ಸಭಾಜ್ಯಮಾನೋ ಭೂತೈಸ್ತು ಖೈಚರೈಃ ಖೈಚರೋತ್ತಮಃ । ಪಶ್ಚಿಮಂ ಸಾಗರಂ ವಾಲೀ ಹ್ಯಾಜಗಾಮ ಸರಾವಣಃ ।। ೭.೩೪.
ಆಕಾಶದ ಜೀವಿಗಳು ಗೌರವಿಸಿದಾಗ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ವಾಲಿ ರಾವಣನನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಪಶ್ಚಿಮ ಸಾಗರವನ್ನು ತಲುಪಿದನು.
ತಸ್ಮಿನ್ಸನ್ಧ್ಯಾಮುಪಾಸಿತ್ವಾ ಸ್ನಾತ್ವಾ ಜಪ್ತ್ವಾ ಚ ವಾನರಃ । ಉತ್ತರಂ ಸಾಗರಂ ಪ್ರಾಯಾದ್ವಹಮಾನೋ ದಶಾನನಮ್ ।। ೭.೩೪.
ಅಲ್ಲಿ ವಾನರನು ಸಾಯಂಕಾಲ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಜಪಮಾಡಿ, ರಾವಣನನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಉತ್ತರ ಸಾಗರದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು.
ಬಹುಯೋಜನಸಾಹಸ್ರಂ ವಹಮಾನೋ ಮಹಾಹರಿಃ । ವಾಯುವಚ್ಚ ಮನೋವಚ್ಚ ಜಗಾಮ ಸಹ ಶತ್ರುಣಾ ।। ೭.೩೪.
ಬಹುಸಾವಿರ ಯೋಜನ ದೂರ ಶತ್ರುವನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು, ಮಹಾ ವಾನರನು ಗಾಳಿಯಂತೆ, ಮನಸ್ಸಿನಂತೆ ವೇಗವಾಗಿ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡಿದನು.
ಉತ್ತರೇ ಸಾಗರೇ ಸನ್ಧ್ಯಾಮುಪಾಸಿತ್ವಾ ದಶಾನನಮ್ । ವಹಮಾನೋ ಽಗಮದ್ವಾಲೀ ಪೂರ್ವಂ ವೈ ಸ ಮಹೋದಧಿಮ್ ।। ೭.೩೪.
ಉತ್ತರ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಸಾಯಂಕಾಲ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, ವಾಲಿ ರಾವಣನನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಪೂರ್ವದ ಮಹಾ ಸಾಗರದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು.
ತತ್ರಾಪಿ ಸನ್ಧ್ಯಾಮನ್ವಾಸ್ಯ ವಾಸವಿಃ ಸಹರೀಶ್ವರಃ । ಕಿಷ್ಕಿನ್ಧಾಮಭಿತೋ ಗೃಹ್ಯ ರಾವಣಂ ಪುನರಾಗಮತ್ ।। ೭.೩೪.
ಅಲ್ಲಿಯೂ ಸಾಯಂಕಾಲ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ವಾನರರ ರಾಜನು ದೇವೇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ರಾವಣನನ್ನು ಕಿಷ್ಕಿಂಧೆಯ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ತಂದನು.
ಚತುರ್ಷ್ವಪಿ ಸಮುದ್ರೇಷು ಸನ್ಧ್ಯಾಮನ್ವಾಸ್ಯ ವಾನರಃ । ರಾವಣೋದ್ವಹನಶ್ರಾನ್ತಃ ಕಿಷ್ಕಿನ್ಧೋಪವನೇ ಽಪತತ್ ।। ೭.೩೪.
ನಾಲ್ಕು ಸಾಗರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಾಯಂಕಾಲ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, ರಾವಣನನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ದಣಿದ ವಾನರನು ಕಿಷ್ಕಿಂಧೆಯ ಹತ್ತಿರದ ವನದಲ್ಲಿ ಇಳಿದನು.
ರಾವಣಂ ತು ಮುಮೋಚಾಥ ಸ್ವಕಕ್ಷಾತ್ಕಪಿಸತ್ತಮಃ । ಕುತಸ್ತ್ವಮಿತಿ ಚೋವಾಚ ಪ್ರಹಸನ್ರಾವಣಂ ಮುಹುಃ ।। ೭.೩೪.
ಮೇಲೆಲ್ಲಾ ವಾನರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದನು ತನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ರಾವಣನನ್ನು ಬಿಡಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನಗುತ್ತಾ, 'ನೀನು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದೆ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.
ವಿಸ್ಮಯಂ ತು ಮಹದ್ಗತ್ವಾ ಶ್ರಮಲೋಲನಿರೀಕ್ಷಣಃ । ರಾಕ್ಷಸೇನ್ದ್ರೋ ಹರೀನ್ದ್ರಂ ತಮಿದಂ ವಚನಮಬ್ರವೀತ್ ।। ೭.೩೪.
ಮಹಾ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ, ದಣಿವಿನಿಂದ ಕಣ್ಣುಗಳು ಅಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದ ರಾಕ್ಷಸರ ರಾಜನು ಆ ವಾನರರಾಜನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು:
ವಾನರೇನ್ದ್ರ ಮಹೇನ್ದ್ರಾಭ ರಾಕ್ಷಸೇನ್ದ್ರೋ ಽಸ್ಮಿ ರಾವಣಃ । ಯುದ್ಧೇಪ್ಸುರಿಹ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತಃ ಸ ಚಾದ್ಯಾಸಾದಿತಸ್ತ್ವಯಾ ।। ೭.೩೪.
ವಾನರರಾಜನೇ, ಇಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವನೇ, ನಾನು ರಾಕ್ಷಸರ ರಾಜ ರಾವಣನು. ಯುದ್ಧಕ್ಕಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೆ, ಇಂದು ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡೆ.
ಅಹೋ ಬಲಮಹೋ ವೀರ್ಯಮಹೋ ಗಾಮ್ಭೀರ್ಯಮೇವ ಚ । ಯೇನಾಹಂ ಪಶುವದ್ಗೃಹ್ಯ ಭ್ರಾಮಿತಶ್ಚತುರೋ ಽರ್ಣವಾನ್ ।। ೭.೩೪.
ಅಯ್ಯೋ, ಎಂತಹ ಶಕ್ತಿ, ಎಂತಹ ಶೌರ್ಯ, ಎಂತಹ ಗಂಭೀರತೆ! ನಾನು ಪ್ರಾಣಿಯಂತೆ ಹಿಡಿದು, ನಾಲ್ಕು ಸಾಗರಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸುತ್ತಾಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟೆ.
ಏವಮಶ್ರಾನ್ತವದ್ವೀರ ಶೀಘ್ರಮೇವ ಮಹಾರ್ಣವಾನ್ । ಮಾಂ ಚೈವೋದ್ವಹಮಾನಸ್ತು ಕೋ ಽನ್ಯೋ ವೀರಃ ಕ್ರಮಿಷ್ಯತಿ ।। ೭.೩೪.
ಏನು ವೀರ, ನೀನು ಮಾಡಿದಂತೆ, ಇಷ್ಟು ವೇಗವಾಗಿ, ನಾನ್ನನ್ನು ಹೊತ್ತು ಸಾಗರಗಳನ್ನು ದಾಟಬಲ್ಲ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ವೀರನು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.
ತ್ರಯಾಣಾಮೇವ ಭೂತಾನಾಂ ಗತಿರೇಷಾ ಪ್ಲವಙ್ಗಮ । ಮನೋನಿಲಸುಪರ್ಣಾನಾಂ ತವ ಚಾತ್ರ ನ ಸಂಶಯಃ ।। ೭.೩೪.
ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ವಾನರನೇ, ಈ ವೇಗವು ಮೂರು ಜನರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಇದೆ—ಮನಸ್ಸಿಗೆ, ಗಾಳಿಗೆ, ಗರುಡನಿಗೆ—ಮತ್ತು ನಿನಗೆ ಕೂಡ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ.
ಸೋ ಽಹಂ ದೃಷ್ಟಬಲಸ್ತುಭ್ಯಮಿಚ್ಛಾಮಿ ಹರಿಪುಙ್ಗವ । ತ್ವಯಾ ಸಹ ಚಿರಂ ಸಖ್ಯಂ ಸುಸ್ನಿಗ್ಧಂ ಪಾವಕಾಗ್ರತಃ ।। ೭.೩೪.
ಈಗ ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಂಡು, ವಾನರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಾನು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ, ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ, ದೀರ್ಘ ಮತ್ತು ಹೃದಯಪೂರ್ವಕವಾದ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ.
ದಾರಾಃ ಪುತ್ರಾಃ ಪುರಂ ರಾಷ್ಟ್ರಂ ಭೋಗಾಚ್ಛಾದನಭೋಜನಮ್ । ಸರ್ವಮೇವಾವಿಭಕ್ತಂ ನೌ ಭವಿಷ್ಯತಿ ಹರೀಶ್ವರ ।। ೭.೩೪.
ಭಾರ್ಯೆಗಳು, ಮಕ್ಕಳು, ನಗರ, ರಾಜ್ಯ, ಭೋಗಗಳು, ವಸ್ತ್ರ, ಆಹಾರ—ಎಲ್ಲವೂ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೂ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳದೆ ಒಂದೇ ಆಗಲಿ, ವಾನರರ ರಾಜನೇ.
ತತಃ ಪ್ರಜ್ವಾಲಯಿತ್ವಾಗ್ನಿಂ ತಾವುಭೌ ಹರೀರಾಕ್ಷಸೌ । ಭ್ರಾತೃತ್ವಮುಪಸಮ್ಪನ್ನೌ ಪರಿಷ್ವಜ್ಯ ಪರಸ್ಪರಮ್ ।। ೭.೩೪.
ಆಗ ಆ ಇಬ್ಬರು—ಅಂದರೆ ಹನುಮಂತ ಮತ್ತು ರಾವಣ—ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಬೆಳಗಿಸಿ, ಪರಸ್ಪರ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ನಡುವೆ ಸಹೋದರತ್ವವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿಕೊಂಡರು.
ಅನ್ಯೋನ್ಯಂ ಲಮ್ಬಿತಕರೌ ತತಸ್ತೌ ಹರಿರಾಕ್ಷಸೌ । ಕಿಷ್ಕಿನ್ಧಾಂ ವಿಶತುರ್ಹೃಷ್ಟೌ ಸಿಂಹೌ ಗಿರಿಗುಹಾಮಿವ ।। ೭.೩೪.
ಆ ಇಬ್ಬರು ಕೈಕೈ ಜೋಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಗಿರಿಗುಹೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಸಿಂಹಗಳಂತೆ ಕಿಷ್ಕಿಂಧೆಗೆ ಹೋದರು.
ಸ ತತ್ರ ಮಾಸಮುಷಿತಃ ಸುಗ್ರೀವ ಇವ ರಾವಣಃ । ಅಮಾತ್ಯೈರಾಗತೈರ್ನೀತಸ್ತ್ರೈಲೋಕ್ಯೋತ್ಸಾದನಾರ್ಥಿಭಿಃ ।। ೭.೩೪.
ಅಲ್ಲೇ ರಾವಣನು, ಸುಗ್ರೀವನು ಇದ್ದಂತೆ, ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಉಳಿದು, ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ಬಂದಿದ್ದ ತನ್ನ ಮಂತ್ರಿಗಳಿಂದ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು.
ಏವಮೇತತ್ಪುರಾವೃತ್ತಂ ವಾಲಿನಾ ರಾವಣಃ ಪ್ರಭೋ । ಧರ್ಷಿತಶ್ಚ ಕೃತಶ್ಚಾಪಿ ಭ್ರಾತಾ ಪಾವಕಸನ್ನಿಧೌ ।। ೭.೩೪.
ಪ್ರಭು, ಹೀಗೆ ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವಾಲಿಯಿಂದ ರಾವಣನು ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಅಗ್ನಿಯ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಅವನ ಸಹೋದರನೂ ಆಗಿದ್ದನು.
ಬಲಮಪ್ರತಿಮಂ ರಾಮ ವಾಲಿನೋ ಽಭವದುತ್ತಮಮ್ । ಸೋ ಽಪಿ ತ್ವಯಾ ವಿನಿರ್ದಗ್ಧಃ ಶಲಭೋ ವಹ್ನಿನಾ ಯಥಾ ।। ೭.೩೪.
ರಾಮ, ವಾಲಿಗೆ ಅಪಾರವಾದ, ತಕ್ಕಮಟ್ಟಿನ ಶಕ್ತಿ ಇತ್ತು. ಆದರೆ ಅವನೂ ಕೂಡ ನಿನಗೆ ಬಲಿಯಾಗಿದ್ದನು, ಬೆಂಕಿಗೆ ಚಿತ್ತಪಟಂಗ ಹೋದಂತೆ.
ಅಪೃಚ್ಛತ ತದಾ ರಾಮೋ ದಕ್ಷಿಣಾಶಾಶ್ರಮಂ ಮುನಿಮ್ । ಪ್ರಾಞ್ಜಲಿರ್ವಿನಯೋಪೇತ ಇದಮಾಹ ವಚೋ ಽರ್ಥವತ್ ।। ೭.೩೫.
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಾಮನು ಕೈಕೈ ಜೋಡಿಸಿ, ಗೌರವದಿಂದ ದಕ್ಷಿಣದ ಆಶ್ರಮದ ಮುನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು: ಈ ರೀತಿ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾದ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
ಅತುಲಂ ಬಲಮೇತದ್ವೈ ವಾಲಿನೋ ರಾವಣಸ್ಯ ಚ । ನ ತ್ವೇತಾಭ್ಯಾಂ ಹನುಮತಾ ಸಮಂ ತ್ವಿತಿ ಮತಿರ್ಮಮ ।। ೭.೩೫.
ವಾಲಿಯೂ ರಾವಣನಿಗೂ ಇರುವ ಶಕ್ತಿ ಅಪಾರವಾದುದು. ಆದರೆ ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ, ಹನುಮಂತನಿಗೆ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಸಮಾನರಲ್ಲ.
ಶೌರ್ಯಂ ದಾಕ್ಷ್ಯಂ ಬಲಂ ಧೈರ್ಯಂ ಪ್ರಾಜ್ಞತಾ ನಯಸಾಧನಮ್ । ವಿಕ್ರಮಶ್ಚ ಪ್ರಭಾವಶ್ಚ ಹನೂಮತಿ ಕೃತಾಲಯಾಃ ।। ೭.೩೫.
ಧೈರ್ಯ, ಕೌಶಲ್ಯ, ಶಕ್ತಿ, ಸ್ಥೈರ್ಯ, ಜ್ಞಾನ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ಪರಾಕ್ರಮ, ಪ್ರಭಾವ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಹನುಮಂತನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿವೆ.
ದೃಷ್ಟ್ವೈವ ಸಾಗರಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ಸೀದನ್ತೀಂ ಕಪಿವಾಹಿನೀಮ್ । ಸಮಾಶ್ವಾಸ್ಯ ಮಹಾಬಾಹುರ್ಯೋಜನಾನಾಂ ಶತಂ ಪ್ಲುತಃ ।। ೭.೩೫.
ಸಾಗರವನ್ನು ನೋಡಿ, ಕಪಿಸೇನೆಯವರು ನಿರಾಶರಾದಾಗ, ಆ ಬಲಿಷ್ಠ ಭುಜಿಯವನು ಅವರನ್ನು ಧೈರ್ಯವನ್ನಿಟ್ಟು, ನೂರು ಯೋಜನ ಹಾರಿ ಹೋದನು.
ಧರ್ಷಯಿತ್ವಾ ಪುರೀಂ ಲಙ್ಕಾಂ ರಾವಣಾನ್ತಃಪುರಂ ತದಾ । ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಮ್ಭಾಷಿತಾ ಚಾಪಿ ಸೀತಾ ಹ್ಯಾಶ್ವಾಸಿತಾ ತಥಾ ।। ೭.೩೫.
ಅವನು ಲಂಕಾಪುರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ರಾವಣನ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲೂ ಹೋಗಿ, ಸೀತೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಾತಾಡಿ, ಅವಳಿಗೆ ಧೈರ್ಯವನ್ನೂ ನೀಡಿದನು.
ಸೇನಾಗ್ರಗಾ ಮನ್ತ್ರಿಸುತಾಃ ಕಿಙ್ಕರಾ ರಾವಣಾತ್ಮಜಃ । ಏತೇ ಹನುಮತಾ ತತ್ರ ಹ್ಯೇಕೇನ ವಿತಿಪಾತಿತಾಃ ।। ೭.೩೫.
ಸೇನೆಯ ನಾಯಕರು, ಮಂತ್ರಿಗಳ ಪುತ್ರರು, ಕಿಂಕರರು, ರಾವಣನ ಮಗ—ಇವರೆಲ್ಲರನ್ನು ಹನುಮಂತನು ಒಬ್ಬನೇ ಅಲ್ಲಿ ಸೋಲಿಸಿದನು.
ಭೂಯೋ ಬನ್ಧಾದ್ವಿಮುಕ್ತೇನ ಭಾಷಯಿತ್ವಾ ದಶಾನನಮ್ । ಲಙ್ಕಾ ಭಸ್ಮೀಕೃತಾ ಯೇನ ಪಾವಕೇನೇವ ಮೇದಿನೀ ।। ೭.೩೫.
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಹತ್ತು ತಲೆಗಳ ರಾವಣನಿಗೆ ಮಾತಾಡಿ, ಲಂಕೆಯನ್ನು ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಭಸ್ಮಮಾಡಿದನು.
ನ ಕಾಲಸ್ಯ ನ ಶಕ್ರಸ್ಯ ನ ವಿಷ್ಣೋರ್ವಿತ್ತಪಸ್ಯ ಚ । ಕರ್ಮಾಣಿ ತಾನಿ ಶ್ರೂಯನ್ತೇ ಯಾನಿ ಯುದ್ಧೇ ಹನೂಮತಃ ।। ೭.೩೫.
ಕಾಲ, ಇಂದ್ರ, ವಿಷ್ಣು, ಕುಬೇರ—ಇವರಲ್ಲೊಬ್ಬರೂ ಹನುಮಂತನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದಂತಹ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೆಂದು ಕೇಳಿಲ್ಲ.
ಏತಸ್ಯ ಬಾಹುವೀರ್ಯೇಣ ಲಙ್ಕಾ ಸೀತಾ ಚ ಲಕ್ಷ್ಮಣಃ । ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಮಯಾ ಜಯಶ್ಚೈವ ರಾಜ್ಯಂ ಮಿತ್ರಾಣಿ ಬಾನ್ಧವಾಃ ।। ೭.೩೫.
ಹನುಮಂತನ ಬಲಿಷ್ಠ ಭುಜಗಳ ಮೂಲಕವೇ ನಾನು ಲಂಕೆಯನ್ನು, ಸೀತೆಯನ್ನು, ಲಕ್ಷ್ಮಣನನ್ನು, ಜಯವನ್ನು, ರಾಜ್ಯವನ್ನು, ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನೂ ಬಂಧುಗಳನ್ನೂ ಪಡೆದೆನು.
ಹನೂಮಾನ್ಯದಿ ಮೇ ನಃ ಸ್ಯಾದ್ವಾನರಾಧಿಪತೇಃ ಸಖಾ । ಪ್ರವೃತ್ತಿಮಪಿ ಕೋ ವೇತ್ತುಂ ಜಾನಕ್ಯಾಃ ಶಕ್ತಿಮಾನ್ಭವೇತ್ ।। ೭.೩೫.
ವಾನರಾಧಿಪತಿಯ ಸ್ನೇಹಿತನಾದ ಹನುಮಂತ ನಮ್ಮೊಡನೆ ಇರದೆ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ, ಜಾನಕಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಯಾರಿಗೂ ಯಾವ ಸುದ್ದಿ ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತೋ?
ಕಿಮರ್ಥಂ ವಾಲ್ಯನೇನೈವ ಸುಗ್ರೀವಪ್ರಿಯಕಾಮ್ಯಯಾ । ತದಾ ವೈರೇ ಸಮುತ್ಪನ್ನೇ ನ ದಗ್ಧೋ ವೀರುಧೋ ಯಥಾ ।। ೭.೩೫.
ಅವನು ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೂ, ಸುಗ್ರೀವನಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾಗಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದಲೂ, ಆಗ ಶತ್ರುತ್ವ ಉಂಟಾದಾಗ, ಮೊಳಕು ಹಾಳಾಗುವಂತೆ, ನಾಶವಾಗಲಿಲ್ಲ ಏಕೆ?