ಪೂರೋರ್ವಚನಮಾಜ್ಞಾಯ ನಾಹುಷಃ ಪರಯಾ ಮುದಾ । ಪ್ರಹರ್ಷಮತುಲಂ ಲೇಭೇ ಜರಾಂ ಸಙ್ಕ್ರಾಮಯಚ್ಚ ತಾಮ್ ।। ೭.೫೯.
ಪೂರಿನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ನಹುಷನು ಅಪಾರ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವನ್ನು ಅವನಿಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಿದನು.
ತತಃ ಸ ರಾಜಾ ತರುಣಃ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಯಜ್ಞಾನ್ಸಹಸ್ರಶಃ । ಬಹುವರ್ಷಸಹಸ್ರಾಣಿ ಪಾಲಯಾಮಾಸ ಮೇದಿನೀಮ್ ।। ೭.೫೯.
ಆ ರಾಜನು ಪುನಃ ಯೌವನವನ್ನು ಪಡೆದು, ಸಾವಿರಾರು ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಅನೇಕ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳಿದನು.
ಅಥ ದೀರ್ಘಸ್ಯ ಕಾಲಸ್ಯ ರಾಜಾ ಪೂರುಮಥಾಬ್ರವೀತ್ । ಆನಯಸ್ವ ಜರಾಂ ಪುತ್ರ ನ್ಯಾಸಂ ನಿರ್ಯಾತಯಸ್ವ ಮೇ ।। ೭.೫೯.
ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ರಾಜನು ಪೂರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಮಗನೇ, ಆ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತೆ ತಂದು ನನಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿಸು."
ನ್ಯಾಸಭೂತಾ ಮಯಾ ಪುತ್ರ ತ್ವಯಿ ಸಙ್ಕ್ರಾಮಿತಾ ಜರಾ । ತಸ್ಮಾತ್ಪ್ರತಿಗ್ರಹೀಷ್ಯಾಮಿ ತಾಂ ಜರಾಂ ಮಾ ವ್ಯಥಾಂ ಕೃಥಾಃ ।। ೭.೫೯.
ಮಗನೇ, ನಾನು ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವನ್ನು ನಿನ್ನ ಬಳಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದೆನು, ಈಗ ಅದನ್ನು ನಾನು ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ಚಿಂತಿಸಬೇಡ.
ಪ್ರೀತಶ್ಚಾಸ್ಮಿ ಮಹಾಬಾಹೋ ಶಾಸನಸ್ಯ ಪ್ರತಿಗ್ರಹಾತ್ । ತ್ವಾಂ ಚಾಹಮಭಿಷೇಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಪ್ರೀತಿಯುಕ್ತೋ ನರಾಧಿಪಮ್ ।। ೭.೫೯.
ಮಹಾಬಾಹುನೇ, ನೀನು ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದುದರಿಂದ ನಾನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಮಾನವರ ರಾಜನಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಸುತಂ ಪೂರುಂ ಯಯಾತಿರ್ನಹುಷಾತ್ಮಜಃ । ದೇವಯಾನೀಸುತಂ ಕ್ರುದ್ಧೋ ರಾಜಾ ವಾಕ್ಯಮುವಾಚ ಹ ।। ೭.೫೯.
ಹೀಗೆ ತನ್ನ ಮಗನಾದ ಪೂರುವಿಗೆ ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ನಹುಷನ ಪುತ್ರನಾದ ಯಯಾತಿ, ದೇವಯಾನಿಯ ಮಗನ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಂಡು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ರಾಕ್ಷಸಸ್ತ್ವಂ ಮಯಾ ಜಾತಃ ಪುತ್ರರೂಪೋ ದುರಾಸದಃ । ಪ್ರತಿಹಂಸಿ ಮಮಾಜ್ಞಾಂ ಯತ್ ಪ್ರಜಾರ್ಥೇ ವಿಫಲೋ ಭವ ।। ೭.೫೯.
ನೀನು ನನ್ನ ಮಗನಾಗಿ ಜನಿಸಿದರೂ, ಭಯಂಕರ ರಾಕ್ಷಸನೇ. ಪ್ರಜೆಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ, ನೀನು ಫಲವಿಲ್ಲದವನಾಗು.
ಪಿತರಂ ಗುರುಭೂತಂ ಮಾಂ ಯಸ್ಮಾತ್ತ್ವಮವಮನ್ಯಸೇ । ರಾಕ್ಷಸಾನ್ಯಾತುಧಾನಾಂಸ್ತ್ವಂ ಜನಯಿಷ್ಯಸಿ ದಾರುಣಾನ್ ।। ೭.೫೯.
ನಿನ್ನ ತಂದೆಯೂ ಗುರುವಾಗಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ, ನೀನು ಭಯಂಕರ ರಾಕ್ಷಸರು ಮತ್ತು ಯಾತುಧಾನರನ್ನು ಜನಮಾಡುವೆ.
ನ ತು ಸೋಮಕುಲೋತ್ಪನ್ನೇ ವಂಶೇ ಸ್ಥಾಸ್ಯತಿ ದುರ್ಮತೇಃ । ವಂಶೋ ಽಪಿ ಭವತಸ್ತುಲ್ಯೋ ದುರ್ವಿನೀತೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ ।। ೭.೫೯.
ಆದರೆ ಸೋಮಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ನಿನ್ನ ದುಷ್ಠತೆ ಉಳಿಯದು; ನಿನ್ನ ವಂಶವೂ ನಿನ್ನಂತೆಯೇ ಅಸಭ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.
ತಮೇವಮುಕ್ತ್ವಾ ರಾಜರ್ಷಿಃ ಪೂರುಂ ರಾಜ್ಯವಿವರ್ಧನಮ್ । ಅಭಿಷೇಕೇಣ ಸಮ್ಪೂಜ್ಯ ಆಶ್ರಮಂ ಪ್ರವಿವೇಶ ಹ ।। ೭.೫೯.
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ರಾಜರ್ಷಿ ಪೂರುವನ್ನು ರಾಜ್ಯಾಭಿಷೇಕದಿಂದ ಗೌರವಿಸಿ, ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.
ತತಃ ಕಾಲೇನ ಮಹತಾ ದಿಷ್ಟಾನ್ತಮುಪಜಗ್ಮಿವಾನ್ । ತ್ರಿದಿವಂ ಸಙ್ಗತೋ ರಾಜಾ ಯಯಾತಿರ್ನಹುಷಾತ್ಮಜಃ ।। ೭.೫೯.
ಅನಂತರ, ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರ, ನಹುಷನ ಮಗನಾದ ಯಯಾತಿ ತನ್ನ ವಿಧಿಯನ್ನು ತಲುಪಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಏರಿದರು.
ಪೂರುಶ್ಚಕಾರ ತದ್ರಾಜ್ಯಂ ಧರ್ಮೇಣ ಮಹತಾ ವೃತಃ । ಪ್ರತಿಷ್ಠಾನೇ ಪುರವರೇ ಕಾಶಿರಾಜ್ಯೇ ಮಹಾಯಶಾಃ ।। ೭.೫೯.
ಪೂರು ಮಹಾ ಧರ್ಮದಿಂದ ಆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾನ ಎಂಬ ಸುಂದರ ನಗರದಲ್ಲಿ, ಕಾಶಿರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ, ಮಹಾ ಕೀರ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಆಳಿದನು.
ಯದುಸ್ತು ಜನಯಾಮಾಸ ಯಾತುಧಾನಾನ್ಸಹಸ್ರಶಃ । ಪುರೇ ಕ್ರೌಞ್ಚವನೇ ದುರ್ಗೇ ರಾಜವಂಶಬಹಿಷ್ಕೃತಃ ।। ೭.೫೯.
ಆದರೆ ಯದು, ರಾಜವಂಶದಿಂದ ಹೊರಗಾಗಿದ್ದವನಾಗಿ, ಕ್ರೌಂಚವನದಲ್ಲಿಯ ಕೋಟೆಯಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಯಾತುಧಾನರನ್ನು ಜನಿಸಿದನು.
ಏಷ ತೂಶನಸಾ ಮುಕ್ತಃ ಶಾಪೋತ್ಸರ್ಗೋ ಯಯಾತಿನಾ । ಧಾರಿತಃ ಕ್ಷತ್ರಧರ್ಮೇಣ ಯನ್ನಿಮಿಶ್ಚ ನ ಚಕ್ಷಮೇ ।। ೭.೫೯.
ಹೀಗೆ ಉಶನಸನ ಶಾಪದಿಂದ ಯಯಾತಿಯಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದವನು, ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದನು, ಅದನ್ನು ನಿಮಿಯು ಸಹಿಸಲಿಲ್ಲ.
ಏತತ್ತೇ ಸರ್ವಮಾಖ್ಯಾತಂ ದರ್ಶನಂ ಸರ್ವಕಾರಿಣಾಮ್ । ಅನುವರ್ತಾಮಹೇ ಸೌಮ್ಯ ದೋಷೋ ನ ಸ್ಯಾದ್ಯಥಾ ನೃಗೇ ।। ೭.೫೯.
ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನು ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ—ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳ ದೃಷ್ಟಾಂತ. ಸೌಮ್ಯ, ನಾವು ಅನುಸರಿಸೋಣ, ನೃಗನಂತೆ ದೋಷವುಂಟಾಗದಂತೆ.
ಇತಿ ಕಥಯತಿ ರಾಮೇ ಚನ್ದ್ರತುಲ್ಯಾನನೇ ಚ ಪ್ರವಿರಲತರತಾರಂ ವ್ಯೋಮ ಜಜ್ಞೇ ತದಾನೀಮ್ । ಅರುಣಕಿರಣರಕ್ತಾ ದಿಗ್ಬಭೌ ಚೈವ ಪೂರ್ವಾ ಕುಸುಮರಸವಿಮುಕ್ತಂ ವಸ್ತ್ರಮಾಕುಣ್ಠಿತೇವ ।। ೭.೫೯.
ರಾಮನು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಚಂದ್ರನಂತೆ ಮುಖವಿದ್ದವಳು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆಗ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ವಿರಳವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾ, ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕು ಅರುಣ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಕೆಂಪಾಗಿ, ಹೂ ರಸದಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹಬ್ಬಿದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿತು.
ಇತ್ಯಾರ್ಷೇ ಶ್ರೀಮದ್ರಾಮಾಯಣೇ ವಾಲ್ಮೀಕೀಯೇ ಆದಿಕಾವ್ಯೇ ಶ್ರೀಮದುತ್ತರಕಾಣ್ಡೇ ಏಕೋನಷಷ್ಟಿತಮಃ ಸರ್ಗಃ
ಇಂತಿ ಶ್ರೀಮದ್ವಾಲ್ಮೀಕಿರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮದುತ್ತರಕಾಂಡದಲ್ಲಿ ಐವತ್ತೊಂಭತ್ತನೆಯ ಸರ್ಗ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ.
ತಯೋಃ ಸಂವದತೋರೇವಂ ರಾಮಲಕ್ಷ್ಮಣಯೋಸ್ತದಾ । ವಾಸನ್ತಿಕೀ ನಿಶಾ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ನ ಶೀತಾ ನ ಚ ಘರ್ಮದಾ ।। ೭.೬೦.
ರಾಮ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣರು ಹೀಗೆ ಸಂಭಾಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ವಸಂತ ಋತುದಲ್ಲಿ neither ಚಳಿ neither ಬಿಸಿಲು ಇರುವ ರಾತ್ರಿಯು ಬಂದಿತು.
ತತಃ ಪ್ರಭಾತೇ ವಿಮಲೇ ಕೃತಪೌರ್ವಾಹ್ಣಿಕಕ್ರಿಯಃ । ಅಭಿಚಕ್ರಾಮ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥೋ ದರ್ಶನಂ ಪೌರಕಾರ್ಯವಿತ್ ।। ೭.೬೦.
ನಂತರ, ಬೆಳಗಿನ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಪೂರ್ವಾಹ್ನಿಕ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿದ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥನು ಪೌರಜನರ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಹೊರಟನು.
ತತಃ ಸುಮನ್ತ್ರಸ್ತ್ವಾಗಮ್ಯ ರಾಘವಂ ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್ । ಏತೇ ಪ್ರತಿಹತಾ ರಾಜನ್ದ್ವಾರಿ ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ತಾಪಸಾಃ ।। ೭.೬೦.
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸುಮಂತ್ರನು ಬಂದು ರಾಘವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಮಹಾರಾಜನೇ, ತಪಸ್ವಿಗಳು ದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ, ಅವರನ್ನು ಒಳಗೆ ಬಿಡಲಾಗಿಲ್ಲ.'
ಭಾರ್ಗವಚ್ಯವನಂ ಚೈವ ಪುರಸ್ಕೃತ್ಯ ಮಹರ್ಷಯಃ । ದರ್ಶನಂ ತೇ ಮಹಾರಾಜ್ಞಶ್ಚೋದಯನ್ತಿ ಕೃತತ್ವರಾಃ । ಪ್ರೀಯಮಾಣಾ ನರವ್ಯಾಘ್ರ ಯಮುನಾತೀರವಾಸಿನಃ ।। ೭.೬೦.
ಭಾರ್ಗವ ಚ್ಯವನನನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ಯಮುನಾತೀರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಸಂತೋಷಭರಿತರು, ಮಹಾರಾಜನಾದ ನಿಮ್ಮ ದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ಆತುರದಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ತಸ್ಯ ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ರಾಮಃ ಪ್ರೋವಾಚ ಧರ್ಮವಿತ್ । ಪ್ರವೇಶ್ಯನ್ತಾಂ ಮಹಾಭಾಗಾ ಭಾರ್ಗವಪ್ರಮುಖಾ ದ್ವಿಜಾಃ ।। ೭.೬೦.
ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದ ರಾಮನು, ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದವನು, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಭಾರ್ಗವನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಇರುವ ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಒಳಗೆ ಕರೆದುಕೊಳ್ಳಿರಿ.'
ರಾಜ್ಞಸ್ತ್ವಾಜ್ಞಾಂ ಪುರಸ್ಕೃತ್ಯ ದ್ವಾಃಸ್ಥೋ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಃ । ಪ್ರವೇಶಯಾಮಾಸ ತದಾ ತಾಪಸಾನ್ಸುದುರಾಸದಾನ್ ।। ೭.೬೦.
ಅಪ್ಪಣಿಯಂತೆ ರಾಜನ ಆದೇಶವನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಿ, ಬಾಗಿಲಿನವರನು ಕೈಮುಗಿದು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಕೈಯಿಟ್ಟು, ಆ ತಪಸ್ವಿಗಳನ್ನು ಒಳಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದನು. ಆ ತಪಸ್ವಿಗಳು ಸುಲಭವಾಗಿ ಹತ್ತಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದವರು.
ಶತಂ ಸಮಧಿಕಂ ತತ್ರ ದೀಪ್ಯಮಾನಂ ಸ್ವತೇಜಸಾ । ಪ್ರವಿಷ್ಟಂ ರಾಜಭವನಂ ತಾಪಸಾನಾಂ ಮಹಾತ್ಮನಾಮ್ ।। ೭.೬೦.
ಅಲ್ಲಿ ನೂರುಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಮಹಾತ್ಮರು, ತಮ್ಮದೇ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ಆ ರಾಜಮನೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.
ತೇ ದ್ವಿಜಾಃ ಪೂರ್ಣಕಲಶೈಃ ಸರ್ವತೀರ್ಥಾಮ್ಬುಸತ್ಕೃತೈಃ । ಗೃಹೀತ್ವಾ ಫಲಮೂಲಂ ಚ ರಾಮಸ್ಯಾಭ್ಯಾಹರನ್ಬಹು ।। ೭.೬೦.
ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕಲಶಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಹಣ್ಣುಮೂಲಿಕೆಯನ್ನು ಕೂಡ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ರಾಮನಿಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಕಾಣಿಕೆಗಳನ್ನು ತಂದರು.
ಪ್ರತಿಗೃಹ್ಯ ತು ತತ್ಸರ್ವಂ ರಾಮಃ ಪ್ರೀತಿಪುರಸ್ಕೃತಃ । ತೀರ್ಥೋದಕಾನಿ ಸರ್ವಾಣಿ ಫಲಾನಿ ವಿವಿಧಾನಿ ಚ ।। ೭.೬೦.
ಆ ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಜಲವನ್ನು ಮತ್ತು色色 ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ರಾಮನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.
ಉವಾಚ ಚ ಮಹಾಬಾಹುಃ ಸರ್ವಾನೇವ ಮಹಾಮುನೀನ್ । ಇಮಾನ್ಯಾಸನಮುಖ್ಯಾನಿ ಯಥಾರ್ಹಮುಪವಿಶ್ಯತಾಮ್ ।। ೭.೬೦.
ಬಲವಂತನಾದ ರಾಮನು ಆ ಮಹರ್ಷಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, 'ಇವು ಮುಖ್ಯ ಆಸನಗಳು, ಯೋಗ್ಯವಾದಂತೆ ಕೂತುಕೊಳ್ಳಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ರಾಮಸ್ಯ ಭಾಷಿತಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸರ್ವ ಏವ ಮಹರ್ಷಯಃ । ಬೃಸೀಷು ರುಚಿರಾಖ್ಯಾಸು ನಿಷೇದುಃ ಕಾಞ್ಚನೀಷು ತೇ ।। ೭.೬೦.
ರಾಮನು ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಎಲ್ಲ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಸುಂದರವಾದ ಬಂಗಾರದ ಆಸನಗಳಾದ ಬೃಸೀಗಳಲ್ಲಿ ಕೂತರು.
ಉಪವಿಷ್ಟಾನೃಷೀಂಸ್ತತ್ರ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪರಪುರಞ್ಜಯಃ । ಪ್ರಯತಃ ಪ್ರಾಞ್ಜಲಿರ್ಭೂತ್ವಾ ರಾಘವೋ ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್ ।। ೭.೬೦.
ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಋಷಿಗಳು ಕೂತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಶತ್ರು ನಗರಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ರಾಮನು, ಕೈಮುಗಿದು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಕಿಮಾಗಮನಕಾರ್ಯಂ ವಃ ಕಿಂ ಕರೋಮಿ ಸಮಾಹಿತಃ । ಆಜ್ಞಾಪ್ಯೋ ಽಹಂ ಮಹರ್ಷೀಣಾಂ ಸರ್ವಕಾಮಕರಃ ಸುಖಮ್ ।। ೭.೬೦.
'ನೀವು ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ? ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ? ಮಹರ್ಷಿಗಳಾದ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಸೇವೆ ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ನಿಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ನಾನು ಸಿದ್ಧನಿದ್ದೇನೆ.'