ಸ ಭೋಜನಂ ವಸಿಷ್ಠಾಯ ಪತ್ನ್ಯಾ ಸಾರ್ಧಮುಪಾಹರತ್ । ಮದಯನ್ತ್ಯಾ ನರವ್ಯಾಘ್ರ ಸಾಮಿಷಂ ರಕ್ಷಸಾ ಹೃತಮ್ ।। ೭.೬೫.
ಆ ಮಾನವ ಮಾಂಸವನ್ನು ರಾಕ್ಷಸನು ತಂದಿದ್ದನ್ನು ಅರಿಯದೆ, ಮದಯಂತಿಯೊಂದಿಗೆ ರಾಜನು ವಸಿಷ್ಠರಿಗೆ ಆ ಮಾಂಸಯುಕ್ತ ಭೋಜನವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದನು.
ಜ್ಞಾತ್ವಾ ತದಾಮಿಷಂ ವಿಪ್ರೋ ಮಾನುಷಂ ಭಾಜನಂ ಗತಮ್ । ಕ್ರೋಧೇನ ಮಹತಾ ಽ ಽವಿಷ್ಟೋ ವ್ಯಾಹರ್ತುಮುಪಚಕ್ರಮೇ ।। ೭.೬೫.
ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಮಾನವ ಮಾಂಸವಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಭಾರೀ ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿ ಮಾತನಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
ಯಸ್ಮಾತ್ತ್ವಂ ಭೋಜನಂ ರಾಜನ್ಮಮೈತದ್ದಾತುಮಿಚ್ಛಸಿ । ತಸ್ಮಾದ್ಭೋಜನಮೇತತ್ತೇ ಭವಿಷ್ಯತಿ ನ ಸಂಶಯಃ ।। ೭.೬೫.
ರಾಜನೇ, ನೀನು ನನಗೆ ಈ ಆಹಾರವನ್ನು ನೀಡಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ಈ ಆಹಾರವೇ ನಿನಗೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ನಿಶ್ಚಿತ.
ತತಃ ಕ್ರುದ್ಧಸ್ತು ಸೌದಾಸಸ್ತೋಯಂ ಜಗ್ರಾಹ ಪಾಣಿನಾ । ವಸಿಷ್ಠಂ ಶಪ್ತುಮಾರೇಭೇ ಭಾರ್ಯಾ ಚೈನಮವಾರಯತ್ ।। ೭.೬೫.
ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಸೌದಾಸನು ಕೋಪದಿಂದ ಕೈಯಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ಹಿಡಿದು ವಸಿಷ್ಠರನ್ನು ಶಪಿಸಲು ಮುಂದಾದನು. ಆದರೆ ಅವನ ಪತ್ನಿ ಅವನನ್ನು ತಡೆಯಿತು.
ರಾಜನ್ಪ್ರಭುರ್ಯತೋ ಽಸ್ಮಾಕಂ ವಸಿಷ್ಠೋ ಭಗವಾನೃಷಿಃ । ಪ್ರತಿಶಪ್ತುಂ ನ ಶಕ್ತಸ್ತ್ವಂ ದೇವತುಲ್ಯಂ ಪುರೋಧಸಮ್ ।। ೭.೬೫.
ರಾಜನೇ, ವಸಿಷ್ಠರು ನಮ್ಮ ಸ್ವಾಮಿ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾದವರು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಪೂಜ್ಯ ಗುರುಗಳು. ನೀನು ಅವರನ್ನು ಶಪಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ತತಃ ಕ್ರೋಧಮಯಂ ತೋಯಂ ತೇಜೋಬಲಸಮನ್ವಿತಮ್ । ವ್ಯಸರ್ಜಯತ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ತತಃ ಪಾದೌ ಸಿಷೇಚ ಚ ।। ೭.೬೫.
ಆಮೇಲೆ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನಾದ ರಾಜನು, ತನ್ನ ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಶಕ್ತಿಯುತವಾದ ನೀರನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿ, ಅದರಿಂದ ತನ್ನ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ತೊಳೆದನು.
ತೇನಾಸ್ಯ ರಾಜ್ಞಸ್ತೌ ಪಾದೌ ತದಾ ಕಲ್ಮಾಷತಾಂ ಗತೌ । ತದಾಪ್ರಭೃತಿ ರಾಜಾ ಽಸೌ ಸೌದಾಸಃ ಸುಮಹಾಯಶಾಃ । ಕಲ್ಮಾಷಪಾದಃ ಸಂವೃತ್ತಃ ಖ್ಯಾತಶ್ಚೈವ ತಥಾ ನೃಪಃ ।। ೭.೬೫.
ಆ ಕಾರಣದಿಂದ ಆ ರಾಜನಿಗೆ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಾಲುಗಳು ಕಪ್ಪಾಗಿ ಕಲೆ ಬಿದ್ದವು. ಆಗಿನಿಂದ ಆ ಮಹಾಪ್ರಖ್ಯಾತ ರಾಜನು ಸೌದಾಸನೆಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದಲೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಕಳ್ಮಷಪಾದನೆಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕೂಡ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು.
ಸ ರಾಜಾ ಸಹ ಪತ್ನ್ಯಾ ವೈ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ಮುಹುರ್ಮುಹುಃ । ಪುನರ್ವಸಿಷ್ಠಂ ಪ್ರೋವಾಚ ಯದುಕ್ತಂ ಬ್ರಹ್ಮರೂಪಿಣಾ ।। ೭.೬೫.
ಆ ರಾಜನು ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ವಂದಿಸಿ, ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ವಸಿಷ್ಠರಿಗೆ ಹಿಂದಿನ ಮಾತನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದನು.
ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಪಾರ್ಥಿವೇನ್ದ್ರಸ್ಯ ರಕ್ಷಸಾ ವಿಕೃತಂ ಚ ತತ್ । ಪುನಃ ಪ್ರೋವಾಚ ರಾಜಾನಂ ವಸಿಷ್ಠಃ ಪುರುಷರ್ಷಭಮ್ ।। ೭.೬೫.
ಆ ರಾಜನಿಗೆ ರಾಕ್ಷಸನು ಮಾಡಿದ ಆ ದುಃಖಕರ ಘಟನೆ ಕೇಳಿದ ವಸಿಷ್ಠರು, ಪುನಃ ಆ ರಾಜನಿಗೆ, ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನಿಗೆ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ಮಯಾ ರೋಷಪರೀತೇನ ಯದಿದಂ ವ್ಯಾಹೃತಂ ವಚಃ । ನೈತಚ್ಛಕ್ಯಂ ವೃಥಾ ಕರ್ತುಂ ಪ್ರದಾಸ್ಯಾಮಿ ಚ ತೇ ವರಮ್ ।। ೭.೬೫.
ನಾನು ಕೋಪದಿಂದ ಹೇಳಿದ ಮಾತು ಹಿಂತಿರುಗುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಿನಗೆ ಒಂದು ವರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ.
ಕಾಲೋ ದ್ವಾದಶ ವರ್ಷಾಣಿ ಶಾಪಸ್ಯಾನ್ತೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ । ಮತ್ಪ್ರಾಸಾದಾಚ್ಚ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ವ್ಯತೀತಂ ನ ಸ್ಮರಿಷ್ಯಸಿ ।। ೭.೬೫.
ಈ ಶಾಪವು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಇರುತ್ತದೆ, ರಾಜೇಂದ್ರ. ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ಕಳೆದದ್ದನ್ನು ನೀನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.
ಏವಂ ಸ ರಾಜಾ ತಂ ಶಾಪಮುಪಭುಜ್ಯಾರಿಸೂದನಃ । ಪ್ರತಿಲೇಭೇ ಪುನಾ ರಾಜ್ಯಂ ಪ್ರಜಾಶ್ಚೈವಾನ್ವಪಾಲಯತ್ ।। ೭.೬೫.
ಹೀಗೆ ಆ ರಾಜನು ಆ ಶಾಪವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದವನು, ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು, ಪ್ರಜೆಯನ್ನು ಪುನಃ ರಕ್ಷಿಸಿದನು.
ತಸ್ಯ ಕಲ್ಮಾಷಪಾದಸ್ಯ ಯಜ್ಞಸ್ಯಾಯತನಂ ಶುಭಮ್ । ಆಶ್ರಮಸ್ಯ ಸಮೀಪೇ ಽಸ್ಯ ಯನ್ಮಾಂ ಪೃಚ್ಛಸಿ ರಾಘವ ।। ೭.೬೫.
ಕಳ್ಮಷಪಾದನ ಯಜ್ಞಮಂಟಪವು, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳಿದಂತೆ, ರಾಘವ, ಅವನ ಆಶ್ರಮದ ಹತ್ತಿರವೇ ಇದೆ.
ತಸ್ಯ ತಾಂ ಪಾರ್ಥಿವೇನ್ದ್ರಸ್ಯ ಕಥಾಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸುದಾರುಣಾಮ್ । ವಿವೇಶ ಪರ್ಣಶಾಲಾಯಾಂ ಮಹರ್ಷಿಮಭಿವಾದ್ಯ ಚ ।। ೭.೬೫.
ಆ ರಾಜನ ಭಯಾನಕ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದವನು, ಮಹರ್ಷಿಯನ್ನು ವಂದಿಸಿ, ಪರ್ಣಶಾಲೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
ಇತ್ಯಾರ್ಷೇ ಶ್ರೀಮದ್ರಾಮಾಯಣೇ ವಾಲ್ಮೀಕೀಯೇ ಆದಿಕಾವ್ಯೇ ಶ್ರೀಮದುತ್ತರಕಾಣ್ಡೇ ಪಞ್ಚಷಷ್ಟಿತಮಃ ಸರ್ಗಃ
ಹೀಗೆ ಶ್ರೀಮದ್ ರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿ ವಾಲ್ಮೀಕಿಯ ಆದಿಕಾವ್ಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮದುತ್ತರಕಾಂಡದಲ್ಲಿ ಅರವತ್ತೈದನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಕ್ತಾಯ.
ಯಾಮೇವ ರಾತ್ರಿಂ ಶತ್ರುಘ್ನಃ ಪರ್ಣಶಾಲಾಮುಪಾವಿಶತ್ । ತಾಮೇವ ರಾತ್ರಿಂ ಸೀತಾಪಿ ಪ್ರಸೂತಾ ದಾರಕದ್ವಯಮ್ ।। ೭.೬೬.
ಅದೇ ರಾತ್ರಿ ಶತ್ರುಘ್ನನು ಪರ್ಣಶಾಲೆಗೆ ಬಂದಾಗ, ಅದೇ ರಾತ್ರಿ ಸೀತೆಯೂ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡಿದಳು.
ತತೋ ಽರ್ಧರಾತ್ರಸಮಯೇ ಬಾಲಕಾ ಮುನಿದಾರಕಾಃ । ವಾಲ್ಮೀಕೇಃ ಪ್ರಿಯಮಾಚಖ್ಯುಃ ಸೀತಾಯಾಃ ಪ್ರಸವಂ ಶುಭಮ್ ।। ೭.೬೬.
ನಂತರ ಅರ್ಧರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮುನಿಯ ಮಕ್ಕಳಾದ ಬಾಲಕರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ವಾಲ್ಮೀಕಿಗೆ ಸೀತೆಯ ಶುಭಪ್ರಸವವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದರು.
ಭಗವನ್ರಾಮಪತ್ನೀ ಸಾ ಪ್ರಸೂತಾ ದಾರಕದ್ವಯಮ್ । ತತೋ ರಕ್ಷಾಂ ಮಹಾತೇಜಃ ಕುರು ಭೂತವಿನಾಶಿನೀಮ್ ।। ೭.೬೬.
ಭವ್ಯನಾದ ರಾಮನ ಪತ್ನಿ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡಿದ್ದಾಳೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಮಹಾತ್ಮನೇ, ಭೂತಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ರಕ್ಷೆಯನ್ನು ಮಾಡು.
ತೇಷಾಂ ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಮಹರ್ಷಿಃ ಸಮುಪಾಗಮತ್ । ಬಾಲಚನ್ದ್ರಪ್ರತೀಕಾಶೌ ದೇವಪುತ್ರೌ ಮಹೌಜಸೌ ।। ೭.೬೬.
ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮಹರ್ಷಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಬಂದರು. ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳು ಚಂದಿರದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ದೇವಪುತ್ರರಂತೆ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರಾಗಿದ್ದರು.
ಜಗಾಮ ತತ್ರ ಹೃಷ್ಟಾತ್ಮಾ ದದರ್ಶ ಚ ಕುಮಾರಕೌ । ಭೂತಘ್ನೀಂ ಚಾಕರೋತ್ತಾಭ್ಯಾಂ ರಕ್ಷಾಂ ರಕ್ಷೋವಿನಾಶಿನೀಮ್ ।। ೭.೬೬.
ಹರ್ಷಭರಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದ ಮಹರ್ಷಿ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರಿಗಾಗಿ ಭೂತಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ರಕ್ಷೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು.
ಕುಶಮುಷ್ಟಿಮುಪಾದಾಯ ಲವಂ ಚೈವ ತು ಸ ದ್ವಿಜಃ । ವಾಲ್ಮೀಕಿಃ ಪ್ರದದೌ ತಾಭ್ಯಾಂ ರಕ್ಷಾಂ ಭೂತವಿನಾಶಿನೀಮ್ ।। ೭.೬೬.
ಕುಶದ ಮುಷ್ಟಿಯನ್ನೂ ಲವವನ್ನು ಕೂಡ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ವಾಲ್ಮೀಕಿ ಆ ಇಬ್ಬರಿಗೆ ಭೂತವಿನಾಶಕ ರಕ್ಷೆಯನ್ನು ನೀಡಿದರು.
ಯಸ್ತಯೋಃ ಪೂರ್ವಜೋ ಜಾತಃ ಸ ಕುಶೈರ್ಮನ್ತ್ರಸತ್ಕೃತೈಃ । ನಿರ್ಮಾರ್ಜನೀಯಸ್ತು ತದಾ ಕುಶ ಇತ್ಯಸ್ಯ ನಾಮ ತತ್ ।। ೭.೬೬.
ಆ ಇಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಮೊತ್ತಮೊದಲಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದವನು, ಕುಶದೊಂದಿಗೆ ಮಂತ್ರಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಶುದ್ಧಿಗೊಂಡವನಾಗಿ, ಅವನಿಗೆ ಕುಶ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದಿತು.
ಯಶ್ಚಾವರೋ ಭವೇತ್ತಾಭ್ಯಾಂ ಲವೇನ ಸ ಸಮಾಹಿತಃ । ನಿರ್ಮಾರ್ಜನೀಯೋ ವೃದ್ಧಾಭಿರ್ಲವ ಇತ್ಯೇವ ನಾಮತಃ ।। ೭.೬೬.
ಅವರಲ್ಲಿ ಕಿರಿಯವನು ಲವದೊಂದಿಗೆ ಶುದ್ಧಿಗೊಂಡು, ಹಿರಿಯ ಮಹಿಳೆಯರಿಂದ ಶುದ್ಧಿಗೊಂಡವನಾಗಿ, ಅವನಿಗೆ ಲವ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದಿತು.
ಏವಂ ಕುಶಲವೌ ನಾಮ್ನಾ ತಾವುಭೌ ಯಮಜಾತಕೌ । ಮತ್ಕೃತಾಭ್ಯಾಂ ಚ ನಾಮಭ್ಯಾಂ ಖ್ಯಾತಿಯುಕ್ತೌ ಭವಿಷ್ಯತಃ ।। ೭.೬೬.
ಹೀಗೆ, ಸೀತೆಗೆ ಜನಿಸಿದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳು ಕುಶ ಮತ್ತು ಲವ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ, ನಾನು ಕೊಟ್ಟ ಹೆಸರಿನಿಂದಲೇ ಅವರು ಖ್ಯಾತರಾಗುತ್ತಾರೆ.
ತಾಂ ರಕ್ಷಾಂ ಜಗೃಹುಸ್ತಾಶ್ಚ ಮುನಿಹಸ್ತಾತ್ಸಮಾಹಿತಾಃ । ಅಕುರ್ವಂಶ್ಚ ತತೋ ರಕ್ಷಾಂ ತಯೋರ್ವಿಗತಕಲ್ಮಷಾಃ ।। ೭.೬೬.
ಆ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಮುನಿಯವರ ಕೈಯಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು. ನಂತರ ಪಾಪವಿಲ್ಲದೆ ಆ ರಕ್ಷಾ ವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು.
ತಥಾ ತಾಂ ಕ್ರಿಯಮಾಣಾಂ ಚ ವೃದ್ಧಾಭಿರ್ಜನ್ಮ ನಾಮ ಚ । ಸಙ್ಕೀರ್ತನಂ ಚ ರಾಮಸ್ಯ ಸೀತಾಯಾಃ ಪ್ರಸವೌ ಶುಭೌ ।। ೭.೬೬.
ಹಾಗೆ ಆ ವಿಧಿಯನ್ನು ಹಿರಿಯ ಮಹಿಳೆಯರು ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅವರ ಹುಟ್ಟು, ಹೆಸರಿಡುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಸೀತೆಯ ಮಕ್ಕಳ ಶುಭಜನನದ ಮಾತುಗಳು, ರಾಮನ ಹೆಸರಿನ ಜಪವೂ ನಡೆಯಿತು.
ಅರ್ಧರಾತ್ರೇ ತು ಶತ್ರುಘ್ನಃ ಶುಶ್ರಾವ ಸುಮಹತ್ಪ್ರಿಯಮ್ । ಪರ್ಣಶಾಲಾಂ ತತೋ ಗತ್ವಾ ಮಾತರ್ದಿಷ್ಟ್ಯೇತಿ ಚಾಬ್ರವೀತ್ ।। ೭.೬೬.
ಅರ್ಧರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಘ್ನನು ಬಹಳ ಸಂತೋಷದ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿದನು. ತಕ್ಷಣ ಪರ್ಣಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಿ, "ತಾಯಿ, ಧನ್ಯವಾಗಿದೆ!" ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
ತಥಾ ತಸ್ಯ ಪ್ರಹೃಷ್ಟಸ್ಯ ಶತ್ರುಘ್ನಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ । ವ್ಯತೀತಾ ವಾರ್ಷಿಕೀ ರಾತ್ರಿಃ ಶ್ರಾವಣೀ ಲಘುವಿಕ್ರಮಃ ।। ೭.೬೬.
ಹೀಗಾಗಿ ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಶತ್ರುಘ್ನನಿಗೆ ಆ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಶ್ರಾವಣ ಮಾಸದ ರಾತ್ರಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಹೋದಂತೆ ಅನಿಸಿತು.
ಪ್ರಭಾತೇ ಸುಮಹಾವೀರ್ಯಃ ಕೃತ್ವಾ ಪೌರ್ವಾಹ್ಣಿಕೀಂ ಕ್ರಿಯಾಮ್ । ಮುನಿಂ ಪ್ರಾಞ್ಜಲಿರಾಮನ್ತ್ರ್ಯ ಯಯೌ ಪಶ್ಚಾನ್ಮುಖಃ ಪುನಃ ।। ೭.೬೬.
ಬೆಳಗ್ಗೆ, ಆ ಬಲಶಾಲಿಯು ಪೂರ್ವಾಹ್ನಿಕ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಮುನಿಯನ್ನು ಕೈಮುಗಿದು ವಂದಿಸಿ, ಪಶ್ಚಿಮಮುಖವಾಗಿ ಹೊರಟನು.
ಸ ಗತ್ವಾ ಯಮುನಾತೀರಂ ಸಪ್ತರಾತ್ರೋಷಿತಃ ಪಥಿ । ಋಷೀಣಾಂ ಪುಣ್ಯಕೀರ್ತೀನಾಮಾಶ್ರಮೇ ವಾಸಮಭ್ಯಯಾತ್ ।। ೭.೬೬.
ಅವನು ಯಮುನಾ ನದಿಯ ತೀರವನ್ನು ತಲುಕಿ, ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಏಳು ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದ ನಂತರ, ಪುಣ್ಯವಂತರಾದ ಋಷಿಗಳ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ತಲುಪಿದನು.