ಅಗ್ರಾಕ್ಷ್ಣಾ ವೀಕ್ಷಮಾಣಸ್ತು ತಿರ್ಯಗ್ಭ್ರಾತರಮಬ್ರವೀತ್। ಅಸ್ಥಾನೇ ಸಮ್ಭ್ರಮೋ ಯಸ್ಯ ಜಾತೋ ವೈ ಸುಮಹಾನಯಮ್
ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳ ಮುಂದಿನ ಭಾಗದಿಂದ ಬದಿಗೆ ನೋಡುತ್ತಾ, ತಮ್ಮ ಸಹೋದರನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನಿನ್ನ ಈ ದೊಡ್ಡ ಆತಂಕವು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿದೆ.'
ಧರ್ಮದೋಷಪ್ರಸಙ್ಗೇನ ಲೋಕಸ್ಯಾನತಿಶಙ್ಕಯಾ। ಕಥಂ ಹ್ಯೇತದಸಮ್ಭ್ರಾನ್ತಸ್ತ್ವದ್ವಿಧೋ ವಕ್ತುಮರ್ಹತಿ
ಧರ್ಮದ ತಪ್ಪು ಆಗಬಾರದು ಎಂಬ ಭಯದಿಂದ ಮತ್ತು ಜನರ ಮಾತಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಮಹತ್ವ ನೀಡುವುದರಿಂದ, ನಿನ್ನಂತಹ ಸ್ಥಿರ ಮನಸ್ಸಿನವನು ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುವುದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?
ಯಥಾ ಹ್ಯೇವಮಶೌಣ್ಡೀರಂ ಶೌಣ್ಡೀರಃ ಕ್ಷತ್ರಿಯರ್ಷಭಃ। ಕಿಂ ನಾಮ ಕೃಪಣಂ ದೈವಮಶಕ್ತಮಭಿಶಂಸಸಿ
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಧೈರ್ಯವಂತನಾದ ನೀನು, ವಿಧಿಯನ್ನು ದುರ್ಬಲ ಮತ್ತು ದಯನೀಯವೆಂದು ಹೇಳುವುದು ಹೇಗೆ? ಇದು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ.
ಪಾಪಯೋಸ್ತೇ ಕಥಂ ನಾಮ ತಯೋಃ ಶಙ್ಕಾ ನ ವಿದ್ಯತೇ। ಸನ್ತಿ ಧರ್ಮೋಪಧಾಸಕ್ತಾ ಧರ್ಮಾತ್ಮನ್ ಕಿಂ ನ ಬುಧ್ಯಸೇ
ಅವರಿಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಪಾಪದ ಅನುಮಾನವೇ ಇಲ್ಲವೆಂದು ನೀನು ಹೇಗೆ ಹೇಳುತ್ತೀಯ? ಧರ್ಮವನ್ನು ನೆಪಮಾಡಿ ದುಷ್ಕೃತ್ಯ ಮಾಡುವವರು ಇದ್ದಾರೆ; ನೀನು ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದರೂ ಇದನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುತ್ತಿಲ್ಲವೇ?
ತಯೋಃ ಸುಚರಿತಂ ಸ್ವಾರ್ಥಂ ಶಾಠ್ಯಾತ್ ಪರಿಜಿಹೀರ್ಷತೋಃ। ಯದಿ ನೈವಂ ವ್ಯವಸಿತಂ ಸ್ಯಾದ್ಧಿ ಪ್ರಾಗೇವ ರಾಘವ। ತಯೋಃ ಪ್ರಾಗೇವ ದತ್ತಶ್ಚ ಸ್ಯಾದ್ ವರಃ ಪ್ರಕೃತಶ್ಚ ಸಃ
ಅವರ ನಡೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸ್ವಾರ್ಥ ಮತ್ತು ವಂಚನೆ ಇಲ್ಲದೆ ಸತ್ಯವಾಗಿದ್ದರೆ, ರಾಘವ, ಆ ವರವನ್ನು ಅವರು ಬಹಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಅದು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು.
ಲೋಕವಿದ್ವಿಷ್ಟಮಾರಬ್ಧಂ ತ್ವದನ್ಯಸ್ಯಾಭಿಷೇಚನಮ್। ನೋತ್ಸಹೇ ಸಹಿತುಂ ವೀರ ತತ್ರ ಮೇ ಕ್ಷನ್ತುಮರ್ಹಸಿ
ಜನರಿಗೆ ಅಸಹ್ಯವಾಗಿರುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ನಿನ್ನ ಬದಲಾಗಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬನ ಅಭಿಷೇಕ ಪ್ರಾರಂಭವಾದುದನ್ನು ನಾನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದು, ವೀರಾ; ಇದಕ್ಕಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು.
ಯೇನೈವಮಾಗತಾ ದ್ವೈಧಂ ತವ ಬುದ್ಧಿರ್ಮಹಾಮತೇ। ಸೋಽಪಿ ಧರ್ಮೋ ಮಮ ದ್ವೇಷ್ಯೋ ಯತ್ಪ್ರಸಙ್ಗಾದ್ ವಿಮುಹ್ಯಸಿ
ಮಹಾಮತಿಯಾದ ನೀನು ಸಂಶಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಲು ಕಾರಣವಾದ ಆ ಧರ್ಮವೂ ನನಗೆ ಅಸಹ್ಯವಾಗಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ನಿನ್ನನ್ನು ಗೊಂದಲಕ್ಕೆ ತರುತ್ತದೆ.
ಕಥಂ ತ್ವಂ ಕರ್ಮಣಾ ಶಕ್ತಃ ಕೈಕೇಯೀವಶವರ್ತಿನಃ। ಕರಿಷ್ಯಸಿ ಪಿತುರ್ವಾಕ್ಯಮಧರ್ಮಿಷ್ಠಂ ವಿಗರ್ಹಿತಮ್
ನೀನು ಕೈಕೇಯಿಯ ಇಚ್ಛೆಗೆ ಒಳಪಟ್ಟು, ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ಧರ್ಮವಿರುದ್ಧವಾದ ಮತ್ತು ನಿಂದನೀಯವಾದ ಮಾತನ್ನು ಹೇಗೆ ಅನುಸರಿಸಬಹುದು?
ಯದಯಂ ಕಿಲ್ಬಿಷಾದ್ ಭೇದಃ ಕೃತೋಽಪ್ಯೇವಂ ನ ಗೃಹ್ಯತೇ। ಜಾಯತೇ ತತ್ರ ಮೇ ದುಃಖಂ ಧರ್ಮಸಙ್ಗಶ್ಚ ಗರ್ಹಿತಃ
ಈ ಬಿರುಕು ದುಷ್ಟತನದಿಂದ ಉಂಟಾದರೂ ನೀನು ಅದನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಇದರಿಂದ ನನಗೆ ದುಃಖವಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಧರ್ಮದ执ತೆಯೂ ಇಲ್ಲಿ ತಪ್ಪಾಗಿದೆ.
ತವಾಯಂ ಧರ್ಮಸಂಯೋಗೋ ಲೋಕಸ್ಯಾಸ್ಯ ವಿಗರ್ಹಿತಃ। ಮನಸಾಪಿ ಕಥಂ ಕಾಮಂ ಕುರ್ಯಾತ್ ತ್ವಾಂ ಕಾಮವೃತ್ತಯೋಃ। ತಯೋಸ್ತ್ವಹಿತಯೋರ್ನಿತ್ಯಂ ಶತ್ರ್ವೋಃ ಪಿತ್ರಭಿಧಾನಯೋಃ
ನಿನ್ನ ಈ ಧರ್ಮದ执ತೆ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿಂದನೀಯವಾಗಿದೆ; ಯಾವಾಗಲೂ ತಮ್ಮ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ನಡೆಯುವ, ತಂದೆ ತಾಯಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಹ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದೇನು?
ಯದ್ಯಪಿ ಪ್ರತಿಪತ್ತಿಸ್ತೇ ದೈವೀ ಚಾಪಿ ತಯೋರ್ಮತಮ್। ತಥಾಪ್ಯುಪೇಕ್ಷಣೀಯಂ ತೇ ನ ಮೇ ತದಪಿ ರೋಚತೇ
ನಿನ್ನ ಸಂಕಲ್ಪವೂ ಅವರ ಇಚ್ಛೆಯೂ ವಿಧಿಯಿಂದಲೇ ಬಂದಿದ್ದರೂ ಸಹ, ನೀನು ಅದನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು; ಆದರೂ ಅದು ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ.
ವಿಕ್ಲವೋ ವೀರ್ಯಹೀನೋ ಯಃ ಸ ದೈವಮನುವರ್ತತೇ। ವೀರಾಃ ಸಮ್ಭಾವಿತಾತ್ಮಾನೋ ನ ದೈವಂ ಪರ್ಯುಪಾಸತೇ
ಯಾರು ದುರ್ಬಲರು, ಧೈರ್ಯವಿಲ್ಲದವರು, ಅವರು ವಿಧಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಗಳು, ಆತ್ಮಗೌರವವಿರುವವರು, ವಿಧಿಗೆ ಅಡಗುವುದಿಲ್ಲ.
ದೈವಂ ಪುರುಷಕಾರೇಣ ಯಃ ಸಮರ್ಥಃ ಪ್ರಬಾಧಿತುಮ್। ನ ದೈವೇನ ವಿಪನ್ನಾರ್ಥಃ ಪುರುಷಃ ಸೋಽವಸೀದತಿ
ಯಾರು ಮಾನವನ ಶ್ರಮದಿಂದ ವಿಧಿಯನ್ನು ಜಯಿಸಲು ಶಕ್ತನಾಗಿರುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ವಿಧಿಯ ದುರಂತದಿಂದ ಬಾಧೆಗೊಂಡರೂ ನಿರಾಶನಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ದ್ರಕ್ಷ್ಯನ್ತಿ ತ್ವದ್ಯ ದೈವಸ್ಯ ಪೌರುಷಂ ಪುರುಷಸ್ಯ ಚ। ದೈವಮಾನುಷಯೋರದ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಾ ವ್ಯಕ್ತಿರ್ಭವಿಷ್ಯತಿ
ಇಂದು ಜನರು ವಿಧಿಯ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ, ಮಾನವನ ಪ್ರಯತ್ನದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಾರೆ; ವಿಧಿಯೂ ಮಾನವನ ಶ್ರಮವೂ ಎಷ್ಟು ಬೇರೆ ಎಂಬುದು ಇಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.
ಅದ್ಯ ಮೇ ಪೌರುಷಹತಂ ದೈವಂ ದ್ರಕ್ಷ್ಯನ್ತಿ ವೈ ಜನಾಃ। ಯೈರ್ದೈವಾದಾಹತಂ ತೇಽದ್ಯ ದೃಷ್ಟಂ ರಾಜ್ಯಾಭಿಷೇಚನಮ್
ಇಂದು ಜನರು ನನ್ನ ಶ್ರಮದಿಂದ ವಿಧಿ ಸೋಲುವದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ—ನಿನ್ನ ರಾಜ್ಯಾಭಿಷೇಕವನ್ನು ವಿಧಿಯೇ ತಡೆಯಿತು ಎಂದು ನೋಡಿದವರು ಕೂಡಾ.
ಅತ್ಯಙ್ಕುಶಮಿವೋದ್ದಾಮಂ ಗಜಂ ಮದಜಲೋದ್ಧತಮ್। ಪ್ರಧಾವಿತಮಹಂ ದೈವಂ ಪೌರುಷೇಣ ನಿವರ್ತಯೇ
ಅಂಕುಶವನ್ನೂ ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಮದದಿಂದ ಬಿರುಗಾಳಿ ಹೋದ ಆನೆಗೆ ಹೋಲಿಸಿದಂತೆ, ನಾನು ವಿಧಿಯನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ, ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅದನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತೇನೆ.
ಲೋಕಪಾಲಾಃ ಸಮಸ್ತಾಸ್ತೇ ನಾದ್ಯ ರಾಮಾಭಿಷೇಚನಮ್। ನ ಚ ಕೃತ್ಸ್ನಾಸ್ತ್ರಯೋ ಲೋಕಾ ವಿಹನ್ಯುಃ ಕಿಂ ಪುನಃ ಪಿತಾ
ಇಂದು ಲೋಕಪಾಲರು ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿಕೊಂಡರೂ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳೆಲ್ಲರೂ ಸೇರಿಕೊಂಡರೂ ರಾಮ, ನಿನ್ನ ರಾಜ್ಯಾಭಿಷೇಕವನ್ನು ತಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ—ನಿನ್ನ ತಂದೆ ಹೇಗೆ ತಡೆಯಬಹುದು?
ಯೈರ್ವಿವಾಸಸ್ತವಾರಣ್ಯೇ ಮಿಥೋ ರಾಜನ್ ಸಮರ್ಥಿತಃ। ಅರಣ್ಯೇ ತೇ ವಿವತ್ಸ್ಯನ್ತಿ ಚತುರ್ದಶ ಸಮಾಸ್ತಥಾ
ಯಾರು ನಿನ್ನ ವನವಾಸವನ್ನು, ರಾಜಾ, ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡರೋ, ಅವರು ತಾವೇ ಹದಿನಾಲ್ಕು ವರ್ಷ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಮದ್ಬಲೇನ ವಿರುದ್ಧಾಯ ನ ಸ್ಯಾದ್ ದೈವಬಲಂ ತಥಾ। ಪ್ರಭವಿಷ್ಯತಿ ದುಃಖಾಯ ಯಥೋಗ್ರಂ ಪೌರುಷಂ ಮಮ
ಬಲದಿಂದ ಮದಗೊಂಡವನ ಎದುರು ವಿಧಿಯ ಶಕ್ತಿ ಅಷ್ಟೊಂದು ಬಲವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ; ನನ್ನ ಭಯಾನಕ ಶ್ರಮವು ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ದುಃಖವನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಊರ್ಧ್ವಂ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಾನ್ತೇ ಪ್ರಜಾಪಾಲ್ಯಮನನ್ತರಮ್। ಆರ್ಯಪುತ್ರಾಃ ಕರಿಷ್ಯನ್ತಿ ವನವಾಸಂ ಗತೇ ತ್ವಯಿ
ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದ ಮೇಲೆ, ಧರ್ಮವಂತರು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ನೀನು ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು—ಈಗ ಅಲ್ಲ.
ಪೂರ್ವರಾಜರ್ಷಿವೃತ್ತ್ಯಾ ಹಿ ವನವಾಸೋಽಭಿಧೀಯತೇ। ಪ್ರಜಾ ನಿಕ್ಷಿಪ್ಯ ಪುತ್ರೇಷು ಪುತ್ರವತ್ ಪರಿಪಾಲನೇ
ಹಳೆಯ ರಾಜರ್ಷಿಗಳ ಪದ್ಧತಿಯಂತೆ, ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಪುತ್ರರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿ, ನಂತರವೇ ವನವಾಸಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದು ಸರಿಯಾಗಿದೆ.
ಸ ಚೇದ್ ರಾಜನ್ಯನೇಕಾಗ್ರೇ ರಾಜ್ಯವಿಭ್ರಮಶಙ್ಕಯಾ। ನೈವಮಿಚ್ಛಸಿ ಧರ್ಮಾತ್ಮನ್ ರಾಜ್ಯಂ ರಾಮ ತ್ವಮಾತ್ಮನಿ
ಆದರೆ, ಅನೇಕ ರಾಜಕುಮಾರರು ಇದ್ದಾರೆ ಎಂದು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲವಾಗಬಹುದು ಎಂದು ಭಯಪಟ್ಟು ನೀನು, ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ರಾಮ, ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಇಚ್ಛಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ—
ಪ್ರತಿಜಾನೇ ಚ ತೇ ವೀರ ಮಾ ಭೂವಂ ವೀರಲೋಕಭಾಕ್। ರಾಜ್ಯಂ ಚ ತವ ರಕ್ಷೇಯಮಹಂ ವೇಲೇವ ಸಾಗರಮ್
ವೀರನೇ, ನಾನು ನಿನಗೆ ವಚನ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ—ವೀರರ ಲೋಕವನ್ನು ನಾನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ; ನದಿಯ ದಂಡೆಯಂತೆ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಕಾಯುವಂತೆ, ನಿನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಕಾಯುತ್ತೇನೆ.
ಮಙ್ಗಲೈರಭಿಷಿಞ್ಚಸ್ವ ತತ್ರ ತ್ವಂ ವ್ಯಾಪೃತೋ ಭವ। ಅಹಮೇಕೋ ಮಹೀಪಾಲಾನಲಂ ವಾರಯಿತುಂ ಬಲಾತ್
ಶುಭಕಾರ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ನೀನು ಅಭಿಷೇಕವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸು ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರು; ನಾನು ಒಬ್ಬನೇ ಉಳಿದ ರಾಜರ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ.
ನ ಶೋಭಾರ್ಥಾವಿಮೌ ಬಾಹೂ ನ ಧನುರ್ಭೂಷಣಾಯ ಮೇ। ನಾಸಿರಾಬನ್ಧನಾರ್ಥಾಯ ನ ಶರಾಃ ಸ್ತಮ್ಭಹೇತವಃ
ಈ ಎರಡು ಕೈಗಳು ಅಲಂಕಾರಕ್ಕಲ್ಲ, ಧನುಸ್ಸು ಕೂಡ ಆಭರಣಕ್ಕಲ್ಲ; ತಲೆಗೆ ಕಟ್ಟಿದ ಪಟ್ಟಿ ಅಲಂಕಾರಕ್ಕಲ್ಲ, ಬಾಣಗಳು ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕಲ್ಲ.
ಅಮಿತ್ರಮಥನಾರ್ಥಾಯ ಸರ್ವಮೇತಚ್ಚತುಷ್ಟಯಮ್। ನ ಚಾಹಂ ಕಾಮಯೇಽತ್ಯರ್ಥಂ ಯಃ ಸ್ಯಾಚ್ಛತ್ರುರ್ಮತೋ ಮಮ
ಈ ನಾಲ್ಕೂ—ಕೈಗಳು, ಧನುಸ್ಸು, ತಲೆಯ ಪಟ್ಟಿ, ಬಾಣಗಳು—ಎಲ್ಲವೂ ಶತ್ರುವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು; ನನಗೆ ಶತ್ರುವಿನಿಂದ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಏನನ್ನೂ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಅಸಿನಾ ತೀಕ್ಷ್ಣಧಾರೇಣ ವಿದ್ಯುಚ್ಚಲಿತವರ್ಚಸಾ। ಪ್ರಗೃಹೀತೇನ ವೈ ಶತ್ರುಂ ವಜ್ರಿಣಂ ವಾ ನ ಕಲ್ಪಯೇ
ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಕತ್ತಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ವಜ್ರಾಯುಧವಿದ್ದ ಶತ್ರುವನ್ನೂ ನಾನು ನನ್ನ ಸಮಾನವೆಂದು ಎಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಖಡ್ಗನಿಷ್ಪೇಷನಿಷ್ಪಿಷ್ಟೈರ್ಗಹನಾ ದುಶ್ಚರಾ ಚ ಮೇ। ಹಸ್ತ್ಯಶ್ವರಥಿಹಸ್ತೋರುಶಿರೋಭಿರ್ಭವಿತಾ ಮಹೀ
ನನ್ನ ಕತ್ತಿಯ ಹೊಡೆಯಿನಿಂದ, ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ರಥಸಾರಥಿ, ಯೋಧರ ತಲೆ, ಕೈ, ಕಾಲು, ತೊಡೆಯುಗಳು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು, ಭೂಮಿ ದಾಟಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.
ಖಡ್ಗಧಾರಾಹತಾ ಮೇಽದ್ಯ ದೀಪ್ಯಮಾನಾ ಇವಾಗ್ನಯಃ। ಪತಿಷ್ಯನ್ತಿ ದ್ವಿಷೋ ಭೂಮೌ ಮೇಘಾ ಇವ ಸವಿದ್ಯುತಃ
ನನ್ನ ಕತ್ತಿಯ ಅಂಚಿನಿಂದ ಹೊಡೆದಾಗ, ಶತ್ರುಗಳು ಮಿಂಚು ಸಹಿತವಾದ ಮೇಘಗಳಂತೆ ಹೊತ್ತಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ.
ಬದ್ಧಗೋಧಾಙ್ಗುಲಿತ್ರಾಣೇ ಪ್ರಗೃಹೀತಶರಾಸನೇ। ಕಥಂ ಪುರುಷಮಾನೀ ಸ್ಯಾತ್ ಪುರುಷಾಣಾಂ ಮಯಿ ಸ್ಥಿತೇ
ಚರ್ಮದ ರಕ್ಷಕದಿಂದ ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ಕಾಯ್ದು, ಧನುಸ್ಸು ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಿಂತಿರುವಾಗ, ನಾನು ಇದ್ದಾಗ ಯಾರೂ ತಮ್ಮನ್ನು ಪುರುಷ ಎಂದು ಎಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.