ಉತ್ಥಾಪ್ಯಮಾನಃ ಶಕ್ರಸ್ಯ ಯನ್ತ್ರ ಧ್ವಜೈವ ಚ್ಯುತಃ । ಅಭಿಪೇತುಸ್ ತತಃ ಸರ್ವೇ ತಸ್ಯ ಅಮಾತ್ಯಾಃ ಶುಚಿ ವ್ರತಮ್ ॥೨-೭೭-
ಅವನನ್ನು ಎತ್ತುವಾಗ, ಅವನು ಇಂದ್ರನ ರಥದ ಧ್ವಜದಂತೆ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದವನಾಗಿದ್ದ. ಆಗ ಶುದ್ಧಾಚಾರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಸಚಿವರು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದರು.
ಅನ್ತ ಕಾಲೇ ನಿಪತಿತಮ್ ಯಯಾತಿಮ್ ಋಷಯೋ ಯಥಾ । ಶತ್ರುಘ್ನಃ ಚ ಅಪಿ ಭರತಮ್ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಶೋಕ ಪರಿಪ್ಲುತಮ್ ॥೨-೭೭-
ಯಯಾತಿಯು ಜೀವನಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಂತೆ, ಶತ್ರುಘ್ನನು ಕೂಡ ಭರತನು ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ—
ವಿಸಮ್ಜ್ಞೋ ನ್ಯಪತತ್ ಭೂಮೌ ಭೂಮಿ ಪಾಲಮ್ ಅನುಸ್ಮರನ್ । ಉನ್ಮತ್ತೈವ ನಿಶ್ಚೇತಾ ವಿಲಲಾಪ ಸುದುಹ್ಖಿತಃ ॥೨-೭೭-
ರಾಜನನ್ನು ನೆನೆಸುತ್ತಾ, ಶತ್ರುಘ್ನನು ಪ್ರಜ್ಞೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದನು. ಬುದ್ಧಿಹೀನನಾಗಿ, ಪಿಡುಗಿನಂತೆ ದುಃಖದಿಂದ ಅಳುತ್ತಾ ಹೋದನು.
ಸ್ಮೃತ್ವಾ ಪಿತುರ್ ಗುಣ ಅನ್ಗಾನಿ ತನಿ ತಾನಿ ತದಾ ತದಾ । ಮನ್ಥರಾ ಪ್ರಭವಃ ತೀವ್ರಃ ಕೈಕೇಯೀ ಗ್ರಾಹ ಸಮ್ಕುಲಃ ॥೨-೭೭-
ತಂದೆಯ ಗುಣಗಳನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ನೆನೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ, ಮಂಥರೆಯ ಕಾರಣದಿಂದ ಮತ್ತು ಕೈಕೆಯಿಯ ಹಿಡಿತದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಭಾರೀ ದುಃಖವು ಆವರಿಸಿತು.
ವರ ದಾನಮಯೋ ಅಕ್ಷೋಭ್ಯೋ ಅಮಜ್ಜಯತ್ ಶೋಕ ಸಾಗರಃ । ಸುಕುಮಾರಮ್ ಚ ಬಾಲಮ್ ಚ ಸತತಮ್ ಲಾಲಿತಮ್ ತ್ವಯಾ ॥೨-೭೭-
ವರಪ್ರದಾನದ ಫಲವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಆ ಅಪಾರವಾದ ದುಃಖ ಸಾಗರ ಅವನನ್ನು ಮುಳುಗಿಸಿತು; ಸದಾ ಮುದ್ದಾಗಿ ಬೆಳೆದ ಆ ಸೊಗಸಾದ ಬಾಲಕನು—
ಕ್ವ ತಾತ ಭರತಮ್ ಹಿತ್ವಾ ವಿಲಪನ್ತಮ್ ಗತಃ ಭವಾನ್ । ನನು ಭೋಜ್ಯೇಷು ಪಾನೇಷು ವಸ್ತ್ರೇಷ್ವ್ ಆಭರಣೇಷು ಚ ॥೨-೭೭-
ತಂದೆಯಾ, ಭರತನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಅವನು ಅಳುತ್ತಾ ಕೂಗುತ್ತಿರುವಾಗ ನೀನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದೆಯೋ? ಊಟ, ಕುಡಿಯುವದು, ಬಟ್ಟೆ, ಆಭರಣ—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಮಗೆ ನೀನೇ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೆ.
ಪ್ರವಾರಯಸಿ ನಃ ಸರ್ವಾಮ್ಸ್ ತನ್ ನಃ ಕೋ ಅದ್ಯ ಕರಿಷ್ಯತಿ । ಅವದಾರಣ ಕಾಲೇ ತು ಪೃಥಿವೀ ನ ಅವದೀರ್ಯತೇ ॥೨-೭೭-
ನೀನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಮಗಾಗಿ ಒದಗಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಈಗ ಅದನ್ನು ಯಾರು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ? ಆದರೆ, ಈ ಬೇರ್ಪಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ ಒಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
ವಿಹೀನಾ ಯಾ ತ್ವಯಾ ರಾಜ್ಞಾ ಧರ್ಮಜ್ಞೇನ ಮಹಾತ್ಮನಾ । ಪಿತರಿ ಸ್ವರ್ಗಮ್ ಆಪನ್ನೇ ರಾಮೇ ಚ ಅರಣ್ಯಮ್ ಆಶ್ರಿತೇ ॥೨-೭೭-
ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ರಾಜನೇ, ನೀನು ಇಲ್ಲದೆ, ತಂದೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ರಾಮನು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ—
ಕಿಮ್ ಮೇ ಜೀವಿತ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಮ್ ಪ್ರವೇಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಹುತ ಅಶನಮ್ । ಹೀನೋ ಭ್ರಾತ್ರಾ ಚ ಪಿತ್ರಾ ಚ ಶೂನ್ಯಾಮ್ ಇಕ್ಷ್ವಾಕು ಪಾಲಿತಾಮ್ ॥೨-೭೭-
ನನ್ನ ಬದುಕಿಗೆ ಏನು ಅರ್ಥ? ಸಹೋದರನೂ, ತಂದೆಯೂ ಇಲ್ಲದೆ, ಈ ಖಾಲಿ ಅಯೋಧ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಹವನದ ಬೆಂಕಿಗೆ ಹಾರಿಬಿಡುತ್ತೇನೆ.
ಅಯೋಧ್ಯಾಮ್ ನ ಪ್ರವೇಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಪ್ರವೇಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ತಪೋ ವನಮ್ । ತಯೋಃ ವಿಲಪಿತಮ್ ಶ್ರುತ್ವಾ ವ್ಯಸನಮ್ ಚ ಅನ್ವವೇಕ್ಷ್ಯ ತತ್ ॥೨-೭೭-
ನಾನು ಅಯೋಧ್ಯೆಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ; ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ. ಅವರ ಅಳಾಟಿಯನ್ನೂ, ಅವರ ದುಃಖವನ್ನೂ ನೋಡಿ—
ಭೃಶಮ್ ಆರ್ತತರಾ ಭೂಯಃ ಸರ್ವಏವ ಅನುಗಾಮಿನಃ । ತತಃ ವಿಷಣ್ಣೌ ಶ್ರಾನ್ತೌ ಚ ಶತ್ರುಘ್ನ ಭರತಾವ್ ಉಭೌ ॥೨-೭೭-
ಅವರ ಹಿಂದೆ ಬಂದ ಎಲ್ಲರೂ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿದರು; ನಂತರ ಶತ್ರುಘ್ನ ಮತ್ತು ಭರತ ಇಬ್ಬರೂ ಕೂಡ ಹತಾಶರಾಗಿದ್ದರು, ದಣಿದಿದ್ದರು—
ಧರಣ್ಯಾಮ್ ಸಮ್ವ್ಯಚೇಷ್ಟೇತಾಮ್ ಭಗ್ನ ಶೃನ್ಗಾವ್ ಇವ ಋಷಭೌ । ತತಃ ಪ್ರಕೃತಿಮಾನ್ ವೈದ್ಯಃ ಪಿತುರ್ ಏಷಾಮ್ ಪುರೋಹಿತಃ ॥೨-೭೭-
ಅವರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಉರುಳಾಡುತ್ತಾ, ಕೊಂಬು ಮುರಿದ ಎತ್ತುಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಗ ಅವರ ತಂದೆಯ ಪಂಡಿತನಾದ ಪೂಜಾರಿ—
ವಸಿಷ್ಠೋ ಭರತಮ್ ವಾಕ್ಯಮ್ ಉತ್ಥಾಪ್ಯ ತಮ್ ಉವಾಚ ಹ । ತ್ರಯೋದಶೋಽಯಮ್ ದಿವಸಃ ಪಿತುರ್ವೃತ್ತಸ್ಯ ತೇ ವಿಭೋ ॥೨-೭೭-
ವಸಿಷ್ಠನು ಭರತನನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಮಹಾಪ್ರಭೋ, ಇದು ನಿನ್ನ ತಂದೆ ಹೋದಮೇಲೆ ಹದಿಮೂರನೇ ದಿನ.'
ಸಾವಶೇಷಾಸ್ಥಿನಿಚಯೇ ಕಿಮಿಹ ತ್ವಮ್ ವಿಲಮ್ಬಸೇ । ತ್ರೀಣಿ ದ್ವನ್ದ್ವಾನಿ ಭೂತೇಷು ಪ್ರವೃತ್ತಾನಿ ಅವಿಶೇಷತಃ ॥೨-೭೭-
'ಇನ್ನು ಉಳಿದಿರುವುದು ಎಲುಬಿನ ಗುಡ್ಡ ಮಾತ್ರ. ಇಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಯಾಕೆ ವಿಳಂಬ ಮಾಡುತ್ತೀಯ? ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮೂರು ಜೋಡಿ ವಿರುದ್ಧತೆಗಳು ಸಹಜವಾಗಿ ಬರುತ್ತವೆ.'
ತೇಷು ಚ ಅಪರಿಹಾರ್ಯೇಷು ನ ಏವಮ್ ಭವಿತುಮ್ ಅರ್ಹತಿ । ಸುಮನ್ತ್ರಃ ಚ ಅಪಿ ಶತ್ರುಘ್ನಮ್ ಉತ್ಥಾಪ್ಯ ಅಭಿಪ್ರಸಾದ್ಯ ಚ ॥೨-೭೭-
'ಅವು ತಪ್ಪಿಸಲಾಗದ ವಿಷಯಗಳು. ಹಾಗೆ ದುಃಖಿಸಬಾರದು.' ಸುಮಂತ್ರನು ಕೂಡ ಶತ್ರುಘ್ನನನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಅವನನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು.
ಶ್ರಾವಯಾಮ್ ಆಸ ತತ್ತ್ವಜ್ಞಃ ಸರ್ವ ಭೂತ ಭವ ಅಭವೌ । ಉತ್ಥಿತೌ ತೌ ನರ ವ್ಯಾಘ್ರೌ ಪ್ರಕಾಶೇತೇ ಯಶಸ್ವಿನೌ ॥೨-೭೭-
ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿತ ಸುಮಂತ್ರನು, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಆಗಮನ-ಹೋಗಮನದ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು; ಆ ಇಬ್ಬರು ಪುರುಷಸಿಂಹರು ಎದ್ದು, ತಮ್ಮ ಕೀರ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದರು.
ವರ್ಷ ಆತಪ ಪರಿಕ್ಲಿನ್ನೌ ಪೃಥಗ್ ಇನ್ದ್ರ ಧ್ವಜಾವ್ ಇವ । ಅಶ್ರೂಣಿ ಪರಿಮೃದ್ನನ್ತೌ ರಕ್ತ ಅಕ್ಷೌ ದೀನ ಭಾಷಿಣೌ ॥೨-೭೭-
ಮಳೆಗೂ ಬಿಸಿಲಿಗೂ ತೀವ್ರವಾಗಿ ತೊಯ್ದುಹೋಗಿದ್ದ ಅವರು, ಎರಡು ವಿಭಿನ್ನ ಇಂದ್ರಧ್ವಜಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ಕಣ್ಣೀರು ಒರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಕಣ್ಣುಗಳು ಕೆಂಪಾಗಿ, ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದರು.
thumb|ಅಷ್ಟಸಪ್ತತಿತಮಃ ಸರ್ಗಃ ಶ್ರೂಯತಾಮ್|center ಶ್ರೀಮದ್ವಾಲ್ಮೀಕಿಯರಾಮಾಯಣೇ ಅಯೋಧ್ಯಾಕಾಣ್ಡೇ ಅಷ್ಟಸಪ್ತತಿತಮಃ ಸರ್ಗಃ ॥೨-
ಶ್ರೀಮದ್ವಾಲ್ಮೀಕಿಯ ರಾಮಾಯಣದ ಅಯೋಧ್ಯಾಕಾಂಡದ ಎಪ್ಪತ್ತೆಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ.
ಅತ್ರ ಯಾತ್ರಾಮ್ ಸಮೀಹನ್ತಮ್ ಶತ್ರುಘ್ನಃ ಲಕ್ಷ್ಮಣ ಅನುಜಃ । ಭರತಮ್ ಶೋಕ ಸಮ್ತಪ್ತಮ್ ಇದಮ್ ವಚನಮ್ ಅಬ್ರವೀತ್ ॥೨-೭೮-
ಭರತನು ದುಃಖದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಲಕ್ಷ್ಮಣನ ತಮ್ಮನಾದ ಶತ್ರುಘ್ನನು ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು.
ಗತಿರ್ ಯಃ ಸರ್ವ ಭೂತಾನಾಮ್ ದುಹ್ಖೇ ಕಿಮ್ ಪುನರ್ ಆತ್ಮನಃ । ಸ ರಾಮಃ ಸತ್ತ್ವ ಸಮ್ಪನ್ನಃ ಸ್ತ್ರಿಯಾ ಪ್ರವ್ರಾಜಿತಃ ವನಮ್ ॥೨-೭೮-
ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಆಶ್ರಯನಾದ ರಾಮನು, ತನ್ನದು ಎಂತಹ ದುಃಖವಿರಬಹುದು! ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಪರಿಪೂರ್ಣನಾದ ಆ ರಾಮನನ್ನು ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸು ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಕಳಿಸಿದ್ದಾಳೆ.
ಬಲವಾನ್ ವೀರ್ಯ ಸಮ್ಪನ್ನೋ ಲಕ್ಷ್ಮಣೋ ನಾಮ ಯೋ ಅಪಿ ಅಸೌ । ಕಿಮ್ ನ ಮೋಚಯತೇ ರಾಮಮ್ ಕೃತ್ವಾ ಅಪಿ ಪಿತೃ ನಿಗ್ರಹಮ್ ॥೨-೭೮-
ಬಲಶಾಲಿಯೂ ಶೌರ್ಯವಂತನೂ ಆದ ಲಕ್ಷ್ಮಣನು, ನಮ್ಮ ತಂದೆಯನ್ನು ತಡೆಯಬೇಕಾದರೂ ರಾಮನನ್ನು ಬಿಡಿಸಬಹುದಲ್ಲವೆ?
ಪೂರ್ವಮ್ ಏವ ತು ನಿಗ್ರಾಹ್ಯಃ ಸಮವೇಕ್ಷ್ಯ ನಯ ಅನಯೌ । ಉತ್ಪಥಮ್ ಯಃ ಸಮಾರೂಢೋ ನಾರ್ಯಾ ರಾಜಾ ವಶಮ್ ಗತಃ ॥೨-೭೮-
ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸಿನ ವಶಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಸರಿಯಾದ ದಾರಿಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಹೋಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದಾಗಲೇ ಅವನನ್ನು ತಡೆಯಬೇಕಾಗಿತ್ತು.
ಇತಿ ಸಮ್ಭಾಷಮಾಣೇ ತು ಶತ್ರುಘ್ನೇ ಲಕ್ಷ್ಮಣ ಅನುಜೇ । ಪ್ರಾಗ್ ದ್ವಾರೇ ಅಭೂತ್ ತದಾ ಕುಬ್ಜಾ ಸರ್ವ ಆಭರಣ ಭೂಷಿತಾ ॥೨-೭೮-
ಲಕ್ಷ್ಮಣನ ತಮ್ಮನಾದ ಶತ್ರುಘ್ನನು ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಎಲ್ಲಾ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕುಬ್ಜೆ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಳು.
ಲಿಪ್ತಾ ಚನ್ದನ ಸಾರೇಣ ರಾಜ ವಸ್ತ್ರಾಣಿ ಬಿಭ್ರತೀ । ವಿವಿಧಮ್ ವಿವಿಧೈಸ್ತೈಸ್ತೈರ್ಭೂಷಣೈಶ್ಚ ವಿಭೂಷಿತಾ ॥೨-೭೮-
ಸುಂದರವಾದ ಚಂದನವನ್ನು ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ರಾಜವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ವಿಭಿನ್ನವಾದ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ಆಕೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನಳಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಮೇಖಲಾ ದಾಮಭಿಃ ಚಿತ್ರೈ ರಜ್ಜು ಬದ್ಧಾ ಇವ ವಾನರೀ । ಬಭಾಸೇ ಬಹುಭಿರ್ಬದ್ಧಾ ರಜ್ಜುಬದ್ದೇವ ವಾನರೀ ॥೨-೭೮-
ವಿವಿಧ ಬಗೆಯ ಮೆಖಲೆಗಳೂ ಕಟ್ಟಿ, ಹಲವಾರು ಹಗ್ಗಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟ ವಾನರಿಯಂತೆ ಆಕೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಳು.
ತಾಮ್ ಸಮೀಕ್ಷ್ಯ ತದಾ ದ್ವಾಹ್ಸ್ಥೋ ಭೃಶಮ್ ಪಾಪಸ್ಯ ಕಾರಿಣೀಮ್ । ಗೃಹೀತ್ವಾ ಅಕರುಣಮ್ ಕುಬ್ಜಾಮ್ ಶತ್ರುಘ್ನಾಯ ನ್ಯವೇದಯತ್ ॥೨-೭೮-
ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವಳು ಪಾಪಕಾರ್ಯ ಮಾಡಿದವಳೆಂದು ಅರಿತ ಬಾಗಿಲಿನ ಕಾಯುವವನು, ಕರುಣೆಯಿಲ್ಲದ ಕುಬ್ಜೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಶತ್ರುಘ್ನನ ಬಳಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು.
ಯಸ್ಯಾಃ ಕೃತೇ ವನೇ ರಾಮಃ ನ್ಯಸ್ತ ದೇಹಃ ಚ ವಃ ಪಿತಾ । ಸಾ ಇಯಮ್ ಪಾಪಾ ನೃಶಮ್ಸಾ ಚ ತಸ್ಯಾಃ ಕುರು ಯಥಾ ಮತಿ ॥೨-೭೮-
ಇವಳ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ರಾಮನು ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದನು, ನಿಮ್ಮ ತಂದೆ ಕೂಡ ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸಿದನು. ಈ ಪಾಪಿ ಮತ್ತು ಕ್ರೂರಳಾದವಳಿಗೆ ನೀನು ಬೇಕಾದಂತೆ ತಕ್ಕ ಶಿಕ್ಷೆ ನೀಡು.
ಶತ್ರುಘ್ನಃ ಚ ತತ್ ಆಜ್ಞಾಯ ವಚನಮ್ ಭೃಶ ದುಹ್ಖಿತಃ । ಅನ್ತಃ ಪುರ ಚರಾನ್ ಸರ್ವಾನ್ ಇತಿ ಉವಾಚ ಧೃತ ವ್ರತಃ ॥೨-೭೮-
ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಶತ್ರುಘ್ನನು, ತುಂಬಾ ದುಃಖಗೊಂಡಿದ್ದರೂ ದೃಢನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ಅಂತರ್ಯಾಣದ ಎಲ್ಲ ಸೇವಕರನ್ನು ಹೀಗೆದ್ದನು.
ತೀವ್ರಮ್ ಉತ್ಪಾದಿತಮ್ ದುಹ್ಖಮ್ ಭ್ರಾತೃಋಣಾಮ್ ಮೇ ತಥಾ ಪಿತುಃ । ಯಯಾ ಸಾ ಇಯಮ್ ನೃಶಮ್ಸಸ್ಯ ಕರ್ಮಣಃ ಫಲಮ್ ಅಶ್ನುತಾಮ್ ॥೨-೭೮-
ನನ್ನ ಅಣ್ಣಂದಿರಿಗೂ ತಂದೆಗೊ ಕೂಡ ಇವಳು ಎಷ್ಟು ಭಾರೀ ದುಃಖವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿದಳೋ, ಆ ಕ್ರೂರಕರ್ಮದ ಫಲವನ್ನು ಈಗ ಅವಳು ಅನುಭವಿಸಲಿ.
ಏವಮ್ ಉಕ್ತಾ ಚ ತೇನ ಆಶು ಸಖೀ ಜನ ಸಮಾವೃತಾ । ಗೃಹೀತಾ ಬಲವತ್ ಕುಬ್ಜಾ ಸಾ ತತ್ ಗೃಹಮ್ ಅನಾದಯತ್ ॥೨-೭೮-
ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ತನ್ನ ಸಂಗಾತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಕುಬ್ಜೆಯನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ, ಆಕೆ ಆ ಮನೆಯನ್ನು ತಲುಪುವಾಗ ಅಳುತ್ತಾ ಹೋದಳು.