ತೇ ರತ್ನಹೀನಾಸ್ತರುಣಾಃ ಫಲಕಾಲೇ ವಿವಾಸಿತಾಃ। ಕಥಂ ವತ್ಸ್ಯನ್ತಿ ಕೃಪಣಾಃ ಫಲಮೂಲೈಃ ಕೃತಾಶನಾಃ
ಹಣವಿಲ್ಲದೆ, ಇನ್ನೂ ಯೌವನದಲ್ಲಿರುವ ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳು, ಹಣ್ಣುಹಂಪಲು ಸಿಗುವ ಕಾಲದಲ್ಲೇ ವನವಾಸಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ; ಆ ಬಡವರು ಹಣ್ಣುಮೂಲಿಕೆಯಿಂದ ಬದುಕುವುದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?
ಅಪೀದಾನೀಂ ಸ ಕಾಲಃ ಸ್ಯಾನ್ಮಮ ಶೋಕಕ್ಷಯಃ ಶಿವಃ। ಸಹಭಾರ್ಯಂ ಸಹ ಭ್ರಾತ್ರಾ ಪಶ್ಯೇಯಮಿಹ ರಾಘವಮ್
ಈಗಲೇ ನನ್ನ ದುಃಖಕ್ಕೆ ಅಂತ್ಯವಾಗುವ ಶುಭ ಸಮಯ ಬಂದು, ನನ್ನ ಮಗ ರಾಮನು ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯೂ ಸಹೋದರನೂ ಜೊತೆಗೆ ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರೆ ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು!
ಶ್ರುತ್ವೈವೋಪಸ್ಥಿತೌ ವೀರೌ ಕದಾಯೋಧ್ಯಾ ಭವಿಷ್ಯತಿ। ಯಶಸ್ವಿನೀ ಹೃಷ್ಟಜನಾ ಸೂಚ್ಛ್ರಿತಧ್ವಜಮಾಲಿನೀ
ಆ ವೀರರು ಹಿಂತಿರುಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿದಾಗ, ಅಯೋಧ್ಯೆ ಪುನಃ ಕೀರ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿ, ಜನರು ಹರ್ಷದಿಂದ ಹಿಗ್ಗಿ, ಧ್ವಜಗಳು ಎತ್ತಲಾಗುವ ದಿನ ಯಾವಾಗ ಬರುತ್ತದೆ?
ಕದಾ ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ನರವ್ಯಾಘ್ರಾವರಣ್ಯಾತ್ ಪುನರಾಗತೌ। ಭವಿಷ್ಯತಿ ಪುರೀ ಹೃಷ್ಟಾ ಸಮುದ್ರ ಇವ ಪರ್ವಣಿ
ಅರಣ್ಯದಿಂದ ಆ ನರಸಿಂಹರು ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ನಗರವು ಪೌರ್ಣಮಿಯ ಸಮಯದ ಸಮುದ್ರದಂತೆ ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬುವ ದಿನ ಯಾವಾಗ ಬರುತ್ತದೆ?
ಕದಾಯೋಧ್ಯಾಂ ಮಹಾಬಾಹುಃ ಪುರೀಂ ವೀರಃ ಪ್ರವೇಕ್ಷ್ಯತಿ। ಪುರಸ್ಕೃತ್ಯ ರಥೇ ಸೀತಾಂ ವೃಷಭೋ ಗೋವಧೂಮಿವ
ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ನನ್ನ ಮಗ, ರಥದ ಮುಂದೆ ಸೀತೆಯನ್ನು ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು, ಎತ್ತು ತನ್ನ ಹಸುವನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುವಂತೆ, ಯಾವಾಗ ಅಯೋಧ್ಯೆ ನಗರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವನು?
ಕದಾ ಪ್ರಾಣಿಸಹಸ್ರಾಣಿ ರಾಜಮಾರ್ಗೇ ಮಮಾತ್ಮಜೌ। ಲಾಜೈರವಕರಿಷ್ಯನ್ತಿ ಪ್ರವಿಶನ್ತಾವರಿಂದಮೌ
ರಾಜಮಾರ್ಗದ ಮೇಲೆ ಸಾವಿರಾರು ಜನರು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ನನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ, ನಗರ ಪ್ರವೇಶಿಸುವಾಗ ಲಾಜು ಹಾರಿಸುವ ದಿನ ಯಾವಾಗ ಬರುತ್ತದೆ?
ಪ್ರವಿಶನ್ತೌ ಕದಾಯೋಧ್ಯಾಂ ದ್ರಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಶುಭಕುಣ್ಡಲೌ। ಉದಗ್ರಾಯುಧನಿಸ್ತ್ರಿಂಶೌ ಸಶೃಙ್ಗಾವಿವ ಪರ್ವತೌ
ಅಲಂಕೃತವಾದ ಕುಂಡಲಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಉನ್ನತವಾದ ಖಡ್ಗಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಎರಡು ಶೃಂಗಗಳಿರುವ ಪರ್ವತಗಳಂತೆ, ನನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳು ಅಯೋಧ್ಯೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದನ್ನು ನಾನು ಯಾವಾಗ ನೋಡುತ್ತೇನೆ?
ಕದಾ ಸುಮನಸಃ ಕನ್ಯಾ ದ್ವಿಜಾತೀನಾಂ ಫಲಾನಿ ಚ। ಪ್ರದಿಶನ್ತ್ಯಃ ಪುರೀಂ ಹೃಷ್ಟಾಃ ಕರಿಷ್ಯನ್ತಿ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಮ್
ಹೂವಿನಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಯುವತಿಯರು, ಫಲಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದ ದ್ವಿಜರು, ಹರ್ಷದಿಂದ ನಗರವನ್ನು ಸುತ್ತಿ ಶುಭಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಸಮಯ ಯಾವಾಗ ಬರುತ್ತದೆ?
ಕದಾ ಪರಿಣತೋ ಬುದ್ಧ್ಯಾ ವಯಸಾ ಚಾಮರಪ್ರಭಾಃ। ಅಭ್ಯುಪೈಷ್ಯತಿ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ಸುವರ್ಷ ಇವ ಲಾಲಯನ್
ಬುದ್ಧಿಯಲ್ಲಿಯೂ ವಯಸ್ಸಲ್ಲಿಯೂ ಪರಿಪಕ್ವನಾದ, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನಾದ, ಮೇಘದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ರಾಮನು, ಉತ್ತಮ ಋತು ಬರುವಂತೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ತರಲು ಯಾವಾಗ ಮರಳುವನು?
ನಿಃಸಂಶಯಂ ಮಯಾ ಮನ್ಯೇ ಪುರಾ ವೀರ ಕದರ್ಯಯಾ। ಪಾತುಕಾಮೇಷು ವತ್ಸೇಷು ಮಾತೄಣಾಂ ಶಾತಿತಾಃ ಸ್ತನಾಃ
ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ, ವೀರನೇ, ಹಿಂದೆ ಯಾವದೋ ಲೋಭಿಯಾದ ಹೆಂಗಸಿನ ಕಾರಣದಿಂದ, ತಾಯಂದಿರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹಾಲುಣಿಸಲು ಆಸೆ ಇದ್ದಾಗ, ಅವರ স্তನಗಳನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕಲಾಗಿತ್ತೆಂದು ನನಗೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ.
ಸಾಹಂ ಗೌರಿವ ಸಿಂಹೇನ ವಿವತ್ಸಾ ವತ್ಸಲಾ ಕೃತಾ। ಕೈಕೇಯ್ಯಾ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರ ಬಾಲವತ್ಸೇವ ಗೌರ್ಬಲಾತ್
ನಾನು ಈಗ, ಒಬ್ಬ ಹಸುವಿನಂತೆ, ಸಿಂಹದಿಂದ ತನ್ನ ಕರು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ತಾಯಿಯಂತೆ, ಕೈಕೇಯಿಯಿಂದ ಬಲವಂತವಾಗಿ ನನ್ನ Ramaನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡೆನು, ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನೆ, ನಾನು ಬಲಹೀನಳಾಗಿ ಬಿಟ್ಟೆನು.
ನಹಿ ತಾವದ್ಗುಣೈರ್ಜುಷ್ಟಂ ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರವಿಶಾರದಮ್। ಏಕಪುತ್ರಾ ವಿನಾ ಪುತ್ರಮಹಂ ಜೀವಿತುಮುತ್ಸಹೇ
ನನ್ನಿಗೆ ಒಂದೇ ಮಗನಿದ್ದಾನೆ, ಅವನು ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದಾನೆ, ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಹೊಂದಿದ್ದಾನೆ. ಅವನಿಲ್ಲದೆ ನಾನು ಹೇಗೆ ಬದುಕಲು ಶಕ್ತಿಯಾಗುತ್ತೇನೆ?
ನ ಹಿ ಮೇ ಜೀವಿತೇ ಕಿಂಚಿತ್ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಮಿಹ ಕಲ್ಪ್ಯತೇ। ಅಪಶ್ಯನ್ತ್ಯಾಃ ಪ್ರಿಯಂ ಪುತ್ರಂ ಲಕ್ಷ್ಮಣಂ ಚ ಮಹಾಬಲಮ್
ನಾನು ನನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಮಗನನ್ನೂ ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ಲಕ್ಷ್ಮಣನನ್ನೂ ನೋಡದೆ ಇರುವಾಗ, ಈ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಯಾವ ಶಕ್ತಿಯೂ ಉಳಿದಿಲ್ಲ.
ಅಯಂ ಹಿ ಮಾಂ ದೀಪಯತೇಽದ್ಯ ವಹ್ನಿ- ಸ್ತನೂಜಶೋಕಪ್ರಭವೋ ಮಹಾಹಿತಃ। ಮಹೀಮಿಮಾಂ ರಶ್ಮಿಭಿರುತ್ತಮಪ್ರಭೋ ಯಥಾ ನಿದಾಘೇ ಭಗವಾನ್ ದಿವಾಕರಃ
ಇಂದು ನನ್ನ ಮಗನಿಗಾಗಿ ಉಂಟಾದ ದುಃಖದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಭಯಾನಕವಾದ ಅಗ್ನಿಯೊಂದು ನನ್ನನ್ನು ದಹಿಸುತ್ತಿದೆ. ಅದು ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಭಾನುಬಾಗವನಾದ ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸುಡುವಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ಸುಡುತ್ತಿದೆ.
thumb|ಚತುಶ್ಚತ್ವಾರಿಂಶಃ ಸರ್ಗಃ ಶ್ರೂಯತಾಮ್|center ಶ್ರೀಮದ್ವಾಲ್ಮೀಕಿಯರಾಮಾಯಣೇ ಅಯೋಧ್ಯಾಕಾಣ್ಡೇ ಚತುಶ್ಚತ್ವಾರಿಂಶಃ ಸರ್ಗಃ ॥೨-
ಈಗ ನಾಲ್ವತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ.
ವಿಲಪನ್ತೀಂ ತಥಾ ತಾಂ ತು ಕೌಸಲ್ಯಾಂ ಪ್ರಮದೋತ್ತಮಾಮ್। ಇದಂ ಧರ್ಮೇ ಸ್ಥಿತಾ ಧರ್ಮ್ಯಂ ಸುಮಿತ್ರಾ ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್
ಹೀಗಾಗಿ ಅಳುತ್ತಿರುವ ಕೌಸಲ್ಯಾಳನ್ನು ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಳಾದ ಸುಮಿತ್ರೆಯವರು ಧರ್ಮಪೂರ್ಣವಾದ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.
ತವಾರ್ಯೇ ಸದ್ಗುಣೈರ್ಯುಕ್ತಃ ಸ ಪುತ್ರಃ ಪುರುಷೋತ್ತಮಃ। ಕಿಂ ತೇ ವಿಲಪಿತೇನೈವಂ ಕೃಪಣಂ ರುದಿತೇನ ವಾ
ಆರ್ಯೆ, ನಿನ್ನ ಮಗನು ಎಲ್ಲ ಸದ್ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದಾನೆ, ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು. ನೀನು ಹೀಗೆ ಅಳುವುದರಿಂದ ಅಥವಾ ದುಃಖಪಡುವುದರಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ?
ಯಸ್ತವಾರ್ಯೇ ಗತಃ ಪುತ್ರಸ್ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ರಾಜ್ಯಂ ಮಹಾಬಲಃ। ಸಾಧು ಕುರ್ವನ್ ಮಹಾತ್ಮಾನಂ ಪಿತರಂ ಸತ್ಯವಾದಿನಮ್
ಆರ್ಯೆ, ನಿನ್ನ ಮಗನು ಮಹಾಬಲಿಯೂ, ಮಹಾತ್ಮನಾದ ತಂದೆಯು ಮಾಡಿದ ವಚನವನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಹೋದನು. ಅವನು ಸದುದ್ದೇಶದಿಂದಲೇ ಹೋದನು.
ಶಿಷ್ಟೈರಾಚರಿತೇ ಸಮ್ಯಕ್ಶಶ್ವತ್ ಪ್ರೇತ್ಯ ಫಲೋದಯೇ। ರಾಮೋ ಧರ್ಮೇ ಸ್ಥಿತಃ ಶ್ರೇಷ್ಠೋ ನ ಸ ಶೋಚ್ಯಃ ಕದಾಚನ
ರಾಮನು ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಸದಾ ಶಿಷ್ಟರು ಅನುಸರಿಸುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದಾನೆ. ಆ ಮಾರ್ಗವು ಸದಾ ಪಿತೃಲೋಕದಲ್ಲಿ ಫಲ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಅವನಿಗಾಗಿ ದುಃಖಿಸುವ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇಲ್ಲ.
ವರ್ತತೇ ಚೋತ್ತಮಾಂ ವೃತ್ತಿಂ ಲಕ್ಷ್ಮಣೋಽಸ್ಮಿನ್ ಸದಾನಘಃ। ದಯಾವಾನ್ ಸರ್ವಭೂತೇಷು ಲಾಭಸ್ತಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ
ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಯಾವಾಗಲೂ ಪಾಪವಿಲ್ಲದವನು, ಉತ್ತಮವಾದ ನಡತೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲೂ ದಯೆಯುಳ್ಳವನು. ಅವನು ಮಹಾತ್ಮನು, ಅವನಿಗೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಯಶಸ್ಸು ಸಿಗುತ್ತದೆ.
ಅರಣ್ಯವಾಸೇ ಯದ್ ದುಃಖಂ ಜಾನನ್ತ್ಯೇವ ಸುಖೋಚಿತಾ। ಅನುಗಚ್ಛತಿ ವೈದೇಹೀ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾನಂ ತವಾತ್ಮಜಮ್
ಸುಖಕ್ಕೆ ಅಲವಾಡಿದ್ದರೂ, ಅರಣ್ಯವಾಸದ ದುಃಖವನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ವೈದೇಹಿಯು ನಿನ್ನ ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ಮಗನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ಕೀರ್ತಿಭೂತಾಂ ಪತಾಕಾಂ ಯೋ ಲೋಕೇ ಭ್ರಮಯತಿ ಪ್ರಭುಃ। ಧರ್ಮಃ ಸತ್ಯವ್ರತಪರಃ ಕಿಂ ನ ಪ್ರಾಪ್ತಸ್ತವಾತ್ಮಜಃ
ಯಾರು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕೀರ್ತಿಯ ಧ್ವಜವನ್ನು ಹಾರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಸತ್ಯವ್ರತದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಅವರಂತೆಯೇ ನಿನ್ನ ಮಗನು ಅದನ್ನು ಪಡೆಯುವುದರಲ್ಲಿ ಏನು ಆಶ್ಚರ್ಯ?
ವ್ಯಕ್ತಂ ರಾಮಸ್ಯ ವಿಜ್ಞಾಯ ಶೌಚಂ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಮುತ್ತಮಮ್। ನ ಗಾತ್ರಮಂಶುಭಿಃ ಸೂರ್ಯಃ ಸಂತಾಪಯಿತುಮರ್ಹತಿ
ರಾಮನ ಪವಿತ್ರತೆ ಮತ್ತು ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳು ಅವನ ದೇಹವನ್ನು ಸುಡಲು ಕೂಡ ಅರ್ಹವಿಲ್ಲ.
ಶಿವಃ ಸರ್ವೇಷು ಕಾಲೇಷು ಕಾನನೇಭ್ಯೋ ವಿನಿಃಸೃತಃ। ರಾಘವಂ ಯುಕ್ತಶೀತೋಷ್ಣಃ ಸೇವಿಷ್ಯತಿ ಸುಖೋಽನಿಲಃ
ಎಲ್ಲ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಡಿನಿಂದ ಬರುವ ಶೀತಸಮವಾದ ಸುಖಕರವಾದ ಗಾಳಿ ರಾಮನಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಶಯಾನಮನಘಂ ರಾತ್ರೌ ಪಿತೇವಾಭಿಪರಿಷ್ವಜನ್। ಘರ್ಮಘ್ನಃ ಸಂಸ್ಪೃಶನ್ ಶೀತಶ್ಚನ್ದ್ರಮಾ ಹ್ಲಾದಯಿಷ್ಯತಿ
ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪಾಪವಿಲ್ಲದ ರಾಮನು ಮಲಗಿರುವಾಗ, ಚಂದ್ರನು ತಂದೆಯಂತೆ ಅವನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ, ತಂಪಾದ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಹರ್ಷವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ.
ದದೌ ಚಾಸ್ತ್ರಾಣಿ ದಿವ್ಯಾನಿ ಯಸ್ಮೈ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಮಹೌಜಸೇ। ದಾನವೇನ್ದ್ರಂ ಹತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಿಮಿಧ್ವಜಸುತಂ ರಣೇ
ಬ್ರಹ್ಮನು ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ರಾಮನಿಗೆ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು, ಟಿಮಿಧ್ವಜನ ಮಗನಾದ ದಾನವರಾಜನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹತರಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ.
ಸ ಶೂರಃ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರಃ ಸ್ವಬಾಹುಬಲಮಾಶ್ರಿತಃ। ಅಸಂತ್ರಸ್ತೋ ಹ್ಯರಣ್ಯೇಽಸೌ ವೇಶ್ಮನೀವ ನಿವತ್ಸ್ಯತೇ
ಆ ಶೂರನು, ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನು, ತನ್ನ ಬಲವನ್ನು ನಂಬಿಕೊಂಡು, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ತನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವಂತೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಯಸ್ಯೇಷುಪಥಮಾಸಾದ್ಯ ವಿನಾಶಂ ಯಾನ್ತಿ ಶತ್ರವಃ। ಕಥಂ ನ ಪೃಥಿವೀ ತಸ್ಯ ಶಾಸನೇ ಸ್ಥಾತುಮರ್ಹತಿ
ಯಾರ ಬಾಣಪಥಕ್ಕೆ ಬಂದ ಶತ್ರುಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತಾರೆ, ಅವನ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯು ಸ್ಥಿರವಾಗದೆ ಹೇಗೆ ಇರಬಹುದು?
ಯಾ ಶ್ರೀಃ ಶೌರ್ಯಂ ಚ ರಾಮಸ್ಯ ಯಾ ಚ ಕಲ್ಯಾಣಸತ್ತ್ವತಾ। ನಿವೃತ್ತಾರಣ್ಯವಾಸಃ ಸ್ವಂ ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ರಾಜ್ಯಮವಾಪ್ಸ್ಯತಿ
ರಾಮನಿಗೆ ಇರುವ ಐಶ್ವರ್ಯ, ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಒಳ್ಳೆಯ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಅವನು ಅರಣ್ಯವಾಸ ಮುಗಿದ ಕೂಡಲೇ ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಬೇಗ ಮರಳಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಸೂರ್ಯಸ್ಯಾಪಿ ಭವೇತ್ ಸೂರ್ಯೋ ಹ್ಯಗ್ನೇರಗ್ನಃ ಪ್ರಭೋಃ ಪ್ರಭುಃ। ಶ್ರಿಯಾಃ ಶ್ರೀಶ್ಚ ಭವೇದಗ್ರ್ಯಾ ಕೀರ್ತ್ಯಾಃ ಕೀರ್ತಿಃ ಕ್ಷಮಾಕ್ಷಮಾ
ಹೆಸರು, ಐಶ್ವರ್ಯ ಮತ್ತು ಕ್ಷಮೆಯಲ್ಲಿ ರಾಮನು ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಮೇಲು; ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಸೂರ್ಯ, ಅಗ್ನಿಗೆ ಅಗ್ನಿ, ಪ್ರಭುವಿಗೆ ಪ್ರಭು ಎಂಬಂತೆ ಅವನು ಶ್ರೇಷ್ಠನು.