ಸದಸ್ಯಾ ಮಮ ಯಜ್ಞೇಷು ಭವನ್ತೋ ನಿತ್ಯಮೇವ ತತ್ । ಭವಿಷ್ಯಥ ಮಹಾವೀರ್ಯಾ ಮಮಾನುಗ್ರಹಕಾಙ್ಕ್ಷಿಣಃ ।। ೭.೩೬.
ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳಾದ ನೀವು ಸದಾ ನನ್ನ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿ, ನನಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ನೀಡಲು ಸದಾ ಸಿದ್ಧರಾಗಿರಿ.
ಅಹಂ ಯುಷ್ಮಾನ್ಸಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ತಪೋನಿರ್ಧೂತಕಲ್ಮಷಾನ್ । ಅನುಗ್ರಹೀತಃ ಪಿತೃಭಿರ್ಭವಿಷ್ಯಾಮಿ ಸುನಿರ್ವೃತಃ ।। ೭.೩೬.
ಪಾಪವನ್ನು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ದೂರಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ನಾನು ಪಿತೃಗಳ ಆಶೀರ್ವಾದದಿಂದ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷವಾಗಿರುವೆನು.
ತದಾಗನ್ತವ್ಯಮನಿಶಂ ಭವದ್ಭಿರಿಹ ಸಙ್ಗತೈಃ । ಅಗಸ್ತ್ಯಾದ್ಯಾಸ್ತು ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಋಷಯಃ ಸಂಶಿತವ್ರತಾಃ ।। ೭.೩೬.
ಆದರಿಂದ ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದಾಗಿ ಸದಾ ಇಲ್ಲಿ ಬನ್ನಿರಿ ಎಂದು ಕೇಳಿ ಅಗಸ್ತ್ಯರು ಮತ್ತು ಇತರ ವ್ರತಸ್ಥ ಋಷಿಗಳು—
ಏವಮಸ್ತ್ವಿತಿ ತಂ ಚೋಕ್ತ್ವಾ ಪ್ರಯಾತುಮುಪಚಕ್ರಮುಃ ।। ೭.೩೬.
'ಹೌದು' ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿ ಅವರು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟರು.
ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಗತಾಃ ಸರ್ವೇ ಋಷಯಸ್ತೇ ಯಥಾಗತಮ್ । ರಾಘವಶ್ಚ ತಮೇವಾರ್ಥಂ ಚಿನ್ತಯಾಮಾಸ ವಿಸ್ಮಿತಃ ।। ೭.೩೬.
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಆ ಋಷಿಗಳು ಬಂದಂತೆ ಮರಳಿ ಹೋದರು. ರಾಘವನು ಆ ವಿಷಯವನ್ನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ತತೋ ಽಸ್ತಂ ಭಾಸ್ಕರೇ ಯಾತೇ ವಿಸೃಜ್ಯ ನೃಪವಾನರಾನ್ । ಸನ್ಧ್ಯಾಮುಪಾಸ್ಯ ವಿಧಿವತ್ತದಾ ನರವರೋತ್ತಮಃ । ಪ್ರವೃತ್ತಾಯಾಂ ರಜನ್ಯಾಂ ತು ಸೋ ಽನ್ತಃಪುರಚರೋ ಽಭವತ್ ।। ೭.೩೬.
ಆಮೇಲೆ ಭಾನುನು ಅಸ್ತಮಿಸಿದಾಗ, ರಾಜರು ಮತ್ತು ವಾನರರನ್ನು ಬಿಡಿಸಿ, ಆ ಮಹಾಪುರುಷನು ವಿಧಿಯಂತೆ ಸಂಧ್ಯಾವಂದನೆ ಮಾಡಿ, ರಾತ್ರಿ ಬಂದಾಗ ಅಂತರಂಗ ಭವನಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
ಅಭಿಷಿಕ್ತೇ ತು ಕಾಕುತ್ಸ್ಥೇ ಧರ್ಮೇಣ ವಿದಿತಾತ್ಮನಿ । ವ್ಯತೀತಾ ಯಾ ನಿಶಾ ಪೂರ್ವಾ ಪೌರಾಣಾಂ ಹರ್ಷವರ್ಧಿನೀ ।। ೭.೩೭.
ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದ ಕಾಕುತ್ಥಸ್ಥನು ಅಭಿಷೇಕಗೊಂಡಾಗ, ಆ ಹಿಂದಿನ ರಾತ್ರಿ ಪೌರಜನರ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿ ಕಳೆಯಿತು.
ತಸ್ಯಾಂ ರಜನ್ಯಾಂ ವ್ಯುಷ್ಟಾಯಾಂ ಪ್ರಾತರ್ನೃಪತಿಬೋಧಕಾಃ । ವನ್ದಿನಃ ಸಮುಪಾತಿಷ್ಠನ್ಸೌಮ್ಯಾ ನೃಪತಿವೇಶ್ಮನಿ ।। ೭.೩೭.
ಆ ರಾತ್ರಿ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ರಾಜನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುವ ಗಾಯಕರು ಆ ಸುಮೃದು ರಾಜನ ಅರಮನೆಗೆ ಹತ್ತಿರ ಬಂದರು.
ತೇ ರಕ್ತಕಣ್ಠಿನಃ ಸರ್ವೇ ಕಿನ್ನರಾ ಇವ ಶಿಕ್ಷಿತಾಃ । ತುಷ್ಟುವುರ್ನಪತಿಂ ವೀರಂ ಯಥಾವತ್ ಸಮ್ಪ್ರಹರ್ಷಿಣಃ ।। ೭.೩೭.
ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಕೆಂಪು ಗಂಟಲಿನಿಂದ, ಕಿನ್ನರರು ತರಹ ಕಲಿತವರಂತೆ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಆ ವೀರ ರಾಜನನ್ನು ಕೊಂಡಾಡಿದರು.
ವೀರ ಸೌಮ್ಯ ಪ್ರಬುಧ್ಯಸ್ವ ಕೌಸಲ್ಯಾಪ್ರೀತಿವರ್ಧನ । ಜಗದ್ಧಿ ಸರ್ವಂ ಸ್ವಪಿತಿ ತ್ವಯಿ ಸುಪ್ತೇ ನರಾಧಿಪ ।। ೭.೩೭.
'ವೀರ, ಮೃದುಸ್ವಭಾವಿ, ಎದ್ದೇಳು! ಕೌಸಲ್ಯದ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವವನೆ, ನೀನು ನಿದ್ರಿಸುವಾಗ ಜಗತ್ತು ಕೂಡ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತದೆ, ರಾಜನೆ.'
ವಿಕ್ರಮಸ್ತೇ ಯಥಾ ವಿಷ್ಣೋ ರೂಪಂ ಚೈವಾಶ್ವಿನೋರಿವ । ಬುದ್ಧ್ಯಾ ಬೃಹಸ್ಪತೇಸ್ತುಲ್ಯಃ ಪ್ರಜಾಪತಿಸಮೋ ಹ್ಯಸಿ ।। ೭.೩೭.
ನಿನ್ನ ಶೌರ್ಯ ವಿಷ್ಣುವಿನಂತಿದೆ, ರೂಪ ಅಶ್ವಿನಿಗಳಂತಿದೆ, ಬುದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ಸಮಾನ, ಪ್ರಜಾಪತಿಯಂತೆ ನೀನು.
ಕ್ಷಮಾ ತೇ ಪೃಥಿವೀತುಲ್ಯಾ ತೇಜಸಾ ಭಾಸ್ಕರೋಪಮಃ । ವೇಗಸ್ತೇ ವಾಯುನಾ ತುಲ್ಯೋ ಗಾಮ್ಭೀರ್ಯಮುದಧೇರಿವ ।। ೭.೩೭.
ನಿನ್ನ ಸಹನೆ ಭೂಮಿಯಂತಿದೆ, ಕಿರಣ ಸೂರ್ಯನಂತಿದೆ, ವೇಗವು ವಾಯುವಿನಂತಿದೆ, ಆಳತೆ ಸಮುದ್ರದಂತಿದೆ.
ಅಪ್ರಕಮ್ಪ್ಯೋ ಯತಾ ಸ್ಥಾಣುಶ್ಚನ್ದ್ರೇ ಸೌಮ್ಯತ್ವಮೀದೃಶಮ್ । ನೇದೃಶಾಃ ಪಾರ್ಥಿವಾಃ ಪೂರ್ವಂ ಭವಿತಾರೋ ನರಾಧಿಪ ।। ೭.೩೭.
ನೀನು ಸ್ಥಿರನಾದ ಶಂಕರನಂತಿದ್ದೀಯ, ಚಂದ್ರನಂತ ಮೃದುಸ್ವಭಾವಿ; ರಾಜಾ, ನಿನ್ನಂತಹವರು ಹಿಂದೆ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಮುಂದೆ ಕೂಡ ಇರಲಾರರು.
ಯಥಾ ತ್ವಮತಿದುರ್ಧರ್ಷೋ ಧರ್ಮನಿತ್ಯಃ ಪ್ರಜಾಹಿತಃ । ನ ತ್ವಾಂ ಜಹಾತಿ ಕೀರ್ತಿಶ್ಚ ಲಕ್ಷ್ಮೀಶ್ಚ ಪುರುಷರ್ಷಭ ।। ೭.೩೭.
ನೀನು ಅತ್ಯಂತ ಜಯಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದಂತೆ, ಸದಾ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನಾಗಿದ್ದಂತೆ, ಪ್ರಜಾಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಜೀವಿಸುವವನೆ, ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನೆ, ಕೀರ್ತಿ ಮತ್ತು ಐಶ್ವರ್ಯ ಎಂದೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಶ್ರೀಶ್ಚ ಧರ್ಮಶ್ಚ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥ ತ್ವಯಿ ನಿತ್ಯಂ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತೌ । ಏತಾಶ್ಚಾನ್ಯಾಶ್ಚ ಮಧುರಾ ವನ್ದಿಭಿಃ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಾಃ ।। ೭.೩೭.
ಕಾಕುತ್ಥಸ್ಥನೆ, ಶ್ರೀ ಮತ್ತು ಧರ್ಮ ಯಾವಾಗಲೂ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿವೆ; ಇವುಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಮಧುರವಾದ ಗುಣಗಳನ್ನು ಗಾಯಕರು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ.
ಸೂತಾಶ್ಚ ಸಂಸ್ತವೈರ್ದಿವ್ಯೈರ್ಬೋಧಯನ್ತಿ ಸ್ಮ ರಾಘವಮ್ । ಸ್ತುತಿಭಿಃ ಸ್ತೂಯಮಾನಾಭಿಃ ಪ್ರತ್ಯಬುಧ್ಯತ ರಾಘವಃ ।। ೭.೩೭.
ಗಾಯಕರು ದಿವ್ಯಸ್ತುತಿ ಹಾಡುತ್ತಾ ರಾಘವನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿದರು; ಆ ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ಎದ್ದ ರಾಘವನು ಎದ್ದನು.
ಸ ತದ್ವಿಹಾಯ ಶಯನಂ ಪಾಣ್ಡರಾಚ್ಛಾದನಾಸ್ತೃತಮ್ । ಉತ್ತಸ್ಥೌ ನಾಗಶಯನಾದ್ಧರಿರ್ನಾರಾಯಣೋ ಯಥಾ ।। ೭.೩೭.
ಬಿಳಿ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಹಾಸಿದ ಹಾಸಿಗೆ ತ್ಯಜಿಸಿ, ಹರಿ ನಾರಾಯಣನು ನಾಗಶಯನದಿಂದ ಎದ್ದಂತೆ ಅವನು ಎದ್ದನು.
ತಮುತ್ಥಿತಂ ಮಹಾತ್ಮಾನಂ ಪ್ರಹ್ವಾಃ ಪ್ರಾಞ್ಜಲಯೋ ನರಾಃ । ಸಲಿಲಂ ಭಾಜನೈಃ ಶುಭ್ರೈರುಪತಸ್ಥುಃ ಸಹಸ್ರಶಃ ।। ೭.೩೭.
ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಎದ್ದಾಗ, ಸಾವಿರಾರು ಜನರು ವಿನಯದಿಂದ ಕೈಯನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಶುಭ್ರವಾದ ಪಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ಹಿಡಿದು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಬಂದರು.
ಕೃತೋದಕಶುಚಿರ್ಭೂತ್ವಾ ಕಾಲೇ ಹುತಹುತಾಶನಃ । ದೇವಾಗಾರಂ ಜಗಾಮಾಶು ಪುಣ್ಯಮಿಕ್ಷ್ವಾಕುಸೇವಿತಮ್ ।। ೭.೩೭.
ನೀರಿನ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ತಾನು ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಗೆ ಹೋಮ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಇಕ್ಷ್ವಾಕು ವಂಶದವರು ಪೂಜಿಸಿದ ಪುಣ್ಯವಾದ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಆತನು ಬೇಗನೆ ಹೋದನು.
ತತ್ರ ದೇವಾನ್ಪಿತಽನ್ವಿಪ್ರಾನರ್ಚಯಿತ್ವಾ ಯಥಾವಿಧಿ । ಬಾಹ್ಯಕಕ್ಷಾನ್ತರಂ ರಾಮೋ ನಿರ್ಜಗಾಮ ಜನೈರ್ವೃತಃ ।। ೭.೩೭.
ಅಲ್ಲಿ ರಾಮನು ದೇವತೆಗಳನ್ನು, ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ, ಜನರೊಂದಿಗೆ ಹೊರಗಿನ ಕೋಣೆಗೆ ಹೊರಟನು.
ಉಪತಸ್ಥುರ್ಮಹಾತ್ಮಾನೋ ಮನ್ತ್ರಿಣಃ ಸಪುರೋಹಿತಾಃ । ವಸಿಷ್ಠಪ್ರಮುಖಾಃ ಸರ್ವೇ ದೀಪ್ಯಮಾನಾ ಇವಾಗ್ನಯಃ ।। ೭.೩೭.
ವಸಿಷ್ಠನು ಮುಂತಾದ ಮಹಾತ್ಮರಾದ ಸಚಿವರು ಮತ್ತು ಪುರೋಹಿತರು, ಹೊತ್ತಿರುವ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ, ರಾಮನ ಸೇವೆಗೆ ಹಾಜರಾದರು.
ಕ್ಷತ್ರಿಯಾಶ್ಚ ಮಹಾತ್ಮಾನೋ ನಾನಾಜನಪದೇಶ್ವರಾಃ । ರಾಮಸ್ಯೋಪಾವಿಶನ್ಪಾರ್ಶ್ವೇ ಶಕ್ರಸ್ಯೇವ ಯಥಾ ಽಮರಾಃ ।। ೭.೩೭.
ಬೇರೆ ಬೇರೆ ದೇಶಗಳ ಮಹಾವೀರ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಕೂಡ ರಾಮನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತರು, ಹೇಗೆ ಅಮರರು ಇಂದ್ರನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವರೋ ಹಾಗೆ.
ಭರತೋ ಲಕ್ಷ್ಮಣಶ್ಚಾತ್ರ ಶತ್ರುಘ್ನಶ್ಚ ಮಹಾಯಶಾಃ । ಉಪಾಸಾಞ್ಚಕ್ರಿರೇ ಹೃಷ್ಟಾ ವೇದಾಸ್ತ್ರಯ ಇವಾಧ್ವರಮ್ ।। ೭.೩೭.
ಅಲ್ಲಿಯೇ ಭರತ, ಲಕ್ಷ್ಮಣ ಮತ್ತು ಮಹಾಪ್ರಸಿದ್ಧ ಶತ್ರುಘ್ನರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ರಾಮನ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದರು, ಹೇಗೆ ಮೂರು ವೇದಗಳು ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವವೆಯೋ ಹಾಗೆ.
ಯಾತಾಃ ಪ್ರಾಞ್ಜಲಯೋ ಭೂತ್ವಾ ಕಿಙ್ಕರಾ ಮುದಿತಾನನಾಃ । ಮುದಿತಾ ನಾಮ ಪಾರ್ಶ್ವಸ್ಥಾ ಬಹವಃ ಸಮುಪಾವಿಶನ್ ।। ೭.೩೭.
ಆನಂದಭರಿತ ಮುಖಗಳಿಂದ ಕೈಯನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಸೇವಕರು ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಕುಳಿತರು; ಅವರಲ್ಲಿ ಅನೇಕರು 'ಆನಂದಿಗಳು' ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಹತ್ತಿರವೇ ಕುಳಿತಿದ್ದರು.
ವಾನರಾಶ್ಚ ಮಹಾವೀರ್ಯಾ ವಿಂಶತಿಃ ಕಾಮರೂಪಿಣಃ । ಸುಗ್ರೀವಪ್ರಮುಖಾ ರಾಮಮುಪಾಸನ್ತೇ ಮಹೌಜಸಃ ।। ೭.೩೭.
ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಇಪ್ಪತ್ತು ವಾನರರು, ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಬಲ್ಲವರು, ಸುಗ್ರೀವನು ಮುಂತಾದವರು, ರಾಮನ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದರು.
ವಿಭೀಷಣಶ್ಚ ರಕ್ಷೋಭಿಶ್ಚತುರ್ಭಿಃ ಪರಿವಾರಿತಃ । ಉಪಾಸತೇ ಮಹಾತ್ಮಾನಂ ಧನೇಶಮಿವ ಗುಹ್ಯಕಾಃ ।। ೭.೩೭.
ವಿಭೀಷಣನು ನಾಲ್ಕು ರಾಕ್ಷಸರೊಂದಿಗೆ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಮಹಾತ್ಮನಾದ ರಾಮನ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದನು, ಹೇಗೆ ಗುಹ್ಯಕರು ಧನದೇವನ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾರೋ ಹಾಗೆ.
ತಥಾ ನಿಗಮವೃದ್ಧಾಶ್ಚ ಕುಲೀನಾ ಯೇ ಚ ಮಾನವಾಃ । ಶಿರಸಾ ಽ ಽವನ್ದ್ಯ ರಾಜಾನಮುಪಾಸನ್ತೇ ವಿಚಕ್ಷಣಾಃ ।। ೭.೩೭.
ಹಾಗೆಯೇ ಶಾಸ್ತ್ರಪಾಂಡಿತ್ಯವಂತ ಹಿರಿಯರು, ಕುಲೀನು ಜನರು ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಿಗಳು, ತಲೆ ಬಾಗಿಸಿ ರಾಜನ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದರು.
ತಥಾ ಪರಿವೃತೋ ರಾಜಾ ಶ್ರೀಮದ್ಭಿರ್ಋಷಿಭಿರ್ವೃತಃ । ರಾಜಭಿಶ್ಚ ಮಹಾವೀರ್ಯೈರ್ವಾನರೈಶ್ಚ ಸರಾಕ್ಷಸೈಃ ।। ೭.೩೭.
ಹೀಗೆ ರಾಜನು, ಮಹಾತ್ಮರಾದ ಋಷಿಗಳು, ಮಹಾವೀರ ರಾಜರು, ವಾನರರು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ರಾಕ್ಷಸರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಯಥಾ ದೇವೇಶ್ವರೋ ನಿತ್ಯಮೃಷಿಭಿಃ ಸಮುಪಾಸ್ಯತೇ । ಅಧಿಕಸ್ತೇನ ರೂಪೇಣ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷಾದ್ವಿರೋಚತೇ ।। ೭.೩೭.
ಯಾವಂತೆ ದೇವತೆಗಳ ರಾಜನು ಸದಾ ಋಷಿಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೋ, ಆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ರಾಮನು ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷಿಯಾದ ಇಂದ್ರನಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ತೇಷಾಂ ಸಮುಪವಿಷ್ಟಾನಾಂ ತಾಸ್ತಾಃ ಸುಮಧುರಾಃ ಕಥಾಃ । ಕಥ್ಯನ್ತೇ ಧರ್ಮಸಂಯುಕ್ತಾಃ ಪುರಾಣಜ್ಞೈರ್ಮಹಾತ್ಮಭಿಃ ।। ೭.೩೭.
ಅವರು ಹೀಗೆ ಕೂತು, ಧರ್ಮಪೂರ್ಣವಾದ ಸುಮಧುರವಾದ ಕಥೆಗಳು, ಪುರಾತನ ಜ್ಞಾನವಿರುವ ಮಹಾತ್ಮರಿಂದ ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದವು.