ಸೋ ಽಹಂ ತಾಸಾಂ ವಿಶೇಷಾರ್ಥಂ ಸ್ತ್ರಿಯಮೇಕಾಂ ವಿನಿರ್ಮಮೇ । ಯದ್ಯತ್ಪ್ರಜಾನಾಂ ಪ್ರತ್ಯಙ್ಗಂ ವಿಶಿಷ್ಟಂ ತತ್ತದುದ್ಧೃತಮ್ ।। ೭.೩೦.
ನಂತರ, ಆ ಪ್ರಜೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಭೇದ ಉಂಟುಮಾಡಲು, ನಾನು ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸನ್ನು ರಚಿಸಿದೆನು. ಪ್ರತಿ ಪ್ರಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ಅಂಗವು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಿತ್ತೋ, ಅದನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಂಡೆನು.
ತತೋ ಮಯಾ ರೂಪಗುಣೈರಹಲ್ಯಾ ಸ್ತ್ರೀ ವಿನಿರ್ಮಿತಾ । ಹಲಂ ನಾಮೇಹ ವೈರೂಪಂ ಹಲ್ಯಂ ತತ್ಪ್ರಭವಂ ಭವೇತ್ ।। ೭.೩೦.
ಹೀಗೆ ರೂಪ ಮತ್ತು ಗುಣಗಳಿಂದ ನಾನು ಅಹಲ್ಯೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆನು. ಇಲ್ಲಿ 'ಹಲ' ಎಂದರೆ ದೋಷ, 'ಹಲ್ಯ' ಎಂದರೆ ಆ ದೋಷದ ಮೂಲ.
ಯಸ್ಮಾನ್ನ ವಿದ್ಯತೇ ಹಲ್ಯಂ ತೇನಾಹಲ್ಯೇತಿ ವಿಶ್ರುತಾ । ಅಹಲ್ಯೇತಿ ಮಯಾ ಶಕ್ರ ತಸ್ಯಾ ನಾಮ ಪ್ರವರ್ತಿತಮ್ ।। ೭.೩೦.
ಅವಳಲ್ಲಿ ಯಾವ ದೋಷವೂ ಇರಲಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಅವಳು 'ಅಹಲ್ಯೆ' ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದಳು. ಶಕ್ರನೇ, ನಾನು ಅವಳಿಗೆ ಆ ಹೆಸರನ್ನು ಇಟ್ಟೆನು.
ನಿರ್ಮಿತಾಯಾಂ ಚ ದೇವೇನ್ದ್ರ ತಸ್ಯಾಂ ನಾರ್ಯಾಂ ಸುರರ್ಷಭ । ಭವಿಷ್ಯತೀತಿ ಕಸ್ಯೈಷಾ ಮಮ ಚಿನ್ತಾ ತತೋ ಽಭವತ್ ।। ೭.೩೦.
ಆ ಹೆಂಗಸು ಸೃಷ್ಟಿಯಾದಾಗ, ದೇವೇಂದ್ರನೇ, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, 'ಈಕೆ ಯಾರಿಗೆ ಆಗುತ್ತಾಳೆ?' ಎಂದು ನಾನು ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಿದೆನು.
ತ್ವಂ ತು ಶಕ್ರ ತದಾ ನಾರೀಂ ಜಾನೀಷೇ ಮನಸಾ ಪ್ರಭೋ । ಸ್ಥಾನಾಧಿಕತಯಾ ಪತ್ನೀ ಮಮೈಷೇತಿ ಪುರನ್ದರ ।। ೭.೩೦.
ಆದರೆ ಶಕ್ರನೇ, ನೀನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆ ಹೆಂಗಸನ್ನು ನಿನ್ನದೆಂದು ಭಾವಿಸಿದೆ. ಆದರೆ ಸ್ಥಾನಾಧಿಕಾರದಿಂದ ಅವಳು ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಳು, ಪುರಂದರನೇ.
ಸಾ ಮಯಾ ನ್ಯಾಸಭೂತಾ ತು ಗೌತಮಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ । ನ್ಯಸ್ತಾ ಬಹೂನಿ ವರ್ಷಾಣಿ ತೇನ ನಿರ್ಯಾತಿತಾ ಚ ಹ ।। ೭.೩೦.
ನಾನು ಆ ಅಹಲ್ಯೆಯನ್ನು ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಗೌತಮನಿಗೆ ಕಾಯುವಂತೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದ್ದೆನು. ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳು ಅವಳು ಅವನ ಬಳಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡಳು.
ತತಸ್ತಸ್ಯ ಪರಿಜ್ಞಾಯ ಮಹಾಸ್ಥೈರ್ಯಂ ಮಹಾಮುನೇಃ । ಜ್ಞಾತ್ವಾ ತಪಸಿ ಸಿದ್ಧಿಂ ಚ ಪತ್ನ್ಯರ್ಥಂ ಸ್ಪರ್ಶಿತಾ ತದಾ ।। ೭.೩೦.
ನಂತರ, ಆ ಮಹರ್ಷಿಯ ಸ್ಥೈರ್ಯವನ್ನೂ, ಅವನು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದುದನ್ನೂ ತಿಳಿದು, ನೀನು ಅವನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದೆ.
ಸಙ್ಕ್ರುದ್ಧಸ್ತ್ವಂ ಹಿ ಧರ್ಮಾತ್ಮನ್ ಗತ್ವಾ ತಸ್ಯಾಶ್ರಮಂ ಮುನೇಃ । ದೃಷ್ಟವಾಂಶ್ಚ ತದಾ ತಾಂ ಸ್ತ್ರೀಂ ದೀಪ್ತಾಮಗ್ನಿಶಿಖಾಮಿವ ।। ೭.೩೦.
ನೀನು ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದರೂ ಕೋಪಗೊಂಡು ಆ ಮಹರ್ಷಿಯ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಆ ಹೆಂಗಸನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವ ಅಗ್ನಿಶಿಖೆಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದೆ.
ಸಾ ತ್ವಯಾ ಧರ್ಷಿತಾ ಶಕ್ರ ಕಾಮಾರ್ತೇನ ಸಮನ್ಯುನಾ । ದೃಷ್ಟಸ್ತ್ವಂ ಚ ತದಾ ತೇನ ಹ್ಯಾಶ್ರಮೇ ಪರಮರ್ಷಿಣಾ ।। ೭.೩೦.
ಶಕ್ರನೇ, ಕಾಮ ಮತ್ತು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ನೀನು ಆ ಹೆಂಗಸನ್ನು ಬಲಾತ್ಕರಿಸಿದೆ. ಆಗಲೇ ಆ ಮಹರ್ಷಿಯು ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ತತಃ ಕ್ರುದ್ಧೇನ ತೇನಾ ಽಸಿ ಶಪ್ತಃ ಪರಮತೇಜಸಾ । ಗತೋ ಽಸಿ ಯೇನ ದೇವೇನ್ದ್ರ ದಶಾಭಾಗವಿಪರ್ಯಯಮ್ ।। ೭.೩೦.
ಆಗ ಆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯು ಕೋಪದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಶಪಿಸಿದನು. ಅದರಿಂದ ದೇವೇಂದ್ರನೇ, ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯ ಹತ್ತನೇ ಭಾಗ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಾಗಿದೆ.
ಯಸ್ಮಾನ್ಮೇ ಧರ್ಷಿತಾ ಪತ್ನೀ ತ್ವಯಾ ವಾಸವ ನಿರ್ಭಯಮ್ । ತಸ್ಮಾತ್ತ್ವಂ ಸಮರೇ ರಾಜಞ್ಛತ್ರುಹಸ್ತಂ ಗಮಿಷ್ಯಸಿ ।। ೭.೩೦.
ವಾಸವನೇ, ನೀನು ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ಅವಮಾನಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ರಾಜನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನೀನು ಶತ್ರುವಿನ ಕೈಗೆ ಬೀಳುವೆ.
ಅಯಂ ತು ಭಾವೋ ದುರ್ಬುದ್ಧೇ ಯಸ್ತ್ವಯೇಹ ಪ್ರವರ್ತಿತಃ । ಮಾನುಷೇಷ್ವಪಿ ಲೋಕೇಷು ಭವಿಷ್ಯತಿ ನ ಸಂಶಯಃ ।। ೭.೩೦.
ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯೇ, ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಈ ವರ್ತನೆ ಮಾನವರಲ್ಲಿಯೂ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
ತತ್ರಾರ್ಧಂ ತಸ್ಯ ಯಃ ಕರ್ತಾ ತ್ವಯ್ಯರ್ಧಂ ನಿಪತಿಷ್ಯತಿ । ನ ಚ ತೇ ಸ್ಥಾವರಂ ಸ್ಥಾನಂ ಭವಿಷ್ಯತಿ ನ ಸಂಶಯಃ ।। ೭.೩೦.
ಯಾರು ಆ ಪಾಪದ ಅರ್ಧಕ್ಕೆ ಕಾರಣರಾಗುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೂ ಅರ್ಧ ಪಾಪವು ಬೀಳುತ್ತದೆ. ನಿನಗೆ ಯಾವ ಸ್ಥಿರವಾದ ಸ್ಥಾನವೂ ಇರದು ಎಂಬುದು ನಿಶ್ಚಿತ.
ಯಶ್ಚ ಯಶ್ಚ ಸುರೇನ್ದ್ರಃ ಸ್ಯಾದ್ಧ್ರುವಃ ಸ ನ ಭವಿಷ್ಯತಿ । ಏಷ ಶಾಪೋ ಮಯಾ ಮುಕ್ತ ಇತ್ಯಸೌ ತ್ವಾಂ ತದಾ ಽಬ್ರವೀತ್ ।। ೭.೩೦.
ಯಾರು ಯಾರು ದೇವತೆಗಳಾಧಿಪತಿಯಾಗಿರುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಯಾವಾಗಲೂ ಸ್ಥಿರರಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಶಾಪವನ್ನು ನಾನು ನೀಡಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಅವನು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ತಾಂ ತು ಭಾರ್ಯಾಂ ಸ ನಿರ್ಭರ್ತ್ಸ್ಯ ಸೋ ಽಬ್ರವೀತ್ಸುಮಹಾತಪಾಃ । ದುರ್ವಿನೀತೇ ವಿನಿಧ್ವಂಸ ಮಮಾಶ್ರಮಸಮೀಪತಃ ।। ೭.೩೦.
ನಂತರ, ಆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯು ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಗದರಿಸಿ ಹೇಳಿದನು: 'ದುರ್ವಿನೀತಳೇ, ನನ್ನ ಆಶ್ರಮದ ಬಳಿಯಿಂದ ನೀನು ತೊಲಗಿ.'
ರೂಪಯೌವನಸಮ್ಪನ್ನಾ ಯಸ್ಮಾತ್ತ್ವಮನವಸ್ಥಿತಾ । ತಸ್ಮಾದ್ರೂಪವತೀ ಲೋಕೇ ನ ತ್ವಮೇಕಾ ಭವಿಷ್ಯತಿ ।। ೭.೩೦.
ರೂಪ ಮತ್ತು ಯೌವನದಿಂದ ಸಮೃದ್ಧಳಾಗಿದ್ದರೂ ನೀನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಲಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನೀನು ಒಬ್ಬಳೇ ಸುಂದರಳಾಗಿ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
ರೂಪಂ ಚ ತೇ ಪ್ರಜಾಃ ಸರ್ವಾ ಗಮಿಷ್ಯನ್ತಿ ನ ಸಂಶಯಃ । ಯತ್ತದೇಕಂ ಸಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ವಿಭ್ರಮೋ ಽಯಮುಪಸ್ಥಿತಃ ।। ೭.೩೦.
ನಿನ್ನ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಮಾತ್ರ ನಂಬಿಕೊಂಡು ಜನರೆಲ್ಲರು ಗೊಂದಲಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಈಗಿನಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನ ಆಕರ್ಷಣೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದು ನಿಶ್ಚಿತ.
ತದಾಪ್ರಭೃತಿ ಭೂಯಿಷ್ಠಂ ಪ್ರಜಾ ರೂಪಸಮನ್ವಿತಾಃ । ಸಾ ತಂ ಪ್ರಸಾದಯಾಮಾಸ ಮಹರ್ಷಿಂ ಗೌತಮಂ ತದಾ ।। ೭.೩೦.
ಆ ಸಮಯದಿಂದ ಜನರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಸುಂದರರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಆಕೆ ಆಗ ಮಹರ್ಷಿ ಗೌತಮರನ್ನು ಮನವೊಲಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಳು.
ಅಜ್ಞಾನಾದ್ಧರ್ಷಿತಾ ವಿಪ್ರ ತ್ವದ್ರೂಪೇಣ ದಿವೌಕಸಾ । ನ ಕಾಮಕಾರಾದ್ವಿಪ್ರರ್ಷೇ ಪ್ರಸಾದಂ ಕರ್ತುಮರ್ಹಸಿ ।। ೭.೩೦.
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನಿನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ದೇವತೆ ಒಬ್ಬನು ನನ್ನನ್ನು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಅವಮಾನಿಸಿದನು. ಛಲದಿಂದಲ್ಲ, ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಕ್ಷಮಿಸು.
ಅಹಲ್ಯಯಾ ತ್ವೇವಮುಕ್ತಃ ಪ್ರತ್ಯುವಾಚ ಸ ಗೌತಮಃ । ಉತ್ಪತ್ಸ್ಯತಿ ಮಹಾತೇಜಾ ಇಕ್ಷ್ವಾಕೂಣಾಂ ಮಹಾರಥಃ ।। ೭.೩೦.
ಅಹಲ್ಯೆಯು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಗೌತಮನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ಇಕ್ಷ್ವಾಕು ವಂಶದಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿಯಾದ ಒಬ್ಬ ಯೋಧನು ಜನ್ಮ ತಾಳುತ್ತಾನೆ.'
ರಾಮೋ ನಾಮ ಶ್ರುತೋ ಲೋಕೇ ವನಂ ಚಾಪ್ಯುಪಯಾಸ್ಯತಿ । ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾರ್ಥೇ ಮಹಾಬಾಹುರ್ವಿಷ್ಣುರ್ಮಾನುಷವಿಗ್ರಹಃ । ತಂ ದ್ರಕ್ಷ್ಯಸಿ ಯದಾ ಭದ್ರೇ ತತಃ ಪೂತಾ ಭವಿಷ್ಯಸಿ ।। ೭.೩೦.
'ರಾಮನೆಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ, ಮಹಾ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗಾಗಿ ಮಾನವನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವಾಗಿರುವವನು ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾನೆ. ಅವನನ್ನು ನೀನು ನೋಡಿದಾಗ, ಶುಭೆಯೆ, ನೀನು ಪವಿತ್ರಳಾಗುವೆ.'
ಸ ಹಿ ಪಾವಯಿತುಂ ಶಕ್ತಸ್ತ್ವಯಾ ಯದ್ದುಷ್ಕೃತಂ ಕೃತಮ್ । ತಸ್ಯಾತಿಥ್ಯಂ ಚ ಕೃತ್ವಾ ವೈ ಮತ್ಸಮೀಪಂ ಗಮಿಷ್ಯಸಿ ।। ೭.೩೦.
'ನೀನು ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಲು ಅವನು ಮಾತ್ರ ಶಕ್ತನು. ಅವನನ್ನು ಆತಿಥ್ಯದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ನೀನು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರುವೆ.'
ವತ್ಸ್ಯಸಿ ತ್ವಂ ಮಯಾ ಸಾರ್ಧಂ ತದಾ ಹಿ ವರವರ್ಣಿನಿ । ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಸ ವಿಪ್ರರ್ಷಿರಾಜಗಾಮ ಸ್ವಮಾಶ್ರಮಮ್ ।। ೭.೩೦.
'ಆಗ ನೀನು ನನ್ನೊಡನೆ ವಾಸಮಾಡುವೆ, ಸುಂದರವರ್ಣೆಯವಳೇ.' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಆ ಮಹರ್ಷಿ ತನ್ನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.
ತಪಶ್ಚಾಚಾರ ಸುಮಹತ್ಸಾ ಪತ್ನೀ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನಃ । ಶಾಪೋತ್ಸರ್ಗಾದ್ಧಿ ತಸ್ಯೇದಂ ಮುನೇಃ ಸರ್ವಮುಪಸ್ಥಿತಮ್ ।। ೭.೩೦.
ಆ ಮಹರ್ಷಿಯ ಪತ್ನಿ ಮಹಾತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಶಿಷ್ಟಾಚಾರದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದಳು, ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಬೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆದರೆ ಆ ಶಾಪದ ಪರಿಣಾಮದಿಂದ ಈ ಎಲ್ಲ ದುಃಖಗಳು ಮಹರ್ಷಿಗೆ ಸಂಭವಿಸಿತು.
ತತ್ಸ್ಮರ ತ್ವಂ ಮಹಾಬಾಹೋ ದುಷ್ಕೃತಂ ಯತ್ತ್ವಯಾ ಕೃತಮ್ । ತೇನ ತ್ವಂ ಗ್ರಹಣಂ ಶತ್ರೋರ್ಯಾತೋ ನಾನ್ಯೇನ ವಾಸವ ।। ೭.೩೦.
ಮಹಾಬಾಹುವಾದ ನೀನು ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪನ್ನು ನೆನಪುಮಾಡು. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ, ವಾಸವನೇ, ನೀನು ಶತ್ರುವಿನ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದೀಯೆ, ಬೇರೆ ಕಾರಣವಿಲ್ಲ.
ಶೀಘ್ರಂ ವೈ ಯಜ ಯಜ್ಞಂ ತ್ವಂ ವೈಷ್ಣವಂ ಸುಸಮಾಹಿತಃ । ಪಾವಿತಸ್ತೇನ ಯಜ್ಞೇನ ಯಾಸ್ಯಸೇ ತ್ರಿದಿವಂ ತತಃ ।। ೭.೩೦.
ನೀನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಮನಸ್ಸು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸು. ಆ ಯಜ್ಞದಿಂದ ಪವಿತ್ರನಾಗಿ, ನಂತರ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುವೆ.
ಪುತ್ರಶ್ಚ ತವ ದೇವೇನ್ದ್ರ ನ ವಿನಷ್ಟೋ ಮಹಾರಣೇ । ನೀತಃ ಸನ್ನಿಹಿತಶ್ಚೈವ ಆರ್ಯಕೇಣ ಮಹೋದಧೌ ।। ೭.೩೦.
ಇಂದ್ರನೇ, ಮಹಾ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಮಗನು ನಾಶವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಅವನನ್ನು ಮಹಾಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಇರಿಸಿದ್ದಾನೆ.
ಏತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಮಹೇನ್ದ್ರಸ್ತು ಯಜ್ಞಮಿಷ್ಟ್ವಾ ಚ ವೈಷ್ಣವಮ್ । ಪುನಸ್ತ್ರಿದಿವಮಾಕ್ರಾಮದನ್ವಶಾಸಚ್ಚ ದೇವರಾಟ್ ।। ೭.೩೦.
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮಹೇಂದ್ರನು ವಿಷ್ಣುಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳ ರಾಜನಾಗಿ ಆಳಿದನು.
ಏತದಿನ್ದ್ರಜಿತೋ ನಾಮ ಬಲಂ ಯತ್ಕೀರ್ತಿತಂ ಮಯಾ । ನಿರ್ಜಿತಸ್ತೇನ ದೇವೇನ್ದ್ರಃ ಪ್ರಾಣಿನೋ ಽನ್ಯೇ ತು ಕಿಂ ಪುನಃ ।। ೭.೩೦.
ನಾನು ವಿವರಿಸಿದ ಈ ಇಂದ್ರಜಿತನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ ದೇವೇಂದ್ರನೂ ಸೋತನು. ಇತರ ಜೀವಿಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಹೇಳಬೇಕಾದೇನು?
ಆಶ್ಚರ್ಯಮಿತಿ ರಾಮಶ್ಚ ಲಕ್ಷ್ಮಣಶ್ಚಾಬ್ರವೀತ್ತದಾ । ಅಗಸ್ತ್ಯವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಾನರಾ ರಾಕ್ಷಸಾಸ್ತದಾ ।। ೭.೩೦.
ಅಗಸ್ತ್ಯನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ರಾಮನೂ ಲಕ್ಷ್ಮಣನೂ, ಹಾಗೆಯೇ ವಾನರರು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರೂ, 'ಇದು ಎಷ್ಟು ಆಶ್ಚರ್ಯ!' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.