ಸ ತಥೋಕ್ತ್ವಾ ಮುನಿಜನಮರಜಾಮಿದಮಬ್ರವೀತ್ । ಇಹೈವ ವಸ ದುರ್ಮೇಧೇ ಆಶ್ರಮೇ ಸುಸಮಾಹಿತಾ ।। ೭.೮೧.
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ಆ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಮುಂದೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಓ ದುರ್ಮತಿ, ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಈ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲೇ ಮನಸ್ಸು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿ ಉಳಿಯು.'
ಇದಂ ಯೋಜನಪರ್ಯನ್ತಂ ಸರಃ ಸುರುಚಿರಪ್ರಭಮ್ । ಅರಜೇ ವಿಜ್ವರಾ ಭುಙ್ಕ್ಷ್ವ ಕಾಲಶ್ಚಾತ್ರ ಪ್ರತೀಕ್ಷ್ಯತಾಮ್ ।। ೭.೮೧.
ಈ ಸರೋವರವು ಒಂದು ಯೋಜನೆ ದೂರವರೆಗೆ ಹರಡಿದೆ, ಬಹಳ ಸುಂದರವಾಗಿದೆ. ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಧೂಳಿಲ್ಲದೆ, ಕಾಯಿಲೆಯಿಲ್ಲದೆ ವಾಸಮಾಡು; ನಿಗದಿಯಾದ ಕಾಲವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕಾಯು.
ತ್ವತ್ಸಮೀಪೇ ಚ ಯೇ ಸತ್ತ್ವಾ ವಾಸಮೇಷ್ಯನ್ತಿ ತಾಂ ನಿಶಾಮ್ । ಅವಧ್ಯಾಃ ಪಾಂಸುವರ್ಷೇಣ ತೇ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ನಿತ್ಯದಾ ।। ೭.೮೧.
ನಿನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಯಾರಾದರೂ ಆ ರಾತ್ರಿ ವಾಸಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ, ಅವರ ಮೇಲೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಧೂಳಿನ ಮಳೆ ಬೀಳದು, ಅವರು ಸದಾ ಸುರಕ್ಷಿತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.
ಶ್ರುತ್ವಾ ನಿಯೋಗಂ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷೇಃ ಸಾ ಽರಜಾ ಭಾರ್ಗವೀ ತದಾ । ತಥೇತಿ ಪಿತರಂ ಪ್ರಾಹ ಭಾರ್ಗವಂ ಭೃಶದುಃಖಿತಾ । ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಭಾರ್ಗವೋ ವಾಸಮನ್ಯತ್ರ ಸಮಕಾರಯತ್ ।। ೭.೮೧.
ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಯ ಆ ಆದೇಶವನ್ನು ಕೇಳಿದ ಆ ಧೂಳಿಲ್ಲದ ಭಾರ್ಗವಿ, ತುಂಬಾ ದುಃಖದಿಂದ ತಂದೆ ಭಾರ್ಗವನಿಗೆ 'ಹೌದು' ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಭಾರ್ಗವನು ಬೇರೆಡೆ ವಾಸಕ್ಕೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿದನು.
ತಚ್ಚ ರಾಜ್ಯಂ ನರೇನ್ದ್ರಸ್ಯ ಸಭೃತ್ಯಬಲವಾಹನಮ್ । ಸಪ್ತಾಹಾದ್ಭಸ್ಮಸಾದ್ಭೂತಂ ಯಥೋಕ್ತಂ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನಾ ।। ೭.೮೧.
ಅನಂತರ, ಆ ರಾಜನ ರಾಜ್ಯವು, ಅವನ ಸೇವಕರು, ಸೇನೆ ಮತ್ತು ರಥಗಳೊಡನೆ, ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ವಾಂಸನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಏಳು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಬೂದಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತು.
ತಸ್ಯಾಸೌ ದಣ್ಡವಿಷಯೋ ವಿನ್ಧ್ಯಶೈವಲಯೋರ್ನೃಪ । ಶಪ್ತೋ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಣಾ ತೇನ ವೈಧರ್ಮ್ಯೇ ಸಹಿತೇ ಕೃತೇ ।। ೭.೮೧.
ಓ ರಾಜನೆ, ವಿಂಧ್ಯ ಮತ್ತು ಶೈವ ಪರ್ವತಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಆ ದಂಡನ ಪ್ರದೇಶವು, ಅಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಅಧರ್ಮದ ಕಾರಣ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಯಿಂದ ಶಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.
ತತಃ ಪ್ರಭೃತಿ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥ ದಣ್ಡಕಾರಣ್ಯಮುಚ್ಯತೇ । ತಪಸ್ವಿನಃ ಸ್ಥಿತಾ ಹ್ಯತ್ರ ಜನಸ್ಥಾನಮತೋ ಽಭವತ್ ।। ೭.೮೧.
ಅಂದಿನಿಂದ ಕಾಕುತ್ಥಸ, ಆ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ದಂಡಕಾರಣ್ಯವೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ತಪಸ್ವಿಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಇದನ್ನು ಜನಸ್ಥಾನವೆಂದೂ ಹೆಸರಾಯಿತು.
ಏತತ್ತೇ ಸರ್ವಮಾಖ್ಯಾತಂ ಯನ್ಮಾಂ ಪೃಚ್ಛಸಿ ರಾಘವ । ಸನ್ಧ್ಯಾಮುಪಾಸಿತುಂ ವೀರ ಸಮಯೋ ಹ್ಯತಿವರ್ತತೇ ।। ೭.೮೧.
ನೀನು ಕೇಳಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿದೆನು, ಓ ರಾಘವ. ಈಗ ಸಂಧ್ಯಾ ಪೂಜೆಯ ಸಮಯವು ಕಳೆಯುತ್ತಿದೆ, ಓ ವೀರ.
ಏತೇ ಮಹರ್ಷಯಃ ಸರ್ವೇ ಪೂರ್ಣಕುಮ್ಭಾಃ ಸಮನ್ತತಃ । ಕೃತೋದಕಾ ನರವ್ಯಾಘ್ರ ಆದಿತ್ಯಂ ಪರ್ಯುಪಾಸತೇ ।। ೭.೮೧.
ಈ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ಸುತ್ತಲೂ ತುಂಬಿದ ಕಳಶಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಓ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠ, ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಸ ತೈರ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣಮಭ್ಯಸ್ತಂ ಸಹಿತೈರ್ಬ್ರಹ್ಮವಿತ್ತಮೈಃ । ರವಿರಸ್ತಂ ಗತೋ ರಾಮ ಗಚ್ಛೋದಕಮುಪಸ್ಪೃಶ ।। ೭.೮೧.
ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೂರ್ಯನು ಅಸ್ತಂಗತವಾಗಿದೆ, ಓ ರಾಮಾ, ನೀನು ಹೋಗಿ ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ನೀರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸು.
ಇತ್ಯಾರ್ಷೇ ಶ್ರೀಮದ್ರಾಮಾಯಣೇ ವಾಲ್ಮೀಕೀಯೇ ಆದಿಕಾವ್ಯೇ ಶ್ರೀಮದುತ್ತರಕಾಣ್ಡೇ ಏಕಾಶೀತಿತಮಃ ಸರ್ಗಃ
ಹೀಗೆ ವಾಲ್ಮೀಕಿಯ ಆದಿಕಾವ್ಯ ಶ್ರೀಮದ್ರಾಮಾಯಣದ ಉತ್ತರಕಾಂಡದಲ್ಲಿ ಎಪ್ಪತ್ತೊಂಬತ್ತನೆಯ ಸರ್ಗ ಮುಗಿಯಿತು.
ಋಷೇರ್ವಚನಮಾಜ್ಞಾಯ ರಾಮಃ ಸನ್ಧ್ಯಾಮುಪಾಸಿತುಮ್ । ಉಪಾಕ್ರಮತ್ಸರಃ ಪುಣ್ಯಮಪ್ಸರೋಗಣಸೇವಿತಮ್ ।। ೭.೮೨.
ಮಹರ್ಷಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡ ರಾಮನು, ಅಪ್ಸರೆಯರು ಸೇವಿಸಿದ ಪುಣ್ಯಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಸಂಧ್ಯಾಪೂಜೆಗೆ ಹೋದನು.
ತತ್ರೋದಕಮುಪಸ್ಪೃಶ್ಯ ಸನ್ಧ್ಯಾಮನ್ವಾಸ್ಯ ಪಶ್ಚಿಮಾಮ್ । ಆಶ್ರಮಂ ಪ್ರಾವಿಶದ್ರಾಮಃ ಕುಮ್ಭಯೋನೇರ್ಮಹಾತ್ಮನಃ ।। ೭.೮೨.
ಅಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಪಶ್ಚಿಮ ಸಂಧ್ಯೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದ ನಂತರ, ರಾಮನು ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಕುಂಭಯೋನಿಯ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
ತಸ್ಯಾಗಸ್ತ್ಯೋ ಬಹುಗುಣಂ ಕನ್ದಮೂಲಂ ತಥೌಷಧಿಮ್ । ಶಾಲ್ಯಾದೀನಿ ಪವಿತ್ರಾಣಿ ಭೋಜನಾರ್ಥಮಕಲ್ಪಯತ್ ।। ೭.೮೨.
ಅಗಸ್ತ್ಯನು ರಾಮನಿಗೆ ಹಲವಾರು ಬಗೆಯ ಬೇರು, ಕಂದ, ಔಷಧಿ, ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಿ ಮುಂತಾದ ಶುದ್ಧ ಆಹಾರವನ್ನು ಊಟಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದನು.
ಸ ಭುಕ್ತವಾನ್ನರಶ್ರೇಷ್ಠಸ್ತದನ್ನಮಮೃತೋಪಮಮ್ । ಪ್ರೀತಶ್ಚ ಪರಿತುಷ್ಟಶ್ಚ ತಾಂ ರಾತ್ರಿಂ ಸಮುಪಾವಿಶತ್ ।। ೭.೮೨.
ಆ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನು ಆ ಅಮೃತದಂತೆ ರುಚಿಯಾದ ಅನ್ನವನ್ನು ಭೋಜನಮಾಡಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆ ರಾತ್ರಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದನು.
ಪ್ರಭಾತೇ ಕಾಲ್ಯಮುತ್ಥಾಯ ಕೃತ್ವಾ ಽ ಽಹ್ನಿಕಮರಿನ್ದಮಃ । ಋಷಿಂ ಸಮುಪಚಕ್ರಾಮ ಗಮನಾಯ ರಘೂತ್ತಮಃ ।। ೭.೮೨.
ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡು, ದಿನಚರ್ಯೆ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ ರಘುವಂಶದ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಮಹರ್ಷಿಯನ್ನು ವಂದಿಸಲು ಹೋದನು.
ಅಭಿವಾದ್ಯಾಬ್ರವೀದ್ರಾಮೋ ಮಹರ್ಷಿಂ ಕುಮ್ಭಸಮ್ಭವಮ್ । ಆಪೃಚ್ಛೇ ಸ್ವಾಂ ಪುರೀಂ ಗನ್ತುಂ ಮಾಮನುಜ್ಞಾತುಮರ್ಹಸಿ ।। ೭.೮೨.
ವಂದಿಸಿ, ರಾಮನು ಕುಂಭದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಹರ್ಷಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನಾನು ನನ್ನ ಪಟಣಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಲು ಅನುಮತಿ ಕೋರುತ್ತೇನೆ.'
ಧನ್ಯೋ ಽಸ್ಮ್ಯನುಗೃಹೀತೋ ಽಸ್ಮಿ ದರ್ಶನೇನ ಮಹಾತ್ಮನಃ । ದ್ರಷ್ಟುಂ ಚೈವಾಗಮಿಷ್ಯಾಮಿ ಪಾವನಾರ್ಥಮಿಹಾತ್ಮನಃ ।। ೭.೮೨.
'ಮಹಾತ್ಮನ ದರ್ಶನದಿಂದ ನಾನು ಧನ್ಯನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಅನುಗ್ರಹಿತನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನ ಪವಿತ್ರತೆಗೆ ನಾನು ಮತ್ತೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಲು ಬರುವೆ.'
ತಥಾ ವದತಿ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥೇ ವಾಕ್ಯಮದ್ಭುತದರ್ಶನಮ್ । ಉವಾಚ ಪರಮಪ್ರೀತೋ ಧರ್ಮನೇತ್ರಸ್ತಪೋಧನಃ ।। ೭.೮೨.
ಕಾಕುತ್ಥನ ಮಾತುಗಳು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಕೇಳಿದಾಗ, ಧರ್ಮಪಾಲಕನಾದ ತಪಸ್ವಿ ಮಹರ್ಷಿ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
ಅತ್ಯದ್ಭುತಮಿದಂ ವಾಕ್ಯಂ ತವ ರಾಮ ಶುಭಾಕ್ಷರಮ್ । ಪಾವನಃ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ತ್ವಮೇವ ರಘುನನ್ದನ ।। ೭.೮೨.
ರಾಮಾ, ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಅದ್ಭುತವೂ ಶುಭಕರವೂ ಆಗಿವೆ. ರಘುವಂಶದ ಆನಂದವನ್ನಾದ ನೀನು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಪಾವನನು.
ಮುಹೂರ್ತಮಪಿ ರಾಮ ತ್ವಾಂ ಯೇ ಚ ಪಶ್ಯನ್ತಿ ಕೇಚನ । ಪಾವಿತಾಃ ಸ್ವರ್ಗಭೂತಾಶ್ಚ ಪೂಜ್ಯಾಸ್ತೇ ಸರ್ವದೈವತೈಃ ।। ೭.೮೨.
ರಾಮಾ, ಯಾರಾದರೂ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದರೂ ಅವರು ಪಾವನರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯರಾಗುತ್ತಾರೆ, ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಸದಾ ಪೂಜ್ಯರಾಗುತ್ತಾರೆ.
ಯೇ ಚ ತ್ವಾಂ ಘೋರಚಕ್ಷುರ್ಭಿಃ ಪಶ್ಯನ್ತಿ ಪ್ರಾಣಿನೋ ಭುವಿ । ಹತಾಸ್ತೇ ಯಮದಣ್ಡೇನ ಸದ್ಯೋ ನಿರಯಗಾಮಿನಃ ।। ೭.೮೨.
ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ದುಷ್ಟ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದರೆ, ಅವರು ಕೂಡಲೇ ಯಮಧರ್ಮರಾಜನ ದಂಡದಿಂದ ಬಿದ್ದು ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
ಈದೃಶಸ್ತ್ವಂ ರಘುಶ್ರೇಷ್ಠ ಪಾವನಃ ಸರ್ವದೇಹಿನಾಮ್ । ಭುವಿ ತ್ವಾಂ ಕಥಯನ್ತೋ ಽಪಿ ಸಿದ್ಧಿಮೇಷ್ಯನ್ತಿ ರಾಘವ ।। ೭.೮೨.
ರಘುವಂಶದ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನೀನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಪಾವನನು. ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುವವರಿಗೂ ಯಶಸ್ಸು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
ಗಚ್ಛ ಚಾರಿಷ್ಟಮವ್ಯಾಗ್ರಃ ಪನ್ಥಾನಮಕುತೋಭಯಮ್ । ಪ್ರಶಾಧಿ ರಾಜ್ಯಂ ಧರ್ಮೇಣ ಗತಿರ್ಹಿ ಜಗತೋ ಭವಾನ್ ।। ೭.೮೨.
ನೀನು ಯಾವುದೇ ಭಯವಿಲ್ಲದೆ, ಅಡ್ಡಿ ಇಲ್ಲದೆ ಸುಖವಾಗಿ ಹೋಗು. ನೀನು ಧರ್ಮದಿಂದ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆಳು, ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಲೋಕದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನೀನೇ ಆಶ್ರಯ.
ಏವಮುಕ್ತಸ್ತು ಮುನಿನಾ ಪ್ರಾಞ್ಜಲಿಃ ಪ್ರಗ್ರಹೋ ನೃಪಃ । ಅಭ್ಯವಾದಯತ ಪ್ರಾಜ್ಞಸ್ತಮೃಷಿಂ ಪುಣ್ಯಶಾಲಿನಮ್ ।। ೭.೮೨.
ಮಹರ್ಷಿಯು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ರಾಜನು ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಆ ಪುಣ್ಯವಂತ ಮಹರ್ಷಿಗೆ ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.
ಅಭಿವಾದ್ಯ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠಂ ತಾಂಶ್ಚ ಸರ್ವಾಂಸ್ತಪೋಧನಾನ್ । ಅಧ್ಯಾರೋಹತ್ತದವ್ಯಗ್ರಃ ಪುಷ್ಪಕಂ ಹೇಮಭೂಷಿತಮ್ ।। ೭.೮೨.
ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನಿಗೂ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ತಪಸ್ವಿಗಳಿಗೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಆತ ಶಾಂತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಬಂಗಾರದ ಅಲಂಕೃತ ಪುಷ್ಪಕವಿಮಾನವನ್ನು ಏರಿದನು.
ತಂ ಪ್ರಯಾನ್ತಂ ಮುನಿಗಣಾ ಹ್ಯಾಶೀರ್ವಾದೈಃ ಸಮನ್ತತಃ । ಅಪೂಜಯನ್ಮಹೇನ್ದ್ರಾಭಂ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷಮಿವಾಮರಾಃ ।। ೭.೮೨.
ಅವನು ಹೊರಟಾಗ, ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದ ಮುನಿಗಳು ಆಶೀರ್ವಾದಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರು. ಅದು ಸಹಸ್ರಚಕ್ಷುವಿನಾದ ಇಂದ್ರನನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ಪೂಜಿಸುವಂತೆ ಇದ್ದಿತು.
ಸ್ವಸ್ಥಃ ಸ ದದೃಶೇ ರಾಮಃ ಪುಷ್ಪಕೇ ಹೇಮಭೂಷಿತೇ । ಶಶೀ ಮೇಘಸಮೀಪಸ್ಥೋ ಯಥಾ ಜಲಧರಾಗಮೇ ।। ೭.೮೨.
ಬಂಗಾರದ ಪುಷ್ಪಕವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತ ರಾಮನು, ಮಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮೋಡದ ಹತ್ತಿರ ಇರುವ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು.
ತತೋ ಽರ್ಧದಿವಸೇ ಪ್ರಾಪ್ತೇ ಪೂಜ್ಯಮಾನಸ್ತತಸ್ತತಃ । ಅಯೋಧ್ಯಾಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥೋ ಮಧ್ಯಕಕ್ಷ್ಯಾಮವಾರುಹತ್ ।। ೭.೮೨.
ಅರ್ಧ ದಿನವಾದ ಮೇಲೆ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಗೌರವವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾ, ಕಾಕುತ್ಥನು ಅಯೋಧ್ಯೆಗೆ ಬಂದು ಮಧ್ಯವಾಡದೊಳಗೆ ಇಳಿದನು.
ತತೋ ವಿಸೃಜ್ಯ ರುಚಿರಂ ಪುಷ್ಪಕಂ ಕಾಮಗಾಮಿ ತತ್ । ವಿಸರ್ಜಯಿತ್ವಾ ಗಚ್ಛೇತಿ ಸ್ವಸ್ತಿ ತೇ ಽಸ್ತ್ವಿತಿ ಚ ಪ್ರಭುಃ ।। ೭.೮೨.
ಆಮೇಲೆ, ಆ ಅದ್ಭುತವಾದ ಕಾಮಧೇನುಪುಷ್ಪಕವಿಮಾನವನ್ನು ಬಿಡಿಸಿ, 'ಹೋಗು, ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ' ಎಂದು ರಾಮನು ಹೇಳಿದನು.