ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತ್ವಭಿನಿರ್ಯಾನ್ತಂ ಸರ್ವೇ ತೇ ಕಾನನೌಕಸಃ। ಉತ್ಪೇತುರಭಿಸಂಕ್ರುದ್ಧಾಃ ಶಿಲಾಹಸ್ತಾ ಯುಯುತ್ಸವಃ
ಅವನನ್ನು ಮುಂದೆ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಎಲ್ಲಾ ವಾನರರು ಕೋಪದಿಂದ, ಹೋರಾಟದ ಆಸೆಯಿಂದ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಲ್ಲು ಹಿಡಿದು ಎದ್ದುಬಂದರು.
ಹನೂಮಾನ್ ಪುರತಸ್ತೇಷಾಂ ಜಗಾಮ ಕಪಿಕುಞ್ಜರಃ। ಪ್ರಗೃಹ್ಯ ಸುಮಹಚ್ಛೃಙ್ಗಂ ಪರ್ವತಸ್ಯ ದುರಾಸದಮ್
ಅವರ ಮುಂದೆ ವಾನರಗಳಲ್ಲಿ ಗಜರಾಜನಾದ ಹನುಮಂತನು, ದೊಡ್ಡದು ಮತ್ತು ಭಯಾನಕವಾದ ಪರ್ವತದ ಶೃಂಗವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಮುಂದೆ ಹೋದನು.
ಸ ದದರ್ಶ ಹತಾನನ್ದಾಂ ಸೀತಾಮಿನ್ದ್ರಜಿತೋ ರಥೇ। ಏಕವೇಣೀಧರಾಂ ದೀನಾಮುಪವಾಸಕೃಶಾನನಾಮ್
ಅವನು ಇಂದ್ರಜಿತನ ರಥದ ಮೇಲೆ ಸಂತೋಷವಿಲ್ಲದೆ, ಒಬ್ಬೇ ಜಡೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ದುಃಖದಿಂದ, ಉಪವಾಸದಿಂದ ಮುಖ ಕ್ಷೀಣಗೊಂಡ ಸೀತೆಯನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ಪರಿಕ್ಲಿಷ್ಟೈಕವಸನಾಮಮೃಜಾಂ ರಾಘವಪ್ರಿಯಾಮ್। ರಜೋಮಲಾಭ್ಯಾಮಾಲಿಪ್ತೈಃ ಸರ್ವಗಾತ್ರೈರ್ವರಸ್ತ್ರಿಯಮ್
ಒಬ್ಬೇ ಮಲಿನ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ಅಲಂಕಾರವಿಲ್ಲದೆ, ರಾಮನ ಪ್ರಿಯಳಾದ, ಸರ್ವಾಂಗವೂ ಧೂಳು ಮತ್ತು ಅಜ್ಜೆಯಿಂದ ಮಸುಕಾದ ಆ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು.
ತಾಂ ನಿರೀಕ್ಷ್ಯ ಮುಹೂರ್ತಂ ತು ಮೈಥಿಲೀಮಧ್ಯವಸ್ಯ ಚ। ಬಭೂವಾಚಿರದೃಷ್ಟಾ ಹಿ ತೇನ ಸಾ ಜನಕಾತ್ಮಜಾ
ಅವನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ಮೈಥಿಲಿಯನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಯೋಚಿಸಿ, ಜನಕನ ಪುತ್ರಿಯನ್ನು ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ನೋಡಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡನು.
ಅಬ್ರವೀತ್ ತಾಂ ತು ಶೋಕಾರ್ತಾಂ ನಿರಾನನ್ದಾಂ ತಪಸ್ವಿನೀಮ್। ದೃಷ್ಟ್ವಾ ರಥಸ್ಥಿತಾಂ ದೀನಾಂ ರಾಕ್ಷಸೇನ್ದ್ರಸುತಶ್ರಿತಾಮ್
ದುಃಖದಿಂದ ಬಳಲಿದ, ಸಂತೋಷವಿಲ್ಲದ, ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ, ರಥದ ಮೇಲೆ ನಿಂತು, ರಾಕ್ಷಸರಾಜನ ಮಗನ ವಶದಲ್ಲಿರುವ ಆ ದೀನಳಾದ ಸೀತೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನು ಮಾತಾಡಿದನು.
ಕಿಂ ಸಮರ್ಥಿತಮಸ್ಯೇತಿ ಚಿನ್ತಯನ್ ಸ ಮಹಾಕಪಿಃ। ಸಹ ತೈರ್ವಾನರಶ್ರೇಷ್ಠೈರಭ್ಯಧಾವತ ರಾವಣಿಮ್
ಇದು ಯಾವ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಎಂದು ಮಹಾಕಪಿಯಾದ ಹನುಮಂತನು ಯೋಚಿಸಿ, ಇತರ ಪ್ರಮುಖ ವಾನರರೊಂದಿಗೆ ರಾವಣನ ಮಗನ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿದನು.
ತದ್ ವಾನರಬಲಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ರಾವಣಿಃ ಕ್ರೋಧಮೂರ್ಚ್ಛಿತಃ। ಕೃತ್ವಾ ವಿಕೋಶಂ ನಿಸ್ತ್ರಿಂಶಂ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ಸೀತಾಮಕರ್ಷಯತ್
ವಾನರಸೈನ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ, ರಾವಣನ ಮಗನು ಕೋಪದಿಂದ ತೀವ್ರವಾದ ಖಡ್ಗವನ್ನು ತೆಗೆದು, ಸೀತೆಯನ್ನು ಕೂದಲಿನಿಂದ ಎಳೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
ತಾಂ ಸ್ತ್ರಿಯಂ ಪಶ್ಯತಾಂ ತೇಷಾಂ ತಾಡಯಾಮಾಸ ರಾಕ್ಷಸಃ। ಕ್ರೋಶನ್ತೀಂ ರಾಮ ರಾಮೇತಿ ಮಾಯಯಾ ಯೋಜಿತಾಂ ರಥೇ
ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ರಥದ ಮೇಲೆ ಮಾಯೆಯಿಂದ ನಿರ್ಮಿತಳಾದ ಸೀತೆಯನ್ನು, 'ರಾಮಾ ರಾಮಾ' ಎಂದು ಅಳುತ್ತಾ ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದಳನ್ನು ಹೊಡೆದನು.
ಗೃಹೀತಮೂರ್ಧಜಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಹನೂಮಾನ್ ದೈನ್ಯಮಾಗತಃ। ದುಃಖಜಂ ವಾರಿ ನೇತ್ರಾಭ್ಯಾಮುತ್ಸೃಜನ್ ಮಾರುತಾತ್ಮಜಃ
ಅವನಿಗೆ ಸೀತೆಯನ್ನು ಕೂದಲಿನಿಂದ ಹಿಡಿದು ಎಳೆಯುತ್ತಿರುವುದು ಕಂಡಾಗ, ಹನುಮಂತನು ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಮಾರುತಿಯ ಪುತ್ರನು ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ದುಃಖದ ನೀರನ್ನು ಸುರಿಸಿದನು.
ತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚಾರುಸರ್ವಾಙ್ಗೀಂ ರಾಮಸ್ಯ ಮಹಿಷೀಂ ಪ್ರಿಯಾಮ್। ಅಬ್ರವೀತ್ ಪರುಷಂ ವಾಕ್ಯಂ ಕ್ರೋಧಾದ್ ರಕ್ಷೋಧಿಪಾತ್ಮಜಮ್
ಅವಳು ಸರ್ವಾಂಗ ಸುಂದರಳಾಗಿ, ರಾಮನ ಪ್ರಿಯ ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಹನುಮಂತನು ರಾಕ್ಷಸರಾಜನ ಮಗನಿಗೆ ಕೋಪದಿಂದ ಕಠಿಣವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
ದುರಾತ್ಮನ್ನಾತ್ಮನಾಶಾಯ ಕೇಶಪಕ್ಷೇ ಪರಾಮೃಶಃ। ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷೀಣಾಂ ಕುಲೇ ಜಾತೋ ರಾಕ್ಷಸೀಂ ಯೋನಿಮಾಶ್ರಿತಃ
ದುಷ್ಟಾತ್ಮನೆ, ನೀನು ನಿನ್ನ ನಾಶಕ್ಕೆ ತಾನೇ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತಾ, ಅವಳನ್ನು ಕೂದಲಿನಿಂದ ಹಿಡಿಯುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ; ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ, ರಾಕ್ಷಸ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೀಯಲ್ಲ.
ಧಿಕ್ ತ್ವಾಂ ಪಾಪಸಮಾಚಾರಂ ಯಸ್ಯ ತೇ ಮತಿರೀದೃಶೀ। ನೃಶಂಸಾನಾರ್ಯ ದುರ್ವೃತ್ತ ಕ್ಷುದ್ರ ಪಾಪಪರಾಕ್ರಮ। ಅನಾರ್ಯಸ್ಯೇದೃಶಂ ಕರ್ಮ ಘೃಣಾ ತೇ ನಾಸ್ತಿ ನಿರ್ಘೃಣ
ಪಾಪಮಾರ್ಗದವನೆ, ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಇಷ್ಟು ಕೆಟ್ಟದ್ದಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ನಿನಗೆ ಲಜ್ಜೆಯೇ ಇಲ್ಲವೇ? ಕ್ರೂರ, ಅಧರ್ಮಿ, ಕೆಟ್ಟ ನಡವಳಿಕೆಯವನು, ನೀಚ, ಪಾಪಬಲಶಾಲಿ, ನೀಚನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಇಂತಹ ಕೃತ್ಯಗಳು ಸಾದ್ಯ; ನಿನಗೆ ದಯೆ ಎಂಬುದೇ ಇಲ್ಲ.
ಚ್ಯುತಾ ಗೃಹಾಚ್ಚ ರಾಜ್ಯಾಚ್ಚ ರಾಮಹಸ್ತಾಚ್ಚ ಮೈಥಿಲೀ। ಕಿಂ ತವೈಷಾಪರಾದ್ಧಾ ಹಿ ಯದೇನಾಂ ಹಂಸಿ ನಿರ್ದಯ
ಮೈಥಿಲಿ ಮನೆ, ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ರಾಮನ ಕೈಯಿಂದ ದೂರವಾಯಿತು; ಅವಳಿಗೆ ಯಾವ ತಪ್ಪು ಇದೆ, ನೀನು ಅವಳನ್ನು ಇಷ್ಟು ನಿರ್ದಯವಾಗಿ ಕೊಲ್ಲುತ್ತಿರುವೆ?
ಸೀತಾಂ ಹತ್ವಾ ತು ನ ಚಿರಂ ಜೀವಿಷ್ಯಸಿ ಕಥಂಚನ। ವಧಾರ್ಹ ಕರ್ಮಣಾ ತೇನ ಮಮ ಹಸ್ತಗತೋ ಹ್ಯಸಿ
ನೀನು ಸೀತೆಯನ್ನು ಕೊಂದರೆ, ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ನೀನು ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಬದುಕುವುದಿಲ್ಲ; ಇಂತಹ ಪಾಪ ಕಾರ್ಯದಿಂದ ನೀನು ಈಗ ನನ್ನ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದೀಯೆ.
ಯೇ ಚ ಸ್ತ್ರೀಘಾತಿನಾಂ ಲೋಕಾ ಲೋಕವಧ್ಯೈಶ್ಚ ಕುತ್ಸಿತಾಃ। ಇಹ ಜೀವಿತಮುತ್ಸೃಜ್ಯ ಪ್ರೇತ್ಯ ತಾನ್ ಪ್ರತಿ ಲಪ್ಸ್ಯಸೇ
ಹೆಂಗಸನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವವರಿಗೂ, ಜನರನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವರಿಗೂ ಹೀನವಾದ ಲೋಕಗಳು ಇವೆ; ನೀನು ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣ ಬಿಟ್ಟು, ಆ ಲೋಕಗಳನ್ನು ತಲುಪುವೆ.
ಇತಿ ಬ್ರುವಾಣೋ ಹನುಮಾನ್ ಸಾಯುಧೈರ್ಹರಿಭಿರ್ವೃತಃ। ಅಭ್ಯಧಾವತ್ ಸುಸಂಕ್ರುದ್ಧೋ ರಾಕ್ಷಸೇನ್ದ್ರಸುತಂ ಪ್ರತಿ
ಹನುಮಂತನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆಯುಧಧಾರಿಗಳಾದ ವಾನರರೊಂದಿಗೆ ತುಂಬಾ ಕೋಪದಿಂದ ರಾಕ್ಷಸರಾಜನ ಮಗನ ಕಡೆಗೆ ದೌಡಾಯಿಸಿದನು.
ಆಪತನ್ತಂ ಮಹಾವೀರ್ಯಂ ತದನೀಕಂ ವನೌಕಸಾಮ್। ರಕ್ಷಸಾಂ ಭೀಮಕೋಪಾನಾಮನೀಕೇನ ನ್ಯವಾರಯತ್
ಅಂತಹ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ವಾನರ ಸೇನೆಯ ಮೇಲೆ ಭಯಂಕರ ಕೋಪದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಒಬ್ಬ ರಾಕ್ಷಸನು ತನ್ನ ಸೇನೆಯಿಂದ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಿ ನಿಂತನು.
ಸ ತಾಂ ಬಾಣಸಹಸ್ರೇಣ ವಿಕ್ಷೋಭ್ಯ ಹರಿವಾಹಿನೀಮ್। ಹನೂಮನ್ತಂ ಹರಿಶ್ರೇಷ್ಠಮಿನ್ದ್ರಜಿತ್ ಪ್ರತ್ಯುವಾಚ ಹ
ಆಗ ಇಂದ್ರಜಿತನು ಸಾವಿರ ಬಾಣಗಳಿಂದ ವಾನರ ಸೇನೆಯನ್ನು ತಲ್ಲಣಗೊಳಿಸಿ, ವಾನರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಹನುಮಂತನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದನು.
ಸುಗ್ರೀವಸ್ತ್ವಂ ಚ ರಾಮಶ್ಚ ಯನ್ನಿಮಿತ್ತಮಿಹಾಗತಾಃ। ತಾಂ ವಧಿಷ್ಯಾಮಿ ವೈದೇಹೀಮದ್ಯೈವ ತವ ಪಶ್ಯತಃ
ಸುಗ್ರೀವ, ರಾಮ ಮತ್ತು ನೀನು ಅವಳಿಗಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ; ಇಂದು ನಿನ್ನ ಮುಂದೆನೇ ವೈದೇಹಿಯನ್ನು ನಾನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ.
ಇಮಾಂ ಹತ್ವಾ ತತೋ ರಾಮಂ ಲಕ್ಷ್ಮಣಂ ತ್ವಾಂ ಚ ವಾನರ। ಸುಗ್ರೀವಂ ಚ ವಧಿಷ್ಯಾಮಿ ತಂ ಚಾನಾರ್ಯಂ ವಿಭೀಷಣಮ್
ಅವಳನ್ನು ಕೊಂದ ನಂತರ, ರಾಮ, ಲಕ್ಷ್ಮಣ, ನೀನು ವಾನರ, ಸುಗ್ರೀವ ಮತ್ತು ಆ ಅಧರ್ಮಿಯಾದ ವಿಭೀಷಣನನ್ನು ಕೂಡ ನಾನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ.
ನ ಹನ್ತವ್ಯಾಃ ಸ್ತ್ರಿಯಶ್ಚೇತಿ ಯದ್ ಬ್ರವೀಷಿ ಪ್ಲವಂಗಮ। ಪೀಡಾಕರಮಮಿತ್ರಾಣಾಂ ಯಚ್ಚ ಕರ್ತವ್ಯಮೇವ ತತ್
ಹೆಂಗಸರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬಾರದು ಎಂದು ನೀನು ಹೇಳುತ್ತಿರುವೆ ವಾನರಾ; ಆದರೆ ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ನೋವು ಉಂಟುಮಾಡುವುದು ಬೇಕಾದರೆ, ಅದನ್ನು ಮಾಡಲೇಬೇಕು.
ತಮೇವಮುಕ್ತ್ವಾ ರುದತೀಂ ಸೀತಾಂ ಮಾಯಾಮಯೀಂ ಚ ತಾಮ್। ಶಿತಧಾರೇಣ ಖಡ್ಗೇನ ನಿಜಘಾನೇನ್ದ್ರಜಿತ್ ಸ್ವಯಮ್
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಅಳುತ್ತಿರುವ ಮಾಯೆಯ ಸೀತೆಯನ್ನು ಇಂದ್ರಜಿತನು ತಾನೇ ತೀವ್ರವಾದ ಕತ್ತಿಯಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
ಯಜ್ಞೋಪವೀತಮಾರ್ಗೇಣ ಛಿನ್ನಾ ತೇನ ತಪಸ್ವಿನೀ। ಸಾ ಪೃಥಿವ್ಯಾಂ ಪೃಥುಶ್ರೋಣೀ ಪಪಾತ ಪ್ರಿಯದರ್ಶನಾ
ಆ ತಪಸ್ವಿನಿಯ ಯಜ್ಞೋಪವೀತದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಕತ್ತರಿಸಿ, ಆ ವಿಶಾಲ ನಿತಂಬದ, ಸುಂದರವಾದಳು ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದಳು.
ತಾಮಿನ್ದ್ರಜಿತ್ ಸ್ತ್ರಿಯಂ ಹತ್ವಾ ಹನೂಮನ್ತಮುವಾಚ ಹ। ಮಯಾ ರಾಮಸ್ಯ ಪಶ್ಯೇಮಾಂ ಪ್ರಿಯಾಂ ಶಸ್ತ್ರನಿಷೂದಿತಾಮ್। ಏಷಾ ವಿಶಸ್ತಾ ವೈದೇಹೀ ನಿಷ್ಫಲೋ ವಃ ಪರಿಶ್ರಮಃ
ಅವಳನ್ನು ಕೊಂದ ಇಂದ್ರಜಿತನು ಹನುಮಂತನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಇಗೋ ರಾಮನ ಪ್ರಿಯವಾದಳು ನನ್ನ ಶಸ್ತ್ರದಿಂದ ಬಿದ್ದಿದ್ದಾಳೆ; ವೈದೇಹಿ ಸತ್ತಳು, ನಿಮ್ಮ ಶ್ರಮವೀಗ ವ್ಯರ್ಥ.'
ತತಃ ಖಡ್ಗೇನ ಮಹತಾ ಹತ್ವಾ ತಾಮಿನ್ದ್ರಜಿತ್ಸ್ವಯಮ್। ಹೃಷ್ಟಃ ಸ ರಥಮಾಸ್ಥಾಯ ನನಾದ ಚ ಮಹಾಸ್ವನಮ್
ಆಮೇಲೆ ಇಂದ್ರಜಿತನು ದೊಡ್ಡ ಕತ್ತಿಯಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಹೊಡೆದು, ಸಂತೋಷದಿಂದ ತನ್ನ ರಥಕ್ಕೆ ಏರಿ, ಭಯಂಕರ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಗರ್ಜಿಸಿದನು.
ವಾನರಾಃ ಶುಶ್ರುವುಃ ಶಬ್ದಮದೂರೇ ಪ್ರತ್ಯವಸ್ಥಿತಾಃ। ವ್ಯಾದಿತಾಸ್ಯಸ್ಯ ನದತಸ್ತದ್ದುರ್ಗಂ ಸಂಶ್ರಿತಸ್ಯ ತು
ಅಷ್ಟೆ ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದ ವಾನರರು, ಆ ದುರ್ಗದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಿದ್ದ, ಬಾಯನ್ನು ಅಗಲವಾಗಿ ತೆರೆದು ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವನ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇಳಿದರು.
ತಥಾ ತು ಸೀತಾಂ ವಿನಿಹತ್ಯ ದುರ್ಮತಿಃ ಪ್ರಹೃಷ್ಟಚೇತಾಃ ಸ ಬಭೂವ ರಾವಣಿಃ। ತಂ ಹೃಷ್ಟರೂಪಂ ಸಮುದೀಕ್ಷ್ಯ ವಾನರಾ ವಿಷಣ್ಣರೂಪಾಃ ಸಮಭಿಪ್ರದುದ್ರುವುಃ
ಹೀಗೆ ಸೀತೆಯನ್ನು ಕೊಂದ ಆ ದುರ್ಮತಿಯಾದ ರಾವಣನ ಮಗನು ಬಹಳ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು; ಅವನನ್ನು ಆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಭರಿತನಾಗಿ ನೋಡಿ, ವಾನರರು ದುಃಖದಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಓಡಿದರು.
ಇತ್ಯಾರ್ಷೇ ಶ್ರೀಮದ್ರಾಮಾಯಣೇ ವಾಲ್ಮೀಕೀಯೇ ಆದಿಕಾವ್ಯೇ ಯುದ್ಧಕಾಣ್ಡೇ ಏಕಾಶೀತಿತಮಃ ಸರ್ಗಃ
ಇಂತಾಗಿ ಶ್ರೀಮದ್ವಾಲ್ಮೀಕಿಯ ರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಕಾಂಡದ ಎಪ್ಪತ್ತೊಂಬತ್ತನೆಯ ಸರ್ಗ ಮುಕ್ತಾಯವಾಗಿದೆ.
thumb|ದ್ವ್ಯಶೀತತಮಃ ಸರ್ಗಃ ಶ್ರೂಯತಾಮ್|center ಶ್ರೀಮದ್ವಾಲ್ಮೀಕಿಯರಾಮಾಯಣೇ ಯುದ್ಧಕಾಣ್ಡೇ ದ್ವ್ಯಶೀತತಮಃ ಸರ್ಗಃ ॥೬-
ಶ್ರೀಮದ್ವಾಲ್ಮೀಕಿಯ ರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಕಾಂಡದ ಎಪ್ಪತ್ತೆರಡನೆಯ ಸರ್ಗವನ್ನು ಈಗ ಕೇಳಿರಿ.