ಆದಿತ್ಯ ಇವ ದುಷ್ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯೋ ರಶ್ಮಿಭಿರ್ಭಾತಿ ರಾವಣಃ। ನ ವ್ಯಕ್ತಂ ಲಕ್ಷಯೇ ಹ್ಯಸ್ಯ ರೂಪಂ ತೇಜಃಸಮಾವೃತಮ್
ರಾವಣನು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಕಣ್ಣಿಗೆ ತೋರಲಾಗದಂತೆ ತನ್ನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ರೂಪವನ್ನು ನಾನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಆವರಿಸಲಾಗಿದೆ.
ದೇವದಾನವವೀರಾಣಾಂ ವಪುರ್ನೈವಂವಿಧಂ ಭವೇತ್। ಯಾದೃಶಂ ರಾಕ್ಷಸೇನ್ದ್ರಸ್ಯ ವಪುರೇತದ್ ವಿರಾಜತೇ
ದೇವತೆಗಳ ಅಥವಾ ದಾನವರ ಶೂರರಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ರೂಪವು ಇಲ್ಲ. ರಾಕ್ಷಸರ ರಾಜನ ರೂಪವು ಇಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆಯೋ, ಅದು ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಅಪೂರ್ವ.
ಸರ್ವೇ ಪರ್ವತಸಂಕಾಶಾಃ ಸರ್ವೇ ಪರ್ವತಯೋಧಿನಃ। ಸರ್ವೇ ದೀಪ್ತಾಯುಧಧರಾ ಯೋಧಾಸ್ತಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ
ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ಯೋಧರೂ ಪರ್ವತದಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಾರೆ, ಎಲ್ಲರೂ ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುವವರು, ಎಲ್ಲರೂ ಹೊತ್ತಿರುವ ಆಯುಧಗಳು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿವೆ. ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಯೋಧರೆಲ್ಲರೂ ಭಯಾನಕರು.
ವಿಭಾತಿ ರಕ್ಷೋರಾಜೋಽಸೌ ಪ್ರದೀಪ್ತೈರ್ಭೀಮದರ್ಶನೈಃ। ಭೂತೈಃ ಪರಿವೃತಸ್ತೀಕ್ಷ್ಣೈರ್ದೇಹವದ್ಭಿರಿವಾನ್ತಕಃ
ಅವನು, ರಾಕ್ಷಸರ ರಾಜನು, ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುವ, ಪ್ರಖರವಾದ ಭೂತಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು, ದೇಹವಿರುವ ಯಮಧರ್ಮರಾಜನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾನೆ.
ದಿಷ್ಟ್ಯಾಯಮದ್ಯ ಪಾಪಾತ್ಮಾ ಮಮ ದೃಷ್ಟಿಪಥಂ ಗತಃ। ಅದ್ಯ ಕ್ರೋಧಂ ವಿಮೋಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಸೀತಾಹರಣಸಮ್ಭವಮ್
ಇಂದು ಈ ಪಾಪಾತ್ಮನು ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಬಂದು ಬಿದ್ದಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅದೃಷ್ಟ. ಸೀತೆಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದ ಆಕ್ರೋಶವನ್ನು ನಾನು ಇಂದು ಬಿಡುತ್ತೇನೆ.
ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತತೋ ರಾಮೋ ಧನುರಾದಾಯ ವೀರ್ಯವಾನ್। ಲಕ್ಷ್ಮಣಾನುಚರಸ್ತಸ್ಥೌ ಸಮುದ್ಧೃತ್ಯ ಶರೋತ್ತಮಮ್
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ರಾಮನು, ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದ ಅವನು ತನ್ನ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ಲಕ್ಷ್ಮಣನನ್ನು ಜೊತೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು, ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಬಾಣವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಸಿದ್ಧನಾಗಿ ನಿಂತನು.
ತತಃ ಸ ರಕ್ಷೋಧಿಪತಿರ್ಮಹಾತ್ಮಾ ರಕ್ಷಾಂಸಿ ತಾನ್ಯಾಹ ಮಹಾಬಲಾನಿ। ದ್ವಾರೇಷು ಚರ್ಯಾಗೃಹಗೋಪುರೇಷು ಸುನಿರ್ವೃತಾಸ್ತಿಷ್ಠತ ನಿರ್ವಿಶಙ್ಕಾಃ
ಆಗ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ರಾಕ್ಷಸರ ರಾಜನು, ಆ ಮಹಾಬಲಿಗಳಾದ ರಾಕ್ಷಸರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ನೀವು ಬಾಗಿಲುಗಳಲ್ಲಿ, ಗಸ್ತಿನಿಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಗೋಪುರಗಳಲ್ಲಿ ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಇರಿರಿ."
ಇಹಾಗತಂ ಮಾಂ ಸಹಿತಂ ಭವದ್ಭಿ- ರ್ವನೌಕಸಶ್ಛಿದ್ರಮಿದಂ ವಿದಿತ್ವಾ। ಶೂನ್ಯಾಂ ಪುರೀಂ ದುಷ್ಪ್ರಸಹಾಂ ಪ್ರಮಥ್ಯ ಪ್ರಧರ್ಷಯೇಯುಃ ಸಹಸಾ ಸಮೇತಾಃ
"ನಾನು ನಿಮ್ಮೊಡನೆ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ಅರಳಿ, ಈ ಅರಣ್ಯವಾಸಿಗಳು ಈ ಖಾಲಿಯಾದ, ಗೆಲ್ಲಲು ಕಷ್ಟವಾದ ನಗರಕ್ಕೆ ದೌರ್ಬಲ್ಯವಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಏಕಾಏಕಿ ದಾಳಿ ಮಾಡಬಹುದು."
ವಿಸರ್ಜಯಿತ್ವಾ ಸಚಿವಾಂಸ್ತತಸ್ತಾನ್ ಗತೇಷು ರಕ್ಷಃಸು ಯಥಾನಿಯೋಗಮ್। ವ್ಯದಾರಯದ್ ವಾನರಸಾಗರೌಘಂ ಮಹಾಝಷಃ ಪೂರ್ಣಮಿವಾರ್ಣವೌಘಮ್
ಆಮೇಲೆ ತನ್ನ ಸಚಿವರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ, ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಅವರ ಕರ್ತವ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಹೋದ ಮೇಲೆ, ಅವನು ವಾನರರ ಸಮುದ್ರದಂತಿರುವ ಸೇನೆಯನ್ನು ದೊಡ್ಡ ಮೀನು ತುಂಬಿದ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಹೇಗೆ ಚೂರಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತದೋ ಹಾಗೆ ಭೇದಿಸಿ ಹೋದನು.
ತಮಾಪತನ್ತಂ ಸಹಸಾ ಸಮೀಕ್ಷ್ಯ ದೀಪ್ತೇಷುಚಾಪಂ ಯುಧಿ ರಾಕ್ಷಸೇನ್ದ್ರಮ್। ಮಹತ್ ಸಮುತ್ಪಾಟ್ಯ ಮಹೀಧರಾಗ್ರಂ ದುದ್ರಾವ ರಕ್ಷೋಧಿಪತಿಂ ಹರೀಶಃ
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ರಾಕ್ಷಸರ ರಾಜನು ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹಾರಿಸುತ್ತಾ ವೇಗವಾಗಿ ಬರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ವಾನರರ ರಾಜನು ದೊಡ್ಡ ಪರ್ವತದ ಶಿಖರವನ್ನು ಎಳೆದು ಹಿಡಿದು, ರಾಕ್ಷಸರ ರಾಜನ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿದನು.
ತಚ್ಛೈಲಶೃಙ್ಗಂ ಬಹುವೃಕ್ಷಸಾನುಂ ಪ್ರಗೃಹ್ಯ ಚಿಕ್ಷೇಪ ನಿಶಾಚರಾಯ। ತಮಾಪತನ್ತಂ ಸಹಸಾ ಸಮೀಕ್ಷ್ಯ ಚಿಚ್ಛೇದ ಬಾಣೈಸ್ತಪನೀಯಪುಙ್ಖೈಃ
ಅನೇಕ ಮರಗಳಿರುವ ಆ ಪರ್ವತ ಶಿಖರವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ರಾತ್ರಿ ಸಂಚರಿಸುವವನ ಮೇಲೆ ಎಸೆದನು. ಅದು ವೇಗವಾಗಿ ಬರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ರಾವಣನು, ಬಂಗಾರದ ತುದಿಯ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅದನ್ನು ತುಂಡುಮಾಡಿದನು.
ತಸ್ಮಿನ್ ಪ್ರವೃದ್ಧೋತ್ತಮಸಾನುವೃಕ್ಷೇ ಶೃಙ್ಗೇ ವಿದೀರ್ಣೇ ಪತಿತೇ ಪೃಥಿವ್ಯಾಮ್। ಮಹಾಹಿಕಲ್ಪಂ ಶರಮನ್ತಕಾಭಂ ಸಮಾದಧೇ ರಾಕ್ಷಸಲೋಕನಾಥಃ
ಆ ದೊಡ್ಡ ಪರ್ವತ ಶಿಖರವು, ಅದರಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಮರಗಳೊಡನೆ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಚೂರಾಗಿ ಹೋದಾಗ, ರಾಕ್ಷಸರ ಲೋಕದ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ರಾವಣನು, ಯಮಧರ್ಮನಂತೆ ಭಯಾನಕವಾದ, ಮಹಾಸರ್ಪದಂತಿರುವ ಒಂದು ಬಾಣವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.
ಸ ತಂ ಗೃಹೀತ್ವಾನಿಲತುಲ್ಯವೇಗಂ ಸವಿಸ್ಫುಲಿಙ್ಗಜ್ವಲನಪ್ರಕಾಶಮ್। ಬಾಣಂ ಮಹೇನ್ದ್ರಾಶನಿತುಲ್ಯವೇಗಂ ಚಿಕ್ಷೇಪ ಸುಗ್ರೀವವಧಾಯ ರುಷ್ಟಃ
ಆಗ ಅವನು ಗಾಳಿಯ ವೇಗದಂತೆ, ಬೆಂಕಿಯ ಸ್ಪುಟಿಸುವ ಕಣಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ, ಇಂದ್ರನ ವಜ್ರದ ವೇಗದಂತಿರುವ ಆ ಬಾಣವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಸುಗ್ರೀವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬೇಕೆಂಬ ಕೋಪದಿಂದ ಎಸೆದನು.
ಸ ಸಾಯಕೋ ರಾವಣಬಾಹುಮುಕ್ತಃ ಶಕ್ರಾಶನಿಪ್ರಖ್ಯವಪುಃಪ್ರಕಾಶಮ್। ಸುಗ್ರೀವಮಾಸಾದ್ಯ ಬಿಭೇದ ವೇಗಾದ್ ಗುಹೇರಿತಾ ಕ್ರೌಞ್ಚಮಿವೋಗ್ರಶಕ್ತಿಃ
ರಾವಣನ ಕೈಯಿಂದ ಹೊರಟ ಆ ಬಾಣವು, ಇಂದ್ರನ ವಜ್ರದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ, ವೇಗದಿಂದ ಸುಗ್ರೀವನನ್ನು ತಲುಪಿ, ಭೀಕರವಾದ ಶಕ್ತಿಯು ಕ್ರೌಂಚ ಹಕ್ಕಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಭೇದಿಸಿತೋ ಹಾಗೆ ಅವನನ್ನು ಭೇದಿಸಿತು.
ಸ ಸಾಯಕಾರ್ತೋ ವಿಪರೀತಚೇತಾಃ ಕೂಜನ್ ಪೃಥಿವ್ಯಾಂ ನಿಪಪಾತ ವೀರಃ। ತಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ಭೂಮೌ ಪತಿತಂ ವಿಸಂಜ್ಞಂ ನೇದುಃ ಪ್ರಹೃಷ್ಟಾ ಯುಧಿ ಯಾತುಧಾನಾಃ
ಆ ಬಾಣದಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡ ವೀರನು, ಮನಸ್ಸು ತಿರುಗಿಹೋಗಿ, ಕೂಗಿ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದುಹೋದನು. ಅವನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು, ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ರಾಕ್ಷಸರು ಗರ್ಜಿಸಿದರು.
ತತೋ ಗವಾಕ್ಷೋ ಗವಯಃ ಸುಷೇಣ- ಸ್ತ್ವಥರ್ಷಭೋ ಜ್ಯೋತಿಮುಖೋ ನಲಶ್ಚ। ಶೈಲಾನ್ ಸಮುತ್ಪಾಟ್ಯ ವಿವೃದ್ಧಕಾಯಾಃ ಪ್ರದುದ್ರುವುಸ್ತಂ ಪ್ರತಿ ರಾಕ್ಷಸೇನ್ದ್ರಮ್
ಆಗ ಗವಾಕ್ಷ, ಗವಯ, ಸುಷೇಣ, ಋಷಭ, ಜ್ಯೋತಿಮುಖ ಮತ್ತು ನಳ ಎಂಬ ಮಹಾಬಲಿಗಳು, ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಎಳೆದು ಹಿಡಿದು, ರಾಕ್ಷಸರ ರಾಜನ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿದರು.
ತೇಷಾಂ ಪ್ರಹಾರಾನ್ ಸ ಚಕಾರ ಮೋಘಾನ್ ರಕ್ಷೋಧಿಪೋ ಬಾಣಶತೈಃ ಶಿತಾಗ್ರೈಃ। ತಾನ್ ವಾನರೇನ್ದ್ರಾನಪಿ ಬಾಣಜಾಲೈ- ರ್ಬಿಭೇದ ಜಾಮ್ಬೂನದಚಿತ್ರಪುಙ್ಖೈಃ
ಅವರ ಆಕ್ರಮಣಗಳನ್ನು ರಾಕ್ಷಸರ ರಾಜನು ನೂರಾರು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ವ್ಯರ್ಥಗೊಳಿಸಿದನು. ಆ ವಾನರರ ನಾಯಕರನ್ನು ಬಂಗಾರದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯೊಂದಿಗೆ ಭೇದಿಸಿದನು.
ತೇ ವಾನರೇನ್ದ್ರಾಸ್ತ್ರಿದಶಾರಿಬಾಣೈ- ರ್ಭಿನ್ನಾ ನಿಪೇತುರ್ಭುವಿ ಭೀಮಕಾಯಾಃ। ತತಸ್ತು ತದ್ ವಾನರಸೈನ್ಯಮುಗ್ರಂ ಪ್ರಚ್ಛಾದಯಾಮಾಸ ಸ ಬಾಣಜಾಲೈಃ
ಆ ಭೀಕರದೇಹದ ವಾನರ ನಾಯಕರು, ದೇವೇಂದ್ರನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡು ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದರು. ನಂತರ ಆ ಭಯಾನಕವಾದ ವಾನರ ಸೇನೆ, ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿತು.
ತೇ ವಧ್ಯಮಾನಾಃ ಪತಿತಾಶ್ಚ ವೀರಾ ನಾನದ್ಯಮಾನಾ ಭಯಶಲ್ಯವಿದ್ಧಾಃ। ಶಾಖಾಮೃಗಾ ರಾವಣಸಾಯಕಾರ್ತಾ ಜಗ್ಮುಃ ಶರಣ್ಯಂ ಶರಣಂ ಸ್ಮ ರಾಮಮ್
ಅವರು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟು, ಬಿದ್ದುಹೋಗಿ, ರಾವಣನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡು, ಭಯದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ, ಆ ವಾನರ ಯೋಧರು ಕೂಗಿ, ರಕ್ಷಕರಾದ ರಾಮನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದರು.
ತತೋ ಮಹಾತ್ಮಾ ಸ ಧನುರ್ಧನುಷ್ಮಾ- ನಾದಾಯ ರಾಮಃ ಸಹಸಾ ಜಗಾಮ। ತಂ ಲಕ್ಷ್ಮಣಃ ಪ್ರಾಞ್ಜಲಿರಭ್ಯುಪೇತ್ಯ ಉವಾಚ ರಾಮಂ ಪರಮಾರ್ಥಯುಕ್ತಮ್
ಆಗ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ರಾಮನು ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದು, ತಕ್ಷಣ ಮುಂದೆ ಬಂದು ನಿಂತನು. ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ರಾಮನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಗಂಭೀರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
ಕಾಮಮಾರ್ಯ ಸುಪರ್ಯಾಪ್ತೋ ವಧಾಯಾಸ್ಯ ದುರಾತ್ಮನಃ। ವಿಧಮಿಷ್ಯಾಮ್ಯಹಂ ಚೈತಮನುಜಾನೀಹಿ ಮಾಂ ವಿಭೋ
"ಆರ್ಯನೇ, ನಾನು ಈ ದುಷ್ಟನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಸಂಪೂರ್ಣ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಸ್ವಾಮಿ, ನೀನು ಅನುಮತಿ ಕೊಟ್ಟರೆ ನಾನು ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ."
ತಮಬ್ರವೀನ್ಮಹಾತೇಜಾ ರಾಮಃ ಸತ್ಯಪರಾಕ್ರಮಃ। ಗಚ್ಛ ಯತ್ನಪರಶ್ಚಾಪಿ ಭವ ಲಕ್ಷ್ಮಣ ಸಂಯುಗೇ
ಆಗ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ, ಸತ್ಯವೀರ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ರಾಮನು ಹೇಳಿದನು: "ಹೋಗು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯತ್ನಶೀಲನಾಗಿರು, ಲಕ್ಷ್ಮಣ" ಎಂದು.
ರಾವಣೋ ಹಿ ಮಹಾವೀರ್ಯೋ ರಣೇಽದ್ಭುತಪರಾಕ್ರಮಃ। ತ್ರೈಲೋಕ್ಯೇನಾಪಿ ಸಂಕ್ರುದ್ಧೋ ದುಷ್ಪ್ರಸಹ್ಯೋ ನ ಸಂಶಯಃ
ರಾವಣನು ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅದ್ಭುತ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ತೋರಿಸುವವನು. ಅವನು ಕೋಪಗೊಂಡರೆ ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಜನರೂ ಅವನನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ಅಸಾಧ್ಯ—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂದೇಹವೂ ಇಲ್ಲ.
ತಸ್ಯಚ್ಛಿದ್ರಾಣಿ ಮಾರ್ಗಸ್ವ ಸ್ವಚ್ಛಿದ್ರಾಣಿ ಚ ಲಕ್ಷಯ। ಚಕ್ಷುಷಾ ಧನುಷಾಽಽತ್ಮಾನಂ ಗೋಪಾಯಸ್ವ ಸಮಾಹಿತಃ
ಅವನ ದುರ್ಬಲತೆಗಳನ್ನು ಹುಡುಕು, ನಿನ್ನ ದುರ್ಬಲತೆಗಳನ್ನೂ ಗಮನಿಸು. ಮನಸ್ಸು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿ, ಕಣ್ಣು ಮತ್ತು ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ನೀನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೋ.
ರಾಘವಸ್ಯ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸಮ್ಪರಿಷ್ವಜ್ಯ ಪೂಜ್ಯ ಚ। ಅಭಿವಾದ್ಯ ಚ ರಾಮಾಯ ಯಯೌ ಸೌಮಿತ್ರಿರಾಹವೇ
ರಾಘವನು ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಸೌಮಿತ್ರಿ ಅವನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಗೌರವಿಸಿದನು, ರಾಮನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು.
ಸ ರಾವಣಂ ವಾರಣಹಸ್ತಬಾಹುಂ ದದರ್ಶ ಭೀಮೋದ್ಯತದೀಪ್ತಚಾಪಮ್। ಪ್ರಚ್ಛಾದಯನ್ತಂ ಶರವೃಷ್ಟಿಜಾಲೈ- ಸ್ತಾನ್ ವಾನರಾನ್ ಭಿನ್ನವಿಕೀರ್ಣದೇಹಾನ್
ಅವನ ಕೈಗಳು ಆನೆಯ ದಂತಗಳಂತೆ ಇದ್ದ ರಾವಣನು, ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಹೊತ್ತಿರುವ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ವಾನರರನ್ನು ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯೊಂದಿಗೆ ಮುಚ್ಚಿ, ಅವರ ದೇಹಗಳನ್ನು ಗಾಯಗೊಳಿಸಿ ಚದುರಿಸಿದುದನ್ನು ಅವನು ನೋಡಿದನು.
ತಮಾಲೋಕ್ಯ ಮಹಾತೇಜಾ ಹನೂಮಾನ್ ಮಾರುತಾತ್ಮಜಃ। ನಿವಾರ್ಯ ಶರಜಾಲಾನಿ ವಿದುದ್ರಾವ ಸ ರಾವಣಮ್
ಅದನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಹನುಮಂತನು, ವಾಯುಪುತ್ರನು, ಆ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಾ ರಾವಣನ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿದನು.
ರಥಂ ತಸ್ಯ ಸಮಾಸಾದ್ಯ ಬಾಹುಮುದ್ಯಮ್ಯ ದಕ್ಷಿಣಮ್। ತ್ರಾಸಯನ್ ರಾವಣಂ ಧೀಮಾನ್ ಹನೂಮಾನ್ ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್
ಅವನ ರಥದ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಬಲಗೈಯನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಬುದ್ಧಿವಂತನಾದ ಹನುಮಂತನು ರಾವಣನಿಗೆ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸಿ ಹೀಗೆಂದನು.
ದೇವದಾನವಗನ್ಧರ್ವೈರ್ಯಕ್ಷೈಶ್ಚ ಸಹ ರಾಕ್ಷಸೈಃ। ಅವಧ್ಯತ್ವಂ ತ್ವಯಾ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ವಾನರೇಭ್ಯಸ್ತು ತೇ ಭಯಮ್
ನೀನು ದೇವತೆಗಳು, ದಾನವರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಯಕ್ಷರು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರಿಂದ ಅಜೇಯನಾಗಿದ್ದರೂ, ವಾನರರಿಂದ ಮಾತ್ರ ಭಯಪಡುವ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದೀಯೆ.
ಏಷ ಮೇ ದಕ್ಷಿಣೋ ಬಾಹುಃ ಪಞ್ಚಶಾಖಃ ಸಮುದ್ಯತಃ। ವಿಧಮಿಷ್ಯತಿ ತೇ ದೇಹೇ ಭೂತಾತ್ಮಾನಂ ಚಿರೋಷಿತಮ್
ಇದು ನನ್ನ ಬಲಗೈ, ಐದು ಬೆರಳುಗಳೊಂದಿಗೆ ಎತ್ತಲಾಗಿದೆ. ಇದು ನಿನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ಬಹುಕಾಲ ಇದ್ದ ಆತ್ಮವನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆಮಾಡುತ್ತದೆ.