ಅದ್ಯ ಮದ್ಬಾಣವೇಗೇನ ಪ್ರೇತರಾಡ್ವಿಷಯಂ ಗತಃ। ಯೇ ತ್ವಯಾ ನಿಹತಾಃ ಶೂರಾಃ ಸಹ ತೈಶ್ಚ ವಸಿಷ್ಯಸಿ
ಇಂದು ನನ್ನ ಬಾಣಗಳ ಬಲದಿಂದ ನೀನು ಪ್ರೇತಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ನೀನು ಕೊಂದ ವೀರರೊಡನೆ ಅಲ್ಲೇ ವಾಸಿಸುವೆ.
ಬಹುನಾತ್ರ ಕಿಮುಕ್ತೇನ ಶೃಣು ರಾಮ ವಚೋ ಮಮ। ಪಶ್ಯನ್ತು ಸಕಲಾ ಲೋಕಾಸ್ತ್ವಾಂ ಮಾಂ ಚೈವ ರಣಾಜಿರೇ
ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೇಳುವುದೇಕೆ? ರಾಮಾ, ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳು; ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನೂ ನನ್ನನ್ನೂ ನೋಡಲಿ.
ಅಸ್ತ್ರೈರ್ವಾ ಗದಯಾ ವಾಪಿ ಬಾಹುಭ್ಯಾಂ ವಾ ರಣಾಜಿರೇ। ಅಭ್ಯಸ್ತಂ ಯೇನ ವಾ ರಾಮ ವರ್ತತಾಂ ತೇನ ವಾ ಮೃಧಮ್
ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಆಯುಧಗಳಿಂದಾಗಲಿ, ಗದೆಯಿಂದಾಗಲಿ, ಅಥವಾ ಕೈಗಳಿಂದಾಗಲಿ, ಯಾರಿಗೆ ಯಾವ ತರಬೇತಿ ಇದೆವೋ ಅದನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡೋಣ ರಾಮಾ.
ಮಕರಾಕ್ಷವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ರಾಮೋ ದಶರಥಾತ್ಮಜಃ। ಅಬ್ರವೀತ್ ಪ್ರಹಸನ್ ವಾಕ್ಯಮುತ್ತರೋತ್ತರವಾದಿನಮ್
ಮಕರಾಕ್ಷನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ದಶರಥನ ಮಗ ರಾಮನು ನಗುತ್ತಾ, ಪ್ರತಿಸ್ಪಂದಿಸುವ ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
ಕತ್ಥಸೇ ಕಿಂ ವೃಥಾ ರಕ್ಷೋ ಬಹೂನ್ಯಸದೃಶಾನಿ ತೇ। ನ ರಣೇ ಶಕ್ಯತೇ ಜೇತುಂ ವಿನಾ ಯುದ್ಧೇನ ವಾಗ್ಬಲಾತ್
ಓ ರಾಕ್ಷಸಾ, ನೀನು ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಅನಗತ್ಯವಾಗಿ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಹೊಡೆಯುತ್ತೀಯೆ? ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮಾತಿನಿಂದ ಗೆಲ್ಲಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಹೋರಾಡದೆ ಜಯ ಸಿಗದು.
ಚತುರ್ದಶ ಸಹಸ್ರಾಣಿ ರಕ್ಷಸಾಂ ತ್ವತ್ಪಿತಾ ಚ ಯಃ। ತ್ರಿಶಿರಾ ದೂಷಣಶ್ಚಾಪಿ ದಣ್ಡಕೇ ನಿಹತೋ ಮಯಾ
ನಾನು ದಂಡಕ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನೂ, ತ್ರಿಶಿರಸನ್ನೂ, ದೂಷಣನನ್ನೂ, ಹದಿನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನೂ ಕೊಂದಿದ್ದೇನೆ.
ಸ್ವಾಶಿತಾಶ್ಚಾಪಿ ಮಾಂಸೇನ ಗೃಧ್ರಗೋಮಾಯುವಾಯಸಾಃ। ಭವಿಷ್ಯನ್ತ್ಯದ್ಯ ವೈ ಪಾಪ ತೀಕ್ಷ್ಣತುಣ್ಡನಖಾಙ್ಕುಶಾಃ
ಈಗ ನೀನು ಪಾಪಿ, ನಿನ್ನ ಮಾಂಸವನ್ನು ಗಿಡುಗುಗಳು, ನರಿ, ಕಾಗೆಗಳು ತಮ್ಮ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಚುಂಚು ಮತ್ತು ಗರಿಗಳಿಂದ ತಿಂದುಬಿಡುತ್ತಾರೆ.
ರಾಘವೇಣೈವಮುಕ್ತಸ್ತು ಮಕರಾಕ್ಷೋ ಮಹಾಬಲಃ। ಬಾಣೌಘಾನಮುಚತ್ ತಸ್ಮೈ ರಾಘವಾಯ ರಣಾಜಿರೇ
ರಾಘವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಮಕರಾಕ್ಷನು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ರಾಘವನ ಮೇಲೆ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದನು.
ತಾಞ್ಛರಾಞ್ಛರವರ್ಷೇಣ ರಾಮಶ್ಚಿಚ್ಛೇದ ನೈಕಧಾ। ನಿಪೇತುರ್ಭುವಿ ವಿಚ್ಛಿನ್ನಾ ರುಕ್ಮಪುಙ್ಖಾಃ ಸಹಸ್ರಶಃ
ಆ ಬಾಣಗಳನ್ನು ರಾಮನು ತನ್ನ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯಿಂದ ಹಲವಾರು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ಆ ಬಂಗಾರದ ಬಾಣಗಳು ಸಾವಿರಾರು ತುಂಡಾಗಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದವು.
ತದ್ ಯುದ್ಧಮಭವತ್ ತತ್ರ ಸಮೇತ್ಯಾನ್ಯೋನ್ಯಮೋಜಸಾ। ಖರರಾಕ್ಷಸಪುತ್ರಸ್ಯ ಸೂನೋರ್ದಶರಥಸ್ಯ ಚ
ಅಲ್ಲಿ ಖರನ ಮಗನೂ ದಶರಥನ ಮಗನೂ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿ ಭಾರೀ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯಿತು.
ಜೀಮೂತಯೋರಿವಾಕಾಶೇ ಶಬ್ದೋ ಜ್ಯಾತಲಯೋರಿವ। ಧನುರ್ಮುಕ್ತಃ ಸ್ವನೋಽನ್ಯೋನ್ಯಂ ಶ್ರೂಯತೇ ಚ ರಣಾಜಿರೇ
ಆ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಎರಡು ಮೋಡಗಳು ಗಗನದಲ್ಲಿ ಗರ್ಜಿಸುವಂತೆ, ಬಿಲ್ಲಿನ ತಂತಿಯ ಶಬ್ದದಂತೆ, ಬಾಣಗಳ ಹೊಡೆತದಿಂದ ಭಾರೀ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿಬಂತು.
ದೇವದಾನವಗನ್ಧರ್ವಾಃ ಕಿಂನರಾಶ್ಚ ಮಹೋರಗಾಃ। ಅನ್ತರಿಕ್ಷಗತಾಃ ಸರ್ವೇ ದ್ರಷ್ಟುಕಾಮಾಸ್ತದದ್ಭುತಮ್
ಆ ಅದ್ಭುತವನ್ನು ನೋಡಲು ದೇವತೆಗಳು, ದಾನವರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಕಿನ್ನರರು ಮತ್ತು ಮಹಾಸರ್ಪಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಂಡರು.
ವಿದ್ಧಮನ್ಯೋನ್ಯಗಾತ್ರೇಷು ದ್ವಿಗುಣಂ ವರ್ಧತೇ ಬಲಮ್। ಕೃತಪ್ರತಿಕೃತಾನ್ಯೋನ್ಯಂ ಕುರುತಾಂ ತೌ ರಣಾಜಿರೇ
ಒಬ್ಬರೊಬ್ಬರು ಪರಸ್ಪರ ದೇಹಕ್ಕೆ ಹೊಡೆದಾಗ ಅವರ ಶಕ್ತಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು; ಇಬ್ಬರೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎದುರಾಳಿ ದಾಳಿಗೆ ತಕ್ಕ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀಡುತ್ತಾ ಹೋರಾಡಿದರು.
ರಾಮಮುಕ್ತಾಂಸ್ತು ಬಾಣೌಘಾನ್ ರಾಕ್ಷಸಸ್ತ್ವಚ್ಛಿನದ್ ರಣೇ। ರಕ್ಷೋಮುಕ್ತಾಂಸ್ತು ರಾಮೋ ವೈ ನೈಕಧಾ ಪ್ರಾಚ್ಛಿನಚ್ಛರೈಃ
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ರಾಮನು ಬಿಡುವ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯನ್ನು ರಾಕ್ಷಸನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ಹಾಗೆಯೇ ರಾಮನು ರಾಕ್ಷಸನು ಬಿಡುವ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹಲವಾರು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
ಬಾಣೌಘವಿತತಾಃ ಸರ್ವಾ ದಿಶಶ್ಚ ಪ್ರದಿಶಸ್ತಥಾ। ಸಂಛನ್ನಾ ವಸುಧಾ ಚೈವ ಸಮನ್ತಾನ್ನ ಪ್ರಕಾಶತೇ
ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳೂ, ಉಪದಿಕ್ಕುಗಳೂ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು; ನೆಲವೂ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಆ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿ ಏನು ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ.
ತತಃ ಕ್ರುದ್ಧೋ ಮಹಾಬಾಹುರ್ಧನುಶ್ಚಿಚ್ಛೇದ ಸಂಯುಗೇ। ಅಷ್ಟಾಭಿರಥ ನಾರಾಚೈಃ ಸೂತಂ ವಿವ್ಯಾಧ ರಾಘವಃ
ಆಗ ಕೋಪಗೊಂಡ ಮಹಾಬಾಹು ರಾಘವನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಆ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಎಂಟು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸಾರಥಿಯನ್ನು ಹೊಡೆದನು.
ಭಿತ್ತ್ವಾ ರಥಂ ಶರೈ ರಾಮೋ ಹತ್ವಾ ಅಶ್ವಾನಪಾತಯತ್। ವಿರಥೋ ವಸುಧಾಸ್ಥಃ ಸ ಮಕರಾಕ್ಷೋ ನಿಶಾಚರಃ
ರಾಮನು ತನ್ನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ರಥವನ್ನು ಚೂರಾಗಿ, ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಕೊಂದು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಂತೆ ಮಾಡಿದನು; ಹೀಗಾಗಿ ಮಕರಾಕ್ಷನು ರಥವಿಲ್ಲದೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತನು.
ತತ್ತಿಷ್ಠದ್ ವಸುಧಾಂ ರಕ್ಷಃ ಶೂಲಂ ಜಗ್ರಾಹ ಪಾಣಿನಾ। ತ್ರಾಸನಂ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ಯುಗಾನ್ತಾಗ್ನಿಸಮಪ್ರಭಮ್
ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವ, ಯುಗಾಂತದ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊತ್ತಿರುವ ಒಂದು ಭಯಾನಕ ಶೂಲವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡನು.
ದುರವಾಪಂ ಮಹಚ್ಛೂಲಂ ರುದ್ರದತ್ತಂ ಭಯಂಕರಮ್। ಜಾಜ್ವಲ್ಯಮಾನಮಾಕಾಶೇ ಸಂಹಾರಾಸ್ತ್ರಮಿವಾಪರಮ್
ಆ ಶೂಲವು ದೊರಕಲು ಬಹಳ ಕಷ್ಟವಾದದು, ರುದ್ರನು ಕೊಟ್ಟ ಭಯಾನಕವಾದದು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುತ್ತಾ ಮತ್ತೊಂದು ಸಂಹಾರಾಸ್ತ್ರದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಯಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದೇವತಾಃ ಸರ್ವಾ ಭಯಾರ್ತಾ ವಿದ್ರುತಾ ದಿಶಃ। ವಿಭ್ರಾಮ್ಯ ಚ ಮಹಚ್ಛೂಲಂ ಪ್ರಜ್ವಲನ್ತಂ ನಿಶಾಚರಃ
ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಭಯದಿಂದ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೂ ಓಡಿಹೋದರು; ಆ ರಾತ್ರಿ ಸಂಚಾರಿ ರಾಕ್ಷಸನು ಆ ಹೊತ್ತಿರುವ ಮಹಾ ಶೂಲವನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿದನು.
ಸ ಕ್ರೋಧಾತ್ ಪ್ರಾಹಿಣೋತ್ ತಸ್ಮೈ ರಾಘವಾಯ ಮಹಾಹವೇ। ತಮಾಪತನ್ತಂ ಜ್ವಲಿತಂ ಖರಪುತ್ರಕರಾಚ್ಚ್ಯುತಮ್
ಆಗ ಅವನು ಭಾರೀ ಕೋಪದಿಂದ ಆ ಜ್ವಲಿಸುವ ಶೂಲವನ್ನು ಖರನ ಮಗನ ಕೈಯಿಂದ ಬಿಟ್ಟಂತೆ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ರಾಘವನ ಮೇಲೆ ಎಸೆದನು.
ಬಾಣೈಶ್ಚತುರ್ಭಿರಾಕಾಶೇ ಶೂಲಂ ಚಿಚ್ಛೇದ ರಾಘವಃ। ಸ ಭಿನ್ನೋ ನೈಕಧಾ ಶೂಲೋ ದಿವ್ಯಹಾಟಕಮಣ್ಡಿತಃ। ವ್ಯಶೀರ್ಯತ ಮಹೋಲ್ಕೇವ ರಾಮಬಾಣಾರ್ದಿತೋ ಭುವಿ
ರಾಮನು ನಾಲ್ಕು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆ ಶೂಲವನ್ನು ಆಕಾಶದಲ್ಲೇ ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ಆ ದಿವ್ಯವಾದ ಬಂಗಾರದ ಅಲಂಕೃತ ಶೂಲವು ರಾಮನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹಲವಾರು ತುಂಡಾಗಿ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದಿತು, ಅದು ದೊಡ್ಡ ಉಲ್ಕೆಯಂತೆ ಭಾಸವಾಯಿತು.
ತಚ್ಛೂಲಂ ನಿಹತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ರಾಮೇಣಾಕ್ಲಿಷ್ಟಕರ್ಮಣಾ। ಸಾಧು ಸಾಧ್ವಿತಿ ಭೂತಾನಿ ವ್ಯಾಹರನ್ತಿ ನಭೋಗತಾಃ
ರಾಮನು ಅದ್ಭುತವಾದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಮಾಡಿದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಆಯುಧವನ್ನು ಅವನು ನಾಶಪಡಿಸಿದಾಗ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿದ್ದ ಜೀವಿಗಳು 'ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ! ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ!' ಎಂದು ಹರ್ಷದಿಂದ ಕೂಗಿದವು.
ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನಿಹತಂ ಶೂಲಂ ಮಕರಾಕ್ಷೋ ನಿಶಾಚರಃ। ಮುಷ್ಟಿಮುದ್ಯಮ್ಯ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥಂ ತಿಷ್ಠ ತಿಷ್ಠೇತಿ ಚಾಬ್ರವೀತ್
ಮಕರಾಕ್ಷನು ತನ್ನ ಆಯುಧವನ್ನು ರಘುವಂಶದ ರಾಮನು ನಾಶಪಡಿಸಿದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಎತ್ತಿ, 'ನಿಲ್ಲು, ನಿಲ್ಲು' ಎಂದು ಕಾಕುತ್ಥ್ಸ್ತನಿಗೆ ಕೂಗಿದನು.
ಸ ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪತನ್ತಂ ತು ಪ್ರಹಸ್ಯ ರಘುನನ್ದನಃ। ಪಾವಕಾಸ್ತ್ರಂ ತತೋ ರಾಮಃ ಸಂದಧೇ ತು ಶರಾಸನೇ
ಅವನು ಓಡಿಬಂದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ರಘುನಂದನನು ನಗುತ್ತಾ, ರಾಮನು ತನ್ನ ಬಿಲ್ಲಿಗೆ ಅಗ್ನಿಯ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ತಯಾರಿಸಿದನು.
ತೇನಾಸ್ತ್ರೇಣ ಹತಂ ರಕ್ಷಃ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥೇನ ತದಾ ರಣೇ। ಸಂಛಿನ್ನಹೃದಯಂ ತತ್ರ ಪಪಾತ ಚ ಮಮಾರ ಚ
ಆ ಅಸ್ತ್ರದಿಂದ ಕಾಕುತ್ಥ್ಸ್ತನು ಆ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೊಡೆದು, ಅವನ ಹೃದಯವನ್ನು ಚೂರುಮಾಡಿದನು. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅವನು ಬಿದ್ದು ಸತ್ತುಹೋದನು.
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತೇ ರಾಕ್ಷಸಾಃ ಸರ್ವೇ ಮಕರಾಕ್ಷಸ್ಯ ಪಾತನಮ್। ಲಙ್ಕಾಮೇವ ಪ್ರಧಾವನ್ತ ರಾಮಬಾಣಭಯಾರ್ದಿತಾಃ
ಮಕರಾಕ್ಷನು ಬಿದ್ದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಎಲ್ಲಾ ರಾಕ್ಷಸರು ರಾಮನ ಬಾಣಗಳ ಭಯದಿಂದ ಲಂಕೆಗೆ ಓಡಿಹೋದರು.
ದಶರಥನೃಪಸೂನುಬಾಣವೇಗೈ ರಜನಿಚರಂ ನಿಹತಂ ಖರಾತ್ಮಜಂ ತಮ್। ಪ್ರದದೃಶುರಥ ದೇವತಾಃ ಪ್ರಹೃಷ್ಟಾ ಗಿರಿಮಿವ ವಜ್ರಹತಂ ಯಥಾ ವಿಕೀರ್ಣಮ್
ದಶರಥನ ಮಗನ ಬಾಣಗಳ ಬಲದಿಂದ ಖರನ ಮಗನಾದ ಆ ರಾತ್ರಿಚರನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ ನೋಡಿದವು. ಅವನು ವಜ್ರದಿಂದ ಹೊಡೆದ ಪರ್ವತದಂತೆ ಚೂರುಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನು.
thumb|ಅಶೀತಿತಮಃ ಸರ್ಗಃ ಶ್ರೂಯತಾಮ್|center ಶ್ರೀಮದ್ವಾಲ್ಮೀಕಿಯರಾಮಾಯಣೇ ಯುದ್ಧಕಾಣ್ಡೇ ತ್ರಿಸಪ್ತತಿತಮಃ ಸರ್ಗಃ ॥೬-
ಶ್ರೀಮದ್ವಾಲ್ಮೀಕಿಯ ರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಕಾಂಡದ ಎಪ್ಪತ್ತಮೂರನೇ ಸರ್ಗವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ.
ಮಕರಾಕ್ಷಂ ಹತಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ರಾವಣಃ ಸಮಿತಿಂಜಯಃ। ರೋಷೇಣ ಮಹತಾವಿಷ್ಟೋ ದನ್ತಾನ್ ಕಟಕಟಾಯ್ಯ ಚ
ಮಕರಾಕ್ಷನು ಸತ್ತನೆಂಬ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿದ ರಾವಣನು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯಶಾಲಿಯಾದವನು, ಭಾರೀ ಕೋಪದಿಂದ ತನ್ನ ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಕಟಕಟನೆ ಒರೆಸಿದನು.