣೇ ಅರಣ್ಯಕಾಣ್ಡೇ ಪಞ್ಚಮಃ ಸರ್ಗಃ ॥೩-
ಈಗ ಐದನೆಯ ಸರ್ಗವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ.
ಹತ್ವಾ ತು ತಂ ಭೀಮಬಲಂ ವಿರಾಧಂ ರಾಕ್ಷಸಂ ವನೇ। ತತಃ ಸೀತಾಂ ಪರಿಷ್ವಜ್ಯ ಸಮಾಶ್ವಾಸ್ಯ ಚ ವೀರ್ಯವಾನ್
ಅದುಮೇಲೆ, ಆ ಭೀಕರ ಬಲವಂತನಾದ ವಿರಾಧ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸಂಹರಿಸಿದ ರಾಮನು, ಸೀತೆಯನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಅವಳಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ನೀಡಿದನು.
ಅಬ್ರವೀದ್ ಭ್ರಾತರಂ ರಾಮೋ ಲಕ್ಷ್ಮಣಂ ದೀಪ್ತತೇಜಸಮ್। ಕಷ್ಟಂ ವನಮಿದಂ ದುರ್ಗಂ ನ ಚ ಸ್ಮೋ ವನಗೋಚರಾಃ
ದೀಪ್ತವಾದ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳ ರಾಮನು ತನ್ನ ತಮ್ಮ ಲಕ್ಷ್ಮಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಈ ಕಾಡು ಬಹಳ ಕಠಿಣವೂ, ಅಪಾಯಕಾರಿಯೂ ಆಗಿದೆ. ನಾವು ಇಂತಹ ಕಾಡುಗಳಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡವರು ಅಲ್ಲ.'
ಅಭಿಗಚ್ಛಾಮಹೇ ಶೀಘ್ರಂ ಶರಭಙ್ಗಂ ತಪೋಧನಮ್। ಆಶ್ರಮಂ ಶರಭಙ್ಗಸ್ಯ ರಾಘವೋಽಭಿಜಗಾಮ ಹ
'ನಾವು ಬೇಗನೆ ಶರಭಂಗ ಮಹಾತ್ಮನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗೋಣ' ಎಂದು ರಾಮನು ಹೇಳಿ, ಶರಭಂಗನ ಆಶ್ರಮದತ್ತ ಹೊರಟನು.
ತಸ್ಯ ದೇವಪ್ರಭಾವಸ್ಯ ತಪಸಾ ಭಾವಿತಾತ್ಮನಃ। ಸಮೀಪೇ ಶರಭಙ್ಗಸ್ಯ ದದರ್ಶ ಮಹದದ್ಭುತಮ್
ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಶುದ್ಧವಾದ ಆತ್ಮನಾದ, ದೈವಿಕ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಶರಭಂಗನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ, ರಾಮನು ಒಂದು ಅದ್ಭುತವಾದ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ಕಂಡನು.
ಅಸಂಸ್ಪೃಶನ್ತಂ ವಸುಧಾಂ ದದರ್ಶ ವಿಬುಧೇಶ್ವರಮ್। ಸಮ್ಪ್ರಭಾಭರಣಂ ದೇವಂ ವಿರಜೋಽಮ್ಬರಧಾರಿಣಮ್
ಅವನಿಗೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸದ, ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಆಭರಣಗೊಂಡ, ಶುಭ್ರವಾದ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯನ್ನು ರಾಮನು ಕಂಡನು.
ತದ್ವಿಧೈರೇವ ಬಹುಭಿಃ ಪೂಜ್ಯಮಾನಂ ಮಹಾತ್ಮಭಿಃ। ಹರಿತೈರ್ವಾಜಿಭಿರ್ಯುಕ್ತಮನ್ತರಿಕ್ಷಗತಂ ರಥಮ್
ಅವನನ್ನು ಅನೇಕ ಮಹಾತ್ಮರು ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಹಸಿರು ಕುದುರೆಗಳು ಜೋಡಿಸಲಾದ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ರಥದಲ್ಲಿ ಆ ದೇವರನ್ನು ರಾಮನು ಕಂಡನು.