ಇತ್ಯಾರ್ಷೇ ಶ್ರೀಮದ್ರಾಮಾಯಣೇ ವಾಲ್ಮೀಕೀಯೇ ಆದಿಕಾವ್ಯೇ ಶ್ರೀಮದುತ್ತರಕಾಣ್ಡೇ ಪಞ್ಚಸಪ್ತತಿತಮಃ ಸರ್ಗಃ
ಇಂತಾಗಿ ಮಹರ್ಷಿ ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಚಿಸಿದ ಪವಿತ್ರ ರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿ, ಶ್ರೀಮದುತ್ತರಕಾಂಡದ ಎಪ್ಪತ್ತೈದುನೆಯ ಸರ್ಗ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ.
ತಸ್ಯ ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ರಾಮಸ್ಯಾಕ್ಲಿಷ್ಟಕರ್ಮಣಃ । ಅವಾಕ್ಛಿರಾಸ್ತಥಾಭೂತ್ವಾ ವಾಕ್ಯಮೇತದುವಾಚ ಹ ।। ೭.೭೬.
ರಾಮನ ಅವ್ಯಾಜ ಕಾರ್ಯಗಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ತಲೆಬಾಗಿದ್ದ ತಪಸ್ವಿಯು ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
ಶೂದ್ರಯೋನ್ಯಾಂ ಪ್ರಸೂತೋ ಽಸ್ಮಿ ಶಮ್ಬೂಕೋ ನಾಮ ನಾಮತಃ । ದೇವತ್ವಂ ಪಾರ್ಥಯೇ ರಾಮ ಸಶರೀರೋ ಮಹಾಯಶಃ ।। ೭.೭೬.
ನಾನು ಶೂದ್ರ ಜಾತಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನ ಹೆಸರು ಶಂಬೂಕ. ಮಹಾಪ್ರಸಿದ್ಧ ರಾಮಾ, ನಾನು ಈ ದೇಹದಲ್ಲಿಯೇ ದೇವತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ನ ಮಿಥ್ಯಾ ಽಹಂ ವದೇ ರಾಮ ದೇವಲೋಕಜಿಗೀಷಯಾ । ಶೂದ್ರಂ ಮಾಂ ವಿದ್ಧಿ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥ ತಪ ಉಗ್ರಂ ಸಮಾಸ್ಥಿತಮ್ ।। ೭.೭೬.
ರಾಮಾ, ನಾನು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ದೇವರ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ನಾನು ಶೂದ್ರನಾಗಿ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೀನು ಅರಿತುಕೋ, ಕಾಕುತ್ಥಸ ವಂಶದವರೇ.
ಭಾಷತಸ್ತಸ್ಯ ಶೂದ್ರಸ್ಯ ಖಡ್ಗಂ ಸುರುಚಿರಪ್ರಭಮ್ । ನಿಷ್ಕೃಷ್ಯ ಕೋಶಾದ್ವಿಮಲಂ ಶಿರಶ್ಚಿಚ್ಛೇದ ರಾಘವಃ ।। ೭.೭೬.
ಆ ಶೂದ್ರನು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ರಾಘವನು ತನ್ನ ಹೊಳಪಿನ ತಲವಾರನ್ನು ಕೋಶದಿಂದ ತೆಗೆದು, ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ಕಡಿದನು.
ತಸ್ಮಿಞ್ಛೂದ್ರೇ ಹತೇ ದೇವಾಃ ಸೇನ್ದ್ರಾಃ ಸಾಗ್ನಿಪುರೋಗಮಾಃ । ಸಾಧು ಸಾಧ್ವಿತಿ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥಂ ಪ್ರಶಶಂಸುರ್ಮುಹುರ್ಮುಹುಃ ।। ೭.೭೬.
ಆ ಶೂದ್ರನು ಹತರಾದಾಗ, ಇಂದ್ರನೂ ಅಗ್ನಿಯೂ ಮುಂತಾದ ದೇವತೆಗಳು, 'ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ, ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ' ಎಂದು ಕಾಕುತ್ಥಸನನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಹೊಗಳಿದವು.
ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿರ್ಮಹತ್ಯಾಸೀದ್ದಿವ್ಯಾನಾಂ ಸುಸುಗನ್ಧಿನಾಮ್ । ಪುಷ್ಪಾಣಾಂ ವಾಯುಮುಕ್ತಾನಾಂ ಸರ್ವತಃ ಪ್ರಪಪಾತ ಹ ।। ೭.೭೬.
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಸುಗಂಧಭರಿತವಾದ ದಿವ್ಯ ಪುಷ್ಪಗಳ ಮಹಾ ಮಳೆಯೊಂದು ಗಾಳಿಯಿಂದ ಉದುರಿಬಂದಿತು.
ಸುಪ್ರೀತಾಶ್ಚಾಬ್ರುವನ್ರಾಮಂ ದೇವಾಃ ಸತ್ಯಪರಾಕ್ರಮಮ್ । ಸುರಕಾರ್ಯಮಿದಂ ಸೌಮ್ಯ ಸುಕೃತಂ ತೇ ಮಹಾಮತೇ ।। ೭.೭೬.
ಅತೀ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ದೇವತೆಗಳು ಸತ್ಯವೀರ್ಯನಾದ ರಾಮನಿಗೆ, 'ಸೌಮ್ಯ, ದೇವತೆಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನೀನು ಮಾಡಿದ ಈ ಕೆಲಸ ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ, ಮಹಾಮತಿವಂತನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ಗೃಹಾಣ ಚ ವರಂ ಸೌಮ್ಯ ಯತ್ತ್ವಮಿಚ್ಛಸ್ಯರಿನ್ದಮ । ಸ್ವರ್ಗಭಾಙ್ನಹಿ ಶೂದ್ರೋ ಽಯಂ ತ್ವತ್ಕೃತೇ ರಘುನನ್ದನ ।। ೭.೭೬.
'ಸೌಮ್ಯ, ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದ ವರವನ್ನು ಕೇಳು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನೇ. ರಘುನಂದನ, ಈ ಶೂದ್ರನು ನಿನ್ನಿಂದ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.'
ದೇವಾನಾಂ ಭಾಷಿತಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ರಾಘವಃ ಸುಸಮಾಹಿತಃ । ಉವಾಚ ಪ್ರಾಞ್ಜಲಿರ್ವಾಕ್ಯಂ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷಂ ಪುರನ್ದರಮ್ ।। ೭.೭೬.
ದೇವತೆಗಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ರಾಘವನು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಪಡಿಸಿ, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣುಗಳ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ಯದಿ ದೇವಾಃ ಪ್ರಸನ್ನಾ ಮೇ ದ್ವಿಜಪುತ್ರಃ ಸ ಜೀವತು । ದಿಶನ್ತು ವರಮೇತಂ ಮೇ ಇಪ್ಸಿತಂ ಪರಮಂ ಮಮ ।। ೭.೭೬.
'ದೇವತೆಗಳು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದರೆ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮಗನು ಬದುಕಲಿ. ನನಗೆ ಈ ಪರಮ ಇಚ್ಛಿತವಾದ ವರವನ್ನು ದಯಮಾಡಿ.'
ಮಮಾಪಚಾರಾದ್ಯಾತೋ ಽಸೌ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಯೈಕಪುತ್ರಕಃ । ಅಪ್ರಾಪ್ತಕಾಲಃ ಕಾಲೇನ ನೀತೋ ವೈವಸ್ವತಕ್ಷಯಮ್ ।। ೭.೭೬.
'ನನ್ನ ತಪ್ಪಿನಿಂದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಏಕೈಕ ಪುತ್ರನು ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ಮುನ್ನವೇ ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟನು.'
ತಂ ಜೀವಯಥ ಭದ್ರಂ ವೋ ನಾನೃತಂ ಕರ್ತುಮರ್ಹಥ । ದ್ವಿಜಸ್ಯ ಸಂಶ್ರುತೋ ಽರ್ಥೋ ಮೇ ಜೀವಯಿಷ್ಯಾಮಿ ತೇ ಸುತಮ್ ।। ೭.೭೬.
'ನೀವು ಅವನನ್ನು ಜೀವಂತಗೊಳಿಸಿ, ನಿಮಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ. ನೀವು ಸುಳ್ಳು ಮಾಡಬಾರದು. ನಾನು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಅವನ ಮಗನನ್ನು ಜೀವಂತಗೊಳಿಸುವೆನೆಂದು ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ.'
ರಾಘವಸ್ಯ ತು ತದ್ವಾಕ್ಯಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಿಬುಧಸತ್ತಮಾಃ । ಪ್ರತ್ಯುಚೂ ರಾಘವಂ ಪ್ರೀತಾ ದೇವಾಃ ಪ್ರೀತಿಸಮನ್ವಿತಮ್ ।। ೭.೭೬.
ರಾಘವನ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಹರ್ಷಭರಿತವಾಗಿ ರಾಘವನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದರು.
ನಿರ್ವೃತೋ ಭವ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥ ಸೋ ಽಸ್ಮಿನ್ನಹನಿ ಬಾಲಕಃ । ಜೀವಿತಂ ಪ್ರಾಪ್ತವಾನ್ಭೂಯಃ ಸಮೇತಶ್ಚಾಪಿ ಬನ್ಧುಭಿಃ ।। ೭.೭೬.
'ಕಾಕುತ್ಥಸ ವಂಶದವರೇ, ನೀನು ಚಿಂತಿಸಬೇಡ. ಇವತ್ತೇ ಆ ಬಾಲಕನು ಮತ್ತೆ ಜೀವವನ್ನು ಪಡೆದು ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳ ಜೊತೆ ಸೇರಿದ್ದಾನೆ.'
ಯಸ್ಮಿನ್ಮುಹೂರ್ತೇ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥ ಶೂದ್ರೋ ಽಯಂ ವಿನಿಪಾತಿತಃ । ತಸ್ಮಿನ್ಮುಹೂರ್ತೇ ಬಾಲೋ ಽಸೌ ಜೀವೇನ ಸಮಯುಜ್ಯತ ।। ೭.೭೬.
'ಕಾಕುತ್ಥಸ, ನೀನು ಆ ಶೂದ್ರನನ್ನು ಬಡಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಆ ಬಾಲಕನು ಜೀವವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹೊಂದಿದನು.'
ಸ್ವಸ್ತಿ ಪ್ರಾಪ್ನುಹಿ ಭದ್ರಂ ತೇ ಸಾಧು ಯಾಮ ನರರ್ಷಭ । ಅಗಸ್ತ್ಯಸ್ಯಾಶ್ರಮಪದಂ ದ್ರಷ್ಟುಮಿಚ್ಛಾಮ ರಾಘವ ।। ೭.೭೬.
ನರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ರಾಮ, ನಿನಗೆ ಸುಖವಾಗಲಿ, ಶುಭವಾಗಲಿ. ನಾವು ಈಗ ಅಗಸ್ತ್ಯ ಮಹರ್ಷಿಯ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ನೋಡಲು ಹೊರಡೋಣ.
ತಸ್ಯ ದೀಕ್ಷಾ ಸಮಾಪ್ತಾ ಹಿ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷೇಃ ಸುಮಹಾದ್ಯುತೇಃ । ದ್ವಾದಶಂ ಹಿ ಗತಂ ವರ್ಷಂ ಜಲಶಯ್ಯಾಂ ಸಮಾಸತಃ ।। ೭.೭೬.
ಅತಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಯ ದೀಕ್ಷೆ ಈಗ ಮುಗಿಯಿತು. ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನೀರಿನಲ್ಲೇ ಮಲಗಿ ವ್ರತ ಆಚರಿಸಿದರು.
ಕಾಕುತ್ಸ್ಥ ತದ್ಗಮಿಷ್ಯಾಮೋ ಮುನಿಂ ಸಮಭಿನನ್ದಿತುಮ್ । ತ್ವಂ ಚಾಪ್ಯಾಗಚ್ಛ ಭದ್ರಂ ತೇ ದ್ರಷ್ಟುಂ ತಮೃಷಿಸತ್ತಮಮ್ ।। ೭.೭೬.
ಕಾಕುತ್ಥ್ಸ್ತ, ನಾವು ಆ ಮಹರ್ಷಿಯನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ ಗೌರವಿಸೋಣ. ನಿನಗೂ ಶುಭವಾಗಲಿ, ನೀನು ಕೂಡ ಆ ಮಹಾತ್ಮನನ್ನು ನೋಡಲು ಬಾ.
ಸ ತಥೇತಿ ಪ್ರತಿಜ್ಞಾಯ ದೇವಾನಾಂ ರಘುನನ್ದನಃ । ಆರುರೋಹ ವಿಮಾನಂ ತಂ ಪುಷ್ಪಕಂ ಹೇಮಭೂಷಿತಮ್ ।। ೭.೭೬.
ರಘುವಂಶದ ರಾಮನು 'ಹೌದು' ಎಂದು ಒಪ್ಪಿ, ಹೂಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾದ ಬಂಗಾರದ ಪುಷ್ಪಕ ವಿಮಾನಕ್ಕೆ ಏರಿದನು.
ತತೋ ದೇವಾಃ ಪ್ರಯಾತಾಸ್ತೇ ವಿಮಾನೈರ್ಬಹುವಿಸ್ತರೈಃ । ರಾಮೋ ಽಪ್ಯನುಜಗಾಮಾಶು ಕುಮ್ಭಯೋನೇಸ್ತಪೋವನಮ್ ।। ೭.೭೬.
ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ವಿಶಾಲವಾದ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಹೊರಟರು. ರಾಮನು ಕೂಡ ಬೇಗನೆ ಕುಂಭಯೋನಿಯ ತಪೋವನದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು.
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತು ದೇವಾನ್ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತಾನಗಸ್ತ್ಯಸ್ತಪಸಾಂ ನಿಧಿಃ । ಅರ್ಚಯಾಮಾಸ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ಸರ್ವಾಂಸ್ತಾನವಿಶೇಷತಃ ।। ೭.೭೬.
ಅಗಸ್ತ್ಯ ಮಹರ್ಷಿ, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಪಾರನಾದವರು, ದೇವತೆಗಳು ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಗೌರವದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು.
ಪ್ರತಿಗೃಹ್ಯ ತತಃ ಪೂಜಾಂ ಸಮ್ಪೂಜ್ಯ ಚ ಮಹಾಮುನಿಮ್ । ಜಗ್ಮುಸ್ತೇ ತ್ರಿದಶಾ ಹೃಷ್ಟಾ ನಾಕಪೃಷ್ಠಂ ಸಹಾನುಗೈಃ ।। ೭.೭೬.
ಅವರು ಮಾಡಿದ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಮಹರ್ಷಿಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ, ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ಅನುಯಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದರು.
ಗತೇಷು ತೇಷು ಕಾಕುತ್ಸ್ಥಃ ಪುಷ್ಪಕಾದವರುಹ್ಯ ಚ । ತತೋ ಽಭಿವಾದಯಾಮಾಸ ಹ್ಯಗಸ್ತ್ಯಮೃಷಿಸತ್ತಮಮ್ ।। ೭.೭೬.
ಅವರು ಹೋದ ಮೇಲೆ ಕಾಕುತ್ಥ್ಸ್ತನು ಪುಷ್ಪಕ ವಿಮಾನದಿಂದ ಇಳಿದು, ಅಗಸ್ತ್ಯ ಮಹರ್ಷಿಯನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ವಂದಿಸಿದನು.
ಸೋ ಽಭಿವಾದ್ಯ ಮಹಾತ್ಮಾನಂ ಜ್ವಲನ್ತಮಿವ ತೇಜಸಾ । ಆತಿಥ್ಯಂ ಪರಮಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ನಿಷಸಾದ ನರಾಧಿಪಃ ।। ೭.೭೬.
ಅವನನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ರಾಜನು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಆತಿಥ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು ಕುಳಿತುಕೊಂಡನು.
ತಮುವಾಚ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಕುಮ್ಭಯೋನಿರ್ಮಹಾತಪಾಃ । ಸ್ವಾಗತಂ ತೇ ನರಶ್ರೇಷ್ಠ ದಿಷ್ಟ್ಯಾ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ಽಸಿ ರಾಘವ ।। ೭.೭೬.
ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯಾದ ಕುಂಭಯೋನಿಯಾದ ಅಗಸ್ತ್ಯನು, 'ನರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ರಾಮ, ಸ್ವಾಗತ. ಶುಭದಿಂದ ನೀನು ಬಂದಿದ್ದೀಯೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ತ್ವಂ ಮೇ ಬಹುಮತೋ ರಾಮ ಗುಣೈರ್ಬಹುಭಿರುತ್ತಮೈಃ । ಅತಿಥಿಃ ಪೂಜನೀಯಶ್ಚ ಮಮ ನಿತ್ಯಂ ಹೃದಿ ಸ್ಥಿತಃ ।। ೭.೭೬.
ರಾಮಾ, ನಿನ್ನ ಅನೇಕ ಉತ್ತಮ ಗುಣಗಳಿಂದ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಹಳ ಮೆಚ್ಚಿದ್ದೇನೆ. ನೀನು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸದಾ ನೆಲೆಸಿರುವ ಗೌರವಯೋಗ್ಯ ಅತಿಥಿ.
ಸುರಾ ಹಿ ಕಥಯನ್ತಿ ತ್ವಾಮಾಗತಂ ಶೂದ್ರಘಾತಿನಮ್ । ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಯ ತು ಧರ್ಮೇಣ ತ್ವಯಾ ಜೀವಾಪಿತಃ ಸುತಃ ।। ೭.೭೬.
ದೇವತೆಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಂದ ಶೂದ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವನೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ನೀನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಧರ್ಮದಂತೆ ಅವನ ಮಗನಿಗೆ ಜೀವವನ್ನು ಮರಳಿ ಕೊಟ್ಟೆ.
ಉಷ್ಯತಾಂ ಚೇಹ ರಜನೀ ಸಕಾಶೇ ಮಮ ರಾಘವ । ಪ್ರಭಾತೇ ಪುಷ್ಪಕೇಣ ತ್ವಂ ಗನ್ತಾ ಽಸಿ ಪುರಮೇವ ಹಿ ।। ೭.೭೬.
ರಾಮಾ, ಈ ರಾತ್ರಿ ನನ್ನ ಬಳಿ ಉಳಿದುಕೋ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಪುಷ್ಪಕ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ನೀನು ನಿನ್ನ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಬಹುದು.
ತ್ವಂ ಹಿ ನಾರಾಯಣಃ ಶ್ರೀಮಾಂಸ್ತ್ವಯಿ ಸರ್ವಂ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಮ್ । ತ್ವಂ ಪ್ರಭುಃ ಸರ್ವದೇವಾನಾಂ ಪುರುಷಸ್ತ್ವಂ ಸನಾತನಃ ।। ೭.೭೬.
ನೀನು ಶ್ರೀಮಂತನಾದ ನಾರಾಯಣನೇ, ಎಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿದೆ. ನೀನು ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ, ಶಾಶ್ವತ ಪುರುಷನು.