ಅಕೃಷ್ಟಪಚ್ಯಾ ಪೃಥಿವೀ ಸುಸಮ್ಪನ್ನಾ ಮಹಾತ್ಮನಃ । ಸ ರಾಜ್ಯಂ ತಾದೃಶಂ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಸ್ಫೀತಮದ್ಭುತದರ್ಶನಮ್ ।। ೭.೮೪.
ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ಭೂಮಿ ಹದಗೆಡದೆ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿತ್ತು. ಅವನು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತಹ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆನಂದದಿಂದ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ತಸ್ಯ ಬುದ್ಧಿಃ ಸಮುಪ್ತನ್ನಾ ತಪಃ ಕುರ್ಯಾಮನುತ್ತಮಮ್ । ತಪೋ ಹಿ ಪರಮಂ ಶ್ರೇಯಃ ಸಮ್ಮೋಹಮಿತರತ್ಸುಖಮ್ ।। ೭.೮೪.
ಆಗ ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿತು. ಏಕೆಂದರೆ ತಪಸ್ಸು ಅತ್ಯುನ್ನತ ಹಿತವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ, ಇತರ ಸುಖಗಳು ಮೋಹವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ.
ಸ ನಿಕ್ಷಿಪ್ಯ ಸುತಂ ಜ್ಯೇಷ್ಠಂ ಪೌರೇಷು ಮಧುರೇಶ್ವರಮ್ । ತಪ ಉಗ್ರಂ ಸಮಾತಿಷ್ಠತ್ತಾಪಯನ್ಸರ್ವದೇವತಾಃ ।। ೭.೮೪.
ಅವನು ತನ್ನ ಹಿರಿಯ ಮಗನನ್ನು ಪ್ರಜೆಗಳ ಮೇಲೆ ರಾಜನಾಗಿ ನೇಮಿಸಿ, ತೀವ್ರವಾದ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಕೈಗೊಂಡನು. ಇದರಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಕಷ್ಟ ಉಂಟಾಯಿತು.
ತಪಸ್ತಪ್ಯತಿ ವೃತ್ರೇ ತು ವಾಸವಃ ಪರಮಾರ್ತವತ್ । ವಿಷ್ಣುಂ ಸಮುಪಸಙ್ಕ್ರಮ್ಯ ವಾಕ್ಯಮೇತದುವಾಚ ಹ ।। ೭.೮೪.
ವೃತ್ರನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ವಾಸವನು ಬಹಳ ಸಂಕಟದಿಂದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ಹೀಗೆಂದನು.
ತಪಸ್ಯತಾ ಮಹಾಬಾಹೋ ಲೋಕಾಃ ವೃತ್ರೇಣ ನಿರ್ಜಿತಾಃ । ಬಲವಾನ್ಸ ಹಿ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ನೈನಂ ಶಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಶಾಸಿತುಮ್ ।। ೭.೮೪.
ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ವೃತ್ರನು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾಗ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದ್ದನು. ಅವನು ಬಲಶಾಲಿಯೂ ಧರ್ಮಾತ್ಮನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ, ಅವನನ್ನು ನಾನು ಆಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಯದ್ಯಸೌ ತಪ ಆತಿಷ್ಠೇದ್ಭೂಯ ಏವಾಸುರೇಶ್ವರ । ಯಾವಲ್ಲೋಕಾ ಧರಿಷ್ಯನ್ತಿ ತಾವದಸ್ಯ ವಶಾನುಗಾಃ ।। ೭.೮೪.
ಆ ದೈತ್ಯಾಧಿಪತಿ ಮತ್ತೆ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದರೆ, ಲೋಕಗಳು ಇರುವವರೆಗೆ ಅವು ಅವನ ವಶದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತವೆ.
ತಂ ಚೈನಂ ಪರಮೋದಾರಮುಪೇಕ್ಷಸಿ ಮಹಾಬಲಮ್ । ಕ್ಷಣಂ ಹಿ ನ ಭವೇದ್ವೃತ್ರಃ ಕ್ರುದ್ಧೇ ತ್ವಯಿ ಸುರೇಶ್ವರ ।। ೭.೮೪.
ನೀನು ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಮತ್ತು ಉದಾರನನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿದರೂ, ದೇವೇಂದ್ರ, ನೀನು ಕೋಪಗೊಂಡರೆ ವೃತ್ರನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರವೂ ಉಳಿಯಲಾರನು.
ಯದಾ ಹಿ ಪ್ರೀತಿಸಂಯೋಗಂ ತ್ವಯಾ ವಿಷ್ಣೋ ಸಮಾಗತಃ । ತದಾಪ್ರಭೃತಿ ಲೋಕಾನಾಂ ನಾಥತ್ವಮುಪಲಬ್ಧವಾನ್ ।। ೭.೮೪.
ವಿಷ್ಣುವೇ, ನೀನು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಸ್ನೇಹದ ಬಂಧವನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಕ್ಷಣದಿಂದ ಅವನು ಲೋಕಗಳ ಅಧಿಪತ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದನು.
ಸ ತ್ವಂ ಪ್ರಸಾದಂ ಲೋಕಾನಾಂ ಕುರುಷ್ವ ಸುಸಮಾಹಿತಃ । ತ್ವತ್ಕೃತೇನ ಹಿ ಸರ್ವಂ ಸ್ಯಾಪ್ರಶಾನ್ತಮರುಜಂ ಜಗತ್ ।। ೭.೮೪.
ಆದುದರಿಂದ, ನೀನು ದೃಢ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡು. ನೀನು ಮಾಡಿದರೆ ಈ ಚಂಚಲ ಜಗತ್ತು ಶಾಂತವಾಗುತ್ತದೆ.
ಇಮೇ ಹಿ ಸರ್ವೇ ವಿಷ್ಣೋ ತ್ವಾಂ ನಿರೀಕ್ಷನ್ತೇ ದಿವೌಕಸಃ । ವೃತ್ರಘಾತೇನ ಮಹತಾ ತೇಷಾಂ ಸಾಹ್ಯಂ ಕುರುಷ್ವ ಹ ।। ೭.೮೪.
ವಿಷ್ಣುವೇ, ಈ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ನಿನ್ನತ್ತ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ವೃತ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಮಹಾ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡು.
ತ್ವಯಾ ಹಿ ನಿತ್ಯಶಃ ಸಾಹ್ಯಂ ಕೃತಮೇಷಾಂ ಮಹಾತ್ಮನಾಮ್ । ಅಸಹ್ಯಮಿದಮನ್ಯೇಷಾಮಗತೀನಾಂ ಗತಿರ್ಭವಾನ್ ।। ೭.೮೪.
ನೀನು ಸದಾ ಈ ಮಹಾತ್ಮರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿರುವೆ. ಇತರರಿಗೆ ಇದು ಸಹಿಸಲಾಗದು, ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ನೀನೇ ಆಶ್ರಯ.
ಇತ್ಯಾರ್ಷೇ ಶ್ರೀಮದ್ರಾಮಾಯಣೇ ವಾಲ್ಮೀಕೀಯೇ ಆದಿಕಾವ್ಯೇ ಶ್ರೀಮದುತ್ತರಕಾಣ್ಡೇ ಚತುರಶೀತಿತಮಃ ಸರ್ಗಃ
ಹೀಗಾಗಿ ಶ್ರೀಮದ್ರಾಮಾಯಣದ ವಾಲ್ಮೀಕಿ ಕೃತಿಯಾದ ಪವಿತ್ರ ಉತ್ತರಕಾಂಡದ ಎಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕನೆಯ ಸರ್ಗ ಮುಕ್ತಾಯವಾಗಿದೆ.
ಲಕ್ಷ್ಮಣಸ್ಯ ತು ತದ್ವಾಕ್ಯಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಶತ್ರುನಿಬರ್ಹಣಃ । ವೃತ್ರಘಾತಮಶೇಷೇಣ ಕಥಯೇತ್ಯಾಹ ಸುವ್ರತ ।। ೭.೮೫.
ಲಕ್ಷ್ಮಣನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಸುವ್ರತನು, 'ವೃತ್ರನ ವಧೆಯ ಕಥೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳು' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
ರಾಘವೇಣೈವಮುಕ್ತಸ್ತು ಸುಮಿತ್ರಾನನ್ದವರ್ಧನಃ । ಭೂಯ ಏವ ಕಥಾಂ ದಿವ್ಯಾಂ ಕಥಯಾಮಾಸ ಸುವ್ರತಃ ।। ೭.೮೫.
ರಾಘವನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಸುಮಿತ್ರೆಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ತಂದ ಸುವ್ರತನು ಮತ್ತೆ ಆ ದಿವ್ಯ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಚ ದಿವೌಕಸಾಮ್ । ವಿಷ್ಣುರ್ದೇವಾನುವಾಚೇದಂ ಸರ್ವಾನಿನ್ದ್ರಪುರೋಗಮಾನ್ ।। ೭.೮೫.
ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ವಿಷ್ಣು, ಇಂದ್ರನು ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ಪೂರ್ವಂ ಸೌಹೃದಬದ್ಧೋ ಽಸ್ಮಿ ವೃತ್ರಸ್ಯ ಹ ಮಹಾತ್ಮನಃ । ತೇನ ಯುಷ್ಮತ್ಪ್ರಿಯಾರ್ಥಂ ಹಿ ನಾಹಂ ಹನ್ಮಿ ಮಹಾಸುರಮ್ ।। ೭.೮೫.
ಹಿಂದೆ ನಾನು ಮಹಾತ್ಮನಾದ ವೃತ್ರನೊಂದಿಗೆ ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಬಂಧಿತನಾಗಿದ್ದೆನು. ಆ ಕಾರಣದಿಂದ, ನಿಮ್ಮ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಆ ಮಹಾಸುರನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಿಲ್ಲ.
ಅವಶ್ಯಂ ಕರಣೀಯಂ ಚ ಭವತಾಂ ಸುಖಮುತ್ತಮಮ್ । ತಸ್ಮಾದುಪಾಯಮಾಖ್ಯಾಸ್ಯೇ ಯೇನ ವೃತ್ರೋ ನಿಹನ್ಯತೇ ।। ೭.೮೫.
ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಪರಮ ಸುಖವನ್ನು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಸಾಧಿಸಬೇಕು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ, ವೃತ್ರನು ಹೇಗೆ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುವನು ಎಂಬ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
ತ್ರಿಧಾಭೂತಂ ಕರಿಷ್ಯಾಮಿ ಹ್ಯಾತ್ಮಾನಂ ಸುರಸತ್ತಮಾಃ । ತೇನ ವೃತ್ರಂ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷೋ ವಧಿಷ್ಯತಿ ನ ಸಂಶಯಃ ।। ೭.೮೫.
ಓ ದೇವತೆಗಳೆ, ನಾನು ನನ್ನನ್ನು ಮೂರು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಅದರಿಂದ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನು ವೃತ್ರನನ್ನು ನಿರ್ವಿಕಾರವಾಗಿ ಕೊಲ್ಲುವನು.
ಏಕಾಂಶೋ ವಾಸವಂ ಯಾತು ದ್ವಿತೀಯೋ ವಜ್ರಮೇವ ತು । ತೃತೀಯೋ ಭೂತಲಂ ಶಕ್ರಸ್ತದಾ ವೃತ್ರಂ ವಧಿಷ್ಯತಿ ।। ೭.೮೫.
ಒಂದು ಭಾಗವು ವಾಸವನೊಳಗೆ ಸೇರುತ್ತದೆ, ಎರಡನೆಯದು ವಜ್ರವಾಗುತ್ತದೆ, ಮೂರನೆಯದು ಭೂಮಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ಶಕ್ರನು ವೃತ್ರನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವನು.
ತಥಾ ಬ್ರುವತಿ ದೇವೇಶೇ ದೇವಾ ವಾಕ್ಯಮಥಾಬ್ರುವನ್ । ಏವಮೇತನ್ನ ಸನ್ದೇಹೋ ಯಥಾ ವದಸಿ ದೈತ್ಯಹನ್ ।। ೭.೮೫.
ದೇವತೆಗಳಾಧಿಪತಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ದೇವತೆಗಳು ಉತ್ತರಿಸಿದರು: 'ಹೌದು, ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ, ದೈತ್ಯನಾಶಕನೇ.'
ಭದ್ರಂ ತೇ ಽಸ್ತು ಗಮಿಷ್ಯಾಮೋ ವೃತ್ರಾಸುರವಧೈಷಿಣಃ । ಭಜಸ್ವ ಪರಮೋದಾರ ವಾಸವಂ ಸ್ವೇನ ತೇಜಸಾ ।। ೭.೮೫.
'ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ! ನಾವು ವೃತ್ರಾಸುರನ ವಧೆಗೆ ಹೊರಡುತ್ತೇವೆ. ಪರಮ ಉದಾರನಾದ ನೀನು ನಿನ್ನ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ವಾಸವನಿಗೆ ನೀಡು.'
ತತಃ ಸರ್ವೇ ಮಹಾತ್ಮಾನಃ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷಪುರೋಗಮಾಃ । ತದಾರಣ್ಯಮುಪಾಕ್ರಾಮನ್ಯತ್ರ ವೃತ್ರೋ ಮಹಾಸುರಃ ।। ೭.೮೫.
ಆಮೇಲೆ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನು ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಮಹಾತ್ಮರು ಎಲ್ಲರೂ, ವೃತ್ರ ಮಹಾಸುರನು ಇದ್ದ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದರು.
ತೇ ಪಶ್ಯಂಸ್ತೇಜಸಾ ಭೂತಂ ತಪ್ಯನ್ತಮಸುರೋತ್ತಮಮ್ । ಪಿಬನ್ತಮಿವ ಲೋಕಾಂಸ್ತ್ರೀನ್ನಿರ್ದಹನ್ತಮಿವಾಮ್ಬರಮ್ ।। ೭.೮೫.
ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಅಸುರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ವೃತ್ರನನ್ನು ನೋಡಿದರು. ಅವನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಆಕಾಶವನ್ನು ಸುಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು.
ದೃಷ್ಟ್ವೈವ ಚಾಸುರಶ್ರೇಷ್ಠಂ ದೇವಾಸ್ತ್ರಾಸಮುಪಾಗಮನ್ । ಕಥಮೇನಂ ವಧಿಷ್ಯಾಮಃ ಕಥಂ ನ ಸ್ಯಾತ್ಪರಾಜಯಃ ।। ೭.೮೫.
ಆ ಅಸುರಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು ಕಂಡಾಗ ದೇವತೆಗಳು ಭಯದಿಂದ ತುಂಬಿದರು: 'ನಾವು ಅವನನ್ನು ಹೇಗೆ ಕೊಲ್ಲಬಹುದು? ಹೇಗೆ ಸೋಲನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಬಹುದು?' ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದರು.
ತೇಷಾಂ ಚಿನ್ತಯತಾಂ ತತ್ರ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷಃ ಪುರನ್ದರಃ । ವಜ್ರಂ ಪ್ರಗೃಹ್ಯ ಪಾಣಿಭ್ಯಾಂ ಪ್ರಾಹಿಣೋದ್ವೃತ್ರಮೂರ್ಧನಿ ।। ೭.೮೫.
ಅವರು ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನಾದ ಪುರಂದರನು ತನ್ನ ಎರಡೂ ಕೈಗಳಿಂದ ವಜ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ವೃತ್ರನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಎಸೆದನು.
ಕಾಲಾಗ್ನಿನೇವ ಘೋರೇಣ ತಪ್ತೇನೈವ ಮಹಾರ್ಚಿಷಾ । ಪತತಾ ವೃತ್ರಶಿರಸಾ ಜಗತ್ऺತ್ರಾಸಮುಪಾಗಮತ್ ।। ೭.೮೫.
ಅದು ಕಾಲಾಗ್ನಿಯಂತೆ ಭಯಾನಕವಾಗಿ, ಉರಿಯುತ್ತಿರುವಂತೆ ವೃತ್ರನ ತಲೆಗೆ ಬಿದ್ದಾಗ, ಜಗತ್ತು ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿತು.
ಅಸಮ್ಭಾವ್ಯಂ ವಧಂ ತಸ್ಯ ವೃತ್ರಸ್ಯ ವಿಬುಧಾಧಿಪಃ । ಚಿನ್ತಯಾನೋ ಜಗಾಮಾಶು ಲೋಕಸ್ಯಾನ್ತಂ ಮಹಾಯಶಾಃ ।। ೭.೮೫.
ವೃತ್ರನ ವಧೆ ಅಸಾಧ್ಯವೆಂದು ಯೋಚಿಸಿದ ದೇವತೆಗಳಾಧಿಪತಿ, ಮಹಾತ್ಮನು, ಲೋಕದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬೇಗನೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟನು.
ತಮಿನ್ದ್ರಂ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ ಽ ಽಶು ಗಚ್ಛನ್ತಮನುಗಚ್ಛತಿ । ಅಪತಚ್ಚಾಸ್ಯ ಗಾತ್ರೇಷು ತಮಿನ್ದ್ರಂ ದುಃಖಮಾವಿಶತ್ ।। ೭.೮೫.
ಇಂದ್ರನು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಯ ಪಾಪದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ಓಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆ ಪಾಪವು ಅವನ ಹಿಂದೆ ಹೋದದು ಮತ್ತು ಅವನ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು, ಇಂದ್ರನು ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದನು.
ಹತಾರಯಃ ಪ್ರನಷ್ಟೇನ್ದ್ರಾ ದೇವಾಃ ಸಾಗ್ನಿಪುರೋಗಮಾಃ । ವಿಷ್ಣುಂ ತ್ರಿಭುವನೇಶಾನಂ ಮುಹುರ್ಮುಹುರಪೂಜಯನ್ ।। ೭.೮೫.
ಶತ್ರು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರನು ಅಡಗಿದ್ದರಿಂದ, ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟ ದೇವತೆಗಳು ಪುನಃ ಪುನಃ ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯನಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು.
ತ್ವಂ ಗತಿಃ ಪರಮೇಶಾನ ಪೂರ್ವಜೋ ಜಗತಃ ಪಿತಾ । ರಕ್ಷಾರ್ಥಂ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ವಿಷ್ಣುತ್ವಮುಪಜಗ್ಮಿವಾನ್ ।। ೭.೮೫.
ಪರಮೇಶ್ವರನೇ, ನೀನು ಎಲ್ಲರ ಆಶ್ರಯ, ಜಗತ್ತಿನ ಮೊದಲನೇವನು, ತಂದೆ. ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ನೀನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದೀಯೆ.