ಏಷ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ದಶಗ್ರೀವೋ ಮಮ ಭ್ರಾತಾ ಮಹಾಬಲಃ । ಸುರಲೋಕಜಯಾಕಾಙ್ಕ್ಷೀ ಸಾಹಾಯ್ಯೇ ತ್ವಾಂ ವೃಣೋತಿ ಚ ।। ೭.೨೫.
'ಈ ದಶಮುಖಿ, ನನ್ನ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಅಣ್ಣನು, ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ. ದೇವತೆಗಳ ಲೋಕವನ್ನು ಗೆಲ್ಲಬೇಕೆಂದು ಅವನು ನಿನ್ನ ಸಹಾಯವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ.'
ತದಸ್ಯ ತ್ವಂ ಸಹಾಯಾರ್ಥಂ ಸಬನ್ಧುರ್ಗಚ್ಛ ರಾಕ್ಷಸ । ಸ್ನಿಗ್ಧಸ್ಯ ಭಜಮಾನಸ್ಯ ಯುಕ್ತಮರ್ಥಾಯ ಕಲ್ಪಿತುಮ್ ।। ೭.೨೫.
'ಆದುದರಿಂದ ನೀನು ನಿನ್ನ ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವನಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಹೋಗು. ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಇರುವವನಿಗಾಗಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದು ಯೋಗ್ಯ.'
ತಸ್ಯಾಸ್ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ತಥೇತ್ಯಾಹ ಮಧುರ್ವಚಃ ।। ೭.೨೫.
ಅವಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಅವನು, 'ಹೌದು' ಎಂದು ಮೃದುವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
ದದರ್ಶ ರಾಕ್ಷಸಶ್ರೇಷ್ಠಂ ಯಥಾನ್ಯಾಯಮುಪೇತ್ಯ ಸಃ । ಪೂಜಯಮಾಸ ಧರ್ಮೇಣ ರಾವಣಂ ರಾಕ್ಷಸಾಧಿಪಮ್ ।। ೭.೨೫.
ಅವನು ರಾಕ್ಷಸರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ರಾವಣನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಯೋಗ್ಯವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಗೌರವದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು.
ಪ್ರಾಪ್ಯ ಪೂಜಾಂ ದಶಗ್ರೀವೋ ಮಧುವೇಶ್ಮಾನಿ ವೀರ್ಯವಾನ್ । ತತ್ರ ಚೈಕಾಂ ನಿಶಾಮುಷ್ಯ ಗಮನಾಯೋಪಚಕ್ರಮೇ ।। ೭.೨೫.
ಪೂಜೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ದಶಮುಖಿ, ಮಧುವಿನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಉಳಿದು, ನಂತರ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧತೆ ಆರಂಭಿಸಿದನು.
ತತಃ ಕೈಲಾಸಮಾಸಾದ್ಯ ಶೈಲಂ ವೈಶ್ರವಣಾಲಯಮ್ । ರಾಕ್ಷಸೇನ್ದ್ರೋ ಮಹೇನ್ದ್ರಾಭಃ ಸೇನಾಮುಪನಿವೇಶಯತ್ ।। ೭.೨೫.
ನಂತರ, ವೈಶ್ರವಣನ ನಿವಾಸವಾದ ಕೈಲಾಸ ಪರ್ವತವನ್ನು ತಲುಪಿ, ರಾಕ್ಷಸರ ರಾಜನು, ಇಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ, ತನ್ನ ಸೇನೆಯನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿದನು.
ಸ ತು ತತ್ರ ದಶಗ್ರೀವಃ ಸಹ ಸೈನ್ಯೇನ ವೀರ್ಯವಾನ್ । ಅಸ್ತಂ ಪ್ರಾಪ್ತೇ ದಿನಕರೇ ನಿವಾಸಂ ಸಮರೋಚಯತ್ ।। ೭.೨೬.
ಅಲ್ಲಿ, ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ದಶಮುಖಿಯು ತನ್ನ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ, ಸೂರ್ಯನು ಅಸ್ತಮಿಸಿದಾಗ ವಾಸಸ್ಥಾನವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡನು.
ಉದಿತೇ ವಿಮಲೇ ಚನ್ದ್ರೇ ತುಲ್ಯಪರ್ವತವರ್ಚಸಿ । ಪ್ರಸುಪ್ತಂ ಸುಮಹತ್ಸೈನ್ಯಂ ನಾನಾಪ್ರಹರಣಾಯುಧಮ್ ।। ೭.೨೬.
ಪರಿಶುದ್ಧವಾದ ಚಂದ್ರನು, ಪರ್ವತದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ ಉದಯವಾದಾಗ, ಅನೇಕ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾದ ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ರಾವಣಸ್ತು ಮಹಾವೀರ್ಯೋ ನಿಷಣ್ಣಃ ಶೈಲಮೂರ್ಧನಿ । ಸ ದದರ್ಶ ಗುಣಾಂಸ್ತತ್ರ ಚನ್ದ್ರಪಾದಪಶೋಭಿತಾನ್ ।। ೭.೨೬.
ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ರಾವಣನು ಪರ್ವತದ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಅಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರನ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಮೆರೆಯುತ್ತಿರುವ ವನಗಳನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ಕರ್ಣಿಕಾರವನೈರ್ದೀಪ್ತೈಃ ಕದಮ್ಬಗಹನೈಸ್ತಥಾ । ಪದ್ಮಿನೀಭಿಶ್ಚ ಫುಲ್ಲಾಭಿರ್ಮನ್ದಾಕಿನ್ಯಾ ಜಲೈರಪಿ ।। ೭.೨೬.
ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಕರ್ಣಿಕಾರವನಗಳು, ದಟ್ಟವಾದ ಕಡಂಬಕಾನನಗಳು, ಹೂವಿನ ಕಮಲಗಳು ಮತ್ತು ಮಂದಾಕಿನಿ ನದಿಯ ನೀರುಗಳಿದ್ದವು.
ಚಮ್ಪಕಾಶೋಕಪುನ್ನಾಗಮನ್ದಾರತರುಭಿಸ್ತಥಾ । ಚೂತಪಾಟಲಲೋಧ್ರೈಶ್ಚ ಪ್ರಿಯಙ್ಗ್ವರ್ಜುನಕೇತಕೈಃ । ತಗರೈರ್ನಾರಿಕೈಲೈಶ್ಚ ಪ್ರಿಯಾಲಪನಸೈಸ್ತಥಾ ।। ೭.೨೬.
ಅಲ್ಲದೆ, ಚಂಪಕ, ಅಶೋಕ, ಪುನ್ನಾಗ, ಮಂದಾರ ಮರಗಳು, ಮಾವು, ಪಾಟಲ, ಲೋಧ್ರ, ಪ್ರಿಯಂಗು, ಅರ್ಜುನ, ಕೇತಕಿ, ತಗರ, ತೆಂಗು, ಪ್ರಿಯಾಳ ಮತ್ತು ಹಲಸಿನ ಮರಗಳೂ ಇದ್ದವು.
ಆರಗ್ವಧೈಸ್ತಮಾಲೈಶ್ಚ ಪ್ರಿಯಾಲವಕುಲೈರಪಿ । ಏತೈರನ್ಯೈಶ್ಚ ತರುಭಿರುದ್ಭಾಸಿತವನಾನ್ತರೇ । ಕಿನ್ನರಾ ಮದನೇನಾರ್ತಾ ರಕ್ತಾ ಮಧುರಕಣ್ಠಿನಃ ।। ೭.೨೬.
ಅರಗ್ವಧ, ತಮಾಲ, ಪ್ರಿಯಾಳ, ವಕುಲ ಮತ್ತು ಇನ್ನಿತರ ಮರಗಳು ಅರಣ್ಯದ ಅಂಚನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಅಲ್ಲಿ ಕಿನ್ನರರು ಪ್ರೇಮದ ತಪದಿಂದ ಕಾಡಾಗಿ, ರಕ್ತಮಯವಾದ ಮಧುರ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಸಮಂ ಸಮ್ಪ್ರಜಗುರ್ಯತ್ರ ಮನಸ್ತುಷ್ಟಿವಿವರ್ಧನಮ್ ।। ೭.೨೬.
ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸಂಗೀತ ಹಾಡಿದರು, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದರು.
ಭಿರುದ್ಭಾಸಿತವನಾನ್ತರೇ । ವಿದ್ಯಾಧರಾ ಮದಕ್ಷೀಬಾ ಮದರಕ್ತಾನ್ತಲೋಚನಾಃ । ಯೋಷಿದ್ಭಿಃ ಸಹ ಸಙ್ಕ್ರಾನ್ತಾಶ್ಚಿಕ್ರೀಡುರ್ಜಹೃಷುಶ್ಚ ವೈ ।। ೭.೨೬.
ಅಲಂಕೃತವಾದ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾಧರರು, ಮದದಿಂದ ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದ ಮಹಿಳೆಯರ ಜೊತೆ ಸೇರಿ ಆಡುವುದಕ್ಕೂ ಆನಂದಿಸುವುದಕ್ಕೂ ತೊಡಗಿದರು.
ಘಣ್ಟಾನಾಮಿವ ಸನ್ನಾದಃ ಶುಶ್ರುವೇ ಮಧುರಸ್ವರಃ । ಅಪ್ಸರೋಗಣಸಙ್ಘಾನಾಂ ಗಾಯತಾಂ ಧನದಾಲಯೇ ।। ೭.೨೬.
ಧನದನಿವಾಸದಲ್ಲಿ ಅಪ್ಸರೆಯರು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಗಂಟೆಗಳ ಹೋಲಿಕೆಯ ಮಧುರವಾದ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿಬಂದಿತು.
ಪುಷ್ಪವರ್ಷಾಣಿ ಮುಞ್ಚನ್ತೋ ನಗಾಃ ಪವನತಾಡಿತಾಃ । ಶೈಲಂ ತಂ ವಾಸಯನ್ತೀವ ಮಧುಮಾಧವಗನ್ಧಿನಃ ।। ೭.೨೬.
ಗಾಳಿಯಿಂದ ಅಡಿಕೊಟ್ಟ ಮರಗಳು ಹೂವಿನ ಮಳೆಯನ್ನೆರೆದು, ಆ ಪರ್ವತವನ್ನು ಮಾಧುಮಾಸದ ಸುಗಂಧದಿಂದ ತುಂಬಿಸಿದವು.
ಮಧುಪುಷ್ಪರಜಃಪೃಕ್ತಂ ಗನ್ಧಮಾದಾಯ ಪುಷ್ಕಲಮ್ । ಪ್ರವವೌ ವರ್ಧಯನ್ಕಾಮಂ ರಾವಣಸ್ಯ ಸುಖೋ ಽನಿಲಃ ।। ೭.೨೬.
ಮಧು, ಹೂವು ಮತ್ತು ರೇಣುಗಳ ಮಿಶ್ರಿತ ಘನ ಸುಗಂಧವನ್ನು ಹೊತ್ತ ಮೃದುವಾದ ಗಾಳಿ, ರಾವಣನ ಆಸೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಾ ಸುಖವಾಗಿ ಬೀಸಿತು.
ಗೇಯಾತ್ಪುಷ್ಪಸಮೃದ್ಧ್ಯಾ ಚ ಶೈತ್ಯಾದ್ವಾಯೋರ್ಗಿರೇರ್ಗುಣಾತ್ । ಪ್ರವೃತ್ತಾಯಾಂ ರಜನ್ಯಾಂ ಚ ಚನ್ದ್ರಸ್ಯೋದಯನೇನ ಚ ।। ೭.೨೬.
ಹಾಡು, ಹೂವಿನ ಸಮೃದ್ಧಿ, ಗಾಳಿಯ ತಂಪು, ಬೆಟ್ಟದ ಗುಣ, ರಾತ್ರಿ ಪ್ರಾರಂಭ, ಚಂದ್ರೋದಯ — ಇವೆಲ್ಲದರ ಕಾರಣದಿಂದ,
ರಾವಣಸ್ತು ಮಹಾವೀರ್ಯಃ ಕಾಮಸ್ಯ ವಶಮಾಗತಃ । ವಿನಿಃಶ್ವಸ್ಯ ವಿನಿಃಶ್ವಸ್ಯ ಶಶಿನಂ ಸಮವೈಕ್ಷತ ।। ೭.೨೬.
ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ರಾವಣನು ಕಾಮಾಸಕ್ತನಾಗಿ, ಪುನಃ ಪುನಃ ಆಳವಾಗಿ ಉಸಿರೆಳೆದನು ಮತ್ತು ಚಂದ್ರನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಏತಸ್ಮಿನ್ನನ್ತರೇ ತತ್ರ ದಿವ್ಯಾಭರಣಭೂಷಿತಾ । ಸರ್ವಾಪ್ಸರೋವರಾ ರಮ್ಭಾ ದಿವ್ಯಪುಷ್ಪವಿಭೂಷಿತಾ ।। ೭.೨೬.
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ದಿವ್ಯಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಅಪ್ಸರೆಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾದ ರಂಭಾ, ದಿವ್ಯ ಹೂವಿನಿಂದ ಅಲಂಕೃತಳಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಳು.
ದಿವ್ಯಚನ್ದನಲಿಪ್ತಾಙ್ಗೀ ಮನ್ದಾರಕೃತಮೂರ್ಧಜಾ । ದಿವ್ಯೋತ್ಸವಕೃತಾರಮ್ಭಾ ಪೂರ್ಣಚನ್ದ್ರನಿಭಾನನಾ ।। ೭.೨೬.
ಅವಳ ಅಂಗಗಳು ದಿವ್ಯ ಚಂದನದಿಂದ ಲಿಪ್ತವಾಗಿದ್ದವು, ತಲೆಗೆ ಮಂದಾರ ಹೂವಿನಿಂದ ಅಲಂಕಾರ, ದಿವ್ಯ ಉತ್ಸವಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧಳಾಗಿ, ಮುಖವು ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಚಕ್ಷುರ್ಮನೋಹರಂ ಪೀನಂ ಮೇಖಲಾದಾಮಭೂಷಿತಮ್ । ಸಮುದ್ವಹನ್ತೀ ಜಘನಂ ರತಿಪ್ರಾಭೃತಮುತ್ತಮಮ್ ।। ೭.೨೬.
ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುವಂತಿದ್ದವು, ಭುಜಗಳು ಮೆಖಲೆಯಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು, ಅವಳು ಪ್ರೇಮದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಾಣಿಕೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿದ್ದಳು.
ಕೃತೈರ್ವಿಶೇಷಕೈರಾರ್ದ್ರೈಃ ಷಡರ್ತುಕುಸುಮೋದ್ಭವೈಃ ।। ೭.೨೬.
ಆಕೆ ಎಲ್ಲಾ ಆರು ಋತುಗಳಲ್ಲಿ ಹೂವಿನಿಂದ ತಯಾರಾದ ತಾಜಾ ವಿಶಿಷ್ಟ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಳು.
ಬಭಾವನ್ಯತಮೇವ ಶ್ರೀಕಾನ್ತಿದ್ಯುತಿಮತಿಹ್ರಿಯಾಮ್ । ನೀಲಂ ಸತೋಯಮೇಘಾಭಂ ವಸ್ತ್ರಂ ಸಮವಕುಣ್ಠಿತಾ ।। ೭.೨೬.
ಅವಳು ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಶ್ರೀದೇವಿಯಂತೆ, ಕಾಂತಿಯುತಳಾಗಿ, ಲಜ್ಜಾಶೀಲಳಾಗಿ, ಮಳೆಯುಳ್ಳ ಮೇಘದಂತೆ ನೀಲವರ್ಣದ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಳು.
ಯಸ್ಯಾ ವಕ್ತ್ರಂ ಶಶಿನಿಭಂ ಭ್ರುವೌ ಚಾಪನಿಭೇ ಶುಭೇ । ಊರೂ ಕರಿಕರಾಕಾರೌ ಕರೌ ಪಲ್ಲವಕೋಮಲೌ । ಸೈನ್ಯಮಧ್ಯೇನ ಗಚ್ಛನ್ತೀ ರಾವಣೇನೋಪವೀಕ್ಷಿತಾ ।। ೭.೨೬.
ಅವಳ ಮುಖವು ಚಂದ್ರನಂತೆ, ಭ್ರೂಗಳು ಬಿಲ್ಲಿನಂತೆ, ತೊಡೆಯು ಗಜದ ಕಂಬದಂತೆ, ಕೈಗಳು ಮೊಗ್ಗಿನಂತೆ কোমಲವಾಗಿದ್ದವು. ಆಕೆ ಸೇನೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ ರಾವಣನು ಅವಳನ್ನು ಕಣ್ಣಾರೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ತಾಂ ಸಮುತ್ಥಾಯ ಗಚ್ಛನ್ತೀಂ ಕಾಮಬಾಣವಶಂ ಗತಃ । ಕರೇ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಲಜ್ಜನ್ತೀಂ ಸ್ಮಯಮಾನೋ ಽಭ್ಯಭಾಷತ ।। ೭.೨೬.
ಕಾಮಬಾಣಗಳಿಂದ ಆಕರ್ಷಿತನಾದ ರಾವಣನು ಎದ್ದು, ನಾಚಿಕೆಯಿಂದಿರುವ ಅವಳ ಕೈ ಹಿಡಿದು, ನಗುತ್ತಾ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಕ್ವ ಗಚ್ಛಸಿ ವರಾರೋಹೇ ಕಾಂ ಸಿದ್ಧಿಂ ಭಜಸೇ ಸ್ವಯಮ್ । ಕಸ್ಯಾಭ್ಯುದಯಕಾಲೋ ಽಯಂ ಯಸ್ತ್ವಾಂ ಸಮುಪಭೋಕ್ಷ್ಯತೇ ।। ೭.೨೬.
"ಓ ಸುಂದರ ನಡಿಗೆ, ನೀನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ? ಯಾವ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ? ಈ ಶುಭ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಸೌಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಯಾರು ಅನುಭವಿಸಲಿದ್ದಾರೆ?"
ತ್ವದಾನನರಸಸ್ಯಾದ್ಯ ಪದ್ಮೋತ್ಪಲಸುಗನ್ಧಿನಃ । ಸುಧಾಮೃತರಸಸ್ಯೇವ ಕೋ ಽದ್ಯ ತೃಪ್ತಿಂ ಗಮಿಷ್ಯತಿ ।। ೭.೨೬.
"ನಿನ್ನ ಮುಖವು ಕಮಲ ಮತ್ತು ನೀರಳೆ ಹೂವಿನ ಸುಗಂಧದಿಂದ ತುಂಬಿದೆ. ಇವತ್ತಿನಂದು ಆ ಅಮೃತದಂತೆ ರಸವನ್ನು ಯಾರು ಆನಂದಿಸಲಿದ್ದಾರೆ?"
ಸ್ವರ್ಣಕುಮ್ಭನಿಭೌ ಪೀನೌ ಶುಭೌ ಭೀರು ನಿರನ್ತರೌ । ಕಸ್ಯೋರಸ್ಥಲಸಂಸ್ಪರ್ಶಂ ದಾಸ್ಯತಸ್ತೇ ಕುಚಾವಿಮೌ ।। ೭.೨೬.
"ಓ ಭಯಭೀತಳೇ, ಈ ಎರಡು ಪೂರ್ತಿ, ಶುಭಕರವಾದ, ಚಿನ್ನದ ಕುಂಭದಂತೆ ಇರುವ ನಿನ್ನ ಕುಚಗಳು ಯಾರು ಧೈರ್ಯವಂತನ ಹೃದಯವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲಿವೆ?"
ಸುವರ್ಣಚಕ್ರಪ್ರತಿಮಂ ಸ್ವರ್ಣದಾಮಚಿತಂ ಪೃಥು । ಅಧ್ಯಾರೋಹತಿ ಕಸ್ತೇ ಽದ್ಯ ಜಘನಂ ಸ್ವರ್ಗರೂಪಿಣಮ್ ।। ೭.೨೬.
"ಚಿನ್ನದ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಚಿನ್ನದ ಚಕ್ರದಂತೆ ವಿಶಾಲವಾದ, ಸ್ವರ್ಗದಂತೆ ಕಾಣುವ ನಿನ್ನ ಕಟಿಭಾಗವನ್ನು ಇವತ್ತು ಯಾರು ಆನಂದಿಸಲಿದ್ದಾರೆ?"