ಚಣ್ಡನಕ್ರಗ್ರಾಹಘೋರಂ ಕ್ಷಪಾದೌ ದಿವಸಕ್ಷಯೇ। ಹಸನ್ತಮಿವ ಫೇನೌಘೈರ್ನೃತ್ಯನ್ತಮಿವ ಚೋರ್ಮಿಭಿಃ
ರಾತ್ರಿ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ, ಹಗಲು ಮುಗಿಯುವಾಗ, ಆ ಸಮುದ್ರವು ಮೊಸಳೆ ಮತ್ತು ಮತ್ಸ್ಯಗಳಿಂದ ಭಯಾನಕವಾಗಿ, ನಗುವಿನಂತೆ ನೂರೊಂದು ಅಲೆಗಳಿಂದ, ನೃತ್ಯ ಮಾಡುವಂತೆ ಉರಿಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು.
ಚನ್ದ್ರೋದಯೇ ಸಮುದ್ಭೂತಂ ಪ್ರತಿಚನ್ದ್ರಸಮಾಕುಲಮ್। ಚಣ್ಡಾನಿಲಮಹಾಗ್ರಾಹೈಃ ಕೀರ್ಣಂ ತಿಮಿತಿಮಿಂಗಿಲೈಃ
ಚಂದ್ರೋದಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಚಂದ್ರನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಸಮುದ್ರವು, ಭಯಾನಕ ಗಾಳಿಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ಮೀನುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.
ದೀಪ್ತಭೋಗೈರಿವಾಕೀರ್ಣಂ ಭುಜಙ್ಗೈರ್ವರುಣಾಲಯಮ್। ಅವಗಾಢಂ ಮಹಾಸತ್ತ್ವೈರ್ನಾನಾಶೈಲಸಮಾಕುಲಮ್
ವರुणನ ನಿವಾಸವು ಹೊತ್ತ ಉರಗಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಂತೆ, ಮಹಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದ ಆಳವಾಗಿ,色色 ಪರ್ವತಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಸುದುರ್ಗಂ ದುರ್ಗಮಾರ್ಗಂ ತಮಗಾಧಮಸುರಾಲಯಮ್। ಮಕರೈರ್ನಾಗಭೋಗೈಶ್ಚ ವಿಗಾಢಾ ವಾತಲೋಲಿತಾಃ। ಉತ್ಪೇತುಶ್ಚ ನಿಪೇತುಶ್ಚ ಪ್ರಹೃಷ್ಟಾ ಜಲರಾಶಯಃ
ಅದು ತುಂಬಾ ಕಠಿಣವಾದ, ದಾಟಲಾಗದ ದಾರಿ, ಗಾಢವಾದ ಅಂಧಕಾರ ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರ ನಿವಾಸವಾಗಿತ್ತು; ಮಕರ ಮತ್ತು ನಾಗಗಳಿಂದ ಕೆದಕಲ್ಪಟ್ಟ ನೀರುಗಳು, ಉಬ್ಬಿ ಕುಸಿದು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟವು.
ಅಗ್ನಿಚೂರ್ಣಮಿವಾವಿದ್ಧಂ ಭಾಸ್ವರಾಮ್ಬುಮಹೋರಗಮ್। ಸುರಾರಿನಿಲಯಂ ಘೋರಂ ಪಾತಾಲವಿಷಯಂ ಸದಾ
ಅದು ಬೆಂಕಿಯ ಪುಡಿಯಂತೆ ಚೆಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಜಲಸರ್ಪಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು, ದೇವತೆಗಳ ಶತ್ರುಗಳ ಭಯಾನಕ ವಾಸಸ್ಥಾನವಾಗಿಯೂ, ಪಾತಾಳದ ಲೋಕವಾಗಿಯೂ ಸದಾ ಇದ್ದಿತು.
ಸಾಗರಂ ಚಾಮ್ಬರಪ್ರಖ್ಯಮಮ್ಬರಂ ಸಾಗರೋಪಮಮ್। ಸಾಗರಂ ಚಾಮ್ಬರಂ ಚೇತಿ ನಿರ್ವಿಶೇಷಮದೃಶ್ಯತ
ಸಮುದ್ರವು ಆಕಾಶದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು, ಆಕಾಶವೂ ಸಮುದ್ರದಂತೆ ತೋರುತ್ತಿತ್ತು; ಸಮುದ್ರ ಮತ್ತು ಆಕಾಶ ಎರಡೂ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲಾಗದಂತಾಗಿದ್ದವು.
ಸಮ್ಪೃಕ್ತಂ ನಭಸಾಪ್ಯಮ್ಭಃ ಸಮ್ಪೃಕ್ತಂ ಚ ನಭೋಽಮ್ಭಸಾ। ತಾದೃಗ್ರೂಪೇ ಸ್ಮ ದೃಶ್ಯೇತೇ ತಾರಾರತ್ನಸಮಾಕುಲೇ
ನೀರು ಆಕಾಶದೊಡನೆ ಬೆರೆತುಹೋಗಿತ್ತು, ಆಕಾಶವೂ ನೀರಿನೊಡನೆ ಬೆರೆತುಹೋಗಿತ್ತು; ಹೀಗೆ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಮುತ್ತುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಸಮುತ್ಪತಿತಮೇಘಸ್ಯ ವೀಚಿಮಾಲಾಕುಲಸ್ಯ ಚ। ವಿಶೇಷೋ ನ ದ್ವಯೋರಾಸೀತ್ ಸಾಗರಸ್ಯಾಮ್ಬರಸ್ಯ ಚ
ಮೇಘಗಳು ಏಳುತ್ತಿದ್ದವು, ಅಲೆಗಳ ಸಾಲುಗಳು ಉಕ್ಕುತ್ತಿದ್ದವು; ಇಂತಹ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರ ಮತ್ತು ಆಕಾಶ ಎರಡರಲ್ಲಿಯೂ ಯಾವುದೇ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿರಲಿಲ್ಲ.
ಅನ್ಯೋನ್ಯೈರಹತಾಃ ಸಕ್ತಾಃ ಸಸ್ವನುರ್ಭೀಮನಿಃಸ್ವನಾಃ। ಊರ್ಮಯಃ ಸಿನ್ಧುರಾಜಸ್ಯ ಮಹಾಭೇರ್ಯ ಇವಾಮ್ಬರೇ
ಸಾಗರರಾಜನ ಅಲೆಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಹೊಡೆದು ಭಯಂಕರ ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮಹಾಬೆರೆಯಂತೆ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ರತ್ನೌಘಜಲಸಂನಾದಂ ವಿಷಕ್ತಮಿವ ವಾಯುನಾ। ಉತ್ಪತನ್ತಮಿವ ಕ್ರುದ್ಧಂ ಯಾದೋಗಣಸಮಾಕುಲಮ್
ರತ್ನಗಳ ಮತ್ತು ನೀರಿನ ಘೋಷವು ಗಾಳಿಯಿಂದ ಹಿಡಿದಿರುವಂತೆ, ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಜಲಚರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದಂತೆ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿತ್ತು.
ದದೃಶುಸ್ತೇ ಮಹಾತ್ಮಾನೋ ವಾತಾಹತಜಲಾಶಯಮ್। ಅನಿಲೋದ್ಧೂತಮಾಕಾಶೇ ಪ್ರವಲಾನ್ತಮಿವೋರ್ಮಿಭಿಃ
ಆ ಮಹಾತ್ಮರು ಗಾಳಿಯಿಂದ ಹೊಡೆದ ನೀರಿನ ಗುಡ್ಡವನ್ನು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಅಲೆಗಳಿಂದ ಕೆಂಪುಪಟಲದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ ತೇಲುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದರು.
ತತೋ ವಿಸ್ಮಯಮಾಪನ್ನಾ ಹರಯೋ ದದೃಶುಃ ಸ್ಥಿತಾಃ। ಭ್ರಾನ್ತೋರ್ಮಿಜಾಲಸಂನಾದಂ ಪ್ರಲೋಲಮಿವ ಸಾಗರಮ್
ಆಗ ಆ ವಾನರರು ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಅಲೆಗಳ ಜಾಲದ ಘೋಷದಿಂದ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿರುವ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ನೋಡಿ ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತರಾದರು.
thumb|ಪಞ್ಚಮಃ ಸರ್ಗಃ ಶ್ರೂಯತಾಮ್|center ಶ್ರೀಮದ್ವಾಲ್ಮೀಕಿಯರಾಮಾಯಣೇ ಯುದ್ಧಕಾಣ್ಡೇ ಪಞ್ಚಮಃ ಸರ್ಗಃ ॥೬-
ಶ್ರೀಮದ್ವಾಲ್ಮೀಕಿಯ ರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಕಾಂಡದ ಐದನೇ ಅಧ್ಯಾಯ, ಕೇಳಿರಿ.
ಸಾ ತು ನೀಲೇನ ವಿಧಿವತ್ಸ್ವಾರಕ್ಷಾ ಸುಸಮಾಹಿತಾ। ಸಾಗರಸ್ಯೋತ್ತರೇ ತೀರೇ ಸಾಧು ಸಾ ವಿನಿವೇಶಿತಾ
ಆ ಸೇನೆ ನೀಲನಿಂದ ಸರಿಯಾಗಿ ಕಾಪಾಡಲ್ಪಟ್ಟು, ಸಮುದ್ರದ ಉತ್ತರ ತೀರದಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೆಲೆಯೂರಿಸಲಾಯಿತು.
ಮೈನ್ದಶ್ಚ ದ್ವಿವಿದಶ್ಚೋಭೌ ತತ್ರ ವಾನರಪುಙ್ಗವೌ। ವಿಚೇರತುಶ್ಚ ತಾಂ ಸೇನಾಂ ರಕ್ಷಾರ್ಥಂ ಸರ್ವತೋದಿಶಮ್
ಮೈಂದ ಮತ್ತು ದ್ವಿವಿದ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ವಾನರಶ್ರೇಷ್ಠರು, ಆ ಸೇನೆಯನ್ನು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ತಿರುಗಾಡಿದರು.
ನಿವಿಷ್ಟಾಯಾಂ ತು ಸೇನಾಯಾಂ ತೀರೇ ನದನದೀಪತೇಃ। ಪಾರ್ಶ್ವಸ್ಥಂ ಲಕ್ಷ್ಮಣಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ರಾಮೋ ವಚನಮಬ್ರವೀತ್
ಆ ಸೇನೆ ನದಿನಾಯಕರ ತೀರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾಗ, ರಾಮನು ತನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಲಕ್ಷ್ಮಣನನ್ನು ನೋಡಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ಶೋಕಶ್ಚ ಕಿಲ ಕಾಲೇನ ಗಚ್ಛತಾ ಹ್ಯಪಗಚ್ಛತಿ। ಮಮ ಚಾಪಶ್ಯತಃ ಕಾನ್ತಾಮಹನ್ಯಹನಿ ವರ್ಧತೇ
ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ದುಃಖವು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ನಾನು ನನ್ನ ಪ್ರಿಯತಮೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ಆ ನೋವು ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದೆ.
ವಾಹಿ ವಾತ ಯತಃ ಕಾನ್ತಾ ತಾಂ ಸ್ಪೃಷ್ಟ್ವಾ ಮಾಮಪಿ ಸ್ಪೃಶ। ತ್ವಯಿ ಮೇ ಗಾತ್ರಸಂಸ್ಪರ್ಶಶ್ಚನ್ದ್ರೇ ದೃಷ್ಟಿಸಮಾಗಮಃ
ಗಾಳಿಯೇ, ನೀನು ನನ್ನ ಪ್ರಿಯತಮೆಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತಿರುವದರಿಂದ, ನನ್ನನ್ನೂ ಸ್ಪರ್ಶಿಸು; ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಅವಳ ಸ್ಪರ್ಶವಿದೆ, ಚಂದ್ರನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಯ ಸಂಗಮವಿದೆ.
ತನ್ಮೇ ದಹತಿ ಗಾತ್ರಾಣಿ ವಿಷಂ ಪೀತಮಿವಾಶಯೇ। ಹಾ ನಾಥೇತಿ ಪ್ರಿಯಾ ಸಾ ಮಾಂ ಹ್ರಿಯಮಾಣಾ ಯದಬ್ರವೀತ್
ಅದು ನನ್ನ ಅಂಗಗಳನ್ನು ವಿಷ ಕುಡಿದಂತೆ ಸುಡುತ್ತದೆ; 'ಹಾಯ್, ನನ್ನ ರಕ್ಷಕನೇ!' ಎಂದು ನನ್ನ ಪ್ರಿಯಳು ಅಪಹರಿಸಲ್ಪಡುವಾಗ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳು.
ತದ್ವಿಯೋಗೇನ್ಧನವತಾ ತಚ್ಚಿನ್ತಾವಿಮಲಾರ್ಚಿಷಾ। ರಾತ್ರಿಂದಿವಂ ಶರೀರಂ ಮೇ ದಹ್ಯತೇ ಮದನಾಗ್ನಿನಾ
ವಿಯೋಗವೆಂಬ ಇಂಧನದಿಂದ, ಚಿಂತೆಯ ಶುದ್ಧ ಜ್ವಾಲೆಯಿಂದ, ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ನನ್ನ ದೇಹವು ಕಾಮದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಸುಡುತ್ತದೆ.
ಅವಗಾಹ್ಯಾರ್ಣವಂ ಸ್ವಪ್ಸ್ಯೇ ಸೌಮಿತ್ರೇ ಭವತಾ ವಿನಾ। ಏವಂ ಚ ಪ್ರಜ್ವಲನ್ ಕಾಮೋ ನ ಮಾ ಸುಪ್ತಂ ಜಲೇ ದಹೇತ್
ಸೌಮಿತ್ರಿಯೇ, ನಾನು ನೀನಿಲ್ಲದೆ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ನಿದ್ರಿಸುವೆನು; ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಮನಸ್ಸಿನ ಆಕಾಂಕ್ಷೆ ಎಷ್ಟು ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದರೂ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುವಾಗ ಅದು ನನ್ನನ್ನು ಸುಡುವುದಿಲ್ಲ.
ಬಹ್ವೇತತ್ ಕಾಮಯಾನಸ್ಯ ಶಕ್ಯಮೇತೇನ ಜೀವಿತುಮ್। ಯದಹಂ ಸಾ ಚ ವಾಮೋರುರೇಕಾಂ ಧರಣಿಮಾಶ್ರಿತೌ
ಆಕಾಂಕ್ಷೆಯಿರುವವನಿಗೆ ಇದೂ ಸಾಕು; ನಾನು ಮತ್ತು ಆ ಸೊಪ್ಪು ತೊಡೆಯುಳ್ಳಳು ಇಬ್ಬರೂ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುವಾಗ ಬದುಕಲು ಸಾಧ್ಯ.
ಕೇದಾರಸ್ಯೇವಾಕೇದಾರಃ ಸೋದಕಸ್ಯ ನಿರೂದಕಃ। ಉಪಸ್ನೇಹೇನ ಜೀವಾಮಿ ಜೀವನ್ತೀಂ ಯಚ್ಛೃಣೋಮಿ ತಾಮ್
ಒಂದು ಹೊಲಕ್ಕೆ ನೀರು ಇದ್ದಂತೆ, ಮತ್ತೊಂದು ಹೊಲಕ್ಕೆ ನೀರು ಇಲ್ಲದಂತೆ, ಅವಳ ಹತ್ತಿರ ಇರುವುದರಿಂದ ನಾನು ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ಅವಳು ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದಾಳೆ ಎಂಬ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳುವುದರಿಂದ ನಾನು ಜೀವಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ಕದಾ ನು ಖಲು ಸುಶ್ರೋಣೀಂ ಶತಪತ್ರಾಯತೇಕ್ಷಣಾಮ್। ವಿಜಿತ್ಯ ಶತ್ರೂನ್ ದ್ರಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಸೀತಾಂ ಸ್ಫೀತಾಮಿವ ಶ್ರಿಯಮ್
ನಾನು ಯಾವಾಗ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಸುಂದರ ನಡಿಗೆ ಮತ್ತು ಕಮಲದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಸೀತೆಯನ್ನು, ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆ ತುಂಬಿದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿರುವ ಅವಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ ಎಂಬುದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.
ಕದಾ ಸುಚಾರುದನ್ತೋಷ್ಠಂ ತಸ್ಯಾಃ ಪದ್ಮಮಿವಾನನಮ್। ಈಷದುನ್ನಾಮ್ಯ ಪಾಸ್ಯಾಮಿ ರಸಾಯನಮಿವಾತುರಃ
ನಾನು ಯಾವಾಗ ಅವಳ ಸುಂದರ ಹಲ್ಲು ಮತ್ತು ತುಟಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಕಮಲದಂತೆ ಮುಖವನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ, ರೋಗಿಯೊಬ್ಬನು ಅಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿಯುವಂತೆ ಕುಡಿಯುತ್ತೇನೆ ಎಂಬುದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.
ತೌ ತಸ್ಯಾಃ ಸಹಿತೌ ಪೀನೌ ಸ್ತನೌ ತಾಲಫಲೋಪಮೌ। ಕದಾ ನ ಖಲು ಸೋತ್ಕಮ್ಪೌ ಶ್ಲಿಷ್ಯನ್ತ್ಯಾ ಮಾಂ ಭಜಿಷ್ಯತಃ
ಅವಳು ನನ್ನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ, ತಾಳಿಹಣ್ಣುಗಳಂತೆ ಭಾರವಾದ ಅವಳ ಎರಡು ಸ್ತನಗಳು ಕಂಪಿಸುತ್ತಾ ನನಗೆ ಯಾವಾಗ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.
ಸಾ ನೂನಮಸಿತಾಪಾಙ್ಗೀ ರಕ್ಷೋಮಧ್ಯಗತಾ ಸತೀ। ಮನ್ನಾಥಾ ನಾಥಹೀನೇವ ತ್ರಾತಾರಂ ನಾಧಿಗಚ್ಛತಿ
ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಆ ಸೀತೆ, ರಾಕ್ಷಸರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡು, ತನ್ನ ರಕ್ಷಕನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವಳಾಗಿ, ಯಾರನ್ನೂ ಆಶ್ರಯವಾಗಿ ಪಡೆಯದೆ ಇದ್ದಾಳೆ ಎಂಬುದು ಖಚಿತ.
ಕಥಂ ಜನಕರಾಜಸ್ಯ ದುಹಿತಾ ಮಮ ಚ ಪ್ರಿಯಾ। ರಾಕ್ಷಸೀಮಧ್ಯಗಾ ಶೇತೇ ಸ್ನುಷಾ ದಶರಥಸ್ಯ ಚ
ಜನಕರಾಜನ ಮಗಳು, ನನ್ನ ಪ್ರಿಯವಾದಳು, ದಶರಥನ ಸೊಸೆ, ರಾಕ್ಷಸರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಮಲಗಿದ್ದಾಳೆ ಎಂಬುದು ನನಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.
ಅವಿಕ್ಷೋಭ್ಯಾಣಿ ರಕ್ಷಾಂಸಿ ಸಾ ವಿಧೂಯೋತ್ಪತಿಷ್ಯತಿ। ವಿಧೂಯ ಜಲದಾನ್ ನೀಲಾನ್ ಶಶಿಲೇಖಾ ಶರತ್ಸ್ವಿವ
ಅವಳು ಆ ಅಚಲವಾದ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ತಳ್ಳಿಹಾಕಿ, ಹಿಮದ ನಂತರ ಚಂದ್ರನ ಕಿರಣವು ಕಪ್ಪು ಮೋಡಗಳನ್ನು ದೂರ ಮಾಡಿ ಹೊರಬರುವಂತೆ, ಹೊರಬರುತ್ತಾಳೆ.
ಸ್ವಭಾವತನುಕಾ ನೂನಂ ಶೋಕೇನಾನಶನೇನ ಚ। ಭೂಯಸ್ತನುತರಾ ಸೀತಾ ದೇಶಕಾಲವಿಪರ್ಯಯಾತ್
ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ಸೀತೆ ಸಣ್ಣ ದೇಹದವಳು, ಈಗ ದುಃಖ ಮತ್ತು ಉಪವಾಸದಿಂದ, ಸ್ಥಳ ಮತ್ತು ಕಾಲ ಬದಲಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಸಣ್ಣದಾಗಿದ್ದಾಳೆ.