ಮಾಲಿನಂ ವಿಮುಖಂ ಕೃತ್ವಾ ಶಙ್ಖಚಕ್ರಗದಾಧರಃ । ಮಾಲಿಮೌಲಿಂ ಧ್ವಜಂ ಚಾಪಂ ವಾಜಿನಶ್ಚಾಪ್ಯಪಾತಯತ್ ।। ೭.೭.
ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಭಗವಂತನು ಮಾಳಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸಿ, ಅವನ ಕಿರೀಟ, ಧ್ವಜ, ಧನುಸ್ಸು ಮತ್ತು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ನೆಲಕ್ಕುರುಳಿಸಿದನು.
ವಿರಥಸ್ತು ಗದಾಂ ಗೃಹ್ಯ ಮಾಲೀ ನಕ್ತಞ್ಚರೋತ್ತಮಃ । ಆಪುಪ್ಲುವೇ ಗದಾಪಾಣಿರ್ಗಿರ್ಯಗ್ರಾದಿವ ಕೇಸರೀ ।। ೭.೭.
ರಥವಿಲ್ಲದೆ ಉಳಿದ ಮಾಳಿ, ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ತನ್ನ ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಪರ್ವತದ ಶಿಖರದಿಂದ ಹಾರಿ ಬರುವ ಸಿಂಹದಂತೆ ಎದುರಿಗೆ ಧಾವಿಸಿದನು.
ಗದಯಾ ಗರುಡೇಶಾನಮೀಶಾನಮಿವ ಚಾನ್ತಕಃ । ಲಲಾಟದೇಶೇ ಽಭ್ಯಹನದ್ವಜ್ರೇಣೇನ್ದ್ರೋ ಯಥಾ ಽಚಲಮ್ ।। ೭.೭.
ಮಾಳಿಯು ತನ್ನ ಗದೆಯಿಂದ ಗರುಡನನ್ನು ಭಾಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹೊಡೆದನು; ಅದು ಯಮನು ದೇವರನ್ನು ವಜ್ರದಿಂದ ಹೊಡೆಯುವಂತೆ, ಇಂದ್ರನು ಪರ್ವತವನ್ನು ಹೊಡೆಯುವಂತೆ ಆಗಿತ್ತು.
ಗದಯಾಭಿಹತಸ್ತೇನ ಮಾಲಿನಾ ಗರುಡೋ ಭೃಶಮ್ । ರಣಾತ್ಪರಾಙ್ಮುಖಂ ದೇವಂ ಕೃತವಾನ್ವೇದನಾತುರಃ ।। ೭.೭.
ಮಾಳಿಯ ಗದೆಯಿಂದ ಬಲವಾಗಿ ಹೊಡೆದ ಗರುಡನು, ನೋವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ, ಯುದ್ಧದಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿದು ದೇವರನ್ನು ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟಿಸಿದನು.
ಪರಾಙ್ಮುಖೇ ಕೃತೇ ದೇವೇ ಮಾಲಿನಾ ಗರುಡೇನ ವೈ । ಉದತಿಷ್ಠನ್ಮಹಾಞ್ಛಬ್ದೋ ರಕ್ಷಸಾಮಭಿನರ್ದತಾಮ್ ।। ೭.೭.
ಮಾಳಿಯಿಂದ ಗರುಡನು ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟಿದಾಗ, ರಾಕ್ಷಸರು ಜಯದ ಹರ್ಷದಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ಗರ್ಜನೆ ಮಾಡಿದರು.
ರಕ್ಷಸಾಂ ರವತಾಂ ರಾವಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಹರಿಹಯಾನುಜಃ ।। ೭.೭.
ರಾಕ್ಷಸರ ಗರ್ಜನೆ ಮತ್ತು ಕೂಗುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಹರಿ ಕುದುರೆಗಳ ತಮ್ಮನು—
ತಿರ್ಯಗಾಸ್ಥಾಯ ಸಙ್ಕ್ರುದ್ಧಃ ಪಕ್ಷೀಶೇ ಭಗವಾನ್ಹರಿಃ । ಪರಾಙ್ಮುಖೋ ಽಪ್ಯುತ್ಸಸರ್ಜ ಮಾಲೇಶ್ಚಕ್ರಂ ಜಿಘಾಂಸಯಾ ।। ೭.೭.
ಪಕ್ಷಿಗಳ ರಾಜನಾದ ಭಗವಂತನು, ಕೋಪದಿಂದ ತಿರುಗಿ ನಿಂತು, ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟಿದ್ದರೂ ಮಾಳಿಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ತನ್ನ ಚಕ್ರವನ್ನು ಎಸೆದನು.
ತತ್ಸೂರ್ಯಮಣ್ಡಲಾಭಾಸಂ ಸ್ವಭಾಸಾ ಭಾಸಯನ್ನಭಃ । ಕಾಲಚಕ್ರನಿಭಂ ಚಕ್ರಂ ಮಾಲೇಃ ಶೀರ್ಷಮಪಾತಯತ್ ।। ೭.೭.
ಆ ಚಕ್ರವು ಸೂರ್ಯಮಂಡಲದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನಿಟ್ಟು ಆಕಾಶವನ್ನು ಬೆಳಗಿಸಿ, ಕಾಲಚಕ್ರದಂತೆ ಮಾಳಿಯ ತಲೆಗೆ ಬಿದ್ದಿತು.
ತಚ್ಛಿರೋ ರಾಕ್ಷಸೇನ್ದ್ರಸ್ಯ ಚಕ್ರೋತ್ಕೃತ್ತಂ ಬಿಭೀಷಣಮ್ । ಪಪಾತ ರುಧಿರೋದ್ಗಾರಿ ಪುರಾ ರಾಹುಶಿರೋ ಯಥಾ ।। ೭.೭.
ಚಕ್ರದಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿದ ರಾಕ್ಷಸರಾಜನ ತಲೆ, ರಕ್ತವನ್ನು ಚೆಲ್ಲುತ್ತಾ, ರಾಹುವಿನ ತಲೆ ಬಿದ್ದಂತೆ ನೆಲಕ್ಕುರುಳಿತು.
ತತಃ ಸುರೈಃ ಸಂಸಹೃಷ್ಟೈಃ ಸರ್ವಪ್ರಾಣಸಮೀರಿತಃ । ಸಿಂಹನಾದರವೋನ್ಮುಕ್ತಃ ಸಾಧು ದೇವೇತಿವಾದಿಭಿಃ ।। ೭.೭.
ಆಗ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿ, 'ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ದೇವತೆಗಳೇ!' ಎಂದು ಹೊಗಳುತ್ತಾ ಸಿಂಹದಂತೆ ಗರ್ಜಿಸಿದರು.
ಮಾಲಿನಂ ನಿಹತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸುಮಾಲೀ ಮಾಲ್ಯವಾನಪಿ । ಸಬಲೌ ಶೋಕಸನ್ತಪ್ತೌ ಲಙ್ಕಾಮೇವ ಪ್ರಧಾವಿತೌ ।। ೭.೭.
ಮಾಳಿಯನು ಹತರಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಸುಮಾಲಿ ಮತ್ತು ಮಾಲ್ಯವಾನ್ ದುಃಖದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಲಂಕೆಗೆ ಓಡಿದರು.
ಗರುಡಸ್ತು ಸಮಾಶ್ವಸ್ತಃ ಸನ್ನಿವೃತ್ಯ ಯಥಾ ಪುರಾ । ರಾಕ್ಷಸಾನ್ದ್ರಾವಯಾಮಾಸ ಪಕ್ಷವಾತೇನ ಕೋಪಿತಃ ।। ೭.೭.
ಗರುಡನು ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು, ಹಿಂದಿನಂತೆ ಮರಳಿ ಬಂದು, ತನ್ನ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಕೋಪದಿಂದ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಓಡಿಸಿದನು.
ಚಕ್ರಕೃತ್ತಾಸ್ಯಕಮಲಾ ಗದಾಸಞ್ಚೂರ್ಣಿತೋರಸಃ । ಲಾಙ್ಗಲಗ್ಲಪಿತಗ್ರೀವಾ ಮುಸಲೈರ್ಭಿನ್ನಮಸ್ತಕಾಃ ।। ೭.೭.
ಕೆಲವರ ಕಮಲದಂತೆ ಮುಖಗಳನ್ನು ಚಕ್ರದಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಲಾಯಿತು, ಕೆಲವರ ಎದೆಗಳನ್ನು ಗದೆಯಿಂದ ಪುಡಿಮಾಡಲಾಯಿತು, ಕೆಲವರ ಕುತ್ತಿಗೆಗಳನ್ನು ಹಾಲಿನಿಂದ ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು, ಮತ್ತವರ ತಲೆಗಳನ್ನು ಮುಸಲೆಯಿಂದ ಒಡೆಯಲಾಯಿತು.
ಕೇಚಿಚ್ಚೈವಾಸಿನಾ ಛಿನ್ನಾಸ್ತಥಾನ್ಯೇ ಶರಪೀಡಿತಾಃ । ನಿಪೇತುರಮ್ಬರಾತ್ತೂರ್ಣಂ ರಾಕ್ಷಸಾಃ ಸಾಗರಾಮ್ಭಸಿ ।। ೭.೭.
ಕೆಲ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಖಡ್ಗದಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಲಾಯಿತು, ಇನ್ನಿತರನ್ನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿಸಲಾಯಿತು; ಅವರು ವೇಗವಾಗಿ ಆಕಾಶದಿಂದ ಸಾಗರದ ನೀರಿಗೆ ಬಿದ್ದರು.
ನಾರಾಯಣೋ ಬಾಣವರಾಶನೀಭಿರ್ವಿದಾರಯಾಮಾಸ ಧನುರ್ವಿಮುಕ್ತೈಃ । ನಕ್ತಞ್ಚರಾನ್ಮುಕ್ತವಿಧೂತಕೇಶಾನ್ಯಥಾ ಽಶನೀಭಿಃ ಸತಡಿನ್ಮಹಾಭ್ರಾಃ ।। ೭.೭.
ನಾರಾಯಣನು ತನ್ನ ಧನುಸ್ಸಿನಿಂದ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯಂತೆ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಭೇದಿಸಿ, ಅವರ ಕೂದಲನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿ, ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಮಹಾ ಮೇಘಗಳನ್ನು ಚೂರುಮಾಡಿದನು.
ಭಿನ್ನಾತಪತ್ರಂ ಪತಮಾನಮಸ್ತ್ರಂ ಶರೈರಪಧ್ವಸ್ತವಿನೀತವೇಷಮ್ । ವಿನಿಸ್ಸೃತಾನ್ತ್ರಂ ಭಯಲೋಲನೇತ್ರಂ ಬಲಂ ತದುನ್ಮತ್ತತರಂ ಬಭೂವ ।। ೭.೭.
ಆ ಸೇನೆಯ ಛತ್ರಗಳು ಮುರಿದು, ಆಯುಧಗಳು ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದು, ಬಾಣಗಳಿಂದ ವಸ್ತ್ರಗಳು ಅಸ್ಥಿರವಾಗಿ, ಅಂತರಗಳು ಹೊರಬಂದು, ಭಯದಿಂದ ಕಣ್ಣುಗಳು ತಿರುಗಿ, ಇನ್ನಷ್ಟು ಉಗ್ರವಾಗಿ ವರ್ತಿಸಿತು.
ಸಿಂಹಾರ್ದಿತಾನಾಮಿವ ಕುಞ್ಜರಾಣಾಂ ನಿಶಾಚರಾಣಾಂ ಸಹ ಕುಞ್ಜರಾಣಾಮ್ । ರವಾಶ್ಚ ವೇಗಾಶ್ಚ ಸಮಂ ಬಭೂವುಃ ಪುರಾಣಸಿಂಹೇನ ವಿಮರ್ದಿತಾನಾಮ್ ।। ೭.೭.
ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಸಿಂಹದಿಂದ ಹೊಡೆದ ಆನೆಗಳಂತೆ, ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವರೂ ಆನೆಗಳೂ ಗರ್ಜನೆ ಮತ್ತು ವೇಗದಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿ ಕೂಗಿದವು.
ತೇ ವಾರ್ಯಮಾಣಾ ಹರಿಬಾಣಜಾಲೈಃ ಸಬಾಣಜಾಲಾನಿ ಸಮುತ್ಸೃಜನ್ತಃ । ಧಾವನ್ತಿ ನಕ್ತಞ್ಚರಕಾಲಮೇಘಾ ವಾಯುಪ್ರಭಿನ್ನಾ ಇವ ಕಾಲಮೇಘಾಃ ।। ೭.೭.
ವಾನರರ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯಿಂದ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಮೇಘಗಳು ತಮ್ಮ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯನ್ನೂ ಸುರಿದು, ಗಾಳಿಯಿಂದ ಚದುರಿದ ಮಳೆಮೇಘಗಳಂತೆ ಓಡಿದವು.
ಚಕ್ರಪಹಾರೈರ್ವಿನಿಕೃತ್ತಶೀರ್ಷಾಃ ಸಞ್ಚೂರ್ಣಿತಾಙ್ಗಾಶ್ಚ ಗದಾಪ್ರಹಾರೈಃ । ಅಭಿಪ್ರಹಾರೈರ್ದ್ವಿವಿಧಾ ವಿಭಿನ್ನಾಃ ಪತನ್ತಿ ಶೈಲಾ ಇವ ರಾಕ್ಷಸೇನ್ದ್ರಾಃ ।। ೭.೭.
ಚಕ್ರದ ಹೊಡೆತದಿಂದ ತಲೆಗಳು ಕತ್ತರಿಸಿ, ಗದೆಯ ಪ್ರಹಾರದಿಂದ ಅಂಗಗಳು ಚೂರಾಗಿ, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಹೊಡೆತಗಳಿಂದ ದೇಹಗಳು ತುಂಡಾಗಿ, ರಾಕ್ಷಸರ ನಾಯಕರು ಬೆಟ್ಟಗಳು ಕುಸಿಯುವಂತೆ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದರು.
ವಿಲಮ್ಬಮಾನೈರ್ಮಣಿಹಾರಕುಣ್ಡಲೈರ್ನಿಶಾಚರೈರ್ನೀಲಬಲಾಹಕೋಪಮೈಃ । ನಿಪಾತ್ಯಮಾನೈರ್ದದೃಶೇ ನಿರನ್ತರಂ ನಿಪಾತ್ಯಮಾನೈರಿವ ನೀಲಪರ್ವತೈಃ ।। ೭.೭.
ಮಣಿಹಾರ ಮತ್ತು ಕುಂಡಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತರಾದ, ಕಪ್ಪು ಮೋಡಗಳಂತೆ ಕಾಣುವ ರಾತ್ರಿಯ ಸಂಚಾರಿಗಳು, ಒಂದಾದಮೇಲೆ ಒಂದು ಬಿದ್ದುಹೋಗುತ್ತಾ, ನೀಲಿ ಪರ್ವತಗಳು ಕುಸಿಯುವಂತೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ನೆಲಕ್ಕಿಳಿಯುತ್ತಿದ್ದರು.
ಹನ್ಯಮಾನೇ ಬಲೇ ತಸ್ಮಿನ್ಪದ್ಮನಾಭೇನ ಪೃಷ್ಠತಃ । ಮಾಲ್ವಾನ್ಸನ್ನಿವೃತ್ತೋ ಽಥ ವೇಲಾಮೇತ್ಯ ಇವಾರ್ಣವಃ ।। ೭.೮.
ಪದ್ಮನಾಭನು ಆ ಸೇನೆಯನ್ನು ಹಿಂಬದಿಯಿಂದ ಹೊಡೆದು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಮಾಲ್ಯವಾನ್ ಸಮುದ್ರವು ತೀರವನ್ನು ತಲುಪಿದಂತೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.
ಸಂರಕ್ತನಯನಃ ಕೋಪಾಚ್ಚಲನ್ಮೌಲಿರ್ನಿಶಾಚರಃ । ಪದ್ಮನಾಭಮಿದಂ ಪ್ರಾಹ ವಚನಂ ಪುರುಷೋತ್ತಮಮ್ ।। ೭.೮.
ಕೋಪದಿಂದ ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಾಗಿ, ಕೂದಲು ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತವಾಗಿ, ಆ ರಾತ್ರಿಚರನು, ಪುರಷೋತ್ತಮನಾದ ಪದ್ಮನಾಭನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ನಾರಾಯಣ ನ ಜಾನೀಷೇ ಕ್ಷಾತ್ರಧರ್ಮಂ ಪುರಾತನಮ್ । ಅಯುದ್ಧಮನಸೋ ಭೀತಾನಸ್ಮಾನ್ಹಂಸಿ ಯಥೇತರಃ ।। ೭.೮.
ನಾರಾಯಣ, ನೀನು ಪುರಾತನ ಕ್ಷತ್ರಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ, ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದ, ಭಯಗೊಂಡಿರುವ ನಮಗೆ, ಬೇರೆ ಯಾರಾದರೂ ಮಾಡುವಂತೆ, ಕೊಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ.
ಪರಾಙ್ಮುಖವಧಂ ಪಾಪಂ ಯಃ ಕರೋತ್ಯಸುರೇತರಃ । ಸ ಹನ್ತಾ ನ ಗತಃ ಸ್ವರ್ಗಂ ಲಭತೇ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಣಾಮ್ ।। ೭.೮.
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿಕೊಂಡವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವವನು, ಅಸುರನಲ್ಲದವನೇ, ಪಾಪ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಪುಣ್ಯವಂತರಿಗೆ ಸಿಗುವ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯಲಾರನು.
ಯುದ್ಧಶ್ರದ್ಧಾ ಽಥವಾ ತೇ ಽಸ್ತಿ ಶಙ್ಖಚಕ್ರಗದಾಧರ । ೪ ಅಹಂ ಸ್ಥಿತೋ ಽಸ್ಮಿ ಪಶ್ಯಾಮಿ ಬಲಂ ದರ್ಶಯ ಯತ್ತವ ।। ೭.೮.
ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧದ ಧೈರ್ಯವಿದ್ದರೆ, ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದಾಧಾರಿಯಾದವನೇ, ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದೇನೆ; ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನನಗೆ ತೋರಿಸು.
ಮಾಲ್ಯವನ್ತಂ ಸ್ಥಿತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮಾಲ್ಯವನ್ತಮಿವಾಚಲಮ್ । ಉವಾಚ ರಾಕ್ಷಸೇನ್ದ್ರಂ ತಂ ದೇವರಾಜಾನುಜೋ ಬಲೀ ।। ೭.೮.
ಮಾಲ್ಯವಾನ್ ಪರ್ವತದಂತೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ದೇವರಾಜನ ತಮ್ಮನಾದ ಬಲಶಾಲಿಯು ಆ ರಾಕ್ಷಸನಾಯಕನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ಯುಷ್ಮತ್ತೋ ಭಯಭೀತಾನಾಂ ದೇವಾನಾಂ ವೈ ಮಯಾ ಽಭಯಮ್ । ರಾಕ್ಷಸೋತ್ಸಾದನಂ ದತ್ತಂ ತದೇತದನುಪಾಲ್ಯತೇ ।। ೭.೮.
ನಿಮ್ಮಿಂದ ಭಯಗೊಂಡ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ನಾನು ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ ಭದ್ರತೆ ನೀಡಿದ್ದೆನು; ಆ ವಚನವನ್ನು ಈಗ ನಾನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ಪ್ರಾಣೈರಪಿ ಪ್ರಿಯಂ ಕಾರ್ಯಂ ದೇವಾನಾಂ ಹಿ ಸದಾ ಮಯಾ । ಸೋ ಽಹಂ ವೋ ನಿಹನಿಷ್ಯಾಮಿ ರಸಾತಲಗತಾನಪಿ ।। ೭.೮.
ನಾನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾಣದ ಬೆಲೆಯಾದರೂ ಹಿತಕರವಾದುದನ್ನು ಸದಾ ಮಾಡಲೇಬೇಕು; ಆದ್ದರಿಂದ ನೀವು ಪಾತಾಳಕ್ಕೂ ಹೋದರೂ ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತೇನೆ.
ದೇವದೇವಂ ಬ್ರುವಾಣಂ ತಂ ರಕ್ತಾಮ್ಬುರುಹಲೋಚನಮ್ । ಶಕ್ತ್ಯಾ ಬಿಭೇದ ಸಙ್ಕ್ರುದ್ಧೋ ರಾಕ್ಷಸೇನ್ದ್ರೋ ಭುಜಾನ್ತರೇ ।। ೭.೮.
ಕಮಲದಂತೆ ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ದೇವದೇವನು ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಕ್ರೋಧಗೊಂಡ ರಾಕ್ಷಸನಾಯಕನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅವನ ಕೈಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಇರಿದು ಹಾಯಿಸಿದನು.
ಮಾಲ್ಯವದ್ಭುಜನಿರ್ಮುಕ್ತಾ ಶಕ್ತಿರ್ಘಣ್ಟಾಕೃತಸ್ವನಾ । ಹರೇರುರಸಿ ಬಭ್ರಾಜ ಮೇಘಸ್ಥೇವ ಶತಹ್ರದಾ ।। ೭.೮.
ಮಾಲ್ಯವಾನ್ನಿಂದ ಹಾರಿದ ಶಕ್ತಿ ಘಂಟೆಯಂತೆ ಘನಘನ ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಹರಿಯ ಹೃದಯದ ಮೇಲೆ ನೂರಾರು ಮಿಂಚುಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಮೇಘದಂತೆ ಹೊಳೆಯಿತು.