ಅನಾರ್ಯ ಇತಿ ಮಾಮಾರ್ಯಾಃ ಪುತ್ರವಿಕ್ರಾಯಕಂ ಧ್ರುವಮ್। ವಿಕರಿಷ್ಯನ್ತಿ ರಥ್ಯಾಸು ಸುರಾಪಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ಯಥಾ
ನಿಜವಾಗಿಯೂ, ಒಳ್ಳೆಯವರು ನನನ್ನು ಅನಾಚಾರಿ ಎಂದು ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಗದರಿಸುವರು—ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಮಾರುವವನಂತೆ, ಕುಡಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಂತೆ.
ಅಹೋ ದುಃಖಮಹೋ ಕೃಚ್ಛ್ರಂ ಯತ್ರ ವಾಚಃ ಕ್ಷಮೇ ತವ। ದುಃಖಮೇವಂವಿಧಂ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಪುರಾ ಕೃತಮಿವಾಶುಭಮ್
ಅಯ್ಯೋ, ಎಷ್ಟು ದುಃಖ, ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟ! ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನಾನು ಸಹಿಸಬೇಕಾದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಹಿಂದೆ ನಾನು ಮಾಡಿದ ಪಾಪದ ಫಲವಾಗಿ ಇಂತಹ ದುಃಖ ನನ್ನನ್ನು ತಲುಪಿದೆ.
ಚಿರಂ ಖಲು ಮಯಾ ಪಾಪೇ ತ್ವಂ ಪಾಪೇನಾಭಿರಕ್ಷಿತಾ। ಅಜ್ಞಾನಾದುಪಸಮ್ಪನ್ನಾ ರಜ್ಜುರುದ್ಬನ್ಧನೀ ಯಥಾ
ಪಾಪಿನಿ, ತುಂಬಾ ದಿನಗಳಿಂದ ನಾನು ನಿನ್ನಂತಹ ಪಾಪಿಯನ್ನು ನಂಬಿಕೊಂಡು ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಹಾವು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಹಗ್ಗವನ್ನು ಹಿಡಿದಂತೆ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ್ದೆ.
ರಮಮಾಣಸ್ತ್ವಯಾ ಸಾರ್ಧಂ ಮೃತ್ಯುಂ ತ್ವಾಂ ನಾಭಿಲಕ್ಷಯೇ। ಬಾಲೋ ರಹಸಿ ಹಸ್ತೇನ ಕೃಷ್ಣಸರ್ಪಮಿವಾಸ್ಪೃಶಮ್
ನಿನ್ನ ಸಂಗಡ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಾ, ನಿನ್ನನ್ನು ಮರಣವೆಂದು ನಾನು ಗುರುತಿಸಲಿಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳಂತೆ, ಒಬ್ಬನು ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಕೈಯಿಂದ ಕಪ್ಪು ಹಾವನ್ನು ತಟ್ಟಿದಂತೆ ಆಗಿದೆ.
ತಂ ತು ಮಾಂ ಜೀವಲೋಕೋಽಯಂ ನೂನಮಾಕ್ರೋಷ್ಟುಮರ್ಹತಿ। ಮಯಾ ಹ್ಯಪಿತೃಕಃ ಪುತ್ರಃ ಸ ಮಹಾತ್ಮಾ ದುರಾತ್ಮನಾ
ಈ ಲೋಕದ ಜನರು ನನ್ನನ್ನು ಗದರಿಸುವ ಹಕ್ಕು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ಏಕೆಂದರೆ ನನ್ನ ದುಷ್ಟತನದಿಂದ ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ತಂದೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡನು.
ಬಾಲಿಶೋ ಬತ ಕಾಮಾತ್ಮಾ ರಾಜಾ ದಶರಥೋ ಭೃಶಮ್। ಸ್ತ್ರೀಕೃತೇ ಯಃ ಪ್ರಿಯಂ ಪುತ್ರಂ ವನಂ ಪ್ರಸ್ಥಾಪಯಿಷ್ಯತಿ
ನಿಜವಾಗಿಯೂ, ದಶರಥನು ಬಾಲಿಶನೂ, ಕಾಮಾಸಕ್ತನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ಹೆಂಗಸಿನ خاطرಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಮಗನನ್ನು ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾನೆ.
ವೇದೈಶ್ಚ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯೈಶ್ಚ ಗುರುಭಿಶ್ಚೋಪಕರ್ಶಿತಃ। ಭೋಗಕಾಲೇ ಮಹತ್ಕೃಚ್ಛ್ರಂ ಪುನರೇವ ಪ್ರಪತ್ಸ್ಯತೇ
ವೇದಗಳೂ, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವೂ, ಗುರುಗಳ ಶಿಕ್ಷಣವೂ ಪಡೆದವನಾದ Rama, ಅನುಭವಿಸುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ದೊಡ್ಡ ಕಷ್ಟವನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ನಾಲಂ ದ್ವಿತೀಯಂ ವಚನಂ ಪುತ್ರೋ ಮಾಂ ಪ್ರತಿಭಾಷಿತುಮ್। ಸ ವನಂ ಪ್ರವ್ರಜೇತ್ಯುಕ್ತೋ ಬಾಢಮಿತ್ಯೇವ ವಕ್ಷ್ಯತಿ
ನನ್ನ ಮಗ ನನಗೆ ಎರಡನೇ ಮಾತು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಅವನಿಗೆ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗು ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ, ಅವನು 'ಸರಿ' ಎಂದು ಮಾತ್ರ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.
ಯದಿ ಮೇ ರಾಘವಃ ಕುರ್ಯಾದ್ ವನಂ ಗಚ್ಛೇತಿ ಚೋದಿತಃ। ಪ್ರತಿಕೂಲಂ ಪ್ರಿಯಂ ಮೇ ಸ್ಯಾನ್ನ ತು ವತ್ಸಃ ಕರಿಷ್ಯತಿ
ನಾನು ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗು ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ ರಾಘವನು ನನ್ನ ಇಚ್ಛೆಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಂಡರೆ ಅದು ನನಗೆ ಪ್ರಿಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ನನ್ನ ಮಗ ಹಾಗೆ ಮಾಡುವವನಲ್ಲ.
ರಾಘವೇ ಹಿ ವನಂ ಪ್ರಾಪ್ತೇ ಸರ್ವಲೋಕಸ್ಯ ಧಿಕ್ಕೃತಮ್। ಮೃತ್ಯುರಕ್ಷಮಣೀಯಂ ಮಾಂ ನಯಿಷ್ಯತಿ ಯಮಕ್ಷಯಮ್
ರಾಘವನು ಕಾಡಿಗೆ ಹೋದಾಗ, ಎಲ್ಲರೂ ನನನ್ನು ದೂಷಿಸುವರು; ಸಹಿಸಲಾಗದ ದುಃಖದಿಂದ ಮರಣ ನನ್ನನ್ನು ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ.
ಮೃತೇ ಮಯಿ ಗತೇ ರಾಮೇ ವನಂ ಮನುಜಪುಙ್ಗವೇ। ಇಷ್ಟೇ ಮಮ ಜನೇ ಶೇಷೇ ಕಿಂ ಪಾಪಂ ಪ್ರತಿಪತ್ಸ್ಯಸೇ
ನಾನು ಸತ್ತ ನಂತರ, ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ರಾಮನು ಕಾಡಿಗೆ ಹೋದ ಮೇಲೆ, ನನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಜನರು ಉಳಿದಾಗ, ನೀನು ಇನ್ನೇನು ಪಾಪ ಮಾಡುತ್ತೀಯೋ?
ಕೌಸಲ್ಯಾ ಮಾಂ ಚ ರಾಮಂ ಚ ಪುತ್ರೌ ಚ ಯದಿ ಹಾಸ್ಯತಿ। ದುಃಖಾನ್ಯಸಹತೀ ದೇವೀ ಮಾಮೇವಾನುಗಮಿಷ್ಯತಿ
ಕೌಸಲ್ಯೆ ನನ್ನನ್ನು, ರಾಮನನ್ನು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರೆ, ಅವಳು ತನ್ನ ದುಃಖವನ್ನು ಸಹಿಸಲಾಗದೆ, ರಾಣಿ ನನ್ನ ಹಿಂದೆ ಬರುತ್ತಾಳೆ.
ಕೌಸಲ್ಯಾಂ ಚ ಸುಮಿತ್ರಾಂ ಚ ಮಾಂ ಚ ಪುತ್ರೈಸ್ತ್ರಿಭಿಃ ಸಹ। ಪ್ರಕ್ಷಿಪ್ಯ ನರಕೇ ಸಾ ತ್ವಂ ಕೈಕೇಯಿ ಸುಖಿತಾ ಭವ
ಕೈಕೇಯಿ, ನೀನು ಕೌಸಲ್ಯೆ, ಸುಮಿತ್ರೆ ಮತ್ತು ನನ್ನನ್ನು ನಮ್ಮ ಮೂವರು ಮಕ್ಕಳೊಡನೆ ನರಕಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿಬಿಟ್ಟು, ನೀನು ಸಂತೋಷವಾಗಿ ಬಾಳು.
ಮಯಾ ರಾಮೇಣ ಚ ತ್ಯಕ್ತಂ ಶಾಶ್ವತಂ ಸತ್ಕೃತಂ ಗುಣೈಃ। ಇಕ್ಷ್ವಾಕುಕುಲಮಕ್ಷೋಭ್ಯಮಾಕುಲಂ ಪಾಲಯಿಷ್ಯಸಿ
ನಾನು ಮತ್ತು ರಾಮನು ಬಿಟ್ಟುಹೋದ ಮೇಲೆ, ನೀನು ಸದಾ ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿದ್ದ, ಅಚಲವಾದ ಇಕ್ಷ್ವಾಕು ವಂಶವನ್ನು ಈಗ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿ ಆಡಳಿತ ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಪ್ರಿಯಂ ಚೇದ್ ಭರತಸ್ಯೈತದ್ ರಾಮಪ್ರವ್ರಾಜನಂ ಭವೇತ್। ಮಾ ಸ್ಮ ಮೇ ಭರತಃ ಕಾರ್ಷೀತ್ ಪ್ರೇತಕೃತ್ಯಂ ಗತಾಯುಷಃ
ಈ ರಾಮನ ವನವಾಸವು ಭರತನಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದರೆ, ನಾನು ಸತ್ತ ಮೇಲೆ ಭರತನು ನನ್ನ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡಬಾರದು.
ಮೃತೇ ಮಯಿ ಗತೇ ರಾಮೇ ವನಂ ಪುರುಷಪುಙ್ಗವೇ। ಸೇದಾನೀಂ ವಿಧವಾ ರಾಜ್ಯಂ ಸಪುತ್ರಾ ಕಾರಯಿಷ್ಯಸಿ
ನಾನು ಸತ್ತ ಮೇಲೆ, ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ರಾಮನು ಕಾಡಿಗೆ ಹೋದಾಗ, ನೀನು ಈಗ ನಿನ್ನ ಮಗನೊಡನೆ ವಿಧವೆ ಆಗಿ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆಡುತ್ತೀ.
ತ್ವಂ ರಾಜಪುತ್ರಿ ದೈವೇನ ನ್ಯವಸೋ ಮಮ ವೇಶ್ಮನಿ। ಅಕೀರ್ತಿಶ್ಚಾತುಲಾ ಲೋಕೇ ಧ್ರುವಃ ಪರಿಭವಶ್ಚ ಮೇ। ಸರ್ವಭೂತೇಷು ಚಾವಜ್ಞಾ ಯಥಾ ಪಾಪಕೃತಸ್ತಥಾ
ರಾಜಕುಮಾರಿಯೇ, ನೀನು ವಿಧಿಯಂತೆ ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದ್ದೆ; ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಅಪಕೀರ್ತಿ ಖಚಿತ, ಅವಮಾನವೂ ಆಗುತ್ತದೆ; ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಾನು ಪಾಪಿ ಎಂದು ತಿರಸ್ಕೃತನಾಗುತ್ತೇನೆ.
ಕಥಂ ರಥೈರ್ವಿಭುರ್ಯಾತ್ವಾ ಗಜಾಶ್ವೈಶ್ಚ ಮುಹುರ್ಮುಹುಃ। ಪದ್ಭ್ಯಾಂ ರಾಮೋ ಮಹಾರಣ್ಯೇ ವತ್ಸೋ ಮೇ ವಿಚರಿಷ್ಯತಿ
ನನ್ನ ಮಗ ರಾಮನು, ಯಾವನು ಪುನಃ ಪುನಃ ರಥ, ಆನೆ, ಕುದುರೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು, ಈಗ ಹೇಗೆ ಕಾಲಿನಿಂದಲೇ ದೊಡ್ಡ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಾನೆ?
ಯಸ್ಯ ಚಾಹಾರಸಮಯೇ ಸೂದಾಃ ಕುಣ್ಡಲಧಾರಿಣಃ। ಅಹಂಪೂರ್ವಾಃ ಪಚನ್ತಿ ಸ್ಮ ಪ್ರಸನ್ನಾಃ ಪಾನಭೋಜನಮ್
ಯಾವನಿಗೆ ಊಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಕಿವಿಯೋಲೆ ಧರಿಸಿದ ಅಡುಗೆಮಂದಿಯರು, ನನ್ನನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಸಂತೋಷಕರವಾದ ಆಹಾರ ಪಾನೀಯಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಸ ಕಥಂ ನು ಕಷಾಯಾಣಿ ತಿಕ್ತಾನಿ ಕಟುಕಾನಿ ಚ। ಭಕ್ಷಯನ್ ವನ್ಯಮಾಹಾರಂ ಸುತೋ ಮೇ ವರ್ತಯಿಷ್ಯತಿ
ಅವನಿಗೆ ಈಗ ಕಹಿ, ಹುಳಿ, ಉರಿಯುವಂತಹ ಕಾಡಿನ ಆಹಾರವನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಾ ಹೇಗೆ ಬದುಕಬಹುದು?
ಮಹಾರ್ಹವಸ್ತ್ರಸಮ್ಬದ್ಧೋ ಭೂತ್ವಾ ಚಿರಸುಖೋಚಿತಃ। ಕಾಷಾಯಪರಿಧಾನಸ್ತು ಕಥಂ ರಾಮೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ
ಮಹಾ ಮೌಲ್ಯದ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿ, ಸದಾ ಸುಖದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದುಬಂದವನಾದ ರಾಮನು, ಈಗ ಹೇಗೆ ತ್ವಚೆ ಬಟ್ಟೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಇರಬಹುದು?
ಕಸ್ಯೇದಂ ದಾರುಣಂ ವಾಕ್ಯಮೇವಂವಿಧಮಪೀರಿತಮ್। ರಾಮಸ್ಯಾರಣ್ಯಗಮನಂ ಭರತಸ್ಯಾಭಿಷೇಚನಮ್
ಇಂತಹ ಭಯಾನಕವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು, ರಾಮನ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗುವುದನ್ನೂ, ಭರತನ ಅಭಿಷೇಕವನ್ನೂ, ಯಾರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ?
ಧಿಗಸ್ತು ಯೋಷಿತೋ ನಾಮ ಶಠಾಃ ಸ್ವಾರ್ಥಪರಾಯಣಾಃ। ನ ಬ್ರವೀಮಿ ಸ್ತ್ರಿಯಃ ಸರ್ವಾ ಭರತಸ್ಯೈವ ಮಾತರಮ್
ಹೆಣ್ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ಧಿಕ್ಕಾರ, ಅವು ಸ್ವಾರ್ಥಪರರು, ಮೋಸಗಾರರು; ನಾನು ಎಲ್ಲ ಹೆಂಗಸರನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ, ಭರತನ ತಾಯಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ಅನರ್ಥಭಾವೇಽರ್ಥಪರೇ ನೃಶಂಸೇ ಮಮಾನುತಾಪಾಯ ನಿವೇಶಿತಾಸಿ। ಕಿಮಪ್ರಿಯಂ ಪಶ್ಯಸಿ ಮನ್ನಿಮಿತ್ತಂ ಹಿತಾನುಕಾರಿಣ್ಯಥವಾಪಿ ರಾಮೇ
ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಲಾಭವನ್ನು ಹುಡುಕುವ, ಕ್ರೂರ ಹೃದಯವಳಾದ ನೀನು ನನ್ನ ದುಃಖಕ್ಕೆ ಕಾರಣಳಾಗಿದ್ದೀಯೆ; ನನ್ನಲ್ಲೋ, ಇಲ್ಲವೇ ರಾಮನಲ್ಲಿ, ನಿನಗೆ ಏನು ಅಸಮಾಧಾನವಿದೆ?
ಪರಿತ್ಯಜೇಯುಃ ಪಿತರೋಽಪಿ ಪುತ್ರಾನ್ ಭಾರ್ಯಾಃ ಪತೀಂಶ್ಚಾಪಿ ಕೃತಾನುರಾಗಾಃ। ಕೃತ್ಸ್ನಂ ಹಿ ಸರ್ವಂ ಕುಪಿತಂ ಜಗತ್ ಸ್ಯಾದ್ ದೃಷ್ಟ್ವೈವ ರಾಮಂ ವ್ಯಸನೇ ನಿಮಗ್ನಮ್
ತಂದೆಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟೊಯ್ಯಬಹುದು, ಹೆಂಡತಿಗಳು ಗಂಡಸರನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗಬಹುದು, ಎಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿ ಇದ್ದರೂ ಸಹ. ರಾಮನು ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದರೆ, ಈ ಜಗತ್ತು ಸಕಲವೂ ಗೊಂದಲಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತದೆ.
ಅಹಂ ಪುನರ್ದೇವಕುಮಾರರೂಪ- ಮಲಂಕೃತಂ ತಂ ಸುತಮಾವ್ರಜನ್ತಮ್। ನನ್ದಾಮಿ ಪಶ್ಯನ್ನಿವ ದರ್ಶನೇನ ಭವಾಮಿ ದೃಷ್ಟ್ವೈವ ಪುನರ್ಯುವೇವ
ಆದರೆ, ದೇವತೆಗಳಂತಿರುವ ನನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಅಲಂಕೃತನಾಗಿ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ನಾನು ಪುನಃ ಯುವಕನಾದಂತೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬುತ್ತೇನೆ.
ವಿನಾ ಹಿ ಸೂರ್ಯೇಣ ಭವೇತ್ ಪ್ರವೃತ್ತಿ- ರವರ್ಷತಾ ವಜ್ರಧರೇಣ ವಾಪಿ। ರಾಮಂ ತು ಗಚ್ಛನ್ತಮಿತಃ ಸಮೀಕ್ಷ್ಯ ಜೀವೇನ್ನ ಕಶ್ಚಿತ್ತ್ವಿತಿ ಚೇತನಾ ಮೇ
ಸೂರ್ಯನು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಕೆಲಸ ನಡೆಯಬಹುದು, ಮಳೆಕೊಡುವವನು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಮಳೆ ಬೀಳಬಹುದು. ಆದರೆ ರಾಮನು ಇಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದರೆ, ಯಾರೂ ಬದುಕಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದು ನನಗೆ ಭಾವನೆ.
ವಿನಾಶಕಾಮಾಮಹಿತಾಮಮಿತ್ರಾ- ಮಾವಾಸಯಂ ಮೃತ್ಯುಮಿವಾತ್ಮನಸ್ತ್ವಾಮ್। ಚಿರಂ ಬತಾಙ್ಕೇನ ಧೃತಾಸಿ ಸರ್ಪೀ ಮಹಾವಿಷಾ ತೇನ ಹತೋಽಸ್ಮಿ ಮೋಹಾತ್
ನಿನ್ನಂತಹ ನಾಶವನ್ನು ಬಯಸುವ, ಶತ್ರುತ್ವದಿಂದ ತುಂಬಿರುವವನನ್ನು ನಾನು ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮರಣದಂತೆ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಅಯ್ಯೋ, ಹಾವು ಸರ್ಪವನ್ನು ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದೆವೋ, ಈಗ ನಿನ್ನ ವಿಷದಿಂದ ನನ್ನ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ನಾನು ಹಾಳಾಗಿದ್ದೇನೆ.
ಮಯಾ ಚ ರಾಮೇಣ ಸಲಕ್ಷ್ಮಣೇನ ಪ್ರಶಾಸ್ತು ಹೀನೋ ಭರತಸ್ತ್ವಯಾ ಸಹ। ಪುರಂ ಚ ರಾಷ್ಟ್ರಂ ಚ ನಿಹತ್ಯ ಬಾನ್ಧವಾನ್ ಮಮಾಹಿತಾನಾಂ ಚ ಭವಾಭಿಹರ್ಷಿಣೀ
ನಾನು, ರಾಮನು ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಇಲ್ಲದಾಗ, ನೀನು ಭರತನೊಂದಿಗೆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆಳಲಿ. ನಗರವನ್ನೂ, ರಾಜ್ಯವನ್ನೂ, ನಮ್ಮ ಬಂಧುಗಳನ್ನೂ ನಾಶಮಾಡಿ, ನನ್ನ ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕೊಡು.
ನೃಶಂಸವೃತ್ತೇ ವ್ಯಸನಪ್ರಹಾರಿಣಿ ಪ್ರಸಹ್ಯ ವಾಕ್ಯಂ ಯದಿಹಾದ್ಯ ಭಾಷಸೇ। ನ ನಾಮ ತೇ ತೇನ ಮುಖಾತ್ ಪತನ್ತ್ಯಧೋ ವಿಶೀರ್ಯಮಾಣಾ ದಶನಾಃ ಸಹಸ್ರಧಾ
ನಿನ್ನ ಕ್ರೂರ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ, ದುಃಖವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವವಳಾಗಿ, ಇಂದು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಇಂತಹ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡುತ್ತಿದ್ದೀಯಲ್ಲ, ನಿನ್ನ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಹಲ್ಲುಗಳು ಸಾವಿರ ಭಾಗವಾಗಿ ಒಡೆದು ಕೆಳಗೆ ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲವೇ?