ಕೇನಚಿತ್ತ್ವಥ ಕಾಲೇನ ರಾಮ ಸಾಲಕಟಙ್ಕಟಾ । ವಿದ್ಯುತ್ಕೇಶಾದ್ಗರ್ಭಮಾಪ ಘನರಾಜಿರಿವಾರ್ಣವಾತ್ ।। ೭.೪.
ನಂತರ, ಕೆಲವು ದಿನಗಳಾದ ಮೇಲೆ, ರಾಮಾ, ಸಾಲಕಟಂಕಟೆ ವಿದ್ಯುತ್ಕೇಶನಿಂದ ಗರ್ಭವತಿಯಾದಳು, ಹೇಗೆ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಮೋಡದ ಸಾಲು ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆಯೋ ಹೀಗೇ.
ತತಃ ಸಾ ರಾಕ್ಷಸೀ ಗರ್ಭಂ ಘನಗರ್ಭಸಮಪ್ರಭಮ್ । ಪ್ರಸೂತಾ ಮನ್ದರಂ ಗತ್ವಾ ಗಙ್ಗಾ ಗರ್ಭಮಿವಾಗ್ನಿಜಮ್ ।। ೭.೪.
ಆ ರಾಕ್ಷಸಿಯು, ಮೋಡದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಗರ್ಭವನ್ನು ಹೊತ್ತು, ಮಂದರ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಗಂಗೆಯು ಅಗ್ನಿಪುತ್ರನನ್ನು ಹೇಗೆ ಹೆತ್ತಳೋ ಹೀಗೇ, ಮಗುವನ್ನು ಹೆತ್ತಳು.
ಸಮುತ್ಸೃಜ್ಯ ತು ಸಾ ಗರ್ಭಂ ವಿದ್ಯುತ್ಕೇಶರತಾರ್ಥಿನೀ । ರೇಮೇ ತು ಸಾರ್ಧಂ ಪತಿನಾ ವಿಸ್ಮೃತ್ಯ ಸುತಮಾತ್ಮಜಮ್ ।। ೭.೪.
ವಿದ್ಯುತ್ಕೇಶನ ಜೊತೆ ಸಂಭೋಗಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದ ಆಕೆ, ತನ್ನ ಮಗುವನ್ನು ಅಲ್ಲೇ ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಳು; ಮಗುವನ್ನು ಮರೆಯಾಗಿ, ಗಂಡನ ಜೊತೆ ಸಂತೋಷವಾಗಿ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಉತ್ಸೃಷ್ಟಸ್ತು ತದಾ ಗರ್ಭೋ ಘನಶಬ್ದಸಮಸ್ವನಃ । ತಯೋತ್ಸೃಷ್ಟಃ ಸ ತು ಶಿಶುಃ ಶರದರ್ಕಸಮದ್ಯುತಿಃ । ನಿಧಾಯಾಸ್ಯೇ ಸ್ವಯಂ ಮುಷ್ಟಿಂ ರುರೋದ ಶನಕೈಸ್ತದಾ ।। ೭.೪.
ಅವಳು ಬಿಟ್ಟ ಮಗುವಿನ ಅಳಿಕೇಕೆ ಮೋಡದ ಗುಡುಗಿನಂತೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು; ಆ ಶಿಶು ಶರದೃತುವಿನ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಬಾಯಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅಳತೊಡಗಿತು.
ತತೋ ವೃಷಭಮಾಸ್ಥಾಯ ಪಾರ್ವತ್ಯಾ ಸಹಿತಃ ಶಿವಃ । ವಾಯುಮಾರ್ಗೇಣ ಗಚ್ಛನ್ವೈ ಶುಶ್ರಾವ ರುದಿತಸ್ವನಮ್ ।। ೭.೪.
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶಿವನು ಪಾರ್ವತಿಯ ಜೊತೆ, ಎತ್ತಿನ ಮೇಲೆ ಏರಿ, ಗಾಳಿಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆ ಅಳಿಕೆಯ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು.
ಅಪಶ್ಯದುಮಯಾ ಸಾರ್ಧಂ ರುದನ್ತಂ ರಾಕ್ಷಸಾತ್ಮಜಮ್ । ಕಾರುಣ್ಯಭಾವಾತ್ಪಾರ್ವತ್ಯಾ ಭವಸ್ತ್ರಿಪುರಸೂದನಃ ।। ೭.೪.
ಉಮೆಯ ಜೊತೆ ಶಿವನು ಆ ರಾಕ್ಷಸ ಮಗುವನ್ನು ಅಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದನು; ಪಾರ್ವತಿಯ ದಯೆಯಿಂದ, ತ್ರಿಪುರಾಸುರನ ಸಂಹಾರಿಯಾದ ಭವನ ಮನಸ್ಸು ಕರಗಿತು.
ತಂ ರಾಕ್ಷಸಾತ್ಮಜಂ ಚಕ್ರೇ ಮಾತುರೇವ ವಯಃಸಮಮ್ । ಅಮರಂ ಚೈವ ತಂ ಕೃತ್ವಾ ಮಹಾದೇವೋ ಽಕ್ಷರೋ ಽವ್ಯಯಃ ।। ೭.೪.
ಮಹಾದೇವನು, ಅವಿನಾಶಿಯಾದವನು, ಆ ರಾಕ್ಷಸ ಮಗುವನ್ನು ತಾಯಿಯ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಸಮಾನನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದನು ಮತ್ತು ಅವನಿಗೆ ಅಮರತ್ವವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.
ಪುರಮಾಕಾಶಗಂ ಪ್ರಾದಾತ್ಪಾರ್ವತ್ಯಾಃ ಪ್ರಿಯಕಾಮ್ಯಯಾ । ಉಮಯಾಪಿ ವರೋ ದತ್ತೋ ರಾಕ್ಷಸಾನಾಂ ನೃಪಾತ್ಮಜ ।। ೭.೪.
ಪಾರ್ವತಿಯ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ, ಶಿವನು ಆ ಮಗುವಿಗೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಗರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು; ಉಮೆಯೂ ರಾಕ್ಷಸರಿಗೆ ಒಂದು ವರವನ್ನು ನೀಡಿದಳು, ರಾಜಕುಮಾರ.
ಸದ್ಯೋಪಲಬ್ಧಿರ್ಗರ್ಭಸ್ಯ ಪ್ರಸೂತಿಃ ಸದ್ಯ ಏವ ಚ । ಸದ್ಯ ಏವ ವಯಃಪ್ರಾಪ್ತಿರ್ಮಾತುರೇವ ವಯಸ್ಸಮಮ್ ।। ೭.೪.
ಆ ಮಗು ಕೂಡಲೇ ಹುಟ್ಟಿದ ಕೂಡಲೇ ದೊಡ್ಡವನಾದನು, ತಾಯಿಯ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ತಕ್ಷಣವೇ ತಲುಪಿದನು.
ತತಃ ಸುಕೇಶೋ ವರದಾನಗರ್ವಿತಃ ಶ್ರಿಯಂ ಪ್ರಭೋಃ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಹರಸ್ಯ ಪಾರ್ಶ್ವತಃ । ಚಚಾರ ಸರ್ವತ್ರ ಮಹಾನ್ಮಹಾಮತಿಃ ಖಗಂ ಪುರಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಪುರನ್ದರೋ ಯಥಾ ।। ೭.೪.
ಆನಂತರ, ವರದಿಂದ ಗರ್ವಗೊಂಡ ಸುಕೇಶನು, ಹರಿಯ ಮಹಿಮೆ ಪಡೆದವನಾಗಿ ಶಿವನ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾ, ಆ ಮಹಾನ್ ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಆಕಾಶನಗರವನ್ನು ಪಡೆದು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು, ಹೇಗೆ ಇಂದ್ರನು ಅಮರಾವತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೋ ಹೀಗೇ.
ಸುಕೇಶಂ ಧಾರ್ಮಿಕಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವರಲಬ್ಧಂ ಚ ರಾಕ್ಷಸಮ್ । ಗ್ರಾಮಣೀರ್ನಾಮ ಗನ್ಧರ್ವೋ ವಿಶ್ವಾವಸುಸಮಪ್ರಭಃ ।। ೭.೫.
ವರವನ್ನು ಪಡೆದ ಧಾರ್ಮಿಕ ರಾಕ್ಷಸನಾದ ಸುಕೇಶನನ್ನು ನೋಡಿ, ವಿಶ್ವಾವಸು ಎಂಬ ಗಂಧರ್ವನ ನಾಯಕನು, ಅವನಂತೆಯೇ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದವನು, ಬಂದನು.
ತಸ್ಯ ದೇವವತೀ ನಾಮ ದ್ವಿತೀಯಾ ಶ್ರೀರಿವಾತ್ಮಜಾ । ತ್ರಿಷು ಲೋಕೇಷು ವಿಖ್ಯಾತಾ ರೂಪಯೌವನಶಾಲಿನೀ । ತಾಂ ಸುಕೇಶಾಯ ಧರ್ಮೇಣ ದದೌ ರಕ್ಷಃಶ್ರಿಯಂ ಯಥಾ ।। ೭.೫.
ಅವನಿಗೆ ದೇವವತಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಎರಡನೇ ಮಗಳು ಇದ್ದಳು; ಆಕೆ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಯಿ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸೌಂದರ್ಯ ಮತ್ತು ಯೌವನದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದಳು; ಆಕೆಯನ್ನು ಸುಕೇಶನಿಗೆ ಧರ್ಮದಂತೆ ಕೊಟ್ಟನು, ರಾಕ್ಷಸರ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಕೊಡುವಂತೆ.
ವರದಾನಕೃತೈಶ್ವರ್ಯಂ ಸಾ ತಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಪತಿಂ ಪ್ರಿಯಮ್ । ಆಸೀದ್ದೇವವತೀ ತುಷ್ಟಾ ಧನಂ ಪ್ರಾಪ್ಯೇವ ನಿರ್ಧನಃ ।। ೭.೫.
ವರದಿಂದ ದೊರೆತ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಪ್ರಿಯ ಗಂಡನನ್ನು ಪಡೆದ ದೇವವತಿ, ಬಡವನು ಹಣವನ್ನು ಪಡೆದಂತೆ ಸಂತೋಷವಾಯಿತು.
ಸ ತಯಾ ಸಹ ಸಂಯುಕ್ತೋ ರರಾಜ ರಜನೀಚರಃ । ಅಞ್ಜನಾದಭಿನಿಷ್ಕ್ರಾನ್ತಃ ಕರೇಣ್ವೇವ ಮಹಾಗಜಃ ।। ೭.೫.
ಆಕೆಯ ಜೊತೆ ಸೇರಿಕೊಂಡ ಆ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ರಾಕ್ಷಸನು, ಕತ್ತಲೆ ಅರಣ್ಯದಿಂದ ಹೊರಬರುವ ದೊಡ್ಡ ಆನೆ ಹೀಗೆಯೇ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು.
ದೇವವತ್ಯಾಂ ಸುಕೇಶಸ್ತು ಜನಯಾಮಾಸ ರಾಘವ ।। ೭.೫.
ದೇವವತಿಯೊಳಗೆ ಸುಕೇಶನು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೆತ್ತನು, ರಾಮಾ.
ತ್ರೀನ್ ಪುತ್ರಾನ್ ಜನಯಾಮಾಸ ತ್ರೇತಾಗ್ನಿಸಮವಿಗ್ರಹಾನ್ । ಮಾಲ್ಯವನ್ತಂ ಸುಮಾಲಿಂ ಚ ಮಾಲಿಂ ಚ ಬಲಿನಾಂ ವರಮ್ । ತ್ರೀಂಸ್ತ್ರಿನೇತ್ರಸಮಾನ್ಪುತ್ರಾನ್ರಾಕ್ಷಸಾನ್ರಾಕ್ಷಸಾಧಿಪಃ ।। ೭.೫.
ಅವನು ಮೂರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೆತ್ತನು; ಅವರು ತ್ರೇತಾ ಯುಗದ ಅಗ್ನಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ರೂಪವಿದ್ದವರು: ಮಾಲ್ಯವಂತ, ಸುಮಾಲಿ ಮತ್ತು ಮಾಳಿ ಎಂಬ ಬಲಶಾಲಿಗಳಾದವರು; ಈ ಮೂವರು ಸುಕೇಶನ ಮಕ್ಕಳು, ರಾಕ್ಷಸರ ರಾಜರು, ತ್ರಿನೇತ್ರನಿಗೆ ಸಮಾನರು.
ತ್ರಯೋ ಲೋಕಾ ಇವಾವ್ಯಗ್ರಾಃ ಸ್ಥಿತಾಸ್ತ್ರಯ ಇವಾಗ್ನಯಃ । ತ್ರಯೋ ಮನ್ತ್ರಾ ಇವಾತ್ಯುಗ್ರಾಸ್ತ್ರಯೋ ಘೋರಾ ಇವಾಮಯಾಃ ।। ೭.೫.
ಅವರು ಮೂರು ಲೋಕಗಳು ಹೇಗೆ ಅಚಲವಾಗಿವೆ, ಹೀಗೆಯೇ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದರು. ಮೂರು ಬೆಂಕಿಗಳು ಹೇಗೆ ಉರಿಯುತ್ತವೆಯೋ, ಮೂರು ಪ್ರಬಲ ಮಂತ್ರಗಳು ಹೇಗೆ ಬಲಿಷ್ಠವಾಗಿವೆಯೋ, ಮೂರು ಭಯಾನಕ ರೋಗಗಳು ಹೇಗೆ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತವೆಯೋ, ಹಾಗೆ ನಿಂತಿದ್ದರು.
ತ್ರಯಃ ಸುಕೇಶಸ್ಯ ಸುತಾಸ್ತ್ರೇತಾಗ್ನಿಸಮತೇಜಸಃ । ವಿವೃದ್ಧಿಮಗಮಂಸ್ತತ್ರ ವ್ಯಾಧಯೋಪೇಕ್ಷಿತಾ ಇವ ।। ೭.೫.
ಸುಕೇಶನ ಮೂವರು ಮಕ್ಕಳು ಯಜ್ಞದ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಬಲವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಂಡರು, ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಮಾಡಿದ ರೋಗಗಳು ಹೇಗೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆಯೋ ಹಾಗೆ.
ವರಪ್ರಾಪ್ತಿಂ ಪಿತುಸ್ತೇ ತು ಜ್ಞಾತ್ವೇಶ್ವರತಪೋಬಲಾತ್ । ತಪಸ್ತಪ್ತುಂ ಗತಾ ಮೇರುಂ ಭ್ರಾತರಃ ಕೃತನಿಶ್ಚಯಾಃ ।। ೭.೫.
ತಂದೆ ತಪಸ್ಸಿನ ಬಲದಿಂದ ವರವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಆ ಮೂವರು ಸಹೋದರರು ದೃಢನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ಮೆರು ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು.
ಪ್ರಗೃಹ್ಯ ನಿಯಮಾನ್ಘೋರಾನ್ರಾಕ್ಷಸಾ ನೃಪಸತ್ತಮ । ವಿಚೇರುಸ್ತೇ ತಪೋ ಘೋರಂ ಸರ್ವಭೂತಭಯಾವಹಮ್ ।। ೭.೫.
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಆ ರಾಕ್ಷಸರು ಭಯಾನಕ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಂಡು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತಹ ಭಯಾನಕ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರು.
ಸತ್ಯಾರ್ಜವಶಮೋಪೇತೈಸ್ತಪೋಭಿರತಿದುಷ್ಕರೈಃ । ಸನ್ತಾಪಯನ್ತಸ್ತ್ರೀಲ್ಲೋಁಕಾನ್ಸದೇವಾಸುರಮಾನುಷಾನ್ ।। ೭.೫.
ಸತ್ಯ, ಸರಳತೆ ಮತ್ತು ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಿ, ಅವರು ದೇವತೆಗಳು, ಅಸುರರು ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಸೇರಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಕಾಡಿಸಿದರು.
ತತೋ ವಿಭುಶ್ಚತುರ್ವಕ್ತ್ರೋ ವಿಮಾನವರಮಾಸ್ಥಿತಃ । ಸುಕೇಶಪುತ್ರಾನಾಮನ್ತ್ರ್ಯ ವರದೋ ಽಸ್ಮೀತ್ಯಭಾಷತ ।। ೭.೫.
ಆಗ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ನಾಲ್ಕುಮುಖದ ದೇವರು, ಅದ್ಭುತ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಸುಕೇಶನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ, 'ನಾನು ನಿಮಗೆ ವರ ನೀಡುವವನು' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ವರದಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಸೇನ್ದ್ರೈರ್ದೇವಗಣೈರ್ವೃತಮ್ । ಊಚುಃ ಪ್ರಾಞ್ಜಲಯಃ ಸರ್ವೇ ವೇಪಮಾನಾ ಇವ ದ್ರುಮಾಃ ।। ೭.೫.
ವರ ನೀಡುವ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು, ಇಂದ್ರನೂ ದೇವತೆಗಳೂ ಸುತ್ತುವರಿದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಕೈಮುಗಿದು, ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ನಡುಗುವ ಮರಗಳಂತೆ ನಡುಗುತ್ತಾ ಮಾತನಾಡಿದರು.
ತಪಸಾರಾಧಿತೋ ದೇವ ಯದಿ ನೋ ದಿಶಸೇ ವರಮ್ । ಅಜೇಯಾಃ ಶತ್ರುಹನ್ತಾರಸ್ತಥೈವ ಚಿರಜೀವಿನಃ ।। ೭.೫.
'ದೇವರೇ, ನಾವು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದ್ದೇವೆ. ನೀವು ನಮಗೆ ವರ ನೀಡುವದಾದರೆ, ನಾವು ಜಯಿಸಲಾಗದವರು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವರು ಮತ್ತು ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯವಂತರು ಆಗಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ಪ್ರಭವಿಷ್ಣ್ವೋ ಭವಾಮೇತಿ ಪರಸ್ಪರಮನುವ್ರತಾಃ ।। ೭.೫.
'ನಾವು ಬಲಿಷ್ಠರಾಗಿರಲಿ ಮತ್ತು ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಇರಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ಏವಂ ಭವಿಷ್ಯತೀತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಸುಕೇಶತನಯಾನ್ವಿಭುಃ । ಸ ಯಯೌ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಾಯ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣವತ್ಸಲಃ ।। ೭.೫.
ಇದೀಗ ಹೀಗೇ ಆಗಲಿ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಸುಕೇಶನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವನು, ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
ವರಂ ಲಬ್ಧ್ವಾ ತು ತೇ ಸರ್ವೇ ರಾಮ ರಾತ್ರಿಞ್ಚರಾಸ್ತದಾ । ಸುರಾಸುರಾನ್ಪ್ರಬಾಧನ್ತೇ ವರದಾನಸುನಿರ್ಭಯಾಃ ।। ೭.೫.
ರಾಮಾ, ಆ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ರಾಕ್ಷಸರು ವರವನ್ನು ಪಡೆದ ನಂತರ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಸುರರನ್ನು ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಹಿಂಸಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.
ತೈರ್ವಧ್ಯಮಾನಾಸ್ತ್ರಿದಶಾಃ ಸರ್ಷಿಸಙ್ಘಾಃ ಸಚಾರಣಾಃ । ತ್ರಾತಾರಂ ನಾಧಿಗಚ್ಛನ್ತಿ ನಿರಯಸ್ಥಾ ಯಥಾ ನರಾಃ ।। ೭.೫.
ಅವರಿಂದ ಹಿಂಸಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಚಾರಣರು ಸೇರಿ, ನರಕದಲ್ಲಿರುವ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ರಕ್ಷಕನಿಲ್ಲದಂತೆ, ಯಾರನ್ನೂ ರಕ್ಷಕನಾಗಿ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.
ಅಥ ತೇ ವಿಶ್ವಕರ್ಮಾಣಂ ಶಿಲ್ಪಿನಾಂ ವರಮವ್ಯಯಮ್ । ಊಚುಃ ಸಮೇತ್ಯ ಸಂಹೃಷ್ಟಾ ರಾಕ್ಷಸಾ ರಘುಸತ್ತಮ ।। ೭.೫.
ಅನಂತರ ಆ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ರಾಕ್ಷಸರು ಸೇರಿ, ಶಿಲ್ಪಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ, ಎಂದಿಗೂ ಕ್ಷಯವಾಗದ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದರು.
ಓಜಸ್ತೇಜೋಬಲವತಾಂ ಮಹತಾಮಾತ್ಮತೇಜಸಾ । ಗೃಹಕರ್ತಾ ಭವಾನೇವ ದೇವಾನಾಂ ಹೃದಯೇಪ್ಸಿತಮ್ ।। ೭.೫.
ನೀನು ಮಹಾ ಬಲ, ಪ್ರಕಾಶ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದವನು, ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ದೇವತೆಗಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಇಷ್ಟವಾದ ಮನೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವವನು.