ಶಶಾಸ ಕಪಿಸೇನಾಂ ತಾಂ ಬಲಾದಾದಾಯ ವೀರ್ಯವಾನ್। ಅಙ್ಗದಃ ಸಹ ನೀಲೇನ ತಿಷ್ಠೇದುರಸಿ ದುರ್ಜಯಃ
ಶೂರವಾದ ಅಂಗದನು ನೀಲನೊಡನೆ ಆ ವಾನರ ಸೇನೆಯನ್ನು ಬಲದಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ಜಯಿಸಲು ಅಸಾಧ್ಯನಾಗಿ ನಿಂತನು.
ತಿಷ್ಠೇದ್ ವಾನರವಾಹಿನ್ಯಾ ವಾನರೌಘಸಮಾವೃತಃ। ಆಶ್ರಿತೋ ದಕ್ಷಿಣಂ ಪಾರ್ಶ್ವಮೃಷಭೋ ನಾಮ ವಾನರಃ
ವಾನರ ಸೇನೆಯ ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಅನೇಕ ವಾನರರಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ರಿಷಭ ಎಂಬ ವಾನರನು ನಿಂತನು.
ಗನ್ಧಹಸ್ತೀವ ದುರ್ಧರ್ಷಸ್ತರಸ್ವೀ ಗನ್ಧಮಾದನಃ। ತಿಷ್ಠೇದ್ ವಾನರವಾಹಿನ್ಯಾಃ ಸವ್ಯಂ ಪಾರ್ಶ್ವಮಧಿಷ್ಠಿತಃ
ಕಾಡುಕೊಂಬುಗಳಂತೆ ಅಜೇಯನಾದ, ವೇಗಶಾಲಿಯಾದ ಗಂಧಮಾದನನು ವಾನರ ಸೇನೆಯ ಎಡಭಾಗವನ್ನು ಕಾಯಲು ನಿಂತನು.
ಮೂರ್ಧ್ನಿ ಸ್ಥಾಸ್ಯಾಮ್ಯಹಂ ಯತ್ತೋ ಲಕ್ಷ್ಮಣೇನ ಸಮನ್ವಿತಃ। ಜಾಮ್ಬವಾಂಶ್ಚ ಸುಷೇಣಶ್ಚ ವೇಗದರ್ಶೀ ಚ ವಾನರಃ
ನಾನು ಸ್ವತಃ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ, ಲಕ್ಷ್ಮಣ, ಜಾಂಬವಂತ, ಸುಷೇಣ ಮತ್ತು ವೇಗದರ್ಶಿ ಎಂಬ ವಾನರನೊಡನೆ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತೇನೆ.
ಋಕ್ಷಮುಖ್ಯಾ ಮಹಾತ್ಮಾನಃ ಕುಕ್ಷಿಂ ರಕ್ಷನ್ತು ತೇ ತ್ರಯಃ। ಜಘನಂ ಕಪಿಸೇನಾಯಾಃ ಕಪಿರಾಜೋಽಭಿರಕ್ಷತು। ಪಶ್ಚಾರ್ಧಮಿವ ಲೋಕಸ್ಯ ಪ್ರಚೇತಾಸ್ತೇಜಸಾ ವೃತಃ
ಆ ಮೂರು ಮಹಾತ್ಮರು, ಅಂದರೆ ಭಾಲುಗಳ ನಾಯಕರು, ಸೇನೆಯ ಮಧ್ಯಭಾಗವನ್ನು ಕಾಯಲಿ; ವಾನರರ ರಾಜನು ಸೇನೆಯ ಹಿಂಭಾಗವನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ, ಸಮುದ್ರದ ದೇವತೆ ಹೊಳೆಯುವಂತೆ.
ಸುವಿಭಕ್ತಮಹಾವ್ಯೂಹಾ ಮಹಾವಾನರರಕ್ಷಿತಾ। ಅನೀಕಿನೀ ಸಾ ವಿಬಭೌ ಯಥಾ ದ್ಯೌಃ ಸಾಭ್ರಸಮ್ಪ್ಲವಾ
ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾದ ಮಹಾವ್ಯೂಹಗಳಲ್ಲಿ, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ವಾನರರು ಕಾಯುತ್ತಿರುವ ಆ ಸೇನೆ, ಮೋಡಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆಕಾಶದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶವಂತವಾಗಿತ್ತು.
ಪ್ರಗೃಹ್ಯ ಗಿರಿಶೃಙ್ಗಾಣಿ ಮಹತಶ್ಚ ಮಹೀರುಹಾನ್। ಆಸೇದುರ್ವಾನರಾ ಲಙ್ಕಾಂ ಮಿಮರ್ದಯಿಷವೋ ರಣೇ
ಗಿರಿಶೃಂಗಗಳು ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ಮರಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ವಾನರರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಲಂಕೆಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಉತ್ಸುಕವಾಗಿ ಲಂಕೆಯತ್ತ ಹತ್ತಿದರು.
ಶಿಖರೈರ್ವಿಕಿರಾಮೈನಾಂ ಲಙ್ಕಾಂ ಮುಷ್ಟಿಭಿರೇವ ವಾ। ಇತಿ ಸ್ಮ ದಧಿರೇ ಸರ್ವೇ ಮನಾಂಸಿ ಹರಿಪುಙ್ಗವಾಃ
ಅಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ವಾನರ ನಾಯಕರು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು: 'ನಾವು ಈ ಲಂಕೆಯನ್ನು ಪರ್ವತ ಶಿಖರಗಳಿಂದಲೂ ಅಥವಾ ನಮ್ಮ ಮುಷ್ಟಿಗಳಿಂದಲೂ ಒಡೆಯುತ್ತೇವೆ.'
ತತೋ ರಾಮೋ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಸುಗ್ರೀವಮಿದಮಬ್ರವೀತ್। ಸುವಿಭಕ್ತಾನಿ ಸೈನ್ಯಾನಿ ಶುಕ ಏಷ ವಿಮುಚ್ಯತಾಮ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಹಾ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ರಾಮನು ಸುಗ್ರೀವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಸೈನ್ಯಗಳು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹಂಚಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಈ ಶುಕನನ್ನು ಬಿಡು.'
ರಾಮಸ್ಯ ತು ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಾನರೇನ್ದ್ರೋ ಮಹಾಬಲಃ। ಮೋಚಯಾಮಾಸ ತಂ ದೂತಂ ಶುಕಂ ರಾಮಸ್ಯ ಶಾಸನಾತ್
ರಾಮನ ಮಾತು ಕೇಳಿದ ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ವಾನರರಾಜನು ರಾಮನ ಆಜ್ಞೆಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಆ ದೂತನಾದ ಶುಕನನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದನು.
ರಾವಣಃ ಪ್ರಹಸನ್ನೇವ ಶುಕಂ ವಾಕ್ಯಮುವಾಚ ಹ। ಕಿಮಿಮೌ ತೇ ಸಿತೌ ಪಕ್ಷೌ ಲೂನಪಕ್ಷಶ್ಚ ದೃಶ್ಯಸೇ
ರಾವಣನು ನಗುತ್ತಾ ಶುಕನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದನು: 'ನಿನ್ನ ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಬಿಳಿಯಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿವೆ, ಆದರೆ ನಿನ್ನ ರೆಕ್ಕೆಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತುಹಾಕಿದಂತೆಯೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತೀಯಲ್ಲ!'
ಕಚ್ಚಿನ್ನಾನೇಕಚಿತ್ತಾನಾಂ ತೇಷಾಂ ತ್ವಂ ವಶಮಾಗತಃ। ತತಃ ಸ ಭಯಸಂವಿಗ್ನಸ್ತೇನ ರಾಜ್ಞಾಭಿಚೋದಿತಃ। ವಚನಂ ಪ್ರತ್ಯುವಾಚೇದಂ ರಾಕ್ಷಸಾಧಿಪಮುತ್ತಮಮ್
ನೀನು ಆ ಅನೇಕ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರ ವಶಕ್ಕೆ ಹೋಗಿಲ್ಲವಲ್ಲವೇ? ಎಂದು ರಾವಣನು ಕೇಳಿದಾಗ, ಭಯದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದ ಶುಕನು ಆ ರಾಕ್ಷಸರ ರಾಜನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
ಸಾಗರಸ್ಯೋತ್ತರೇ ತೀರೇಽಬ್ರುವಂ ತೇ ವಚನಂ ತಥಾ। ಯಥಾ ಸಂದೇಶಮಕ್ಲಿಷ್ಟಂ ಸಾನ್ತ್ವಯನ್ ಶ್ಲಕ್ಷ್ಣಯಾ ಗಿರಾ
ಸಾಗರದ ಉತ್ತರ ತೀರದಲ್ಲಿ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಹೇಗೆ ಹೇಳಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದೆಯೋ ಹಾಗೆಯೇ, ಮೃದುವಾಗಿ ಮತ್ತು ಸಾಂತ್ವನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಹೇಳಿದೆ.
ಕ್ರುದ್ಧೈಸ್ತೈರಹಮುತ್ಪ್ಲುತ್ಯ ದೃಷ್ಟಮಾತ್ರಃ ಪ್ಲವಂಗಮೈಃ। ಗೃಹೀತೋಽಸ್ಮ್ಯಪಿ ಚಾರಬ್ಧೋ ಹನ್ತುಂ ಲೋಪ್ತುಂ ಚ ಮುಷ್ಟಿಭಿಃ
ಆಗ ಕೋಪಗೊಂಡ ಆ ವಾನರರು ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದ ಕೂಡಲೇ ನಾನು ಜಿಗಿದು ಹೋಗಿದೆನು, ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ಹಿಡಿದು ಮುಷ್ಟಿಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.
ನ ತೇ ಸಂಭಾಷಿತುಂ ಶಕ್ಯಾಃ ಸಮ್ಪ್ರಶ್ನೋಽತ್ರ ನ ವಿದ್ಯತೇ। ಪ್ರಕೃತ್ಯಾ ಕೋಪನಾಸ್ತೀಕ್ಷ್ಣಾ ವಾನರಾ ರಾಕ್ಷಸಾಧಿಪ
ಅವರೊಂದಿಗೆ ಮಾತಾಡುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳುವುದೂ ಇಲ್ಲ; ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ವಾನರರು ಕೋಪಿಷ್ಠರು ಮತ್ತು ಕ್ರೂರರು, ರಾಕ್ಷಸಾಧಿಪ.
ಸ ಚ ಹನ್ತಾ ವಿರಾಧಸ್ಯ ಕಬನ್ಧಸ್ಯ ಖರಸ್ಯ ಚ। ಸುಗ್ರೀವಸಹಿತೋ ರಾಮಃ ಸೀತಾಯಾಃ ಪದಮಾಗತಃ
ವಿರಾಧ, ಕಬಂಧ ಮತ್ತು ಖರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ರಾಮನು ಸುಗ್ರೀವನ ಜೊತೆಗೆ ಸೀತೆಯಿರುವ ಸ್ಥಳವನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದಾನೆ.
ಸ ಕೃತ್ವಾ ಸಾಗರೇ ಸೇತುಂ ತೀರ್ತ್ವಾ ಚ ಲವಣೋದಧಿಮ್। ಏಷ ರಕ್ಷಾಂಸಿ ನಿರ್ಧೂಯ ಧನ್ವೀ ತಿಷ್ಠತಿ ರಾಘವಃ
ಸಾಗರದ ಮೇಲೆ ಸೇತುವೆ ಕಟ್ಟಿಸಿ ಉಪ್ಪಿನ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ದಾಟಿದ ಈ ರಾಘವನು ಬಿಲ್ಲು ಹಿಡಿದು ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಓಡಿಸಿ ಇಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ.
ಋಕ್ಷವಾನರಸಙ್ಘಾನಾಮನೀಕಾನಿ ಸಹಸ್ರಶಃ। ಗಿರಿಮೇಘನಿಕಾಶಾನಾಂ ಛಾದಯನ್ತಿ ವಸುಂಧರಾಮ್
ಪರ್ವತಗಳು ಮತ್ತು ಮೇಘಗಳಂತೆ ಕಾಣುವ ಸಾವಿರಾರು ಕರಡಿ ಮತ್ತು ವಾನರ ಸೇನೆಗಳು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಿವೆ.
ರಾಕ್ಷಸಾನಾಂ ಬಲೌಘಸ್ಯ ವಾನರೇನ್ದ್ರಬಲಸ್ಯ ಚ। ನೈತಯೋರ್ವಿದ್ಯತೇ ಸಂಧಿರ್ದೇವದಾನವಯೋರಿವ
ರಾಕ್ಷಸರ ಸೇನೆಯಿಗೂ ವಾನರರಾಜನ ಸೇನೆಯಿಗೂ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರು ಹೇಗೆ ಒಡನಾಟವಿಲ್ಲವೋ ಹಾಗೆಯೇ ಒಡನಾಟವಿಲ್ಲ.
ಪುರಾ ಪ್ರಾಕಾರಮಾಯಾನ್ತಿ ಕ್ಷಿಪ್ರಮೇಕತರಂ ಕುರು। ಸೀತಾಂ ಚಾಸ್ಮೈ ಪ್ರಯಚ್ಛಾಶು ಯುದ್ಧಂ ವಾಪಿ ಪ್ರದೀಯತಾಮ್
ಅವರು ಕೋಟೆಯ ಗೋಡೆಯವರೆಗೆ ಬರುವ ಮೊದಲು, ತಕ್ಷಣ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡು: ಸೀತೆಯನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸು ಅಥವಾ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ಕೊಡು.
ಶುಕಸ್ಯ ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ರಾವಣೋ ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್। ರೋಷಸಂರಕ್ತನಯನೋ ನಿರ್ದಹನ್ನಿವ ಚಕ್ಷುಷಾ
ಶುಕನ ಮಾತು ಕೇಳಿದ ರಾವಣನು ಕೋಪದಿಂದ ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಾಗಿ ಹೊತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
ಯದಿ ಮಾಂ ಪ್ರತಿ ಯುದ್ಧೇರನ್ ದೇವಗನ್ಧರ್ವದಾನವಾಃ। ನೈವ ಸೀತಾಂ ಪ್ರದಾಸ್ಯಾಮಿ ಸರ್ವಲೋಕಭಯಾದಪಿ
ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ದಾನವರು ನನ್ನ ವಿರುದ್ಧ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದರೂ, ನಾನು ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಭಯದಿಂದಲೂ ಸೀತೆಯನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.
ಕದಾ ಸಮಭಿಧಾವನ್ತ ಮಾಮಕಾ ರಾಘವಂ ಶರಾಃ। ವಸನ್ತೇ ಪುಷ್ಪಿತಂ ಮತ್ತಾ ಭ್ರಮರಾ ಇವ ಪಾದಪಮ್
ವಸಂತದಲ್ಲಿ ಹೂವಿನಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಮರದ ಮೇಲೆ ಮದಗೊಂಡ ಭೃಂಗಗಳು ಹಾರುವಂತೆ, ನನ್ನ ಬಾಣಗಳು ಯಾವಾಗ ರಾಮನ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸುವುವೋ ಎಂದು ನಾನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ಕದಾ ಶೋಣಿತದಿಗ್ಧಾಙ್ಗಂ ದೀಪ್ತೈಃ ಕಾರ್ಮುಕವಿಚ್ಯುತೈಃ। ಶರೈರಾದೀಪಯಿಷ್ಯಾಮಿ ಉಲ್ಕಾಭಿರಿವ ಕುಞ್ಜರಮ್
ಬೆಳಕಿನಂತೆ ಹೊಗುವ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ ದೇಹವನ್ನು ರಕ್ತದಿಂದ ತೊಳೆದಂತೆ ಮಾಡಿ, ಉಲ್ಕೆಗಳು ಆನೆಗೆ ಬಿದ್ದಂತೆ ಅವನನ್ನು ಯಾವಾಗ ಸುಡುವೆನು ಎಂದು ನಾನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ತಚ್ಚಾಸ್ಯ ಬಲಮಾದಾಸ್ಯೇ ಬಲೇನ ಮಹತಾ ವೃತಃ। ಜ್ಯೋತಿಷಾಮಿವ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಪ್ರಭಾಮುದ್ಯನ್ ದಿವಾಕರಃ
ನಾನು ನನ್ನ ಮಹಾ ಬಲದಿಂದ ಅವನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವೆನು, ಹೇಗೆ ಸೂರ್ಯನು ಎಲ್ಲಾ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆಯೋ ಹಾಗೆ.
ಸಾಗರಸ್ಯೇವ ಮೇ ವೇಗೋ ಮಾರುತಸ್ಯೇವ ಮೇ ಬಲಮ್। ನ ಚ ದಾಶರಥಿರ್ವೇದ ತೇನ ಮಾಂ ಯೋದ್ಧುಮಿಚ್ಛತಿ
ನನ್ನ ವೇಗ ಸಾಗರದಂತಿದೆ, ನನ್ನ ಬಲ ಗಾಳಿಯಂತಿದೆ. ಇದನ್ನು ದಶರಥನ ಮಗನಾದ ರಾಮನು ತಿಳಿಯದೆ, ನನ್ನೊಡನೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾನೆ.
ನ ಮೇ ತೂಣೀಶಯಾನ್ ಬಾಣಾನ್ ಸವಿಷಾನಿವ ಪನ್ನಗಾನ್। ರಾಮಃ ಪಶ್ಯತಿ ಸಂಗ್ರಾಮೇ ತೇನ ಮಾಂ ಯೋದ್ಧುಮಿಚ್ಛತಿ
ನನ್ನ ತೂಣಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಬಾಣಗಳು ವಿಷ ತುಂಬಿದ ಹಾವುಗಳಂತಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ರಾಮನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನೋಡಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವನು ನನ್ನೊಡನೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ.
ನ ಜಾನಾತಿ ಪುರಾ ವೀರ್ಯಂ ಮಮ ಯುದ್ಧೇ ಸ ರಾಘವಃ। ಮಮ ಚಾಪಮಯೀಂ ವೀಣಾಂ ಶರಕೋಣೈಃ ಪ್ರವಾದಿತಾಮ್
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಶೌರ್ಯವನ್ನೂ, ಬಾಣಗಳ ತುದಿಯಿಂದ ಬಾರಿಸುವ ನನ್ನ ಧನುಸ್ಸಿನ ಅದ್ಭುತವಾದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ರಾಮನು ಇನ್ನೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ.
ಜ್ಯಾಶಬ್ದತುಮುಲಾಂ ಘೋರಾಮಾರ್ತಗೀತಮಹಾಸ್ವನಾಮ್। ನಾರಾಚತಲಸಂನಾದಾಂ ನದೀಮಹಿತವಾಹಿನೀಮ್। ಅವಗಾಹ್ಯ ಮಹಾರಙ್ಗಂ ವಾದಯಿಷ್ಯಾಮ್ಯಹಂ ರಣೇ
ಕಠಿಣವಾದ ಧನುಸ್ಸಿನ ಶಬ್ದ, ದುಃಖಿತರ ಹಾಡಿನಂತಹ ಮಹಾ ಧ್ವನಿ, ಕಠಾರ ಬಾಣಗಳ ಘನ ಘೋಷ, ಮಹಾ ನದಿಯಂತೆ ಹರಿಯುವ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ನಾನು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಾರಿಸುವೆನು.
ನ ವಾಸವೇನಾಪಿ ಸಹಸ್ರಚಕ್ಷುಷಾ ಯುದ್ಧೇಽಸ್ಮಿ ಶಕ್ಯೋ ವರುಣೇನ ವಾ ಸ್ವಯಮ್। ಯಮೇನ ವಾ ಧರ್ಷಯಿತುಂ ಶರಾಗ್ನಿನಾ ಮಹಾಹವೇ ವೈಶ್ರವಣೇನ ವಾ ಪುನಃ
ಸಹಸ್ರ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಇಂದ್ರನಿಗೂ, ಸ್ವತಃ ವರಣನಿಗೂ, ಬಾಣಗಳ ಅಗ್ನಿಯುಳ್ಳ ಯಮನಿಗೂ, ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪುನಃ ಕುಬೇರನಿಗೂ ನನ್ನನ್ನು ಸೋಲಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.