ತೌ ತು ಗಾನ್ಧರ್ವತತ್ತ್ವಜ್ಞೌ ಸ್ಥಾನಮೂರ್ಚ್ಛನಕೋವಿದೌ । ಭ್ರಾತರೌ ಸ್ವರಸಮ್ಪನ್ನೌ ಗನ್ಧರ್ವಾವಿವ ರೂಪಿಣೌ ॥೧-೪-
ಗಾನಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತರೂ, ಸ್ವರ ಮತ್ತು ಮೂರ್ಚನೆಗಳಲ್ಲಿ ತಜ್ಞರೂ, ಸೊಗಸಾದ ಸ್ವರ ಹೊಂದಿದ ಇಬ್ಬರು ಸಹೋದರರು, ಗಂಧರ್ವರು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದವರಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು.
ರೂಪಲಕ್ಷಣಸಮ್ಪನ್ನೌ ಮಧುರಸ್ವರಭಾಷಿಣೌ । ಬಿಮ್ಬಾದಿವೋತ್ಥಿತೌ ಬಿಮ್ಬೌ ರಾಮದೇಹಾತ್ ತಥಾಪರೌ ॥೧-೪-
ಆ ಇಬ್ಬರು ಸೌಂದರ್ಯ ಮತ್ತು ಶುಭ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದರು, ಮಧುರ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು, ರಾಮನ ದೇಹದಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಎರಡು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಗಳಂತೆ ಇದ್ದರು.
ತೌ ರಾಜಪುತ್ರೌ ಕಾರ್ತ್ಸ್ನ್ಯೇನ ಧರ್ಮ್ಯಮಾಖ್ಯಾನಮುತ್ತಮಮ್ । ವಾಚೋವಿಧೇಯಂ ತತ್ಸರ್ವಂ ಕೃತ್ವಾ ಕಾವ್ಯಮನಿನ್ದಿತೌ ॥೧-೪-
ಆ ಇಬ್ಬರು ರಾಜಕುಮಾರರು, ಧರ್ಮಮಯವಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಥೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಲಿತು, ದೋಷವಿಲ್ಲದಂತೆ ಆ ಮಹಾಕಾವ್ಯವನ್ನು ಪಠಿಸಿದರು.
ಋಷೀಣಾಂ ಚ ದ್ವಿಜಾತೀನಾಂ ಸಾಧೂನಾಂ ಚ ಸಮಾಗಮೇ । ಯಥೋಪದೇಶಂ ತತ್ತ್ವಜ್ಞೌ ಜಗತುಃ ಸುಸಮಾಹಿತೌ ॥೧-೪-
ಋಷಿಗಳು, ದ್ವಿಜರು ಮತ್ತು ಸದ್ಗುಣಿಗಳ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ, ಗುರುಗಳು ಹೇಳಿದಂತೆ, ತತ್ವವನ್ನು ಅರಿತ ಆ ಇಬ್ಬರು ಸಂಪೂರ್ಣ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹಾಡಿದರು.
ಮಹಾತ್ಮಾನೌ ಮಹಾಭಾಗೌ ಸರ್ವಲಕ್ಷಣಲಕ್ಷಿತೌ । ತೌ ಕದಾಚಿತ್ ಸಮೇತಾನಾಮೃಷೀಣಾಂ ಭಾವಿತಾತ್ಮನಾಮ್ ॥೧-೪-
ಮಹಾತ್ಮರೂ, ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳೂ, ಎಲ್ಲಾ ಶುಭ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆ ಇಬ್ಬರು, ಒಮ್ಮೆ ಶುದ್ಧಮನಸ್ಸುಳ್ಳ ಋಷಿಗಳ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು.
ಮಧ್ಯೇ ಸಭಂ ಸಮೀಪಸ್ಥಾವಿದಂ ಕಾವ್ಯಮಗಾಯತಾಮ್ । ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಮುನಯಃ ಸರ್ವೇ ಬಾಷ್ಪಪರ್ಯಾಕುಲೇಕ್ಷಣಾಃ ॥೧-೪-
ಸಭೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ ನಿಂತು, ಆ ಇಬ್ಬರು ಆ ಕಾವ್ಯವನ್ನು ಹಾಡಿದರು; ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಎಲ್ಲಾ ಮುನಿಗಳು ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಕಣ್ಣು ತುಂಬಿದರು.
ಸಾಧು ಸಾಧ್ವಿತಿ ತಾವೂಚುಃ ಪರಂ ವಿಸ್ಮಯಮಾಗತಾಃ । ತೇ ಪ್ರೀತಮನಸಃ ಸರ್ವೇ ಮುನಯೋ ಧರ್ಮವತ್ಸಲಾಃ ॥೧-೪-
ಅವರು 'ಅದ್ಭುತ! ಅದ್ಭುತ!' ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಹೇಳಿದರು; ಧರ್ಮವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಆ ಮುನಿಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿದರು.
ಪ್ರಶಶಂಸುಃ ಪ್ರಶಸ್ತವ್ಯೌ ಗಾಯಮಾನೌ ಕುಶೀಲವೌ । ಅಹೋ ಗೀತಸ್ಯ ಮಾಧುರ್ಯಂ ಶ್ಲೋಕಾನಾಂ ಚ ವಿಶೇಷತಃ ॥೧-೪-
ಅವರು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಇಬ್ಬರು ಕುಶೀಲವರನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಮೆಚ್ಚಿದರು. 'ಅಯ್ಯೋ, ಈ ಹಾಡಿನ ಸೌಮ್ಯತೆ ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ! ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಈ ಶ್ಲೋಕಗಳು ಎಷ್ಟು ಮಧುರವಾಗಿವೆ!' ಎಂದು ಪ್ರಶಂಸಿಸಿದರು.
ಚಿರನಿರ್ವೃತ್ತಮಪ್ಯೇತತ್ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಮಿವ ದರ್ಶಿತಮ್ । ಪ್ರವಿಶ್ಯ ತಾವುಭೌ ಸುಷ್ಠು ತಥಾಭಾವಮಗಾಯತಾಮ್ ॥೧-೪-
ಈ ಘಟನೆಗಳು ಬಹಳ ಹಿಂದೆಯೇ ನಡೆದಿದ್ದರೂ, ಕಣ್ಣು ಮುಂದೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಂತೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತೋರಿಸಿದರು. ಇಬ್ಬರೂ ಒಳಗೆ ಬಂದು, ಆ ಕಥೆಯನ್ನು ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹಾಡಿದರು.