ಆದಿತ್ಯಮುಪತಿಷ್ಠನ್ತೇ ನಿಯಮಾದೂರ್ದ್ಧ್ವಬಾಹವ: । ಏತೇ ಪರೇ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಿ ಮುನಯ: ಸಂಶಿತವ್ರತಾ: ।। ೨.೯೫.
ವಿಶಾಲವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳೆ 가진ವಳೇ, ಇವರು ಮಹಾತ್ಮರು, ತಮ್ಮ ವ್ರತದಲ್ಲಿ ದೃಢರಾಗಿರುವ ಋಷಿಗಳು. ಇವರು ಕೈಗಳನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ನಿಯಮದಿಂದ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಮಾರುತೋದ್ಧೂತಶಿಖರೈ: ಪ್ರನೃತ್ತ ಇವ ಪರ್ವತ: । ಪಾದಪೈ: ಪತ್ऺತ್ರಪುಷ್ಪಾಣಿ ಸೃಜದ್ಭಿರಭಿತೋ ನದೀಮ್ ।। ೨.೯೫.
ಗಾಳಿಯಿಂದ ಶಿಖರಗಳು ಅಲುಗಾಡುತ್ತಿರುವ ಆ ಪರ್ವತ, ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಸುತ್ತಲಿನ ಮರಗಳು ತಮ್ಮ ಎಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಹೂಗಳನ್ನು ನದಿಗೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿವೆ.
ಕ್ವಚಿನ್ಮಣಿನಿಕಾಶೋದಾಂ ಕ್ವಚಿತ್ಪುಲಿನಶಾಲಿನೀಮ್ । ಕ್ವಚಿತ್ಸಿದ್ಧಜನಾಕೀರ್ಣಾಂ ಪಶ್ಯ ಮನ್ದಾಕಿನೀಂ ನದೀಮ್ ।। ೨.೯೫.
ನೋಡು, ಈ ಮಂದಾಕಿನಿ ನದಿಯು ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ—ಒಂದೆಡೆ ಆಕೆ ಮಣಿಗಳ ಸರಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾಳೆ, ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಮರಳುಗಟ್ಟೆಗಳಿವೆ, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಸಿದ್ಧಪುರುಷರು ತುಂಬಿದ್ದಾರೆ.
ನಿರ್ದ್ಧೂತಾನ್ ವಾಯುನಾ ಪಶ್ಯ ವಿತತಾನ್ ಪುಷ್ಪಸಞ್ಚಯಾನ್ । ಪೋಪ್ಲೂಯಮಾನಾನಪರಾನ್ ಪಶ್ಯ ತ್ವಂ ಜಲಮಧ್ಯಗಾನ್ ।। ೨.೯೫.
ಗಾಳಿ ಹತ್ತಿರ ಹೂಗಳ ಗುಡ್ಡಗಳನ್ನು ಚೆಲ್ಲಿಹಾಕಿದೆ, ನೀರಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ色色 ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಈಜುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೀನು ನೋಡಬಹುದು.
ತಾಂಶ್ಚಾತಿವಲ್ಗುವಚಸೋ ರಥಾಙ್ಗಾಹ್ವಯನಾ ದ್ವಿಜಾ: । ಅಧಿರೋಹನ್ತಿ ಕಲ್ಯಾಣಿ ವಿಕೂಜನ್ತ: ಶುಭಾ ಗಿರ: ।। ೨.೯೫.
ಮಂಗಳಕರಿಯಾದವಳೇ, ರಥಾಂಗ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಆ ದ್ವಿಜರು, ಬಹಳ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾ, ಮಂದಾಕಿನಿ ನದಿಯ ದಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ಹತ್ತುತ್ತಾರೆ.
ದರ್ಶನಂ ಚಿತ್ರ ಕೂಟಸ್ಯ ಮನ್ದಾಕಿನ್ಯಾಶ್ಚ ಶೋಭನೇ । ಅಧಿಕಂ ಪುರವಾಸಾಚ್ಚ ಮನ್ಯೇ ಚ ತವ ದರ್ಶನಾತ್ ।। ೨.೯೫.
ಸುಂದರಿಯಾದವಳೇ, ಚಿತ್ರಕೂಟದ ದೃಶ್ಯವೂ, ಮಂದಾಕಿನಿಯ ದರ್ಶನವೂ, ನಿನ್ನೊಡನೆ ನೋಡುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ, ನನಗೆ ನಗರಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಆನಂದಕರವಾಗಿದೆ.
ವಿಧೂತಕಲುಷೈ: ಸಿದ್ಧೈಸ್ತಪೋದಮಶಮಾನ್ವಿತೈ: । ನಿತ್ಯವಿಕ್ಷೋಭಿತಜಲಾಂ ವಿಗಾಹಸ್ವ ಮಯಾ ಸಹ ।। ೨.೯೫.
ಪಾಪವಿಲ್ಲದ, ತಪಸ್ಸು, ದಮ, ಶಾಂತಿ ಹೊಂದಿರುವ ಸಿದ್ಧರು ಶುದ್ಧಪಡಿಸಿರುವ, ಸದಾ ಅಲೆಗಳಾಡುವ ಈ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ಇಬ್ಬರೂ ಸೇರಿ ಈಜೋಣ.
ಸಖೀವಚ್ಚ ವಿಗಾಹಸ್ವ ಸೀತೇ ಮನ್ದಾಕಿನೀಂ ನದೀಮ್ । ಕಮಲಾನ್ಯವಮಜ್ಜನ್ತೀ ಪುಷ್ಕರಾಣಿ ಚ ಭಾಮಿನಿ ।। ೨.೯೫.
ಸೀತೆಯೇ, ನೀನು ಸ್ನೇಹಿತೆಯಂತೆ ಮಂದಾಕಿನಿ ನದಿಗೆ ಇಳಿದು, ಕಮಲಗಳು ಮತ್ತು ಪುಷ್ಕರಿಣಿಗಳನ್ನು ಮುಳುಗಿಸು, ಸುಂದರಿಯಾದವಳೇ.
ತ್ವಂ ಪೌರಜನವದ್ವ್ಯಾಲಾನಯೋಧ್ಯಾಮಿವ ಪರ್ವತಮ್ । ಮನ್ಯಸ್ವ ವನಿತೇ ನಿತ್ಯಂ ಸರಯೂವದಿಮಾಂ ನದೀಮ್ ।। ೨.೯೫.
ಮಹಿಳೆಯೇ, ನೀನು ಯಾವಾಗಲೂ ಈ ಪರ್ವತವನ್ನು ಅಯೋಧ್ಯೆಯಂತೆ, ಈ ನದಿಯನ್ನು ಸರಯೂವಂತೆ ಭಾವಿಸು, ನಗರವಾಸಿಗಳು ಹೇಗೆ ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೋ ಹಾಗೆ.
ಲಕ್ಷ್ಮಣಶ್ಚಾಪಿ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ಮನ್ನಿದೇಶೇ ವ್ಯವಸ್ಥಿತ: । ತ್ವಂ ಚಾನುಕೂಲಾ ವೈದೇಹಿ ಪ್ರೀತಿಂ ಜನಯಥೋ ಮಮ ।। ೨.೯೫.
ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನಾಗಿ ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ, ನೀನೂ ಸಹಾಯಕರಾಗಿ ನನ್ನೊಡನೆ ಇರುವೆ. ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ನನಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೀರಿ.
ಉಪಸ್ಪೃಶಂಸ್ತ್ರಿಷವಣಂ ಮಧುಮೂಲಫಲಾಶನ: । ನಾಯೋಧ್ಯಾಯೈ ನ ರಾಜ್ಯಾಯ ಸ್ಪೃಹಯೇ ಽದ್ಯ ತ್ವಯಾ ಸಹ ।। ೨.೯೫.
ಮೂರು ಕಾಲವೂ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಜೇನು, ಬೇರು, ಹಣ್ಣು ತಿನ್ನುತ್ತಾ, ಇಂದು ನಿನ್ನೊಡನೆ ಇರುವಾಗ ನನಗೆ ಅಯೋಧ್ಯೆಯೂ ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ, ರಾಜ್ಯವೂ ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ.
ಇಮಾಂ ಹಿ ರಮ್ಯಾಂ ಮೃಗಯೂಥಶಾಲಿನೀಂ ನಿಪೀತತೋಯಾಂ ಗಜಸಿಂಹವಾನರೈ: । ಸುಪುಷ್ಪಿತೈ: ಪುಷ್ಪಧರೈರಲಙ್ಕೃತಾಂ ನ ಸೋ ಽಸ್ತಿ ಯ: ಸ್ಯಾದಗತಕ್ಲಮ: ಸುಖೀ ।। ೨.೯೫.
ಈ ಸುಂದರವಾದ ನದಿಯನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಹಿರಿತನದ ಜಿಂಕೆಗಳ ಗುಂಪುಗಳು, ಆನೆ, ಸಿಂಹ, ಕೋತಿಗಳು ನೀರು ಕುಡಿಯುತ್ತಾ, ಹೂವಿನಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಮರಗಳು ಅಲಂಕರಿಸಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಯಾರಿಗೂ ದುಗುಡವಿರದು, ಎಲ್ಲರೂ ಸಂತೋಷಪಡುವರು.
ಇತೀವ ರಾಮೋ ಬಹುಸಙ್ಗತಂ ವಚ: ಪ್ರಿಯಾಸಹಾಯ: ಸರಿತಂ ಪ್ರತಿ ಬ್ರುವನ್ । ಚಚಾರ ರಮ್ಯಂ ನಯನಾಞ್ಜನಪ್ರಭಂ ಸ ಚಿತ್ರಕೂಟಂ ರಘುವಂಶವರ್ದ್ಧನ: ।। ೨.೯೫.
ಇಂತೆಯೇ ರಾಮನು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಸಂಗಾತಿಗೆ ನದಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅನೇಕ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ, ರಘುವಂಶವನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುವವನು, ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಆಂಜನದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಚಿತ್ರಕೂಟದಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಇತ್ಯಾರ್ಷೇ ಶ್ರೀಮದ್ರಾಮಾಯಣೇ ವಾಲ್ಮೀಕೀಯೇ ಆದಿಕಾವ್ಯೇ ಶ್ರೀಮದಯೋಧ್ಯಾಕಾಣ್ಡೇ ಪಞ್ಚನವತಿತಮಃ ಸರ್ಗಃ
ಇಂತಿ ಪವಿತ್ರವಾದ ರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿ, ಶ್ರೀಮದಾಯೋಧ್ಯಾಕಾಂಡದಲ್ಲಿ ಒಂಬತ್ತೊಂಬತ್ತನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯಿತು.
thumb|ಷಣ್ಣವತಿತಮಃ ಸರ್ಗಃ ಶ್ರೂಯತಾಮ್|center ತಾಂ ತಥಾ ದರ್ಶಯಿತ್ವಾ ತು ಮೈಥಿಲೀಂ ಗಿರಿನಿಮ್ನಗಾಮ್ । ನಿಷಸಾದ ಗಿರಿಪ್ರಸ್ಥೇ ಸೀತಾಂ ಮಾಂಸೇನ ಛನ್ದಯನ್ ।। ೨.೯೬.
ಈ ರೀತಿ ಸೀತೆಗೆ ಪರ್ವತದ ನದಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿ, ರಾಮನು ಪರ್ವತದ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಮಾಂಸವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಸೀತೆಯನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದನು.
ಇದಂ ಮೇಧ್ಯಮಿದಂ ಸ್ವಾದು ನಿಷ್ಟಪ್ತಮಿದಮಗ್ನಿನಾ । ಏವಮಾಸ್ತೇ ಸ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ಸೀತಯಾ ಸಹ ರಾಘವ: ।। ೨.೯೬.
"ಇದು ಶುದ್ಧ, ಇದು ರುಚಿಕರ, ಇದು ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೇಯಿಸಲಾಗಿದೆ" ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ರಾಮನು ಸೀತೆಯೊಡನೆ ಕುಳಿತಿದ್ದನು.
ತಥಾ ತತ್ರಾಸತಸ್ತಸ್ಯ ಭರತಸ್ಯೋಪಯಾಯಿನ: । ಸೈನ್ಯರೇಣುಶ್ಚ ಶಬ್ದಶ್ಚ ಪ್ರಾದುರಾಸ್ತಾಂ ನಭಸ್ಸ್ಪೃಶೌ ।। ೨.೯೬.
ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಗ, ಭರತನು ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆ ಸೇನೆಯ ಧೂಳು ಮತ್ತು ಶಬ್ದವು ಆಕಾಶವನ್ನು ತಲುಪಿತು.
ಏತಸ್ಮಿನ್ನನ್ತರೇ ತ್ರಸ್ತಾ: ಶಬ್ದೇನ ಮಹತಾ ತತ: । ಅರ್ದಿತಾ ಯೂಥಪಾ ಮತ್ತಾ: ಸಯೂಥಾ ದುದ್ರುವುರ್ದಿಶ: ।। ೨.೯೬.
ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಆ ಭಾರೀ ಶಬ್ದದಿಂದ ಭಯಗೊಂಡ ಕಾಡುಪ್ರಾಣಿಗಳು, ತಮ್ಮ ನಾಯಕರೊಂದಿಗೆ, ಗಾಬರಿಗೊಂಡು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೂ ಓಡಿದವು.
ಸ ತಂ ಸೈನ್ಯಸಮುದ್ಧೂತಂ ಶಬ್ದಂ ಶುಶ್ರಾವ ರಾಘವ: । ತಾಂಶ್ಚ ವಿಪ್ರದ್ರುತಾನ್ ಸರ್ವಾನ್ ಯೂಥಪಾನನ್ವವೈಕ್ಷತ ।। ೨.೯೬.
ಆ ರಾಘವನು ಸೇನೆಯಿಂದ ಎದ್ದ ಆ ಗದ್ದಲವನ್ನು ಕೇಳಿದನು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಗುಂಪುಗಳ ನಾಯಕರೂ ಭಯದಿಂದ ಓಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ತಾಂಶ್ಚ ವಿದ್ರವತೋ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಂ ಚ ಶ್ರುತ್ವಾ ಚ ನಿಸ್ವನಮ್ । ಉವಾಚ ರಾಮ: ಸೌಮಿತ್ರಿಂ ಲಕ್ಷ್ಮಣಂ ದೀಪ್ತತೇಜಸಮ್ ।। ೨.೯೬.
ಅವರು ಹೀಗೆ ಓಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನೂ, ಆ ಗಲಾಟೆಯ ಶಬ್ದವನ್ನೂ ನೋಡಿ ರಾಮನು, ಸುಮಿತ್ರೆಯ ಮಗನಾದ ಲಕ್ಷ್ಮಣನಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು.
ಹನ್ತ ಲಕ್ಷ್ಮಣ ಪಶ್ಯೇಹ ಸುಮಿತ್ರಾ ಸುಪ್ರಜಾಸ್ತ್ವಯಾ । ಭೀಮಸ್ತನಿತಗಮ್ಭೀರಸ್ತುಮುಲ: ಶ್ರೂಯತೇ ಸ್ವನ: ।। ೨.೯೬.
ಲಕ್ಷ್ಮಣ, ಸುಮಿತ್ರೆಯ ಸುಪುತ್ರನೇ, ನೋಡು! ಇಲ್ಲಿ ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಗುಡುಗುವ, ಭಾರೀ ಗದ್ದಲದ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಗಜಯೂಥಾನಿ ವಾ ಽರಣ್ಯೇ ಮಹಿಷಾ ವಾ ಮಹಾವನೇ । ವಿತ್ರಾಸಿತಾ ಮೃಗಾ: ಸಿಂಹೈ: ಸಹಸಾ ಪ್ರದ್ರುತಾ ದಿಶ: ।। ೨.೯೬.
ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಆನೆಗಳ ಗುಂಪೋ, ದೊಡ್ಡ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕರುಬುಗಳ ಗುಂಪೋ, ಸಿಂಹಗಳಿಂದ ಹೆದರಿದ ಮೃಗಗಳು ಏಕಾಏಕಿ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕಿಗೂ ಓಡಿಹೋಗಿವೆ.
ರಾಜಾ ವಾ ರಾಜಮಾತ್ರೋ ವಾ ಮೃಗಯಾಮಟತೇ ವನೇ । ಅನ್ಯದ್ವಾ ಶ್ವಾಪದಂ ಕಿಞ್ಚಿತ್ ಸೌಮಿತ್ರೇ ಜ್ಞಾತುಮರ್ಹಸಿ ।। ೨.೯೬.
ರಾಜನೋ ಅಥವಾ ರಾಜಮಾತ್ಯನೋ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬೇಟೆಗೆ ಬಂದಿರಬಹುದು, ಇಲ್ಲವೇ ಬೇರೆ ಯಾವ ಕಾಡುಪ್ರಾಣಿಯೂ ಇರಬಹುದು; ಸುಮಿತ್ರೆಯ ಮಗನೇ, ನೀನು ಇದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಸುದುಶ್ಚರೋ ಗಿರಿಶ್ಚಾಯಂ ಪಕ್ಷಿಣಾಮಪಿ ಲಕ್ಷ್ಮಣ । ಸರ್ವಮೇತದ್ಯಥಾತತ್ತ್ವಮಚಿರಾಜ್ಜ್ಞಾತುಮರ್ಹಸಿ ।। ೨.೯೬.
ಲಕ್ಷ್ಮಣ, ಈ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಪಕ್ಷಿಗಳಿಗೂ ದಾಟುವುದು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟ. ಈ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ನಿಜವಾದ ಕಾರಣವನ್ನು ನೀನು ಬೇಗ ತಿಳಿಯಬೇಕು.
ಸ ಲಕ್ಷ್ಮಣ: ಸಂತ್ವರಿತ: ಸಾಲಮಾರುಹ್ಯ ಪುಷ್ಪಿತಮ್ । ಪ್ರೇಕ್ಷಮಾಣೋ ದಿಶ: ಸರ್ವಾ: ಪೂರ್ವಾಂ ದಿಶಮುದೈಕ್ಷತ ।। ೨.೯೬.
ಅಂತೆಯೇ ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ತ್ವರೆಯಿಂದ ಹೂವಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಸಾಲ ಮರವನ್ನು ಹತ್ತಿ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕನ್ನೂ ನೋಡಿ, ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಗಮನಹರಿಸಿದನು.
ಉದಙ್ಮುಖ: ಪ್ರೇಕ್ಷಮಾಣೋ ದದರ್ಶ ಮಹತೀಂ ಚಮೂಮ್ । ರಥಾಶ್ವಗಜಸಮ್ಬಾಧಾಂ ಯತ್ತೈರ್ಯುಕ್ತಾಂ ಪದಾತಿಭಿ: ।। ೨.೯೬.
ಪೂರ್ವಮುಖವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಲಕ್ಷ್ಮಣನು, ರಥಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು, ಆನೆಗಳುぎ ತುಂಬಿರುವ, ಪಾದಾತಿಗಳು ಕೂಡಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆಯನ್ನು ಕಂಡನು.
ತಾಮಶ್ವಗಜಸಮ್ಪೂರ್ಣಾಂ ರಥಧ್ವಜವಿಭೂಷಿತಾಮ್ । ಶಶಂಸ ಸೇನಾಂ ರಾಮಾಯ ವಚನಂ ಚೇದಮಬ್ರೀತ್ ।। ೨.೯೬.
ಆನೆಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು ತುಂಬಿರುವ, ರಥದ ಧ್ವಜಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾದ ಆ ಸೇನೆಯನ್ನು ಕಂಡು, ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ರಾಮನಿಗೆ ಹೀಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು.
ಅಗ್ನಿಂ ಸಂಶಮಯತ್ವಾರ್ಯ: ಸೀತಾ ಚ ಭಜತಾಂ ಗುಹಾಮ್ । ಸಜ್ಯಂ ಕುರುಷ್ವ ಚಾಪಂ ಚ ಶರಾಂಶ್ಚ ಕವಚಂ ತಥಾ ।। ೨.೯೬.
ಆರ್ಯನೇ, ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಆರಿಸು, ಸೀತೆಯನ್ನು ಗುಹೆಗೆ ಕಳುಹಿಸು; ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸು, ಬಾಣಗಳನ್ನೂ ಕವಚವನ್ನೂ ತಯಾರಿಸು.
ತಂ ರಾಮ: ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರೋ ಲಕ್ಷ್ಮಣಂ ಪ್ರತ್ಯುವಾಚ ಹ । ಅಙ್ಗಾವೇಕ್ಷಸ್ವ ಸೌಮಿತ್ರೇ ಕಸ್ಯೇಮಾಂ ಮನ್ಯಸೇ ಚಮೂಮ್ ।। ೨.೯೬.
ಅವನಿಗೆ ರಾಮನು, ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ಸೌಮಿತ್ರ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೋಡಿ, ಈ ಸೇನೆ ಯಾರದು ಎಂದು ನೀನು ಯೋಚಿಸುತ್ತೀಯೆ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.
ಏವಮುಕ್ತಸ್ತು ರಾಮೇಣ ಲಕ್ಷ್ಮಣೋ ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್ । ದಿಧಕ್ಷನ್ನಿವ ತಾಂ ಸೇನಾಂ ರುಷಿತ: ಪಾವಕೋ ಯಥಾ ।। ೨.೯೬.
ರಾಮನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಕೋಪದಿಂದ ಹೊತ್ತಿರುವ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಆ ಸೇನೆಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಉತ್ಸುಕನಾಗಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.