ದುರಾವಾರಂ ದುರ್ವಿಷಹಂ ರಾಕ್ಷಸಾನಾಂ ಭಯಾವಹಮ್। ಆಶೀವಿಷವಿಷಪ್ರಖ್ಯಂ ದೇವಸಂಘೈಃ ಸಮರ್ಚಿತಮ್
ಆ ಬಾಣವನ್ನು ರಾಕ್ಷಸರಿಗೆ ತಡೆಯಲಾಗದ, ಸಹಿಸಲಾಗದ, ಭಯಂಕರವಾದ, ಹಾವು ವಿಷದಂತೆ ಪ್ರಬಲವಾದ, ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲಾ ಪೂಜಿಸಿದಂತಹದು.
ಯೇನ ಶಕ್ರೋ ಮಹಾತೇಜಾ ದಾನವಾನಜಯತ್ ಪ್ರಭುಃ। ಪುರಾ ದೇವಾಸುರೇ ಯುದ್ಧೇ ವೀರ್ಯವಾನ್ ಹರಿವಾಹನಃ
ಈ ಬಾಣದಿಂದಲೇ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಇಂದ್ರನು, ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರು ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದಾಗ, ತನ್ನ ಐರಾವತದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ದಾನವರನ್ನು ಜಯಿಸಿದ್ದನು.
ಅಥೈನ್ದ್ರಮಸ್ತ್ರಂ ಸೌಮಿತ್ರಿಃ ಸಂಯುಗೇಷ್ವಪರಾಜಿತಮ್। ಶರಶ್ರೇಷ್ಠಂ ಧನುಶ್ರೇಷ್ಠೇ ವಿಕರ್ಷನ್ನಿದಮಬ್ರವೀತ್
ಆಗ ಸೌಮಿತ್ರಿಯು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಜೇಯವಾದ ಇಂದ್ರಾಸ್ತ್ರವನ್ನು, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಬಾಣವನ್ನು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಧನುಸ್ಸಿಗೆ ಜೋಡಿಸಿ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು:
ಲಕ್ಷ್ಮೀವಾಁಲ್ಲಕ್ಷ್ಮಣೋ ವಾಕ್ಯಮರ್ಥಸಾಧಕಮಾತ್ಮನಃ। ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ಸತ್ಯಸಂಧಶ್ಚ ರಾಮೋ ದಾಶರಥಿರ್ಯದಿ। ಪೌರುಷೇ ಚಾಪ್ರತಿದ್ವನ್ದ್ವಸ್ತದೈನಂ ಜಹಿ ರಾವಣಿಮ್
"ಧರ್ಮವಂತನು, ಸತ್ಯವಂತನು, ದಶರಥನ ಮಗ ರಾಮನು, ಶೌರ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಸಮನಿಲ್ಲದವನು ಎಂದು ನಿಜವಾಗಿದ್ದರೆ, ಈ ಬಾಣವೇ, ನೀನು ರಾವಣನ ಮಗನನ್ನು ಸಂಹರಿಸು" ಎಂದು ಲಕ್ಮಣನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ ಹೇಳಿದನು.
ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಬಾಣಮಾಕರ್ಣಂ ವಿಕೃಷ್ಯ ತಮಜಿಹ್ಮಗಮ್। ಲಕ್ಷ್ಮಣಃ ಸಮರೇ ವೀರಃ ಸಸರ್ಜೇನ್ದ್ರಜಿತಂ ಪ್ರತಿ। ಐನ್ದ್ರಾಸ್ತ್ರೇಣ ಸಮಾಯುಜ್ಯ ಲಕ್ಷ್ಮಣಃ ಪರವೀರಹಾ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಲಕ್ಮಣನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಾಣವನ್ನು ಕಿವಿಯವರೆಗೆ ಹಿಂಡಿಕೊಂಡು, ಅದನ್ನು ಇಂದ್ರಾಸ್ತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸಿ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಇಂದ್ರಜಿತ್ನ ಮೇಲೆ ಬಿಟ್ಟನು.
ತಚ್ಛಿರಃ ಸಶಿರಸ್ತ್ರಾಣಂ ಶ್ರೀಮಜ್ಜ್ವಲಿತಕುಣ್ಡಲಮ್। ಪ್ರಮಥ್ಯೇನ್ದ್ರಜಿತಃ ಕಾಯಾತ್ ಪಾತಯಾಮಾಸ ಭೂತಲೇ
ಆ ಬಾಣವು, ಕವಚ ಮತ್ತು ಹೊಳೆಯುವ ಕುಂಡಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಇಂದ್ರಜಿತ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ದೇಹದಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಿ ಭೂಮಿಗೆ ಬೀಳಿಸಿತು.
ತದ್ ರಾಕ್ಷಸತನೂಜಸ್ಯ ಭಿನ್ನಸ್ಕನ್ಧಂ ಶಿರೋ ಮಹತ್। ತಪನೀಯನಿಭಂ ಭೂಮೌ ದದೃಶೇ ರುಧಿರೋಕ್ಷಿತಮ್
ಆ ರಾಕ್ಷಸ ಕುಮಾರನ ದೊಡ್ಡ ತಲೆ, ಭಂಗಗೊಂಡ ಭುಜದೊಂದಿಗೆ, ಬಂಗಾರದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ನೆನೆದು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು.
ಹತಃ ಸ ನಿಪಪಾತಾಥ ಧರಣ್ಯಾಂ ರಾವಣಾತ್ಮಜಃ। ಕವಚೀ ಸಶಿರಸ್ತ್ರಾಣೋ ವಿಪ್ರವಿದ್ಧಶರಾಸನಃ
ಹೀಗೆ ರಾವಣನ ಮಗನು, ಕವಚ ಧರಿಸಿ, ತಲೆಗೆ ಕವಚವಿಟ್ಟು, ಬಿಲ್ಲು ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು, ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದನು.
ಚುಕ್ರುಶುಸ್ತೇ ತತಃ ಸರ್ವೇ ವಾನರಾಃ ಸವಿಭೀಷಣಾಃ। ಹೃಷ್ಯನ್ತೇ ನಿಹತೇ ತಸ್ಮಿನ್ ದೇವಾ ವೃತ್ರವಧೇ ಯಥಾ
ಆಗ ಎಲ್ಲ ವಾನರರು ಮತ್ತು ವಿಭೀಷಣನೂ ಕೂಡ, ಆನಂದದಿಂದ ಕೂಗಿದರು; ದೇವತೆಗಳು ವೃತ್ರಾಸುರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದಾಗ ಹೇಗೆ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರೋ ಹಾಗೆ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು.
ಅಥಾನ್ತರಿಕ್ಷೇ ದೇವಾನಾಮೃಷೀಣಾಂ ಚ ಮಹಾತ್ಮನಾಮ್। ಜಜ್ಞೇಽಥ ಜಯಸಂನಾದೋ ಗನ್ಧರ್ವಾಪ್ಸರಸಾಮಪಿ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು, ಮಹಾತ್ಮರು, ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರಸರು ಜಯಧ್ವನಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿದರು.
ಪತಿತಂ ಸಮಭಿಜ್ಞಾಯ ರಾಕ್ಷಸೀ ಸಾ ಮಹಾಚಮೂಃ। ವಧ್ಯಮಾನಾ ದಿಶೋ ಭೇಜೇ ಹರಿಭಿರ್ಜಿತಕಾಶಿಭಿಃ
ಆ ರಾಕ್ಷಸಿಯರ ಮಹಾಸೇನೆ ತಮ್ಮ ನಾಯಕನು ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ಅರಿತು, ವಾನರರು ತಮ್ಮ ಗರ್ವವನ್ನು ಜಯಿಸಿದಂತೆ ಹೊಡೆದುಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಓಡಿಹೋದರು.
ವಾನರೈರ್ವಧ್ಯಮಾನಾಸ್ತೇ ಶಸ್ತ್ರಾಣ್ಯುತ್ಸೃಜ್ಯ ರಾಕ್ಷಸಾಃ। ಲಙ್ಕಾಮಭಿಮುಖಾಃ ಸಸ್ರುರ್ಭ್ರಷ್ಟಸಂಜ್ಞಾಃ ಪ್ರಧಾವಿತಾಃ
ವಾನರರು ಹೊಡೆದುಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆ ರಾಕ್ಷಸರು ತಮ್ಮ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಭಯದಿಂದ, ಮನಸ್ಸು ಗೊಂದಲಗೊಂಡು, ಲಂಕೆಯ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿದರು.
ದುದ್ರುವುರ್ಬಹುಧಾ ಭೀತಾ ರಾಕ್ಷಸಾಃ ಶತಶೋ ದಿಶಃ। ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಪ್ರಹರಣಾನ್ ಸರ್ವೇ ಪಟ್ಟಿಶಾಸಿಪರಶ್ವಧಾನ್
ನೂರಾರು ರಾಕ್ಷಸರು ಭಯದಿಂದ, ತಮ್ಮ ಪಟ್ಟಿ, ಖಡ್ಗ, ಪರಶು ಮತ್ತು ಇತರ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಓಡಿಹೋದರು.
ಕೇಚಿಲ್ಲಙ್ಕಾಂ ಪರಿತ್ರಸ್ತಾಃ ಪ್ರವಿಷ್ಟಾ ವಾನರಾರ್ದಿತಾಃ। ಸಮುದ್ರೇ ಪತಿತಾಃ ಕೇಚಿತ್ ಕೇಚಿತ್ ಪರ್ವತಮಾಶ್ರಿತಾಃ
ಕೆಲವರು ಭಯದಿಂದ ಮತ್ತು ವಾನರರ ಹಿಂಸೆಯಿಂದ ಲಂಕೆಗೆ ಓಡಿ ಒಳಹೋದರು; ಕೆಲವರು ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಹಾರಿ ಬಿದ್ದರು; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದರು.
ಹತಮಿನ್ದ್ರಜಿತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಶಯಾನಂ ಚ ರಣಕ್ಷಿತೌ। ರಾಕ್ಷಸಾನಾಂ ಸಹಸ್ರೇಷು ನ ಕಶ್ಚಿತ್ ಪ್ರತ್ಯದೃಶ್ಯತ
ಇಂದ್ರಜಿತ್ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹತರಾಗಿ ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಸಾವಿರಾರು ರಾಕ್ಷಸರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನೂ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ.
ಯಥಾಸ್ತಂ ಗತ ಆದಿತ್ಯೇ ನಾವತಿಷ್ಠನ್ತಿ ರಶ್ಮಯಃ। ತಥಾ ತಸ್ಮಿನ್ ನಿಪತಿತೇ ರಾಕ್ಷಸಾಸ್ತೇ ಗತಾ ದಿಶಃ
ಸೂರ್ಯನು ಅಸ್ತಮಿಸಿದಾಗ ಅವನ ಕಿರಣಗಳು ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲವಲ್ಲ, ಹಾಗೆಯೇ ಅವನು ಬಿದ್ದಾಗ ಆ ರಾಕ್ಷಸರು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಚದುರಿ ಹೋದರು.
ಶಾನ್ತರಶ್ಮಿರಿವಾದಿತ್ಯೋ ನಿರ್ವಾಣ ಇವ ಪಾವಕಃ। ಬಭೂವ ಸ ಮಹಾಬಾಹುರ್ವ್ಯಪಾಸ್ತಗತಜೀವಿತಃ
ಅವನ ಜೀವ ಹೊರಟುಹೋದ ಬಳಿಕ, ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯು ಶಾಂತವಾದ ಸೂರ್ಯನಂತೆ, ಆರಿದ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಆಗಿಬಿಟ್ಟನು.
ಪ್ರಶಾನ್ತಪೀಡಾಬಹುಲೋ ವಿನಷ್ಟಾರಿಃ ಪ್ರಹರ್ಷವಾನ್। ಬಭೂವ ಲೋಕಃ ಪತಿತೇ ರಾಕ್ಷಸೇನ್ದ್ರಸುತೇ ತದಾ
ಆ ರಾಕ್ಷಸಾಧಿಪತಿಯ ಮಗನು ಬಿದ್ದಾಗ, ಲೋಕವು ದುಃಖದಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿ, ಶತ್ರು ನಾಶವಾದ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿತು.
ಹರ್ಷಂ ಚ ಶಕ್ರೋ ಭಗವಾನ್ ಸಹ ಸರ್ವೈರ್ಮಹರ್ಷಿಭಿಃ। ಜಗಾಮ ನಿಹತೇ ತಸ್ಮಿನ್ ರಾಕ್ಷಸೇ ಪಾಪಕರ್ಮಣಿ
ಅಪವಿತ್ರ ಕರ್ಮ ಮಾಡಿದ ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ಹತರಾದಾಗ, ದೇವೇಂದ್ರನು ಮಹರ್ಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು.
ಆಕಾಶೇ ಚಾಪಿ ದೇವಾನಾಂ ಶುಶ್ರುವೇ ದುನ್ದುಭಿಸ್ವನಃ। ನೃತ್ಯದ್ಭಿರಪ್ಸರೋಭಿಶ್ಚ ಗನ್ಧರ್ವೈಶ್ಚ ಮಹಾತ್ಮಭಿಃ
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ನಡುವೆ ಡೊಳ್ಳುಗಳ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿಬಂತು; ಅಪ್ಸರಸರು ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಾ, ಮಹಾತ್ಮ ಗಂಧರ್ವರು ಕೂಡ ಹರ್ಷದಿಂದ ಸೇರಿಕೊಂಡರು.
ವವರ್ಷುಃ ಪುಷ್ಪವರ್ಷಾಣಿ ತದದ್ಭುತಮಿವಾಭವತ್। ಪ್ರಶಶಾಮ ಹತೇ ತಸ್ಮಿನ್ ರಾಕ್ಷಸೇ ಕ್ರೂರಕರ್ಮಣಿ
ಅವರು ಹೂವಿನ ಮಳೆಯನ್ನೇ ಸುರಿದರು; ಅದು ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾಗಿತ್ತು. ಆ ಕ್ರೂರ ಕರ್ಮ ಮಾಡಿದ ರಾಕ್ಷಸನು ಹತರಾದಾಗ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಶಾಂತಿ ನೆಲೆಸಿತು.
ಶುದ್ಧಾ ಆಪೋ ನಭಶ್ಚೈವ ಜಹೃಷುರ್ದೇವದಾನವಾಃ। ಆಜಗ್ಮುಃ ಪತಿತೇ ತಸ್ಮಿನ್ ಸರ್ವಲೋಕಭಯಾವಹೇ
ಶುದ್ಧವಾದ ನೀರು ಮತ್ತು ಆಕಾಶವೂ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟವು; ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರು ಕೂಡ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಿಗೂ ಭಯ ಉಂಟುಮಾಡಿದವನು ಬಿದ್ದಾಗ ಹರ್ಷಿಸಿದರು.
ಊಚುಶ್ಚ ಸಹಿತಾಸ್ತುಷ್ಟಾ ದೇವಗನ್ಧರ್ವದಾನವಾಃ। ವಿಜ್ವರಾಃ ಶಾನ್ತಕಲುಷಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾ ವಿಚರನ್ತ್ವಿತಿ
ಸಂತೃಪ್ತರಾದ ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ದಾನವರು, ಈಗ ದುಃಖದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ, ಪಾಪವಿಲ್ಲದೆ, ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹೇಳಿದರು: 'ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ನಿರ್ಬಾಧೆಯಿಂದ ಸಂಚರಿಸಲಿ.'
ತತೋಽಭ್ಯನನ್ದನ್ ಸಂಹೃಷ್ಟಾಃ ಸಮರೇ ಹರಿಯೂಥಪಾಃ। ತಮಪ್ರತಿಬಲಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಹತಂ ನೈರ್ಋತಪುಙ್ಗವಮ್
ಆ ರಾಕ್ಷಸರ ನಾಯಕನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಲಹೀನನಾಗಿ ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ವಾನರ ಸೇನಾಧಿಪತಿಗಳು ಆನಂದದಿಂದ ಹರ್ಷಿಸಿದರು.
ಕ್ಷ್ವೇಡನ್ತಶ್ಚ ಪ್ಲವನ್ತಶ್ಚ ಗರ್ಜನ್ತಶ್ಚ ಪ್ಲವಂಗಮಾಃ। ಲಬ್ಧಲಕ್ಷಾ ರಘುಸುತಂ ಪರಿವಾರ್ಯೋಪತಸ್ಥಿರೇ
ವಾನರರು ಕೂಗಿ, ಹಾರಿ, ಗರ್ಜಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಗುರಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಿ, ರಘುಕುಲದ ಪುತ್ರನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರು.
ಲಾಙ್ಗೂಲಾನಿ ಪ್ರವಿಧ್ಯನ್ತಃ ಸ್ಫೋಟಯನ್ತಶ್ಚ ವಾನರಾಃ। ಲಕ್ಷ್ಮಣೋ ಜಯತೀತ್ಯೇವ ವಾಕ್ಯಂ ವಿಶ್ರಾವಯಂಸ್ತದಾ
ವಾನರರು ತಮ್ಮ ಬಾಲಗಳನ್ನು ಆಡುವಂತೆ ತಿರುಗಿಸಿ, ಜೋರಾಗಿ ತಟ್ಟುತ್ತಾ, 'ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಜಯಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ!' ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದರು.
ಅನ್ಯೋನ್ಯಂ ಚ ಸಮಾಶ್ಲಿಷ್ಯ ಹರಯೋ ಹೃಷ್ಟಮಾನಸಾಃ। ಚಕ್ರುರುಚ್ಚಾವಚಗುಣಾ ರಾಘವಾಶ್ರಯಸತ್ಕಥಾಃ
ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆನಂದ ತುಂಬಿಕೊಂಡ ವಾನರರು ಪರಸ್ಪರ ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ರಾಘವನ ಮಹಿಮೆಗಳನ್ನು, ಅವನ ಸಣ್ಣದೂ ದೊಡ್ಡದೂ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಾ ಮಾತನಾಡಿದರು.
ತದಸುಕರಮಥಾಭಿವೀಕ್ಷ್ಯ ಹೃಷ್ಟಾಃ ಪ್ರಿಯಸುಹೃದೋ ಯುಧಿ ಲಕ್ಷ್ಮಣಸ್ಯ ಕರ್ಮ। ಪರಮಮುಪಲಭನ್ಮನಃಪ್ರಹರ್ಷಂ ವಿನಿಹತಮಿನ್ದ್ರರಿಪುಂ ನಿಶಮ್ಯ ದೇವಾಃ
ಅಷ್ಟು ಕಷ್ಟದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮಣನ ಪ್ರಿಯ ಸ್ನೇಹಿತರು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು; ಇಂದ್ರನ ಶತ್ರುವಾದ ಇಂದ್ರಜಿತ್ ಹತರಾದ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿ ದೇವತೆಗಳು ಹೃದಯಪೂರ್ವಕ ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು.
thumb|ಏಕನವತಿತಮಃ ಸರ್ಗಃ ಶ್ರೂಯತಾಮ್|center ಶ್ರೀಮದ್ವಾಲ್ಮೀಕಿಯರಾಮಾಯಣೇ ಯುದ್ಧಕಾಣ್ಡೇ ಏಕನವತಿತಮಃ ಸರ್ಗಃ ॥೬-
ಶ್ರೀಮದ್ವಾಲ್ಮೀಕಿಯ ರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಕಾಂಡದ ತೊಂಬತ್ತೊಂದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ.
ರುಧಿರಕ್ಲಿನ್ನಗಾತ್ರಸ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣಃ ಶುಭಲಕ್ಷಣಃ। ಬಭೂವ ಹೃಷ್ಟಸ್ತಂ ಹತ್ವಾ ಶತ್ರುಜೇತಾರಮಾಹವೇ
ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಿದ ದೇಹವಿದ್ದರೂ, ಶುಭಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಲಕ್ಷ್ಮಣನು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಆನಂದಗೊಂಡನು.