ಸ ಕ್ರೋಧಾತ್ ಪ್ರಾಹಿಣೋತ್ ತಸ್ಮೈ ರಾಘವಾಯ ಮಹಾಹವೇ। ತಮಾಪತನ್ತಂ ಜ್ವಲಿತಂ ಖರಪುತ್ರಕರಾಚ್ಚ್ಯುತಮ್
ಆಗ ಅವನು ಭಾರೀ ಕೋಪದಿಂದ ಆ ಜ್ವಲಿಸುವ ಶೂಲವನ್ನು ಖರನ ಮಗನ ಕೈಯಿಂದ ಬಿಟ್ಟಂತೆ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ರಾಘವನ ಮೇಲೆ ಎಸೆದನು.
ಬಾಣೈಶ್ಚತುರ್ಭಿರಾಕಾಶೇ ಶೂಲಂ ಚಿಚ್ಛೇದ ರಾಘವಃ। ಸ ಭಿನ್ನೋ ನೈಕಧಾ ಶೂಲೋ ದಿವ್ಯಹಾಟಕಮಣ್ಡಿತಃ। ವ್ಯಶೀರ್ಯತ ಮಹೋಲ್ಕೇವ ರಾಮಬಾಣಾರ್ದಿತೋ ಭುವಿ
ರಾಮನು ನಾಲ್ಕು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆ ಶೂಲವನ್ನು ಆಕಾಶದಲ್ಲೇ ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ಆ ದಿವ್ಯವಾದ ಬಂಗಾರದ ಅಲಂಕೃತ ಶೂಲವು ರಾಮನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹಲವಾರು ತುಂಡಾಗಿ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದಿತು, ಅದು ದೊಡ್ಡ ಉಲ್ಕೆಯಂತೆ ಭಾಸವಾಯಿತು.
ತಚ್ಛೂಲಂ ನಿಹತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ರಾಮೇಣಾಕ್ಲಿಷ್ಟಕರ್ಮಣಾ। ಸಾಧು ಸಾಧ್ವಿತಿ ಭೂತಾನಿ ವ್ಯಾಹರನ್ತಿ ನಭೋಗತಾಃ
ರಾಮನು ಅದ್ಭುತವಾದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಮಾಡಿದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಆಯುಧವನ್ನು ಅವನು ನಾಶಪಡಿಸಿದಾಗ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿದ್ದ ಜೀವಿಗಳು 'ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ! ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ!' ಎಂದು ಹರ್ಷದಿಂದ ಕೂಗಿದವು.
ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನಿಹತಂ ಶೂಲಂ ಮಕರಾಕ್ಷೋ ನಿಶಾಚರಃ। ಮುಷ್ಟಿಮುದ್ಯಮ್ಯ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥಂ ತಿಷ್ಠ ತಿಷ್ಠೇತಿ ಚಾಬ್ರವೀತ್
ಮಕರಾಕ್ಷನು ತನ್ನ ಆಯುಧವನ್ನು ರಘುವಂಶದ ರಾಮನು ನಾಶಪಡಿಸಿದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಎತ್ತಿ, 'ನಿಲ್ಲು, ನಿಲ್ಲು' ಎಂದು ಕಾಕುತ್ಥ್ಸ್ತನಿಗೆ ಕೂಗಿದನು.
ಸ ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪತನ್ತಂ ತು ಪ್ರಹಸ್ಯ ರಘುನನ್ದನಃ। ಪಾವಕಾಸ್ತ್ರಂ ತತೋ ರಾಮಃ ಸಂದಧೇ ತು ಶರಾಸನೇ
ಅವನು ಓಡಿಬಂದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ರಘುನಂದನನು ನಗುತ್ತಾ, ರಾಮನು ತನ್ನ ಬಿಲ್ಲಿಗೆ ಅಗ್ನಿಯ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ತಯಾರಿಸಿದನು.
ತೇನಾಸ್ತ್ರೇಣ ಹತಂ ರಕ್ಷಃ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥೇನ ತದಾ ರಣೇ। ಸಂಛಿನ್ನಹೃದಯಂ ತತ್ರ ಪಪಾತ ಚ ಮಮಾರ ಚ
ಆ ಅಸ್ತ್ರದಿಂದ ಕಾಕುತ್ಥ್ಸ್ತನು ಆ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೊಡೆದು, ಅವನ ಹೃದಯವನ್ನು ಚೂರುಮಾಡಿದನು. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅವನು ಬಿದ್ದು ಸತ್ತುಹೋದನು.
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತೇ ರಾಕ್ಷಸಾಃ ಸರ್ವೇ ಮಕರಾಕ್ಷಸ್ಯ ಪಾತನಮ್। ಲಙ್ಕಾಮೇವ ಪ್ರಧಾವನ್ತ ರಾಮಬಾಣಭಯಾರ್ದಿತಾಃ
ಮಕರಾಕ್ಷನು ಬಿದ್ದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಎಲ್ಲಾ ರಾಕ್ಷಸರು ರಾಮನ ಬಾಣಗಳ ಭಯದಿಂದ ಲಂಕೆಗೆ ಓಡಿಹೋದರು.
ದಶರಥನೃಪಸೂನುಬಾಣವೇಗೈ ರಜನಿಚರಂ ನಿಹತಂ ಖರಾತ್ಮಜಂ ತಮ್। ಪ್ರದದೃಶುರಥ ದೇವತಾಃ ಪ್ರಹೃಷ್ಟಾ ಗಿರಿಮಿವ ವಜ್ರಹತಂ ಯಥಾ ವಿಕೀರ್ಣಮ್
ದಶರಥನ ಮಗನ ಬಾಣಗಳ ಬಲದಿಂದ ಖರನ ಮಗನಾದ ಆ ರಾತ್ರಿಚರನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ ನೋಡಿದವು. ಅವನು ವಜ್ರದಿಂದ ಹೊಡೆದ ಪರ್ವತದಂತೆ ಚೂರುಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನು.
thumb|ಅಶೀತಿತಮಃ ಸರ್ಗಃ ಶ್ರೂಯತಾಮ್|center ಶ್ರೀಮದ್ವಾಲ್ಮೀಕಿಯರಾಮಾಯಣೇ ಯುದ್ಧಕಾಣ್ಡೇ ತ್ರಿಸಪ್ತತಿತಮಃ ಸರ್ಗಃ ॥೬-
ಶ್ರೀಮದ್ವಾಲ್ಮೀಕಿಯ ರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಕಾಂಡದ ಎಪ್ಪತ್ತಮೂರನೇ ಸರ್ಗವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ.
ಮಕರಾಕ್ಷಂ ಹತಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ರಾವಣಃ ಸಮಿತಿಂಜಯಃ। ರೋಷೇಣ ಮಹತಾವಿಷ್ಟೋ ದನ್ತಾನ್ ಕಟಕಟಾಯ್ಯ ಚ
ಮಕರಾಕ್ಷನು ಸತ್ತನೆಂಬ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿದ ರಾವಣನು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯಶಾಲಿಯಾದವನು, ಭಾರೀ ಕೋಪದಿಂದ ತನ್ನ ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಕಟಕಟನೆ ಒರೆಸಿದನು.
ಕುಪಿತಶ್ಚ ತದಾ ತತ್ರ ಕಿಂ ಕಾರ್ಯಮಿತಿ ಚಿನ್ತಯನ್। ಆದಿದೇಶಾಥ ಸಂಕ್ರುದ್ಧೋ ರಣಾಯೇನ್ದ್ರಜಿತಂ ಸುತಮ್
ಅವನಿಗೆ ಕೋಪ ಬಂದಾಗ, 'ಈಗ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?' ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ, ರಾವಣನು ತನ್ನ ಮಗ ಇಂದ್ರಜಿತ್ತಿಗೆ ಕೋಪದಿಂದ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಆದೇಶಿಸಿದನು.
ಜಹಿ ವೀರ ಮಹಾವೀರ್ಯೌ ಭ್ರಾತರೌ ರಾಮಲಕ್ಷ್ಮಣೌ। ಅದೃಶ್ಯೋ ದೃಶ್ಯಮಾನೋ ವಾ ಸರ್ವಥಾ ತ್ವಂ ಬಲಾಧಿಕಃ
ವೀರನೇ, ನೀನು ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ರಾಮ-ಲಕ್ಷ್ಮಣರನ್ನು ಕೊಲ್ಲು. ನೀನು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀಯೋ ಅಥವಾ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿಲ್ಲವೋ, ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಅವರಿಗಿಂತ ನೀನು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯೆ.
ತ್ವಮಪ್ರತಿಮಕರ್ಮಾಣಮಿನ್ದ್ರಂ ಜಯಸಿ ಸಂಯುಗೇ। ಕಿಂ ಪುನರ್ಮಾನುಷೌ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನ ವಧಿಷ್ಯಸಿ ಸಂಯುಗೇ
ನಿನ್ನಂತಹ ಅಪೂರ್ವ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನನ್ನೂ ಸೋಲಿಸಿದ್ದೀಯಲ್ಲ, ಹಾಗಾದರೆ ಈ ಮಾನವರನ್ನು ನೋಡಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನೀನು ಅವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದೇನು ದೊಡ್ಡ ವಿಷಯವಲ್ಲ.
ತಥೋಕ್ತೋ ರಾಕ್ಷಸೇನ್ದ್ರೇಣ ಪ್ರತಿಗೃಹ್ಯ ಪಿತುರ್ವಚಃ। ಯಜ್ಞಭೂಮೌ ಸ ವಿಧಿವತ್ ಪಾವಕಂ ಜುಹುವೇನ್ದ್ರಜಿತ್
ರಾಕ್ಷಸರ ರಾಜನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಇಂದ್ರಜಿತ್ ತಂದೆಯ ಮಾತನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿ, ಯಜ್ಞಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅಗ್ನಿಗೆ ಹೋಮ ಮಾಡಿದನು.
ಜುಹ್ವತಶ್ಚಾಪಿ ತತ್ರಾಗ್ನಿಂ ರಕ್ತೋಷ್ಣೀಷಧರಾಃ ಸ್ತ್ರಿಯಃ। ಆಜಗ್ಮುಸ್ತತ್ರ ಸಮ್ಭ್ರಾನ್ತಾ ರಾಕ್ಷಸ್ಯೋ ಯತ್ರ ರಾವಣಿಃ
ಅವನು ಅಗ್ನಿಗೆ ಹೋಮ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಕೆಂಪು ತಲೆಪಟಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ ರಾಕ್ಷಸಿ ಮಹಿಳೆಯರು ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದರು, ಅಲ್ಲಿ ರಾವಣನ ಮಗ ಇದ್ದನು.
ಶಸ್ತ್ರಾಣಿ ಶರಪತ್ರಾಣಿ ಸಮಿಧೋಽಥ ಬಿಭೀತಕಾಃ। ಲೋಹಿತಾನಿ ಚ ವಾಸಾಂಸಿ ಸ್ರುವಂ ಕಾರ್ಷ್ಣಾಯಸಂ ತಥಾ
ಅವರು ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳು, ಬಾಣಗಳ ಎಲುಗಳು, ಯಜ್ಞದ ಹಣ್ಣುಗಳು, ಕೆಂಪು ಬಟ್ಟೆಗಳು ಮತ್ತು ಕಪ್ಪು ಕಬ್ಬಿಣದ ಹೋಮದ ಚಮಚವನ್ನು ತಂದರು.
ಸರ್ವತೋಽಗ್ನಿಂ ಸಮಾಸ್ತೀರ್ಯ ಶರಪತ್ರೈಃ ಸತೋಮರೈಃ। ಛಾಗಸ್ಯ ಸರ್ವಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ಗಲಂ ಜಗ್ರಾಹ ಜೀವತಃ
ಅಗ್ನಿಯ ಸುತ್ತಲೂ ಬಾಣಗಳ ಎಲುಗಳು ಮತ್ತು ಗದೆಗಳನ್ನಿಟ್ಟು, ಇಂದ್ರಜಿತ್ ಜೀವಂತವಾಗಿರುವ ಕಪ್ಪು ಆಡುಗೋಳನ್ನು ಹಿಡಿದನು.
ಸಕೃದ್ಧೋಮಸಮಿದ್ಧಸ್ಯ ವಿಧೂಮಸ್ಯ ಮಹಾರ್ಚಿಷಃ। ಬಭೂವುಸ್ತಾನಿ ಲಿಙ್ಗಾನಿ ವಿಜಯಂ ದರ್ಶಯನ್ತಿ ಚ
ಒಮ್ಮೆ ಹೋಮ ಮಾಡಿದಾಗ, ಧೂಮವಿಲ್ಲದ, ದೊಡ್ಡ ಜ್ವಾಲೆಯ ಅಗ್ನಿ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ವಿಜಯದ ಸೂಚನೆಗಳಾದ ಶುಭಚಿಹ್ನೆಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು.
ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಾವರ್ತಶಿಖಸ್ತಪ್ತಹಾಟಕಸಂನಿಭಃ। ಹವಿಸ್ತತ್ ಪ್ರತಿಜಗ್ರಾಹ ಪಾವಕಃ ಸ್ವಯಮುತ್ಥಿತಃ
ಅಗ್ನಿಯ ಜ್ವಾಲೆಗಳು ಬಲಭಾಗಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿ, ಹೊತ್ತಿರುವ ಚಿನ್ನದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅಗ್ನಿದೇವನು ಸ್ವತಃ ಎದ್ದು ಹೋಮವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.
ಹುತ್ವಾಗ್ನಿಂ ತರ್ಪಯಿತ್ವಾಥ ದೇವದಾನವರಾಕ್ಷಸಾನ್। ಆರುರೋಹ ರಥಶ್ರೇಷ್ಠಮನ್ತರ್ಧಾನಗತಂ ಶುಭಮ್
ಅಗ್ನಿಗೆ ಹೋಮ ಮಾಡಿ, ದೇವತೆಗಳು, ದಾನವರು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದ ನಂತರ, ಅವನು ಅದ್ಭುತವಾದ, ಕಾಣದ ರಥವನ್ನು ಏರಿ ಹೋದನು.
ಸ ವಾಜಿಭಿಶ್ಚತುರ್ಭಿಸ್ತು ಬಾಣೈಸ್ತು ನಿಶಿತೈರ್ಯುತಃ। ಆರೋಪಿತಮಹಾಚಾಪಃ ಶುಶುಭೇ ಸ್ಯನ್ದನೋತ್ತಮಃ
ನಾಲ್ಕು ಕುದುರೆಗಳಿಂದ ಎಳೆದ, ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮಹಾ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹತ್ತಿಸಿಕೊಂಡ ಆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ರಥವು ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು.
ಜಾಜ್ವಲ್ಯಮಾನೋ ವಪುಷಾ ತಪನೀಯಪರಿಚ್ಛದಃ। ಮೃಗೈಶ್ಚನ್ದ್ರಾರ್ಧಚನ್ದ್ರೈಶ್ಚ ಸ ರಥಃ ಸಮಲಂಕೃತಃ
ಅದು ಬಂಗಾರದ ಅಲಂಕಾರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಮೃಗಗಳೂ ಅರ್ಧಚಂದ್ರಾಕೃತಿಗಳೂ ಚಂದ್ರಾಕೃತಿಗಳೂ ಅಲಂಕರಿಸಿದುದಾಗಿ, ಆ ರಥವು ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಜಾಮ್ಬೂನದಮಹಾಕಮ್ಬುರ್ದೀಪ್ತಪಾವಕಸಂನಿಭಃ। ಬಭೂವೇನ್ದ್ರಜಿತಃ ಕೇತುರ್ವೈದೂರ್ಯಸಮಲಂಕೃತಃ
ಜಾಂಬೂನದದ ದೊಡ್ಡ ಕಂಬದಿಂದ, ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತ, ವೈದುರ್ಯ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಇಂದ್ರಜಿತನ ಧ್ವಜವು ಬಹಳ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿತ್ತು.
ತೇನ ಚಾದಿತ್ಯಕಲ್ಪೇನ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರೇಣ ಚ ಪಾಲಿತಃ। ಸ ಬಭೂವ ದುರಾಧರ್ಷೋ ರಾವಣಿಃ ಸುಮಹಾಬಲಃ
ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ರಾವಣನ ಮಗನು ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರದ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ಗೆಲ್ಲಲಾಗದವನಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿದನು.
ಸೋಽಭಿನಿರ್ಯಾಯ ನಗರಾದಿನ್ದ್ರಜಿತ್ ಸಮಿತಿಂಜಯಃ। ಹುತ್ವಾಗ್ನಿಂ ರಾಕ್ಷಸೈರ್ಮನ್ತ್ರೈರನ್ತರ್ಧಾನಗತೋಽಬ್ರವೀತ್
ಅನಂತರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯಶಾಲಿಯಾದ ಇಂದ್ರಜಿತನು ನಗರದಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ರಾಕ್ಷಸ ಮಂತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಗ್ನಿಹೋಮ ಮಾಡಿ, ಅದೆಷ್ಟೋ ಕಾಣದವನಾಗಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು:
ಅದ್ಯ ಹತ್ವಾ ರಣೇ ಯೌ ತೌ ಮಿಥ್ಯಾ ಪ್ರವ್ರಜಿತೌ ವನೇ। ಜಯಂ ಪಿತ್ರೇ ಪ್ರದಾಸ್ಯಾಮಿ ರಾವಣಾಯ ರಣೇಽಧಿಕಮ್
"ಇಂದು ಆ ಇಬ್ಬರನ್ನು, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಸುಳ್ಳಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವ ವನಪ್ರಸ್ಥರನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೊಂದು, ನನ್ನ ತಂದೆ ರಾವಣನಿಗೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಜಯವನ್ನು ತಂದುಕೊಡುತ್ತೇನೆ."
ಅದ್ಯ ನಿರ್ವಾನರಾಮುರ್ವೀಂ ಹತ್ವಾ ರಾಮಂ ಚ ಲಕ್ಷ್ಮಣಮ್। ಕರಿಷ್ಯೇ ಪರಮಾಂ ಪ್ರೀತಿಮಿತ್ಯುಕ್ತ್ವಾನ್ತರಧೀಯತ
"ಇಂದು ರಾಮನನ್ನೂ ಲಕ್ಷ್ಮಣನನ್ನೂ ಸಂಹರಿಸಿ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಶತ್ರುಗಳಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡಿ, ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ," ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವನು ಅದೆಷ್ಟೋ ಕಾಣೆಯಾಗಿಬಿಟ್ಟನು.
ಆಪಪಾತಾಥ ಸಂಕ್ರುದ್ಧೋ ದಶಗ್ರೀವೇಣ ಚೋದಿತಃ। ತೀಕ್ಷ್ಣಕಾರ್ಮುಕನಾರಾಚೈಸ್ತೀಕ್ಷ್ಣಸ್ತ್ವಿನ್ದ್ರರಿಪೂ ರಣೇ
ಆಗ, ದಶಮುಖ ರಾವಣನ ಕೋಪದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾದ ಇಂದ್ರಜಿತನು, ತೀಕ್ಷ್ಣ ಧನುಸ್ಸು ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭಯಂಕರನಾಗಿ ಧಾವಿಸಿದನು.
ಸ ದದರ್ಶ ಮಹಾವೀರ್ಯೌ ನಾಗೌ ತ್ರಿಶಿರಸಾವಿವ। ಸೃಜನ್ತಾವಿಷುಜಾಲಾನಿ ವೀರೌ ವಾನರಮಧ್ಯಗೌ
ಅವನು ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾವೀರರನ್ನು, ಮೂರು ತಲೆಯ ಹಾವುಗಳಂತೆ, ಬಾಣಗಳ ಹರಿವನ್ನು ಬಿಡುತ್ತ, ವಾನರರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ನಿಂತವರನ್ನು ಕಂಡನು.
ಇಮೌ ತಾವಿತಿ ಸಂಚಿನ್ತ್ಯ ಸಜ್ಯಂ ಕೃತ್ವಾ ಚ ಕಾರ್ಮುಕಮ್। ಸಂತತಾನೇಷುಧಾರಾಭಿಃ ಪರ್ಜನ್ಯ ಇವ ವೃಷ್ಟಿಮಾನ್
‘ಇವರಿಬ್ಬರೇ ಅವರು’ ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತಿಳಿದು, ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಬಿಗಿದು, ಮೋಡದಂತೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದನು.