ಇದಂ ರಾಜ್ಯಂ ಚ ಸಕಲಂ ಜೀವಿತಂ ಚ ಹೃದಿ ಸ್ಥಿತಮ್ । ಸರ್ವಮೇತದ್ದ್ವಿದಾರ್ಥಂ ಮೇ ಸತ್ಯಮೇತದ್ಬ್ರವೀಮಿ ವಃ ।। ೭.೬೦.
'ಈ ರಾಜ್ಯವೂ, ನನ್ನ ಜೀವವೂ ನಿಮ್ಮಿಗಾಗಿ ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇದೆ. ನಾನು ನಿಮಗೆ ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.'
ತಸ್ಯ ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸಾಧುಕಾರೋ ಮಹಾನಭೂತ್ । ಋಷೀಣಾಮುಗ್ರತಪಸಾಂ ಯಮುನಾತೀರವಾಸಿನಾಮ್ ।। ೭.೬೦.
ರಾಮನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಯಮುನಾ ತೀರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ, ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದ ಋಷಿಗಳು ದೊಡ್ಡ ಸ್ತುತಿಯನ್ನಾಡಿದರು.
ಊಚುಶ್ಚ ತೇ ಮಹಾತ್ಮಾನೋ ಹರ್ಷೇಣ ಮಹತಾ ವೃತಾಃ । ಉಪಪನ್ನಂ ನರಶ್ರೇಷ್ಠ ತವೈವ ಭುವಿ ನಾನ್ಯತಃ ।। ೭.೬೦.
ಆ ಮಹಾತ್ಮರು ಮಹಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ, 'ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಇಂತಹ ವರ್ತನೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಮಾತ್ರ ಯೋಗ್ಯ, ಇತರರಿಗೆ ಅಲ್ಲ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ಬಹವಃ ಪಾರ್ಥಿವಾ ರಾಜನ್ನತಿಕ್ರಾನ್ತಾ ಮಹಾಬಲಾಃ । ಕಾರ್ಯಸ್ಯ ಗೌರವಂ ಮತ್ವಾ ಪ್ರತಿಜ್ಞಾಂ ನಾಭ್ಯರೋಚಯನ್ ।। ೭.೬೦.
ರಾಜನೇ, ಬಹಳಷ್ಟು ಬಲಶಾಲಿ ರಾಜರು ಇದ್ದರೂ, ಕಾರ್ಯದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸಲಿಲ್ಲ.
ತ್ವಯಾ ಪುನರ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣಗೌರವಾದಿಯಂ ಕೃತಾ ಪ್ರತಿಜ್ಞಾ ಹ್ಯನವೇಕ್ಷ್ಯ ಕಾರಣಮ್ । ತತಶ್ಚ ಕರ್ತಾ ಹ್ಯಸಿ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯೋ ಮಹಾಭಯಾತ್ऺತ್ರಾತುಮೃಷೀಂಸ್ತ್ವಮರ್ಹಸಿ ।। ೭.೬೦.
ಆದರೆ ನೀನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಗೌರವದಿಂದ ಕಾರಣವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸದೆ ಈ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದ್ದೀಯೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನೀನು ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಲೇಬೇಕು, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಮಹಾಭಯದಿಂದ ಋಷಿಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕಾದದ್ದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯ.
ಇತ್ಯಾರ್ಷೇ ಶ್ರೀಮದ್ರಾಮಾಯಣೇ ವಾಲ್ಮೀಕೀಯೇ ಆದಿಕಾವ್ಯೇ ಶ್ರೀಮದುತ್ತರಕಾಣ್ಡೇ ಷಷ್ಟಿತಮಃ ಸರ್ಗಃ
ಇಂತಾಗಿ ವಾಲ್ಮೀಕಿಯವರ ಶ್ರೀಮದ್ ರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿ, ಉತ್ತರಕಾಂಡದ ಅರವತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಕ್ತಾಯವಾಯಿತು.
ಏವಂ ಬ್ರುವದ್ಭಿರ್ಋಷಿಭಿಃ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥೋ ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್ । ಕಿಂ ಕಾರ್ಯಂ ಬ್ರೂತ ಮುನಯೋ ಭಯಂ ತಾವದಪೈತು ವಃ ।। ೭.೬೧.
ಋಷಿಗಳು ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥನು, 'ಋಷಿಗಳೇ, ನಿಮಗೆ ಭಯ ದೂರವಾಗಲೆಂದು ಯಾವ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಿ' ಎಂದನು.
ತಥಾ ಬ್ರುವತಿ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥೇ ಭಾರ್ಗವೋ ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್ । ಭಯಾನಾಂ ಶೃಣು ಯನ್ಮೂಲಂ ದೇಶಸ್ಯ ಚ ನರೇಶ್ವರ ।। ೭.೬೧.
ಕಾಕುತ್ಸ್ಥನು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಭಾರ್ಗವನು, 'ರಾಜನೇ, ಈ ಭಯಗಳೂ, ಈ ದೇಶದ ಮೂಲವೂ ಏನೆಂದು ಕೇಳು' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ಪೂರ್ವಂ ಕೃತಯುಗೇ ರಾಜನ್ದೈತೇಯಃ ಸುಮಹಾಬಲಃ । ಲೋಲಾಪುತ್ರೋ ಽಭವಜ್ಜ್ಯೇಷ್ಠೋ ಮಧುರ್ನಾಮ ಮಹಾಸುರಃ ।। ೭.೬೧.
ಹಿಂದೆ ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ, ರಾಜನೇ, ಲೋಲಾತೆಯ ಮಗನಾದ ಹಿರಿಯನೂ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಮಾಧು ಎಂಬ ಮಹಾಸುರನು ಇದ್ದನು.
ಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯಶ್ಚ ಶರಣ್ಯಶ್ಚ ಬುದ್ಧ್ಯಾ ಚ ಪರಿನಿಷ್ಠಿತಃ । ಸುರೈಶ್ಚ ಪರಮೋದಾರೈಃ ಪ್ರೀತಿಸ್ತಸ್ಯಾತುಲಾ ಽಭವತ್ ।। ೭.೬೧.
ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಪರಮ ಭಕ್ತನೂ, ಶರಣಾಗತರಕ್ಷಕನೂ, ಬುದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನೂ ಆಗಿದ್ದ. ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅತ್ಯಂತ ಉದಾರಿಗಳಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿ ಉಂಟಾಯಿತು.
ಸ ಮಧುರ್ವೀರ್ಯಸಮ್ಪನ್ನೋ ಧರ್ಮೇ ಚ ಸುಸಮಾಹಿತಃ । ಬಹುವರ್ಷಸಹಸ್ರಾಣಿ ರುದ್ರಪ್ರೀತ್ಯಾ ಽಕರೋತ್ತಪಃ ।। ೭.೬೧.
ಮಧುನು ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನಾಗಿ, ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ದೃಢನಾಗಿ, ಅನೇಕ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ರುದ್ರನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.
ರುದ್ರಃ ಪ್ರೀತೋ ಽಭವತ್ತಸ್ಮೈ ವರಂ ದಾತುಂ ಯಯೌ ಚ ಸಃ । ಬಹುಮಾನಾಚ್ಚ ರುದ್ರೇಣ ದತ್ತಸ್ತಸ್ಯಾದ್ಭುತೋ ವರಃ ।। ೭.೬೧.
ಆಗ ರುದ್ರನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ಅವನಿಗೆ ವರವನ್ನು ಕೊಡಲು ಬಂದನು; ಮಹಾ ಗೌರವದಿಂದ ರುದ್ರನು ಅವನಿಗೆ ಅದ್ಭುತವಾದ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದನು.
ಶೂಲಂ ಶೂಲಾದ್ವಿನಿಷ್ಕೃಷ್ಯ ಮಹಾವೀರ್ಯಂ ಮಹಾಪ್ರಭಮ್ । ದದೌ ಮಹಾತ್ಮಾ ಸುಪ್ರೀತೋ ವಾಕ್ಯಂ ಚೈತದುವಾಚ ಹ ।। ೭.೬೧.
ಶಿವನು ತನ್ನ ತ್ರಿಶೂಲದಿಂದ ಒಂದು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಯ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ತೆಗೆದು, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅದನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ತ್ವಯಾಯಮತುಲೋ ಧರ್ಮೋ ಮತ್ಪ್ರಸಾದಕರಃ ಕೃತಃ । ಪ್ರೀತ್ಯಾ ಪರಮಯಾ ಯುಕ್ತೋ ದದಾಮ್ಯಾಯುಧಮುತ್ತಮಮ್ ।। ೭.೬೧.
ನನ್ನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುವಂತಹ ಈ ಅಪೂರ್ವ ಧರ್ಮವನ್ನು ನೀನು ಮಾಡಿದದರಿಂದ, ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ನಾನು ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಯುಧವನ್ನು ನಿನಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.
ಯಾವತ್ಸುರೈಶ್ಚ ವಿಪ್ರೈಶ್ಚ ನ ವಿರುಧ್ಯೇರ್ಮಹಾಸುರ । ತಾವಚ್ಛೂಲಂ ತವೇದಂ ಸ್ಯಾದನ್ಯಥಾ ನಾಶಮೇಪ್ಯತಿ ।। ೭.೬೧.
ಮಹಾಸುರನೇ, ನೀನು ದೇವತೆಗಳು ಅಥವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ವಿರುದ್ಧ ನಡೆಯದವರೆಗೆ ಈ ತ್ರಿಶೂಲ ನಿನಗೇ ಇರುತ್ತದೆ; ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಅದು ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.
ಯಶ್ಚ ತ್ವಾಮಭಿಯುಞ್ಜೀತ ಯುದ್ಧಾಯ ವಿಗತಜ್ವರಃ । ತಂ ಶೂಲೋ ಭಸ್ಮಸಾತ್ಕೃತ್ವಾ ಪುನರೇಷ್ಯತಿ ತೇ ಕರಮ್ ।। ೭.೬೧.
ಯಾರು ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಬರುವನೋ, ಆತನನ್ನು ಈ ತ್ರಿಶೂಲ ಬೂದಿಮಾಡಿ, ಮತ್ತೆ ನಿನ್ನ ಕೈಗೆ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತದೆ.
ಏವಂ ರುದ್ರಾದ್ವರಂ ಲಬ್ಧ್ವಾ ಭೂಯ ಏವ ಮಹಾಸುರಃ । ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ಮಹಾದೇವಂ ವಾಕ್ಯಮೇತದುವಾಚ ಹ ।। ೭.೬೧.
ಈ ರೀತಿ ರುದ್ರನಿಂದ ವರವನ್ನು ಪಡೆದ ಮಹಾಸುರನು ಮತ್ತೆ ಮಹಾದೇವನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ಭಗವನ್ಮಮ ವಂಶಸ್ಯ ಶೂಲಮೇತದನುತ್ತಮಮ್ । ಭವೇತ್ತು ಸತತಂ ದೇವ ಸುರಾಣಾಮೀಶ್ವರೋ ಹ್ಯಸಿ ।। ೭.೬೧.
ಪ್ರಭು, ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತ್ರಿಶೂಲ ಸದಾ ನನ್ನ ವಂಶದವರಿಗೇ ಇರಲಿ; ನೀನು ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನಲ್ಲವೇ?
ತಂ ಬ್ರುವಾಣಂ ಮಧುಂ ದೇವಃ ಸರ್ವಭೂತಪತಿಃ ಶಿವಃ । ಪ್ರತ್ಯುವಾಚ ಮಹಾತೇಜಾ ನೈತದೇವಂ ಭವಿಷ್ಯತಿ ।। ೭.೬೧.
ಮಧುನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಒಡೆಯನಾದ ಶಿವನು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ಅದು ಹೀಗಾಗುವುದಿಲ್ಲ.'
ಮಾ ಭೂತ್ತೇ ವಿಫಲಾ ವಾಣೀ ಮತ್ಪ್ರಸಾದಕೃತಾ ಶುಭಾ । ಭವತಃ ಪುತ್ರಮೇಕಂ ತು ಶೂಲಮೇತದ್ಭಜಿಷ್ಯತೇ ।। ೭.೬೧.
ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳು ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಬಾರದು; ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಒಬ್ಬ ಮಗನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಈ ತ್ರಿಶೂಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ.
ಯಾವತ್ಕರಸ್ಥಃ ಶೂಲೋ ಽಯಂ ಭವಿಷ್ಯತಿ ಸುತಸ್ಯ ತೇ । ಅವಧ್ಯಃ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ಶೂಲಹಸ್ತೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ ।। ೭.೬೧.
ನಿನ್ನ ಮಗನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಈ ತ್ರಿಶೂಲ ಇರುವವರೆಗೆ, ಅವನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ ಅಜೇಯನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ—ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಹಿಡಿದವನು.
ಏವಂ ಮಧುರ್ವರಂ ಲಬ್ಧ್ವಾ ದೇವಾತ್ಸುಮಹದದ್ಭುತಮ್ । ಭವನಂ ಸೋ ಽಸುರಶ್ರೇಷ್ಠಃ ಕಾರಯಾಮಾಸ ಸುಪ್ರಭಮ್ ।। ೭.೬೧.
ಈ ರೀತಿ ದೇವರಿಂದ ಅದ್ಭುತವಾದ ಮಹಾ ವರವನ್ನು ಪಡೆದ ಆ ಮಹಾಸುರನು, ಅದ್ಭುತವಾದ ಅರಮನೆ ಕಟ್ಟಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆದೇಶಿಸಿದನು.
ತಸ್ಯ ಪತ್ನೀ ಮಹಾಭಾಗಾ ಪ್ರಿಯಾ ಕುಮ್ಭೀನಸೀತಿ ಯಾ । ವಿಶ್ವಾವಸೋರಪತ್ಯಂ ಸಾ ಹ್ಯನಲಾಯಾಂ ಮಹಾಪ್ರಭಾ ।। ೭.೬೧.
ಅವನ ಪತ್ನಿಯಾದ ಕುಂಭೀನಸಿಯು ಮಹಾ ಭಾಗ್ಯವಂತಳು, ಪ್ರಿಯವಾದಳು, ವಿಶ್ವಾವಸು ಮತ್ತು ಅನಲೆಯ ಮಗಳಾಗಿದ್ದಳು.
ತಸ್ಯಾಃ ಪುತ್ರೋ ಮಹಾವೀರ್ಯೋ ಲವಣೋ ನಾಮ ದಾರುಣಃ । ಬಾಲ್ಯಾತ್ಪ್ರಭೃತಿ ದುಷ್ಟಾತ್ಮಾ ಪಾಪಾನ್ಯೇವ ಸಮಾಚರತ್ ।। ೭.೬೧.
ಅವಳ ಮಗನಾದ ಲವಣನು ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದವನಾಗಿ, ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ದುಷ್ಟಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಪಾಪಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದನು.
ತಂ ಪುತ್ರಂ ದುರ್ವಿನೀತಂ ತು ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕ್ರೋಧಸಮನ್ವಿತಃ । ಮಧುಃ ಸ ಶೋಕಮಾಪೇದೇ ನ ಚೈನಂ ಕಿಞ್ಚಿದಬ್ರವೀತ್ ।। ೭.೬೧.
ಆ ಮಗನು ಅವಿಧೇಯನಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಧುನು ಕೋಪ ಮತ್ತು ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಅವನಿಗೆ ಏನೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ.
ಸ ವಿಹಾಯ ತ್ವಿಮಂ ಲೋಕಂ ಪ್ರವಿಷ್ಟೋ ವರುಣಾಲಯಮ್ । ಶೂಲಂ ನಿವೇಶ್ಯ ಲವಣೇ ವರಂ ತಸ್ಮೈ ನ್ಯವೇದಯತ್ ।। ೭.೬೧.
ಆಗ ಅವನು ಈ ಲೋಕವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ವರుణನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ, ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಲವಣನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು, ಅವನಿಗೆ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದನು.
ಸ ಪ್ರಭಾವೇಣ ಶೂಲಸ್ಯ ದೌರಾತ್ಮ್ಯೇನಾತ್ಮನಸ್ತಥಾ । ಸನ್ತಾಪಯತಿ ಲೋಕಾಂಸ್ತ್ರೀನ್ವಿಶೇಷೇಣ ಚ ತಾಪಸಾನ್ ।। ೭.೬೧.
ಆ ತ್ರಿಶೂಲದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ತನ್ನ ದುಷ್ಟತನದಿಂದ, ಅವನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ತಪಸ್ವಿಗಳನ್ನು ತುಂಬ ಕಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಏವಂಪ್ರಭಾವೋ ಲವಣಃ ಶೂಲಂ ಚೈವ ತಥಾವಿಧಮ್ । ಶ್ರುತ್ವಾ ಪ್ರಮಾಣಂ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥ ತ್ವಂ ಹಿ ನಃ ಪರಮಾ ಗತಿಃ ।। ೭.೬೧.
ಲವಣನ ಶಕ್ತಿಯು ಮತ್ತು ಆ ತ್ರಿಶೂಲದ ಸ್ವರೂಪವು ಹೀಗಿದೆ; ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಕಾಕುತ್ಥಸ ವಂಶದವರೇ, ನೀವು ನಮಗೆ ಪರಮ ಆಶ್ರಯ.
ಬಹವಃ ಪಾರ್ಥಿವಾ ರಾಮ ಭಯಾರ್ತೈರ್ಋಷಿಭಿಃ ಪುರಾ । ಅಭಯಂ ಯಾಚಿತಾ ವೀರ ತ್ರಾತಾರಂ ನ ಚ ವಿದ್ಮಹೇ ।। ೭.೬೧.
ರಾಮಾ, ಭಯದಿಂದ ಕಂಗಾಲಾದ ಋಷಿಗಳು ಹಿಂದೆ ಅನೇಕ ರಾಜರನ್ನು ಆಶ್ರಯಕ್ಕಾಗಿ ಬೇಡಿಕೊಂಡರು. ಆದರೆ ವೀರನೇ, ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವವರನ್ನು ನಾವು ಯಾರಲ್ಲಿಯೂ ಕಂಡಿಲ್ಲ.
ತೇ ವಯಂ ರಾವಣಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಹತಂ ಸಬಲವಾಹನಮ್ । ತ್ರಾತಾರಂ ವಿದ್ಮಹೇ ತಾತ ನಾನ್ಯಂ ಭುವಿ ನರಾಧಿಪಮ್ । ತತ್ಪರಿತ್ರಾತುಮಿಚ್ಛಾಮೋ ಲವಣಾದ್ಭಯಪೀಡಿತಾನ್ ।। ೭.೬೧.
ಅದು ಹಾಗೆ, ರಾವಣನು ತನ್ನ ಸೇನೆ ಸಮೇತ ಸತ್ತನೆಂದು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನೀನೇ ನಮ್ಮ ರಕ್ಷಕನೆಂದು ನಾವು ತಿಳಿದಿದ್ದೇವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಲವಣನ ಭಯದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ನಮ್ಮನ್ನು ನೀನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕೆಂದು ಆಶಿಸುತ್ತೇವೆ.