ಇತ್ಯಾರ್ಷೇ ಶ್ರೀಮದ್ರಾಮಾಯಣೇ ವಾಲ್ಮೀಕೀಯೇ ಆದಿಕಾವ್ಯೇ ಶ್ರೀಮದುತ್ತರಕಾಣ್ಡೇ ಚತುಃಸಪ್ತತಿತಮಃ ಸರ್ಗಃ
ಇಂತಾಗಿ ವಾಲ್ಮೀಕಿ ಮಹರ್ಷಿಯವರ ಪವಿತ್ರ ರಾಮಾಯಣದ ಉತ್ತರಕಾಂಡದ ಎಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ.
ನಾರದಸ್ಯ ತು ತದ್ವಾಕ್ಯಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಽಮೃತಮಯಂ ತದಾ । ಪ್ರಹರ್ಷಮತುಲಂ ಲೇಭೇ ಲಕ್ಷ್ಮಣಂ ಚೇದಮಬ್ರವೀತ್ ।। ೭.೭೫.
ನಾರದನು ಹೇಳಿದ ಆ ಅಮೃತದಂತೆ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಅಪಾರವಾದ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
ಗಚ್ಛ ಸೌಮ್ಯ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠಂ ಸಮಾಶ್ವಾಸಯ ಸುವ್ರತಮ್ । ಬಾಲಸ್ಯ ತು ಶರೀರಂ ತತ್ತೈಲದ್ರೋಣ್ಯಾಂ ನಿಧಾಪಯ ।। ೭.೭೫.
ಸೌಮ್ಯ, ನೀನು ಹೋಗಿ, ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾದ ಆ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನಿಗೆ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಕೊಡು. ಆ ಬಾಲಕನ ದೇಹವನ್ನು ಎಣ್ಣೆಯ ತುಂಬಿದ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಇಡು.
ಗನ್ಧೈಶ್ಚ ಪರಮೋದಾರೈಸ್ತೈಲೈಶ್ಚಾಪಿ ಸುಗನ್ಧಿಭಿಃ । ಯಥಾ ನ ಕ್ಷೀಯತೇ ಬಾಲಸ್ತಥಾ ಸೌಮ್ಯ ವಿಧೀಯತಾಮ್ ।। ೭.೭೫.
ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸುಗಂಧದ ವಾಸನೆಗಳು ಮತ್ತು ಎಣ್ಣೆಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿ, ಆ ಬಾಲಕನ ದೇಹ ಹಾಳಾಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೋ, ಸೌಮ್ಯ.
ಯಥಾ ಶರೀರೋ ಬಾಲಸ್ಯ ಗುಪ್ತಃ ಸನ್ ಶಿಷ್ಟಕರ್ಮಣಃ । ವಿಪತ್ತಿಃ ಪರಿಭೇದೋ ವಾ ನ ಭವೇಚ್ಚ ತಥಾ ಕುರು ।। ೭.೭೫.
ಬಾಲಕನ ದೇಹವನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಇಟ್ಟು, ಅಗತ್ಯವಾದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವಾಗ ಯಾವುದೇ ಅನರ್ಥ ಅಥವಾ ಹಾನಿಯಾಗದಂತೆ ಜಾಗರೂಕರಾಗಿ ನೋಡಿಕೋ.
ಏವಮಾದಿಶ್ಯ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥೋ ಲಕ್ಷ್ಮಣಂ ಶುಭಲಕ್ಷಣಮ್ । ಮನಸಾ ಪುಷ್ಪಕಂ ದಧ್ಯಾವಾಗಚ್ಛೇತಿ ಮಹಾಯಶಾಃ ।। ೭.೭೫.
ಹೀಗೆ ಶುಭಲಕ್ಷಣಗಳಿರುವ ಲಕ್ಷ್ಮಣನಿಗೆ ಆದೇಶಿಸಿದ ನಂತರ, ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕಾಕುತ್ಥಸಂತಾನಿಯಾದ ರಾಮನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪುಷ್ಪಕವಿಮಾನವನ್ನು 'ಬಾ' ಎಂದು ಆಮಂತ್ರಿಸಿದನು.
ಇಙ್ಗಿತಂ ಸ ತು ವಿಜ್ಞಾಯ ಪುಷ್ಪಕೋ ಹೇಮಭೂಷಿತಃ । ಆಜಗಾಮ ಮುಹೂರ್ತೇನ ಸಮೀಪೇ ರಾಘವಸ್ಯ ವೈ ।। ೭.೭೫.
ರಾಮನ ಮನಸ್ಸಿನ ಸಂಕೇತವನ್ನು ಅರಿತು, ಬಂಗಾರದ ಅಲಂಕಾರವಿದ್ದ ಪುಷ್ಪಕವಿಮಾನ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ರಾಮನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿತು.
ಸೋ ಽಬ್ರವೀತ್ಪ್ರಣತೋ ಭೂತ್ವಾ ಅಯಮಸ್ಮಿ ನರಾಧಿಪ । ವಶ್ಯಸ್ತವ ಮಹಾಬಾಹೋ ಕಿಙ್ಕರಃ ಸಮುಪಸ್ಥಿತಃ ।। ೭.೭೫.
ಆ ವಿಮಾನವು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, 'ನಾನಿದ್ದೇನೆ ಮಹಾಬಾಹು, ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆ ನಿನ್ನ ಸೇವೆಗೆ ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿತು.
ಭಾಷಿತಂ ರುಚಿರಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಪುಷ್ಪಕಸ್ಯ ನರಾಧಿಪಃ । ಅಭಿವಾದ್ಯ ಮಹರ್ಷೀಂಸ್ತಾನ್ ವಿಮಾನಂ ಸೋ ಽಧ್ಯರೋಹತ ।। ೭.೭೫.
ಪುಷ್ಪಕವಿಮಾನವು ಹೇಳಿದ ಆ ಸುಂದರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ನರಾಧಿಪನು ಮಹರ್ಷಿಗಳನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ವಂದಿಸಿ, ಆ ವಿಮಾನಕ್ಕೆ ಏರಿದನು.
ಧನುರ್ಗೃಹೀತ್ವಾ ತೂಣೀ ಚ ಖಡ್ಗಂ ಚ ರುಚಿರಪ್ರಭಮ್ । ನಿಕ್ಷಿಪ್ಯ ನಗರೇ ವೀರೌ ಸೌಮಿತ್ರಿಭರತಾವುಭೌ ।। ೭.೭೫.
ತನ್ನ ಧನುಸ್ಸು, ಬಾಣಗಳ ಚೀಲ ಮತ್ತು ಹೊಳೆಯುವ ಖಡ್ಗವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ವೀರರಾದ ಸೌಮಿತ್ರಿ ಮತ್ತು ಭರತನನ್ನು ನಗರದಲ್ಲಿಯೇ ಬಿಡಿದನು.
ಪ್ರಾಯಾತ್ಪ್ರತೀಚೀಂ ಹರಿತಂ ವಿಚಿನ್ವಂಶ್ಚ ತತಸ್ತತಃ । ಉತ್ತರಾಮಗಮಚ್ಛ್ರೀಮಾನ್ದಿಶಂ ಹಿಮವತಾ ವೃತಾಮ್ ।। ೭.೭೫.
ಅವನು ಪಶ್ಚಿಮದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟು, ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಹುಡುಕುತ್ತಾ, ನಂತರ ಹಿಮಾಲಯದಿಂದ ಆವರಿಸಲಾದ ಉತ್ತರದ ಭಾಗವನ್ನು ತಲುಪಿದನು.
ಅಪಶ್ಯಮಾನಸ್ತತ್ರಾಪಿ ಸ್ವಲ್ಪಮಪ್ಯಥ ದುಷ್ಕೃತಮ್ । ಪೂರ್ವಾಮಪಿ ದಿಶಂ ಸರ್ವಾಮಥೋ ಽಪಶ್ಯನ್ನರಾಧಿಪಃ ।। ೭.೭೫.
ಅಲ್ಲಿ ಕೂಡ ರಾಜನು ಸ್ವಲ್ಪವೂ ದುಷ್ಕರ್ಮ ಕಂಡಿಲ್ಲ. ಪೂರ್ವದ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಯಾವುದೂ ತಪ್ಪು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.
ಪ್ರವಿಶುದ್ಧಸಮಾಚಾರಾಮಾದರ್ಶತಲನಿರ್ಮಲಾಮ್ । ಪುಷ್ಪಕಸ್ಥೋ ಮಹಾಬಾಹುಸ್ತದಾಪಶ್ಯನ್ನರಾಧಿಪಃ ।। ೭.೭೫.
ಪುಷ್ಪಕವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡ ಮಹಾಬಾಹು ರಾಜನು, ಸಂಪೂರ್ಣ ಶುದ್ಧವಾದ, ಕನ್ನಡಿಯಂತೆ ನಿರ್ಮಲವಾದ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ದಕ್ಷಿಣಾಂ ದಿಶಮಾಕ್ರಾಮತ್ತತೋ ರಾಜರ್ಷಿನನ್ದನಃ । ಶೈವಲಸ್ಯೋತ್ತರೇ ಪಾರ್ಶ್ವೇ ದದರ್ಶ ಸುಮಹತ್ಸರಃ ।। ೭.೭೫.
ಅನಂತರ ರಾಜರ್ಷಿಗಳ ವಂಶಜನು ದಕ್ಷಿಣದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು. ಶೈವಲದ ಉತ್ತರದ ದಂಡೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸರೋವರವನ್ನು ಕಂಡನು.
ತಸ್ಮಿನ್ಸರಸಿ ತಪ್ಯನ್ತಂ ತಾಪಸಂ ಸುಮಹತ್ತಪಃ । ದದರ್ಶ ರಾಘವಃ ಶ್ರೀಮಾಁಲ್ಲಮ್ಬಮಾನಮಧೋಮುಖಮ್ ।। ೭.೭೫.
ಆ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ರಾಮನು, ಅಪಾರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ, ತಲೆ ಕೆಳಗಿಟ್ಟು ದೇಹವನ್ನು ತೂಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ರಾಘವಸ್ತಮುಪಾಗಮ್ಯ ತಪ್ಯನ್ತಂ ತಪ ಉತ್ತಮಮ್ । ಉವಾಚ ಸ ತದಾ ವಾಕ್ಯಂ ಧನ್ಯಸ್ತ್ವಮಸಿ ಸುವ್ರತ ।। ೭.೭೫.
ರಾಮನು ಆ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ತಪಸ್ವಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, 'ಧನ್ಯನು ನೀನು, ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾದವನೇ' ಎಂದು ಮಾತಾಡಿದನು.
ಕಸ್ಯಾಂ ಯೋನ್ಯಾಂ ತಪೋವೃದ್ಧ ವರ್ತಸೇ ದೃಢವಿಕ್ರಮ । ಕೌತೂಹಲಾತ್ತ್ವಾಂ ಪೃಚ್ಛಾಮಿ ರಾಮೋ ದಾಶರಥಿರ್ಹ್ಯಹಮ್ ।। ೭.೭೫.
ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮುಂದಾದವನೇ, ದೃಢನಿಶ್ಚಯವಿರುವವನೇ, ನೀನು ಯಾವ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೀಯೆಂದು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ದಶರಥನ ಮಗ ರಾಮನು.
ಕೋ ಽರ್ಥೋ ಮನೀಷಿತಸ್ತುಭ್ಯಂ ಸ್ವರ್ಗಲಾಭಃ ಪರೋ ಽಥವಾ । ವರಾಶ್ರಯೋ ಯದರ್ಥಂ ತ್ವಂ ತಪಸ್ಯಸಿ ಸುದುಷ್ಕರಮ್ । ಯಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ತಪಸ್ತಪ್ತಂ ಶ್ರೋತುಮಿಚ್ಛಾಮಿ ತಾಪಸ ।। ೭.೭೫.
ನಿನಗೆ ಯಾವ ಉದ್ದೇಶ? ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕೆ, ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಯಾವ ಮಹತ್ತರ ಫಲವನ್ನು? ನೀನು ಈ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ? ಯಾವ ಆಶ್ರಯದಿಂದ ಈ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಕೈಗೊಂಡೆ? ತಪಸ್ವಿಯೇ, ನಾನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ವಾ ಽಸಿ ಭದ್ರಂ ತೇ ಕ್ಷತ್ರಿಯೋ ವಾ ಽಸಿ ದುರ್ಜಯಃ । ವೈಶ್ಯಸ್ತೃತೀಯವರ್ಣೋ ವಾ ಶೂದ್ರೋ ವಾ ಸತ್ಯವಾಗ್ಭವ ।। ೭.೭೫.
ನೀನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾ? ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ. ಅಥವಾ ಜಯಿಸಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ಕ್ಷತ್ರಿಯನಾ? ಇಲ್ಲವೇ ಮೂರನೇ ವರ್ಗವಾದ ವೈಶ್ಯನಾ, ಅಥವಾ ಶೂದ್ರನಾ? ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಹೇಳು.
ಇತ್ಯೇವಮುಕ್ತಃ ಸ ನರಾಧಿಪೇನ ಹ್ಯವಾಕ್ಛಿರಾ ದಾಶರಥಾಯ ತಸ್ಮೈ । ಉವಾಚ ಜಾತಿಂ ನೃಪಪುಙ್ಗವಾಯ ಯತ್ಕಾರಣೇ ಚೈವ ತಪಃಪ್ರಯತ್ನಃ ।। ೭.೭೫.
ಅಂತಹಾಗೆ ರಾಜನು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಆ ತಪಸ್ವಿ ತಲೆಬಾಗಿಕೊಂಡು ದಶರಥನ ಮಗನಿಗೆ ತನ್ನ ಜಾತಿಯನ್ನೂ, ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು ಕಾರಣವನ್ನೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು.
ಇತ್ಯಾರ್ಷೇ ಶ್ರೀಮದ್ರಾಮಾಯಣೇ ವಾಲ್ಮೀಕೀಯೇ ಆದಿಕಾವ್ಯೇ ಶ್ರೀಮದುತ್ತರಕಾಣ್ಡೇ ಪಞ್ಚಸಪ್ತತಿತಮಃ ಸರ್ಗಃ
ಇಂತಾಗಿ ಮಹರ್ಷಿ ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಚಿಸಿದ ಪವಿತ್ರ ರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿ, ಶ್ರೀಮದುತ್ತರಕಾಂಡದ ಎಪ್ಪತ್ತೈದುನೆಯ ಸರ್ಗ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ.
ತಸ್ಯ ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ರಾಮಸ್ಯಾಕ್ಲಿಷ್ಟಕರ್ಮಣಃ । ಅವಾಕ್ಛಿರಾಸ್ತಥಾಭೂತ್ವಾ ವಾಕ್ಯಮೇತದುವಾಚ ಹ ।। ೭.೭೬.
ರಾಮನ ಅವ್ಯಾಜ ಕಾರ್ಯಗಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ತಲೆಬಾಗಿದ್ದ ತಪಸ್ವಿಯು ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
ಶೂದ್ರಯೋನ್ಯಾಂ ಪ್ರಸೂತೋ ಽಸ್ಮಿ ಶಮ್ಬೂಕೋ ನಾಮ ನಾಮತಃ । ದೇವತ್ವಂ ಪಾರ್ಥಯೇ ರಾಮ ಸಶರೀರೋ ಮಹಾಯಶಃ ।। ೭.೭೬.
ನಾನು ಶೂದ್ರ ಜಾತಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನ ಹೆಸರು ಶಂಬೂಕ. ಮಹಾಪ್ರಸಿದ್ಧ ರಾಮಾ, ನಾನು ಈ ದೇಹದಲ್ಲಿಯೇ ದೇವತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ನ ಮಿಥ್ಯಾ ಽಹಂ ವದೇ ರಾಮ ದೇವಲೋಕಜಿಗೀಷಯಾ । ಶೂದ್ರಂ ಮಾಂ ವಿದ್ಧಿ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥ ತಪ ಉಗ್ರಂ ಸಮಾಸ್ಥಿತಮ್ ।। ೭.೭೬.
ರಾಮಾ, ನಾನು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ದೇವರ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ನಾನು ಶೂದ್ರನಾಗಿ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೀನು ಅರಿತುಕೋ, ಕಾಕುತ್ಥಸ ವಂಶದವರೇ.
ಭಾಷತಸ್ತಸ್ಯ ಶೂದ್ರಸ್ಯ ಖಡ್ಗಂ ಸುರುಚಿರಪ್ರಭಮ್ । ನಿಷ್ಕೃಷ್ಯ ಕೋಶಾದ್ವಿಮಲಂ ಶಿರಶ್ಚಿಚ್ಛೇದ ರಾಘವಃ ।। ೭.೭೬.
ಆ ಶೂದ್ರನು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ರಾಘವನು ತನ್ನ ಹೊಳಪಿನ ತಲವಾರನ್ನು ಕೋಶದಿಂದ ತೆಗೆದು, ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ಕಡಿದನು.
ತಸ್ಮಿಞ್ಛೂದ್ರೇ ಹತೇ ದೇವಾಃ ಸೇನ್ದ್ರಾಃ ಸಾಗ್ನಿಪುರೋಗಮಾಃ । ಸಾಧು ಸಾಧ್ವಿತಿ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥಂ ಪ್ರಶಶಂಸುರ್ಮುಹುರ್ಮುಹುಃ ।। ೭.೭೬.
ಆ ಶೂದ್ರನು ಹತರಾದಾಗ, ಇಂದ್ರನೂ ಅಗ್ನಿಯೂ ಮುಂತಾದ ದೇವತೆಗಳು, 'ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ, ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ' ಎಂದು ಕಾಕುತ್ಥಸನನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಹೊಗಳಿದವು.
ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿರ್ಮಹತ್ಯಾಸೀದ್ದಿವ್ಯಾನಾಂ ಸುಸುಗನ್ಧಿನಾಮ್ । ಪುಷ್ಪಾಣಾಂ ವಾಯುಮುಕ್ತಾನಾಂ ಸರ್ವತಃ ಪ್ರಪಪಾತ ಹ ।। ೭.೭೬.
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಸುಗಂಧಭರಿತವಾದ ದಿವ್ಯ ಪುಷ್ಪಗಳ ಮಹಾ ಮಳೆಯೊಂದು ಗಾಳಿಯಿಂದ ಉದುರಿಬಂದಿತು.
ಸುಪ್ರೀತಾಶ್ಚಾಬ್ರುವನ್ರಾಮಂ ದೇವಾಃ ಸತ್ಯಪರಾಕ್ರಮಮ್ । ಸುರಕಾರ್ಯಮಿದಂ ಸೌಮ್ಯ ಸುಕೃತಂ ತೇ ಮಹಾಮತೇ ।। ೭.೭೬.
ಅತೀ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ದೇವತೆಗಳು ಸತ್ಯವೀರ್ಯನಾದ ರಾಮನಿಗೆ, 'ಸೌಮ್ಯ, ದೇವತೆಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನೀನು ಮಾಡಿದ ಈ ಕೆಲಸ ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ, ಮಹಾಮತಿವಂತನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ಗೃಹಾಣ ಚ ವರಂ ಸೌಮ್ಯ ಯತ್ತ್ವಮಿಚ್ಛಸ್ಯರಿನ್ದಮ । ಸ್ವರ್ಗಭಾಙ್ನಹಿ ಶೂದ್ರೋ ಽಯಂ ತ್ವತ್ಕೃತೇ ರಘುನನ್ದನ ।। ೭.೭೬.
'ಸೌಮ್ಯ, ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದ ವರವನ್ನು ಕೇಳು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನೇ. ರಘುನಂದನ, ಈ ಶೂದ್ರನು ನಿನ್ನಿಂದ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.'
ದೇವಾನಾಂ ಭಾಷಿತಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ರಾಘವಃ ಸುಸಮಾಹಿತಃ । ಉವಾಚ ಪ್ರಾಞ್ಜಲಿರ್ವಾಕ್ಯಂ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷಂ ಪುರನ್ದರಮ್ ।। ೭.೭೬.
ದೇವತೆಗಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ರಾಘವನು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಪಡಿಸಿ, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣುಗಳ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.