ಅವ್ಯಗ್ರಾಶ್ಚ ಪ್ರಹೃಷ್ಟಾಶ್ಚ ತೇ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ಸಂಗತಾಃ। ಪ್ರಣಾದಶ್ಚ ಮಹಾನೇಷೋಽನ್ಯೋನ್ಯಸ್ಯ ಭಯಮಾಗತಮ್। ಇತಿ ಭೇದಂ ಗಮಿಷ್ಯನ್ತಿ ತಸ್ಮಾದ್ ಗ್ರಾಹ್ಯೋ ವಿಭೀಷಣಃ
ಅವರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಚಿಂತೆ ಇಲ್ಲದೆ ಇರುತ್ತಾರೆ; ದೊಡ್ಡ ಶಬ್ದವು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ಪರಸ್ಪರ ಭಯವೂ ಬರುತ್ತದೆ; ಹೀಗಾಗಿ ಭೇದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ—ಆದ್ದರಿಂದ ವಿಭೀಷಣನನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ನ ಸರ್ವೇ ಭ್ರಾತರಸ್ತಾತ ಭವನ್ತಿ ಭರತೋಪಮಾಃ। ಮದ್ವಿಧಾ ವಾ ಪಿತುಃ ಪುತ್ರಾಃ ಸುಹೃದೋ ವಾ ಭವದ್ವಿಧಾಃ
ಎಲ್ಲಾ ಸಹೋದರರೂ ಭರತನಂತೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಎಲ್ಲ ಪುತ್ರರೂ ನನ್ನಂತೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಎಲ್ಲ ಸ್ನೇಹಿತರೂ ನಿನ್ನಂತೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.
ಏವಮುಕ್ತಸ್ತು ರಾಮೇಣ ಸುಗ್ರೀವಃ ಸಹಲಕ್ಷ್ಮಣಃ। ಉತ್ಥಾಯೇದಂ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞಃ ಪ್ರಣತೋ ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್
ರಾಮನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಲಕ್ಷ್ಮಣನೊಂದಿಗೆ ಸುಗ್ರೀವನು ಎದ್ದು, ಆ ಮಹಾಪ್ರಜ್ಞನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ರಾವಣೇನ ಪ್ರಣಿಹಿತಂ ತಮವೇಹಿ ನಿಶಾಚರಮ್। ತಸ್ಯಾಹಂ ನಿಗ್ರಹಂ ಮನ್ಯೇ ಕ್ಷಮಂ ಕ್ಷಮವತಾಂ ವರ
ಈ ರಾತ್ರಿಚರನನ್ನು ರಾವಣನು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯು; ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಅವನ ನಿಯಂತ್ರಣವೇ ಯೋಗ್ಯವೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
ರಾಕ್ಷಸೋ ಜಿಹ್ಮಯಾ ಬುದ್ಧ್ಯಾ ಸಂದಿಷ್ಟೋಽಯಮಿಹಾಗತಃ। ಪ್ರಹರ್ತುಂ ತ್ವಯಿ ವಿಶ್ವಸ್ತೇ ವಿಶ್ವಸ್ತೇ ಮಯಿ ವಾನಘ
ಈ ರಾಕ್ಷಸನು ಮೋಸಮಯವಾದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದೆ; ನೀನು ಅಥವಾ ನಾನು ನಂಬಿದ್ದಾಗ ಹೊಡೆಯಲು ಅವನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದ್ದಾನೆ, ಪಾಪವಿಲ್ಲದವನೇ.
ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ರಘುಶ್ರೇಷ್ಠಂ ಸುಗ್ರೀವೋ ವಾಹಿನೀಪತಿಃ। ವಾಕ್ಯಜ್ಞೋ ವಾಕ್ಯಕುಶಲಂ ತತೋ ಮೌನಮುಪಾಗಮತ್
ರಘುವಂಶದ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ರಾಮನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ವಾಕ್ಪಟು ಹಾಗೂ ಸೇನಾಧಿಪತಿಯಾದ ಸುಗ್ರೀವನು ಮೌನವಾಗಿದ್ದನು.
ಸ ಸುಗ್ರೀವಸ್ಯ ತದ್ ವಾಕ್ಯಂ ರಾಮಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಿಮೃಶ್ಯ ಚ। ತತಃ ಶುಭತರಂ ವಾಕ್ಯಮುವಾಚ ಹರಿಪುಙ್ಗವಮ್
ಸುಗ್ರೀವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ರಾಮನು ಕೇಳಿ, ಯೋಚಿಸಿ, ನಂತರ ವಾನರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಶುಭಕರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.
ಸ ದುಷ್ಟೋ ವಾಪ್ಯದುಷ್ಟೋ ವಾ ಕಿಮೇಷ ರಜನೀಚರಃ। ಸೂಕ್ಷ್ಮಮಪ್ಯಹಿತಂ ಕರ್ತುಂ ಮಮ ಶಕ್ತಃ ಕಥಂಚನ
ಈ ರಾತ್ರಿಚರನು ಕೆಟ್ಟವನಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಅಲ್ಲದಿರಲಿ, ಅವನು ನನಗೆ ಯಾವ ರೀತಿಯ ಹಾನಿಯನ್ನಾದರೂ ಮಾಡುವುದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?
ಪಿಶಾಚಾನ್ ದಾನವಾನ್ ಯಕ್ಷಾನ್ ಪೃಥಿವ್ಯಾಂ ಚೈವ ರಾಕ್ಷಸಾನ್। ಅಙ್ಗುಲ್ಯಗ್ರೇಣ ತಾನ್ ಹನ್ಯಾಮಿಚ್ಛನ್ ಹರಿಗಣೇಶ್ವರ
ವಾನರಗಣಗಳ ನಾಯಕನೇ, ನಾನು ಇಚ್ಛಿಸಿದರೆ, ಪಿಶಾಚರು, ದಾನವರು, ಯಕ್ಷರು ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನೂ ಬೆರಳಿನ ತುದಿಯಿಂದಲೇ ಸಂಹರಿಸಬಹುದು.
ಶ್ರೂಯತೇ ಹಿ ಕಪೋತೇನ ಶತ್ರುಃ ಶರಣಮಾಗತಃ। ಅರ್ಚಿತಶ್ಚ ಯಥಾನ್ಯಾಯಂ ಸ್ವೈಶ್ಚ ಮಾಂಸೈರ್ನಿಮನ್ತ್ರಿತಃ
ಒಂದು ಕಪೋತನು ಶತ್ರುವನ್ನು ಆಶ್ರಯಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಾಗ, ತನ್ನ ಮಾಂಸವನ್ನೇ ಕೊಟ್ಟು, ಆತನನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿ ಗೌರವಿಸಿದನು ಎಂಬುದು ಕೇಳಿಬರುತ್ತದೆ.
ಸ ಹಿ ತಂ ಪ್ರತಿಜಗ್ರಾಹ ಭಾರ್ಯಾಹರ್ತಾರಮಾಗತಮ್। ಕಪೋತೋ ವಾನರಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಿಂ ಪುನರ್ಮದ್ವಿಧೋ ಜನಃ
ಆ ಕಪೋತನು ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದವನನ್ನೂ ಆತಿಥ್ಯದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು, ವಾನರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಹಾಗಾದರೆ ನನ್ನಂತಹವನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?
ಋಷೇಃ ಕಣ್ವಸ್ಯ ಪುತ್ರೋಣ ಕಣ್ಡುನಾ ಪರಮರ್ಷಿಣಾ। ಶೃಣು ಗಾಥಾ ಪುರಾ ಗೀತಾ ಧರ್ಮಿಷ್ಠಾ ಸತ್ಯವಾದಿನಾ
ಋಷಿ ಕಣ್ವನ ಮಗನಾದ ಮಹಾತ್ಮ ಕಣ್ಡು ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನೂ ಸತ್ಯವಂತನೂ ಆಗಿದ್ದನು. ಅವನು ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹಾಡಿದ ಧರ್ಮಪೂರ್ಣವಾದ ಗಾಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳು.
ಬದ್ಧಾಞ್ಜಲಿಪುಟಂ ದೀನಂ ಯಾಚನ್ತಂ ಶರಣಾಗತಮ್। ನ ಹನ್ಯಾದಾನೃಶಂಸ್ಯಾರ್ಥಮಪಿ ಶತ್ರುಂ ಪರಂತಪ
ಬೇಸರಗೊಂಡು ಕೈಮುಗಿದು ಆಶ್ರಯಕ್ಕೆ ಬಂದ ಶತ್ರುವನ್ನೂ ಸಹ, ದಯೆಗಾಗಿ ಎಂದಾದರೂ ಕೊಲ್ಲಬಾರದು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವವನೇ.
ಆರ್ತೋ ವಾ ಯದಿ ವಾ ದೃಪ್ತಃ ಪರೇಷಾಂ ಶರಣಂ ಗತಃ। ಅರಿಃ ಪ್ರಾಣಾನ್ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ರಕ್ಷಿತವ್ಯಃ ಕೃತಾತ್ಮನಾ
ಯಾರು ದುಃಖದಿಂದಲೋ, ಅಹಂಕಾರದಿಂದಲೋ, ಬೇರೆ ಯಾರಾದರೂ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೋ, ಅಂತಹ ಶತ್ರುವನ್ನೂ ಧೈರ್ಯವಂತನು ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನೂ ಬಲಿಕೊಟ್ಟು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು.
ಸ ಚೇದ್ ಭಯಾದ್ ವಾ ಮೋಹಾದ್ ವಾ ಕಾಮಾದ್ ವಾಪಿ ನ ರಕ್ಷತಿ। ಸ್ವಯಾ ಶಕ್ತ್ಯಾ ಯಥಾನ್ಯಾಯಂ ತತ್ ಪಾಪಂ ಲೋಕಗರ್ಹಿತಮ್
ಯಾರು ಭಯದಿಂದಲೋ, ಗೊಂದಲದಿಂದಲೋ, ಆಸೆಯಿಂದಲೋ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸದೆ ಬಿಡುತ್ತಾನೋ, ಆದು ದೋಷವಾಗಿದ್ದು, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅಪಕೀರ್ತಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.
ವಿನಷ್ಟಃ ಪಶ್ಯತಸ್ತಸ್ಯ ರಕ್ಷಿಣಃ ಶರಣಂ ಗತಃ। ಆನಾಯ ಸುಕೃತಂ ತಸ್ಯ ಸರ್ವಂ ಗಚ್ಛೇದರಕ್ಷಿತಃ
ಯಾರು ಆಶ್ರಯಕ್ಕೆ ಬಂದವನು ತನ್ನ ರಕ್ಷಕರ ಕಣ್ಣೆದುರೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ರಕ್ಷಿಸದೆ ಇದ್ದರೆ ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ಪುಣ್ಯಫಲಗಳು ಹಾಳಾಗುತ್ತವೆ.
ಏವಂ ದೋಷೋ ಮಹಾನತ್ರ ಪ್ರಪನ್ನಾನಾಮರಕ್ಷಣೇ। ಅಸ್ವರ್ಗ್ಯಂ ಚಾಯಶಸ್ಯಂ ಚ ಬಲವೀರ್ಯವಿನಾಶನಮ್
ಅಶರಣರಿಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡದೆ ಇರುವುದರಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ದೋಷವಿದೆ; ಇದರಿಂದ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು, ಕೀರ್ತಿ ಹಾಳಾಗುವುದು, ಬಲವೂ ಧೈರ್ಯವೂ ನಾಶವಾಗುವುದು.
ಕರಿಷ್ಯಾಮಿ ಯಥಾರ್ಥಂ ತು ಕಣ್ಡೋರ್ವಚನಮುತ್ತಮಮ್। ಧರ್ಮಿಷ್ಠಂ ಚ ಯಶಸ್ಯಂ ಚ ಸ್ವರ್ಗ್ಯಂ ಸ್ಯಾತ್ ತು ಫಲೋದಯೇ
ಕಣ್ಡು ಹೇಳಿದ ಉತ್ತಮ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನಾನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಪಾಲಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅವು ಧರ್ಮಪೂರ್ಣವೂ, ಕೀರ್ತಿಕರವೂ, ಫಲದಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ತರುವಂತದು.
ಸಕೃದೇವ ಪ್ರಪನ್ನಾಯ ತವಾಸ್ಮೀತಿ ಚ ಯಾಚತೇ। ಅಭಯಂ ಸರ್ವಭೂತೇಭ್ಯೋ ದದಾಮ್ಯೇತದ್ ವ್ರತಂ ಮಮ
ಒಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರ 'ನಾನು ನಿನ್ನವನಾಗಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದು ಆಶ್ರಯ ಕೇಳಿದವನಿಗೆ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಂದಲೂ ಭಯವಿಲ್ಲದಂತೆ ನಾನು ವಚನ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ; ಇದು ನನ್ನ ವ್ರತ.
ಆನಯೈನಂ ಹರಿಶ್ರೇಷ್ಠ ದತ್ತಮಸ್ಯಾಭಯಂ ಮಯಾ। ವಿಭೀಷಣೋ ವಾ ಸುಗ್ರೀವ ಯದಿ ವಾ ರಾವಣಃ ಸ್ವಯಮ್
ಅವನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತಂದುಕೊ, ವಾನರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ; ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ನೀಡಿದ್ದೇನೆ. ಅದು ವಿಭೀಷಣನಾಗಿರಲಿ, ಅಥವಾ ಸ್ವತಃ ರಾವಣನಾಗಿರಲಿ, ಸುಗ್ರೀವ.
ರಾಮಸ್ಯ ತು ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸುಗ್ರೀವಃ ಪ್ಲವಗೇಶ್ವರಃ। ಪ್ರತ್ಯಭಾಷತ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥಂ ಸೌಹಾರ್ದೇನಾಭಿಪೂರಿತಃ
ರಾಮನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ವಾನರರ ರಾಜ ಸುಗ್ರೀವನು ಹೃದಯಪೂರ್ವಕ ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಕಾಕುತ್ಥ್ಸ್ಥನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
ಕಿಮತ್ರ ಚಿತ್ರಂ ಧರ್ಮಜ್ಞ ಲೋಕನಾಥಶಿಖಾಮಣೇ। ಯತ್ ತ್ವಮಾರ್ಯಂ ಪ್ರಭಾಷೇಥಾಃ ಸತ್ತ್ವವಾನ್ ಸತ್ಪಥೇ ಸ್ಥಿತಃ
ಧರ್ಮವನ್ನು ಅರಿತವರೇ, ಲೋಕನಾಥರಲ್ಲಿ ಶಿರೋಮಣಿಯೇ, ನೀನು ಸದಾ ಧರ್ಮಪಥದಲ್ಲಿರುವವನಾಗಿ, ಆರ್ಯವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವುದು ಆಶ್ಚರ್ಯವೇನು?
ಮಮ ಚಾಪ್ಯನ್ತರಾತ್ಮಾಯಂ ಶುದ್ಧಂ ವೇತ್ತಿ ವಿಭೀಷಣಮ್। ಅನುಮಾನಾಚ್ಚ ಭಾವಾಚ್ಚ ಸರ್ವತಃ ಸುಪರೀಕ್ಷಿತಃ
ನನ್ನ ಅಂತರಾತ್ಮವೂ ವಿಭೀಷಣನು ಶುದ್ಧನೆಂದು ತಿಳಿದಿದೆ; ಅವನ ನಡತೆ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಿಂದಲೂ ಅವನನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದೇನೆ.
ತಸ್ಮಾತ್ ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ಸಹಾಸ್ಮಾಭಿಸ್ತುಲ್ಯೋ ಭವತು ರಾಘವ। ವಿಭೀಷಣೋ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞಃ ಸಖಿತ್ವಂ ಚಾಭ್ಯುಪೈತು ನಃ
ಆದುದರಿಂದ, ರಾಘವ, ಮಹಾಪ್ರಜ್ಞ ವಿಭೀಷಣನು ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಸಮಾನನಾಗಿ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಸೇರಲಿ; ಅವನು ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಲಿ.
ತತಸ್ತು ಸುಗ್ರೀವವಚೋ ನಿಶಮ್ಯ ತ- ದ್ಧರೀಶ್ವರೇಣಾಭಿಹಿತಂ ನರೇಶ್ವರಃ। ವಿಭೀಷಣೇನಾಶು ಜಗಾಮ ಸಂಗಮಂ ಪತತ್ತ್ರಿರಾಜೇನ ಯಥಾ ಪುರಂದರಃ
ಆಮೇಲೆ ವಾನರಾಧಿಪತಿ ಸುಗ್ರೀವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ನರಪತಿ ಇಂದ್ರನು ಪಕ್ಷಿರಾಜನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಹೋದಂತೆ, ರಾಮನು ಕೂಡ ವಿಭೀಷಣನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹೋದನು.
thumb|ಏಕೋನವಿಂಶಃ ಸರ್ಗಃ ಶ್ರೂಯತಾಮ್|center ಶ್ರೀಮದ್ವಾಲ್ಮೀಕಿಯರಾಮಾಯಣೇ ಯುದ್ಧಕಾಣ್ಡೇ ಏಕೋನವಿಂಶಃ ಸರ್ಗಃ ॥೬-
ಪವಿತ್ರವಾದ ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣದ ಯುದ್ಧಕಾಂಡದ ಹತ್ತೊಂಭತ್ತನೇ ಸರ್ಗವನ್ನು ಈಗ ಕೇಳಿರಿ.
ರಾಘವೇಣಾಭಯೇ ದತ್ತೇ ಸಂನತೋ ರಾವಣಾನುಜಃ। ವಿಭೀಷಣೋ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞೋ ಭೂಮಿಂ ಸಮವಲೋಕಯತ್
ರಾಘವನು ಭಯರಹಿತತೆಯನ್ನು ನೀಡಿದಾಗ, ಮಹಾಪ್ರಜ್ಞ ವಿಭೀಷಣನು, ರಾವಣನ ತಮ್ಮನು, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ಖಾತ್ ಪಪಾತಾವನಿಂ ಹೃಷ್ಟೋ ಭಕ್ತೈರನುಚರೈಃ ಸಹ। ಸ ತು ರಾಮಸ್ಯ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ನಿಪಪಾತ ವಿಭೀಷಣಃ
ಆನಂದದಿಂದ ಅವನು ತನ್ನ ಭಕ್ತಸಹಿತರು ಜೊತೆಗೆ ಆಕಾಶದಿಂದ ಭೂಮಿಗೆ ಇಳಿದನು; ಧರ್ಮಾತ್ಮ ವಿಭೀಷಣನು ರಾಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.
ಪಾದಯೋರ್ನಿಪಪಾತಾಥ ಚತುರ್ಭಿಃ ಸಹ ರಾಕ್ಷಸೈಃ। ಅಬ್ರವೀಚ್ಚ ತದಾ ವಾಕ್ಯಂ ರಾಮಂ ಪ್ರತಿ ವಿಭೀಷಣಃ
ವಿಭೀಷಣನು ನಾಲ್ವರು ರಾಕ್ಷಸರೊಂದಿಗೆ ರಾಮಚಂದ್ರನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದು, ನಂತರ ರಾಮನಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು.
ಧರ್ಮಯುಕ್ತಂ ಚ ಯುಕ್ತಂ ಚ ಸಾಮ್ಪ್ರತಂ ಸಮ್ಪ್ರಹರ್ಷಣಮ್। ಅನುಜೋ ರಾವಣಸ್ಯಾಹಂ ತೇನ ಚಾಸ್ಮ್ಯವಮಾನಿತಃ
ಈ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸಂತೋಷವಾಗಿರುವುದು ನ್ಯಾಯವೂ ಸರಿ. ನಾನು ರಾವಣನ ತಮ್ಮ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿದ್ದಾನೆ.