ಚಕಾರ ಲಕ್ಷ್ಮಣಶ್ಛಿತ್ವಾ ಸೀತಾಯಾಃ ಸುಖಮಾಸನಮ್ । ತತ್ರ ಶ್ರಿಯಮಿವಾಚಿನ್ತ್ಯಾಮ್ ರಾಮೋ ದಾಶರಥಿಃ ಪ್ರಿಯಾಮ್ ॥೨-೫೫-
ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಅವುಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಸೀತೆಗೆ ಆರಾಮದಾಯಕ ಆಸನವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟನು. ಅಲ್ಲಿ ದಶರಥನ ಮಗ ರಾಮನು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಸೀತೆಯನ್ನು ಶ್ರೀಮಯವಾದ ಆಸನದ ಮೇಲೆ ಕೂಡಿ ಕುಳಿತಿಸಿದನು.
ಈಷ್ತ್ಸನ್ಕಹ್ಹನಾಬಾನ್ ತಾನಗ್ತಾರಿಓಅತತ್ ಪ್ಲವಮ್ । ಪಾರ್ಶ್ವೇ ಚ ತತ್ರ ವೈದೇಹ್ಯಾ ವಸನೇ ಚೂಷ್ಣಾನಿ ಚ ॥೨-೫೫-
ಅವರು ಬಿಲ್ಲು ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳನ್ನು ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟರು. ಸೀತೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಅವಳ ಬಟ್ಟೆಗಳು ಮತ್ತು ತಾಪದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುವ ಉಡುಪುಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟರು.
ಪ್ಲವೇ ಕಠಿನಕಾಜಮ್ ಚ ರಾಮಶ್ಚಕ್ರೇ ಸಹಾಯುಧೈಃ । ಆರೋಪ್ಯ ಪ್ರಥಮಮ್ ಸೀತಾಮ್ ಸಮ್ಘಾಟಮ್ ಪ್ರತಿಗೃಹ್ಯ ತೌ ॥೨-೫೫-
ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಬಾಣದ ಕೋಶಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಆಯುಧಗಳನ್ನು ರಾಮನು ಇಟ್ಟನು. ಮೊದಲು ಸೀತೆಯನ್ನು ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿ, ಆ ಇಬ್ಬರೂ ದೋಣಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದರು.
ತತಃ ಪ್ರತೇರತುರ್ಯ ತ್ತೌ ವೀರೌ ದಶರಥಾತ್ಮಜೌ । ಕಾLಇನ್ದೀಮಧ್ಯಮಾಯಾತಾ ಸೀತಾ ತ್ವೇನಾಮವನ್ದತ ॥೨-೫೫-
ಆಮೇಲೆ ಆ ಇಬ್ಬರು ಶೂರ ದಶರಥ ಪುತ್ರರು ನದಿಯನ್ನು ದಾಟಿದರು. ಕಾಲಿಂದಿಯ ಮಧ್ಯಭಾಗ ತಲುಪಿದಾಗ ಸೀತೆಯವರು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು.
ಸ್ವಸ್ತಿ ದೇವಿ ತರಾಮಿ ತ್ವಾಮ್ ಪಾರ್ಯೇನ್ಮೇ ಪತಿರ್ವತಮ್ । ಯಕ್ಷ್ಯೇ ತ್ವಾಮ್ ಗೋನಹಸ್ರೇಣ ಸುರಾಘಟಶತೇನ ಚ ॥೨-೫೫-
"ದೇವಿಯೇ, ಶುಭವಾಗಲಿ! ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ದಾಟಲಿ. ನನ್ನ ಪತಿಯ ನಿಷ್ಠೆ ಉಳಿಯಲಿ. ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಸಾವಿರ ಹಸುಗಳು ಮತ್ತು ನೂರು ಮದ್ಯದ ಮಡಕೆಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸುತ್ತೇನೆ."
ಸ್ವಸ್ತಿ ಪ್ರತ್ಯಾಗತೇ ರಾಮೇ ಪುರೀಮಿಕ್ಷ್ವಾಕುಪಾಲಿತಾಮ್ । ಕಾLಇನ್ದೀಮಥ ಸೀತಾ ತು ಯಾಚಮಾನಾ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಃ ॥೨-೫೫-
"ರಾಮನು ಇಕ್ಷ್ವಾಕು ವಂಶದವರು ರಕ್ಷಿಸುವ ನಗರಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗುವಾಗ ಶುಭವಾಗಲಿ." ಹೀಗೆ ಸೀತೆಯವರು ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಕಾಲಿಂದಿಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು.
ತೀರಮೇವಾಭಿಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತಾ ದಕ್ಷಿಣಮ್ ವರವರ್ಣಿನೀ । ತತಃ ಪ್ಲವೇನಾಮ್ಶುಮತೀಮ್ ಶೀಘ್ರಗಾಮೂರ್ಮಿಮಾಲಿನೀಮ್ ॥೨-೫೫-
ಅದರಿಂದ ಸೀತೆಯವರು ದಕ್ಷಿಣ ದಂಡೆಗೆ ತಲುಪಿದರು. ನಂತರ ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯ ಹಸಿರು, ವೇಗವಾಗಿ ಹರಿಯುವ, ಅಲೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ನದಿಯನ್ನು ದಾಟಿದರು.
ತೀರಜೈರ್ಬಹುಭಿರ್ವೃಕ್ಷೈಃ ಸಮ್ತೇರುರ್ಯಮುನಾಮ್ ನದೀಮ್ । ತೇ ತೀರ್ಣಾಃ ಪ್ಲವಮುತ್ಸೃಜ್ಯ ಪ್ರಸ್ಥಾಯ ಯಮುನಾವನಾತ್ ॥೨-೫೫-
ಅದರ ದಂಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಮರಗಳಿದ್ದವು. ಅವರು ಯಮುನಾ ನದಿಯನ್ನು ದಾಟಿ, ದೋಣಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಯಮುನಾ ಕಾಡಿನಿಂದ ಹೊರಟರು.
ಶ್ಯಾಮಮ್ ನ್ಯಗ್ರೋಧಮಾಸೇದುಃ ಶೀತಲಮ್ ಹರಿತಚ್ಛದಮ್ । ನ್ಯ್ಗ್ರೋಧಮ್ ತಮುಪಾಗಮ್ಯ ವೈದೇಹಿ ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್ ॥೨-೫೫-
ಅವರು ಹಸಿರು ಎಲೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ತಂಪಾದ, ಕಪ್ಪು ಬಣಸಿನ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡರು. ಆ ಬಣಸಿನ ಮರದ ಬಳಿಗೆ ಹೋದ ಸೀತೆ, ತನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದಳು.
ನಮಸ್ತೇಽನ್ತು ಮಹಾವೃಕ್ಷ ಪಾರಯೇನ್ಮೇ ಪತಿರ್ವತಮ್ । ಕೌಸಲ್ಯಾಮ್ ಚೈವ ಪಶ್ಯೇಯಮ್ ಸುಮಿತ್ರಾಮ್ ಚ ಯಶಸ್ವಿನೀಮ್ ॥೨-೫೫-
ಮಹಾ ವೃಕ್ಷನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ! ನನ್ನ ಪತಿವ್ರತೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ನೆರವಾಗು. ನಾನು ಮತ್ತೆ ಕೌಸಲ್ಯ ಮತ್ತು ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ ಹೊಂದಿದ ಸುಮಿತ್ರೆಯನ್ನು ನೋಡಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಇತಿ ಸೀತಾಞ್ಜಲಿಮ್ ಕೃತ್ವಾ ಪರ್ಯಗಚ್ಛದ್ವನಸ್ಪತಿಮ್ । ಅವಲೋಕ್ಯ ತತಃ ಸೀತಾಮಾಯಾಚನ್ತೀಮನಿನ್ದಿತಾಮ್ ॥೨-೫೫-
ಹೀಗೆ ಸೀತೆ ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಆ ಮರವನ್ನು ಸುತ್ತಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡಿದರು. ಅವಳನ್ನು ಹೀಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ—
ದಯಿತಾಮ್ ಚ ವಿಧೇಯಮ್ ಚ ರಾಮೋ ಲಕ್ಷ್ಮಣಮಬ್ರವೀತ್ । ಸೀತಾಮಾದಾಯ ಗಚ್ಛ ತ್ವಮಗ್ರತೋ ಭರತಾನುಜ ॥೨-೫೫-
ರಾಮನು ಲಕ್ಷ್ಮಣನಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಕರ್ತವ್ಯದಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಭರತನ ಸಹೋದರನೇ, ಸೀತೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನೀನು ಮುಂಚೆ ಹೋಗು.'
ಪೃಷ್ಠತೋಽಹಮ್ ಗಮಿಷ್ಯಾಮಿ ಸಾಯುಧೋ ದ್ವಿಪದಾಮ್ ವರ । ಯದ್ಯತ್ಫಲಮ್ ಪ್ರಾರ್ಥಯತೇ ಪುಷ್ಪಮ್ ವಾ ಜನಕಾತ್ಮಜಾ ॥೨-೫೫-
'ನಾನು ಹತ್ತಿರದಿಂದ, ಆಯುಧಧಾರಿ ಆಗಿ, ನಿಮ್ಮ ಹಿಂದೆ ಬರುತ್ತೇನೆ. ಜನಕನ ಮಗಳಾದ ಸೀತೆಗೆ ಯಾವ ಹಣ್ಣು ಅಥವಾ ಹೂವು ಬೇಕಾದರೂ—'
ತತ್ತತ್ಪ್ರದದ್ಯಾ ವೈದೇಹ್ಯಾ ಯತ್ರಾಸ್ಯ ರಮತೇ ಮನಃ । ಗಚ್ಚತೋಸ್ತು ತಯೋರ್ಮಧ್ಯೇ ಬಭೂವ ಜನಕಾತ್ಮಜಾ ॥೨-೫೫-
'ಅದು ಅವಳಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತಾ ಹೋಗು, ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಯಾವುದು ಇಷ್ಟವೋ ಅಲ್ಲಿ.' ಹೀಗೆ ಅವರು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಜನಕನ ಮಗಳು ಅವರಿಬ್ಬರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಮಾತಙ್ಗಯೋರ್ಮದ್ಯಗತಾ ಶುಭಾ ನಾಗವಧೂರಿವ । ಏಕೈಕಮ್ ಪಾದಪಮ್ ಗುಲ್ಮಮ್ ಲತಾಮ್ ವಾ ಪುಷ್ಪಶಾಲಿನೀಮ್ ॥೨-೫೫-
ಅವಳು ಎರಡು ದೊಡ್ಡ ಎತ್ತಿನ ನಡುವೆ ನಡೆಯುವ ಸುಂದರ ಎತ್ತಿನ ಹೆಣ್ಣಿನಂತೆ, ಪ್ರತಿ ಮರ, ಗುಡ್ಡ, ಹೂವುಗಳ ಲತೆಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಅದೃಷ್ಟಪೂರ್ವಾಮ್ ಪಶ್ಯನ್ತೀ ರಾಮಮ್ ಪಪ್ರಚ್ಛ ಸಾಽಬಲಾ । ರಮಣೀಯಾನ್ ಬಹುವಿಧಾನ್ ಪಾದಪಾನ್ ಕುಸುಮೋತ್ಕಟಾನ್ ॥೨-೫೫-
ಇದಕ್ಕೂ ಮುಂಚೆ ಎಂದಿಗೂ ಕಾಣದ ಅನೇಕ ಸುಂದರ ಹೂವುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮರಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಆ ಮೃದುವಾದ ಸೀತೆ ರಾಮನನ್ನು ಅವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಸೀತಾವಚನಸಮ್ರಬ್ದ ಅನಯಾಮಾಸ ಲಕ್ಸ್ಮಣಃ । ವಿಚಿತ್ರವಾಲುಕಜಲಾಮ್ ಹಸಸಾರಸನಾದಿತಾಮ್ ॥೨-೫೫-
ಸೀತೆಯ ಮಾತನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ಆತುರಗೊಂಡ ಲಕ್ಷ್ಮಣನು, ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಮರಳುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಹಂಸ ಮತ್ತು ಕೊಕ್ಕರೆಗಳ ಕೂಗಿನಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ನದಿಯ ಬಳಿಗೆ ಅವಳನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು.
ರೇಮೇ ಜನಕರಾಜಸ್ಯ ತದಾ ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ಸುತಾ ನದೀಮ್ । ಕ್ರೋಶಮಾತ್ರಮ್ ತತೋ ಗತ್ವಾ ಭ್ರಾತರೌ ರಾಮಲಕ್ಷ್ಮನೌ ॥೨-೫೫-
ಅಲ್ಲಿ ಜನಕರಾಜನ ಮಗಳು ಆ ನದಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಳು. ನಂತರ ಒಂದು ಕ್ರೋಶ ದೂರ ಸಾಗಿದ ಮೇಲೆ, ರಾಮ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣ ಎಂಬ ಸಹೋದರರು—
ಬಹೂನ್ಮೇಧ್ಯಾನ್ ಮೃಗಾನ್ ಹತ್ವಾ ಚೇರತುರ್ಯಮುನಾವನೇ । ವಿಹೃತ್ಯ ತೇ ಬರ್ಹಿಣಪೂಗನಾದಿತೇ । ಶುಭೇ ವನೇ ವಾನರವಾರಣಾಯುತೇ । ಸಮಮ್ ನದೀವಪ್ರಮುಪೇತ್ಯ ಸಮ್ಮತಮ್ । ನಿವಾಸಮಾಜಗ್ಮು ರದೀನದರ್ಶನಾಃ ॥೨-೫೫-
ಅವರು ಅನೇಕ ಶುದ್ಧ ಜಂತುಗಳನ್ನು ಬೇಟೆ ಮಾಡಿ, ಯಮುನಾ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದರು. ನಂತರ, ನವಿಲುಗಳ ಕೂಗು ಮತ್ತು ಆನೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ಸುಂದರ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸಿ, ನದಿಯ ತಟದ ಹತ್ತಿರದ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಸ್ಥಳವನ್ನು ತಲುಪಿದರು ಮತ್ತು ದುಃಖವಿಲ್ಲದೆ ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡಿದರು.
thumb|ಷಟ್ಪಞ್ಚಾಶಃ ಸರ್ಗಃ ಶ್ರೂಯತಾಮ್|center ಶ್ರೀಮದ್ವಾಲ್ಮೀಕಿಯರಾಮಾಯಣೇ ಅಯೋಧ್ಯಾಕಾಣ್ಡೇ ಷಟ್ಪಞ್ಚಾಶಃ ಸರ್ಗಃ ॥೨-
ಈಗ ಐವತ್ತಾರುನೆಯ ಸರ್ಗವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ. ಶ್ರೀಮದ್ವಾಲ್ಮೀಕಿರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿ ಅಯೋಧ್ಯಾಕಾಂಡದ ಐವತ್ತೈದನೆಯ ಸರ್ಗ ಇಲ್ಲಿ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ.
ಅಥ ರಾತ್ರ್ಯಾಮ್ ವ್ಯತೀತಾಯಾಮ್ ಅವಸುಪ್ತಮ್ ಅನನ್ತರಮ್ । ಪ್ರಬೋಧಯಾಮ್ ಆಸ ಶನೈಃ ಲಕ್ಷ್ಮಣಮ್ ರಘು ನನ್ದನಃ ॥೨-೫೬-
ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ, ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಇನ್ನೂ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ರಘುವಂಶದ ರಾಮನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿದನು.
ಸೌಮಿತ್ರೇ ಶೃಣು ವನ್ಯಾನಾಮ್ ವಲ್ಗು ವ್ಯಾಹರತಾಮ್ ಸ್ವನಮ್ । ಸಮ್ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಮಹೇ ಕಾಲಃ ಪ್ರಸ್ಥಾನಸ್ಯ ಪರಮ್ ತಪ ॥೨-೫೬-
'ಸೌಮಿತ್ರಿ, ಅರಣ್ಯದ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಮಧುರವಾಗಿ ಕೂಗುತ್ತಿರುವ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳು; ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯೇ, ನಾವು ಈಗ ಹೊರಡುವ ಸಮಯವಾಗಿದೆ.'
ಸ ಸುಪ್ತಃ ಸಮಯೇ ಭ್ರಾತ್ರಾ ಲಕ್ಷ್ಮಣಃ ಪ್ರತಿಬೋಧಿತಃ । ಜಹೌ ನಿದ್ರಾಮ್ ಚ ತನ್ದ್ರೀಮ್ ಚ ಪ್ರಸಕ್ತಮ್ ಚ ಪಥಿ ಶ್ರಮಮ್ ॥೨-೫೬-
ಅವನ ಸಹೋದರನು ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎಬ್ಬಿಸಿದಾಗ, ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ನಿದ್ರೆ, ತೀವ್ರವಾದ ಆಲಸ್ಯ ಮತ್ತು ದಾರಿಯೆಲ್ಲಾ ಬಂದಿದ್ದ ದಣಿವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟನು.
ತತೌತ್ಥಾಯ ತೇ ಸರ್ವೇ ಸ್ಪೃಷ್ಟ್ವಾ ನದ್ಯಾಃ ಶಿವಮ್ ಜಲಮ್ । ಪನ್ಥಾನಮ್ ಋಷಿಣಾ ಉದ್ದಿಷ್ಟಮ್ ಚಿತ್ರ ಕೂಟಸ್ಯ ತಮ್ ಯಯುಃ ॥೨-೫೬-
ನಂತರ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಎದ್ದು, ನದಿಯ ಪುಣ್ಯಜಲವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಋಷಿಗಳು ತೋರಿಸಿದ ಚಿತ್ರಕೂಟದ ದಾರಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಹೊರಟರು.
ತತಃ ಸಮ್ಪ್ರಸ್ಥಿತಃ ಕಾಲೇ ರಾಮಃ ಸೌಮಿತ್ರಿಣಾ ಸಹ । ಸೀತಾಮ್ ಕಮಲ ಪತ್ರ ಅಕ್ಷೀಮ್ ಇದಮ್ ವಚನಮ್ ಅಬ್ರವೀತ್ ॥೨-೫೬-
ಅನಂತರ, ಸೌಮಿತ್ರಿಯೊಂದಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹೊರಟ ರಾಮನು, ಕಮಲದ ಹಾಳೆಯಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಸೀತೆಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು:
ಆದೀಪ್ತಾನ್ ಇವ ವೈದೇಹಿ ಸರ್ವತಃ ಪುಷ್ಪಿತಾನ್ ನಗಾನ್ । ಸ್ವೈಃ ಪುಷ್ಪೈಃ ಕಿಮ್ಶುಕಾನ್ ಪಶ್ಯ ಮಾಲಿನಃ ಶಿಶಿರ ಅತ್ಯಯೇ ॥೨-೫೬-
'ವೈದೇಹಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹೂವಿನಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಮರಗಳನ್ನು ನೋಡು, ಚಳಿಗಾಲದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಹೂವುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಕಿಮ್ಶುಕ ಮರಗಳು ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿವೆ.'
ಪಶ್ಯ ಭಲ್ಲಾತಕಾನ್ ಫುಲ್ಲಾನ್ ನರೈಃ ಅನುಪಸೇವಿತಾನ್ । ಫಲ ಪತ್ರೈಃ ಅವನತಾನ್ ನೂನಮ್ ಶಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಜೀವಿತುಮ್ ॥೨-೫೬-
ನೋಡು, ಈ ಭಲ್ಲಾತಕ ಮರಗಳು ಹೂವಿನಿಂದ ತುಂಬಿ, ಹಣ್ಣು ಮತ್ತು ಎಲೆಗಳಿಂದ ಭಾರವಾಗಿ ಬಾಗಿವೆ. ಯಾರೂ ಬಳಿಯದಿರುವ ಈ ಮರಗಳ ಮಧ್ಯೆ ನಾನು ಸುಖವಾಗಿ ಬದುಕಬಹುದು ಎಂದು ನನಗೆ ಭರವಸೆಯಿದೆ.
ಪಶ್ಯ ದ್ರೋಣ ಪ್ರಮಾಣಾನಿ ಲಮ್ಬಮಾನಾನಿ ಲಕ್ಷ್ಮಣ । ಮಧೂನಿ ಮಧು ಕಾರೀಭಿಃ ಸಮ್ಭೃತಾನಿ ನಗೇ ನಗೇ ॥೨-೫೬-
ಲಕ್ಷ್ಮಣ, ನೋಡು, ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಡೆಗೂ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಜೇನುಗೂಡುಗಳು ಜೇನುಹುಳಗಳಿಂದ ತುಂಬಿವೆ.
ಏಷ ಕ್ರೋಶತಿ ನತ್ಯೂಹಃ ತಮ್ ಶಿಖೀ ಪ್ರತಿಕೂಜತಿ । ರಮಣೀಯೇ ವನ ಉದ್ದೇಶೇ ಪುಷ್ಪ ಸಮ್ಸ್ತರ ಸಮ್ಕಟೇ ॥೨-೫೬-
ಇಲ್ಲಿ ನತ್ಯೂಹ ಪಕ್ಷಿ ಕೂಗುತ್ತಿದೆ, ಅದಕ್ಕೆ ನವಿಲು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತಿದೆ. ಈ ಸುಂದರ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೂಗಳಿಂದ ಹಾಸಿದಿರುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಅವುಗಳ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಮಾತಮ್ಗ ಯೂಥ ಅನುಸೃತಮ್ ಪಕ್ಷಿ ಸಮ್ಘ ಅನುನಾದಿತಮ್ । ಚಿತ್ರ ಕೂಟಮ್ ಇಮಮ್ ಪಶ್ಯ ಪ್ರವೃದ್ಧ ಶಿಖರಮ್ ಗಿರಿಮ್ ॥೨-೫೬-
ನೋಡು, ಈ ಚಿತ್ರಕೂಟ ಪರ್ವತದ ಎತ್ತರದ ಶಿಖರಗಳು, ಆನೆಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಿವೆ, ಹಕ್ಕಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಿದೆ, ಮತ್ತು ಬೆಟ್ಟದ ಭಾಗಗಳು ಬಹಳ ಸುಂದರವಾಗಿವೆ.