ಕುಮ್ಭಕರ್ಣೋ ಮಹಾತೇಜಾ ರಾವಣಂ ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್। ಗಮಿಷ್ಯಾಮ್ಯಹಮೇಕಾಕೀ ತಿಷ್ಠತ್ವಿಹ ಬಲಂ ಮಮ
ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಯಾದ ಕುಂಭಕರ್ಣನು ರಾವಣನಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು: "ನಾನು ಒಬ್ಬನೇ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ; ನನ್ನ ಸೇನೆ ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಲಿ."
ಅದ್ಯ ತಾನ್ ಕ್ಷುಧಿತಃ ಕ್ರುದ್ಧೋ ಭಕ್ಷಯಿಷ್ಯಾಮಿ ವಾನರಾನ್। ಕುಮ್ಭಕರ್ಣವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ರಾವಣೋ ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್
"ಇಂದು ನಾನು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಮತ್ತು ಕೋಪದಿಂದ ಆ ವಾನರರನ್ನು ತಿಂದುಹಾಕುತ್ತೇನೆ." ಕುಂಭಕರ್ಣನ ಮಾತು ಕೇಳಿ ರಾವಣನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
ಸೈನ್ಯೈಃ ಪರಿವೃತೋ ಗಚ್ಛ ಶೂಲಮುದ್ಗರಪಾಣಿಭಿಃ। ವಾನರಾ ಹಿ ಮಹಾತ್ಮಾನಃ ಶೂರಾಃ ಸುವ್ಯವಸಾಯಿನಃ
"ನೀನು ಯೋಧರು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಭಾಲಗಳು ಹಿಡಿದು, ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೋಗು. ಏಕೆಂದರೆ ಆ ವಾನರರು ಮಹಾತ್ಮರು, ಶೂರರು ಮತ್ತು ದೃಢನಿಶ್ಚಯ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ."
ಏಕಾಕಿನಂ ಪ್ರಮತ್ತಂ ವಾ ನಯೇಯುರ್ದಶನೈಃ ಕ್ಷಯಮ್। ತಸ್ಮಾತ್ ಪರಮದುರ್ಧರ್ಷಃ ಸೈನ್ಯೈಃ ಪರಿವೃತೋ ವ್ರಜ। ರಕ್ಷಸಾಮಹಿತಂ ಸರ್ವಂ ಶತ್ರುಪಕ್ಷಂ ನಿಷೂದಯ
"ನೀನು ಒಬ್ಬನೇ, ಅಜಾಗರೂಕನಾಗಿ ಹೋದರೆ, ಅವರು ಹಲ್ಲಿನಿಂದ ನಿನ್ನ ನಾಶಮಾಡಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಗೆಲ್ಲಲಾಗದಂತಹ ನಿನ್ನ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೋಗು ಮತ್ತು ಶತ್ರುಪಕ್ಷವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡು."
ಅಥಾಸನಾತ್ ಸಮುತ್ಪತ್ಯ ಸ್ರಜಂ ಮಣಿಕೃತಾನ್ತರಾಮ್। ಆಬಬನ್ಧ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಕುಮ್ಭಕರ್ಣಸ್ಯ ರಾವಣಃ
ಆಮೇಲೆ ರಾವಣನು ತನ್ನ ಆಸನದಿಂದ ಎದ್ದು, ಮಣಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಹಾರವನ್ನು ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿ ಕುಂಭಕರ್ಣನಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಟ್ಟನು.
ಅಙ್ಗದಾನ್ಯಙ್ಗುಲೀವೇಷ್ಟಾನ್ ವರಾಣ್ಯಾಭರಣಾನಿ ಚ। ಹಾರಂ ಚ ಶಶಿಸಂಕಾಶಮಾಬಬನ್ಧ ಮಹಾತ್ಮನಃ
ಅವನಿಗೆ ರಾವಣನು ಸುಂದರವಾದ ಭುಜಬಂಧ, ಉಂಗುರಗಳು ಮತ್ತು ಚಂದ್ರನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಹಾರವನ್ನು ಧರಿಸಿಸಿಕೊಟ್ಟನು.
ದಿವ್ಯಾನಿ ಚ ಸುಗನ್ಧೀನಿ ಮಾಲ್ಯದಾಮಾನಿ ರಾವಣಃ। ಗಾತ್ರೇಷು ಸಜ್ಜಯಾಮಾಸ ಶ್ರೋತ್ರಯೋಶ್ಚಾಸ್ಯ ಕುಣ್ಡಲೇ
ರಾವಣನು ಅವನ ದೇಹಕ್ಕೆ ದಿವ್ಯವಾದ ಸುಗಂಧಮಯ ಹಾರಗಳನ್ನು ಹಾಕಿ, ಅವನ ಕಿವಿಗಳಿಗೆ ಕುಂಡಲಗಳನ್ನು ತೊಡಿಸಿದನು.
ಕಾಞ್ಚನಾಙ್ಗದಕೇಯೂರನಿಷ್ಕಾಭರಣಭೂಷಿತಃ। ಕುಮ್ಭಕರ್ಣೋ ಬೃಹತ್ಕರ್ಣಃ ಸುಹುತೋಽಗ್ನಿರಿವಾಬಭೌ
ಸುವರ್ಣದ ಭುಜಬಂಧ, ಕೇಯೂರ ಮತ್ತು ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ, ವಿಶಾಲಕಿವಿಯುಳ್ಳ ಕುಂಭಕರ್ಣನು ಹೋಮದಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೊತ್ತಿರುವ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿದ್ದನು.
ಶ್ರೋಣೀಸೂತ್ರೇಣ ಮಹತಾ ಮೇಚಕೇನ ವ್ಯರಾಜತ। ಅಮೃತೋತ್ಪಾದನೇ ನದ್ಧೋ ಭುಜಙ್ಗೇನೇವ ಮನ್ದರಃ
ಅವನ ನಡುವಿನಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ, ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಕಟಿಬಂಧದಿಂದ ಕುಂಭಕರ್ಣನು ಅಮೃತಮಥನದಲ್ಲಿ ನಾಗದಿಂದ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟ ಮಂದರಪರ್ವತದಂತೆ ದೀಪಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಸ ಕಾಞ್ಚನಂ ಭಾರಸಹಂ ನಿವಾತಂ ವಿದ್ಯುತ್ಪ್ರಭಂ ದೀಪ್ತಮಿವಾತ್ಮಭಾಸಾ। ಆಬಧ್ಯಮಾನಃ ಕವಚಂ ರರಾಜ ಸಂಧ್ಯಾಭ್ರಸಂವೀತ ಇವಾದ್ರಿರಾಜಃ
ಅವನಿಗೆ ಸುವರ್ಣದ, ಭಾರವನ್ನು ತಾಳುವ, ಗಾಳಿ ಬೀಸದ, ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಕವಚವನ್ನು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನು ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲದ ಮೋಡಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲಾದ ಪರ್ವತರಾಜನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು.
ಸರ್ವಾಭರಣಸರ್ವಾಙ್ಗಃ ಶೂಲಪಾಣಿಃ ಸ ರಾಕ್ಷಸಃ। ತ್ರಿವಿಕ್ರಮಕೃತೋತ್ಸಾಹೋ ನಾರಾಯಣ ಇವಾಬಭೌ
ಎಲ್ಲಾ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಶೂಲ ಹಿಡಿದ ಆ ರಾಕ್ಷಸನು, ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಲು ಉತ್ಸುಕನಾದ ನಾರಾಯಣನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಭ್ರಾತರಂ ಸಮ್ಪರಿಷ್ವಜ್ಯ ಕೃತ್ವಾ ಚಾಪಿ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಮ್। ಪ್ರಣಮ್ಯ ಶಿರಸಾ ತಸ್ಮೈ ಪ್ರತಸ್ಥೇ ಸ ಮಹಾಬಲಃ
ತಮ್ಮಣ್ಣನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಅವನನ್ನು ಬಲಭಾಗದಿಂದ ಸುತ್ತಿ, ತಲೆಯನ್ನೂ ಬಾಗಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಆ ಮಹಾಬಲನು ಹೊರಟನು.
ತಮಾಶೀರ್ಭಿಃ ಪ್ರಶಸ್ತಾಭಿಃ ಪ್ರೇಷಯಾಮಾಸ ರಾವಣಃ। ಶಙ್ಖದುನ್ದುಭಿನಿರ್ಘೋಷೈಃ ಸೈನ್ಯೈಶ್ಚಾಪಿ ವರಾಯುಧೈಃ
ಅವನಿಗೆ ಶುಭಾಶಯಗಳೊಂದಿಗೆ ರಾವಣನು ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟನು; ಶಂಖ ಮತ್ತು ಡೊಳ್ಳುಗಳ ಘೋಷ, ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ಆಯುಧಗಳಿರುವ ಸೇನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವನನ್ನು ಕಳಿಸಿದನು.
ತಂ ಗಜೈಶ್ಚ ತುರಂಗೈಶ್ಚ ಸ್ಯನ್ದನೈಶ್ಚಾಮ್ಬುದಸ್ವನೈಃ। ಅನುಜಗ್ಮುರ್ಮಹಾತ್ಮಾನೋ ರಥಿನೋ ರಥಿನಾಂ ವರಮ್
ಆ ಮಹಾತ್ಮನನ್ನು, ರಥಿಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ರಥಸಾರಥಿಗಳು, ಆನೆಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು ಮತ್ತು ಮೇಘಗಳಂತೆ ಘೋಷಿಸುವ ರಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಅನುಸರಿಸಿದರು.
ಸರ್ಪೈರುಷ್ಟ್ರೈಃ ಖರೈಶ್ಚೈವ ಸಿಂಹದ್ವಿಪಮೃಗದ್ವಿಜೈಃ। ಅನುಜಗ್ಮುಶ್ಚ ತಂ ಘೋರಂ ಕುಮ್ಭಕರ್ಣಂ ಮಹಾಬಲಮ್
ಹಾವುಗಳು, ಒಂಟೆಗಳು, ಕತ್ತೆಗಳು, ಸಿಂಹಗಳು, ಆನೆಗಳು, ಕಾಡುಮೃಗಗಳು ಮತ್ತು ಹಕ್ಕಿಗಳು ಕೂಡ ಆ ಭಯಾನಕ, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಕುಂಭಕರ್ಣನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದವು.
ಸ ಪುಷ್ಪವರ್ಷೈರವಕೀರ್ಯಮಾಣೋ ಧೃತಾತಪತ್ರಃ ಶಿತಶೂಲಪಾಣಿಃ। ಮದೋತ್ಕಟಃ ಶೋಣಿತಗನ್ಧಮತ್ತೋ ವಿನಿರ್ಯಯೌ ದಾನವದೇವಶತ್ರುಃ
ಹೂವಿನ ಮಳೆ ಸುರಿಯುತ್ತಾ, ಛತ್ರ ಹಿಡಿದು, ತೀಕ್ಷ್ಣ ಶೂಲ ಹಿಡಿದು, ಮದದಿಂದ ಉಕ್ಕುತ್ತಾ, ರಕ್ತದ ವಾಸನೆಗೆ ಮತ್ತನಾಗಿ, ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ದಾನವರಿಗೂ ಶತ್ರುವಾದವನು ಹೊರಟನು.
ಪದಾತಯಶ್ಚ ಬಹವೋ ಮಹಾನಾದಾ ಮಹಾಬಲಾಃ। ಅನ್ವಯೂ ರಾಕ್ಷಸಾ ಭೀಮಾ ಭೀಮಾಕ್ಷಾಃ ಶಸ್ತ್ರಪಾಣಯಃ
ಬಹಳಷ್ಟು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಪಾದಾತಿಗಳು, ಭಯಾನಕವಾದ ರಾಕ್ಷಸರು, ಭಯಾನಕ ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳವರು, ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಭಾರವಾದ ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಾ ಅವನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರು.
ರಕ್ತಾಕ್ಷಾಃ ಸುಬಹುವ್ಯಾಮಾ ನೀಲಾಞ್ಜನಚಯೋಪಮಾಃ। ಶೂಲಾನುದ್ಯಮ್ಯ ಖಡ್ಗಾಂಶ್ಚ ನಿಶಿತಾಂಶ್ಚ ಪರಶ್ವಧಾನ್
ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣುಗಳು, ವಿಶಾಲವಾದ ಭುಜಗಳು, ಗಾಢ ಕಜ್ಜಲದ ಗುಡ್ಡಗಳಂತೆ ಕಾಣುವವರು, ಶೂಲಗಳು, ಖಡ್ಗಗಳು ಮತ್ತು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಪರಶುಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ನಿಂತಿದ್ದರು.
ಭಿನ್ದಿಪಾಲಾಂಶ್ಚ ಪರಿಘಾನ್ ಗದಾಶ್ಚ ಮುಸಲಾನಿ ಚ। ತಾಲಸ್ಕನ್ಧಾಂಶ್ಚ ವಿಪುಲಾನ್ ಕ್ಷೇಪಣೀಯಾನ್ ದುರಾಸದಾನ್
ಅವರು ಬಿಲ್ಲುಹಾರಗಳು, ಗದೆಗಳು, ಮುಸಳೆಗಳು, ಲೋಹದ ದಂಡಗಳು, ದೊಡ್ಡ ತಾಳೆಮರದ ಕಾಂಡಗಳು ಹೀಗೆ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಅವುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವುದು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟ.
ಅಥಾನ್ಯದ್ವಪುರಾದಾಯ ದಾರುಣಂ ಘೋರದರ್ಶನಮ್। ನಿಷ್ಪಪಾತ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಕುಮ್ಭಕರ್ಣೋ ಮಹಾಬಲಃ
ಆಗ ಮಹಾ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಕುಂಭಕರ್ಣನು ಮತ್ತೊಂದು ಭಯಾನಕವಾದ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.
ಧನುಃಶತಪರೀಣಾಹಃ ಸ ಷಟ್ಶತಸಮುಚ್ಛ್ರಿತಃ। ರೌದ್ರಃ ಶಕಟಚಕ್ರಾಕ್ಷೋ ಮಹಾಪರ್ವತಸಂನಿಭಃ
ಅವನ ಬಿಲ್ಲು ನೂರು ಮೊಟ್ಟೆಯಷ್ಟು ಅಗಲ, ಅವನು ಆರು ನೂರು ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ, ಭಯಂಕರನಾಗಿ, ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಗಾಡಿಯ ಚಕ್ರದಂತಿದ್ದವು, ಅವನು ದೊಡ್ಡ ಪರ್ವತದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು.
ಸಂನಿಪತ್ಯ ಚ ರಕ್ಷಾಂಸಿ ದಗ್ಧಶೈಲೋಪಮೋ ಮಹಾನ್। ಕುಮ್ಭಕರ್ಣೋ ಮಹಾವಕ್ತ್ರಃ ಪ್ರಹಸನ್ನಿದಮಬ್ರವೀತ್
ಆಗ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಸುಡುವ ಪರ್ವತದಂತಿದ್ದ ಮಹಾ ಮುಖದ ಕುಂಭಕರ್ಣನು ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಸೇರಿಸಿ, ನಗುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ಅದ್ಯ ವಾನರಮುಖ್ಯಾನಾಂ ತಾನಿ ಯೂಥಾನಿ ಭಾಗಶಃ। ನಿರ್ದಹಿಷ್ಯಾಮಿ ಸಂಕ್ರುದ್ಧಃ ಪತಙ್ಗಾನಿವ ಪಾವಕಃ
ಇಂದು ನಾನು ಕೋಪದಿಂದ, ಮುಂಚಿನ ವಾನರ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ಗುಂಪು ಗುಂಪಾಗಿ ಬೆಂಕಿಯು ಪಟಂಗಗಳನ್ನು ಸುಡುವಂತೆ ಸುಟ್ಟುಹಾಕುತ್ತೇನೆ.
ನಾಪರಾಧ್ಯನ್ತಿ ಮೇ ಕಾಮಂ ವಾನರಾ ವನಚಾರಿಣಃ। ಜಾತಿರಸ್ಮದ್ವಿಧಾನಾಂ ಸಾ ಪುರೋದ್ಯಾನವಿಭೂಷಣಮ್
ಈ ವಾನರರು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರು, ನನಗೆ ನಿಜವಾಗಿ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮಂಥವರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತೋರಿಸುವ ಶೌರ್ಯವೇ ಅಲಂಕಾರ.
ಪುರರೋಧಸ್ಯ ಮೂಲಂ ತು ರಾಘವಃ ಸಹಲಕ್ಷ್ಮಣಃ। ಹತೇ ತಸ್ಮಿನ್ ಹತಂ ಸರ್ವಂ ತಂ ವಧಿಷ್ಯಾಮಿ ಸಂಯುಗೇ
ಆದರೆ ಶತ್ರುವಿನ ಮೂಲವೇ ರಾಮನು ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣನು. ಅವನನ್ನು ಕೊಂದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಕೊನೆ. ಅವನನ್ನು ನಾನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ.
ಏವಂ ತಸ್ಯ ಬ್ರುವಾಣಸ್ಯ ಕುಮ್ಭಕರ್ಣಸ್ಯ ರಾಕ್ಷಸಾಃ। ನಾದಂ ಚಕ್ರುರ್ಮಹಾಘೋರಂ ಕಮ್ಪಯನ್ತ ಇವಾರ್ಣವಮ್
ಹೀಗೆ ಕುಂಭಕರ್ಣನು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ರಾಕ್ಷಸರು ಭಯಾನಕವಾದ ಗರ್ಜನೆ ಮಾಡಿದರು, ಅದು ಸಮುದ್ರವನ್ನೇ ಕಂಪಿಸುವಂತೆ ಇತ್ತು.
ತಸ್ಯ ನಿಷ್ಪತತಸ್ತೂರ್ಣಂ ಕುಮ್ಭಕರ್ಣಸ್ಯ ಧೀಮತಃ। ಬಭೂವುರ್ಘೋರರೂಪಾಣಿ ನಿಮಿತ್ತಾನಿ ಸಮನ್ತತಃ
ಅವನಾದ್ಯಂತ ಕುಂಭಕರ್ಣನು ವೇಗವಾಗಿ ಹೊರಟಾಗ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಭಯಾನಕವಾದ ಅಪಶಕುನುಗಳು ಕಾಣಿಸತೊಡಗಿದವು.
ಉಲ್ಕಾಶನಿಯುತಾ ಮೇಘಾ ಬಭೂವುರ್ಗರ್ದಭಾರುಣಾಃ। ಸಸಾಗರವನಾ ಚೈವ ವಸುಧಾ ಸಮಕಮ್ಪತ
ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಮಿಂಚಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮೋಡಗಳು ಕರುಬಣ್ಣದಂತಾಗಿದ್ದವು; ಭೂಮಿ, ಸಮುದ್ರ ಮತ್ತು ಕಾಡುಗಳೂ ಕೂಡ ಕಂಪಿಸಿದವು.
ಘೋರರೂಪಾಃ ಶಿವಾ ನೇದುಃ ಸಜ್ವಾಲಕವಲೈರ್ಮುಖೈಃ। ಮಣ್ಡಲಾನ್ಯಪಸವ್ಯಾನಿ ಬಬನ್ಧುಶ್ಚ ವಿಹಂಗಮಾಃ
ಭಯಾನಕವಾದ ನರಿ-ಕೋಳಿಗಳು ಹೊತ್ತೊಗೆಯುಳ್ಳ ಬಾಯಿಂದ ಕೂಗಿದವು; ಹಕ್ಕಿಗಳು ಎಡಬದಿಗೆ ವಲಯಗಳಾಗಿ ಹಾರಿದವು.
ನಿಷ್ಪಪಾತ ಚ ಗೃಧ್ರೋಽಸ್ಯ ಶೂಲೇ ವೈ ಪಥಿ ಗಚ್ಛತಃ। ಪ್ರಾಸ್ಫುರನ್ನಯನಂ ಚಾಸ್ಯ ಸವ್ಯೋ ಬಾಹುರಕಮ್ಪತ
ಅವನು ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನ ಶೂಲದಿಂದ ಗಿಡುಗು ಬಿದ್ದುಹೋಯಿತು; ಅವನ ಎಡಕಣ್ಣು ನಡುಗಿತು, ಎಡ ಕೈ ಕಂಪಿಸಿತು.