ಅಪಾರವಾರಮಕ್ಷೋಭ್ಯಂ ಗಾಮ್ಭೀರ್ಯಾತ್ ಸಾಗರೋಪಮಮ್। ಭರ್ತಾರಂ ಸಸಮುದ್ರಾಯಾ ಧರಣ್ಯಾ ವಾಸವೋಪಮಮ್
ಅಪಾರವಾದ, ಅಚಲವಾದ, ಸಾಗರದಂತೆ ಆಳವಾದ, ಸಮುದ್ರಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಭೂಮಿಯ ಒಡೆಯನು, ಇಂದ್ರನಂತೆ ಮಹಾನ್.
ಏವಮಸ್ತ್ರವಿದಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠೋ ಬಲವಾನ್ ಸತ್ತ್ವವಾನಪಿ। ಕಿಮರ್ಥಮಸ್ತ್ರಂ ರಕ್ಷಃಸು ನ ಯೋಜಯಸಿ ರಾಘವ
ಹೀಗೆ, ಅಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನೂ, ಬಲಶಾಲಿಯೂ, ಸ್ಥಿರಮನಸ್ಸಿನವನೂ ಆಗಿರುವ ರಾಮನೇ, ನೀನು ರಾಕ್ಷಸರ ಮೇಲೆ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬಳಸದೆ ಇರುವುದು ಏಕೆ?
ನ ನಾಗಾ ನಾಪಿ ಗನ್ಧರ್ವಾ ನ ಸುರಾ ನ ಮರುದ್ಗಣಾಃ। ರಾಮಸ್ಯ ಸಮರೇ ವೇಗಂ ಶಕ್ತಾಃ ಪ್ರತಿಸಮೀಹಿತುಮ್
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ರಾಮನ ವೇಗವನ್ನು ನಾಗರೂ, ಗಂಧರ್ವರೂ, ದೇವತೆಗಳೂ, ಮರುತ್ಗಣಗಳೂ ಸಹ ಎದುರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ತಸ್ಯ ವೀರ್ಯವತಃ ಕಚ್ಚಿದ್ ಯದ್ಯಸ್ತಿ ಮಯಿ ಸಮ್ಭ್ರಮಃ। ಕಿಮರ್ಥಂ ನ ಶರೈಸ್ತೀಕ್ಷ್ಣೈಃ ಕ್ಷಯಂ ನಯತಿ ರಾಕ್ಷಸಾನ್
ಆ ವೀರನಿಗೆ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿ ಇದ್ದರೆ,鋭ವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಏಕೆ?
ಭ್ರಾತುರಾದೇಶಮಾದಾಯ ಲಕ್ಷ್ಮಣೋ ವಾ ಪರಂತಪಃ। ಕಸ್ಯ ಹೇತೋರ್ನ ಮಾಂ ವೀರಃ ಪರಿತ್ರಾತಿ ಮಹಾಬಲಃ
ತಮ್ಮ ಅಣ್ಣನ ಆದೇಶವನ್ನು ಪಡೆದ ಲಕ್ಷ್ಮಣನು, ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವವನು, ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯೇ?
ಯದಿ ತೌ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರೌ ವಾಯ್ವಿನ್ದ್ರಸಮತೇಜಸೌ। ಸುರಾಣಾಮಪಿ ದುರ್ಧರ್ಷೌ ಕಿಮರ್ಥಂ ಮಾಮುಪೇಕ್ಷತಃ
ಆ ಇಬ್ಬರು ಪುರುಷಸಿಂಹರು, ವಾಯುವಿಗೂ ಇಂದ್ರನಿಗೂ ಸಮಾನವಾದ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳವರು, ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಎದುರಿಸಲಾಗದವರು, ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವುದು ಏಕೆ?
ಮಮೈವ ದುಷ್ಕೃತಂ ಕಿಂಚಿನ್ಮಹದಸ್ತಿ ನ ಸಂಶಯಃ। ಸಮರ್ಥಾವಪಿ ತೌ ಯನ್ಮಾಂ ನಾವೇಕ್ಷೇತೇ ಪರಂತಪೌ
ನನ್ನಿಂದ ದೊಡ್ಡ ತಪ್ಪು ಆಗಿದೆ ಎಂಬುದು ನಿಶ್ಚಿತ. ಇಲ್ಲವಾದರೆ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಆ ಇಬ್ಬರು ನನ್ನ ಕಡೆ ನೋಡುತ್ತಿಲ್ಲ.
ವೈದೇಹ್ಯಾ ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಕರುಣಂ ಸಾಶ್ರು ಭಾಷಿತಮ್। ಅಥಾಬ್ರವೀನ್ಮಹಾತೇಜಾ ಹನೂಮಾನ್ ಹರಿಯೂಥಪಃ
ವೈದೇಹಿಯು ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ, ದುಃಖಭರಿತವಾಗಿ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮಹಾ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಹನುಮಂತನು, ವಾನರ ಸೇನಾಧಿಪತಿಯಾದವನು, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ತ್ವಚ್ಛೋಕವಿಮುಖೋ ರಾಮೋ ದೇವಿ ಸತ್ಯೇನ ತೇ ಶಪೇ। ರಾಮೇ ದುಃಖಾಭಿಪನ್ನೇ ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣಃ ಪರಿತಪ್ಯತೇ
ದೇವಿಯೇ, ರಾಮನು ನಿನ್ನ ದುಃಖದಲ್ಲೇ ಮನಸ್ಸು ಹಾಕಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಸತ್ಯವಾಗಿ ಶಪಥ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ರಾಮನು ದುಃಖದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಲಕ್ಷ್ಮಣನಿಗೂ ಬಹಳ ಸಂಕಟವಾಗುತ್ತದೆ.
ಕಥಂಚಿದ್ ಭವತೀ ದೃಷ್ಟಾ ನ ಕಾಲಃ ಪರಿಶೋಚಿತುಮ್। ಇಮಂ ಮುಹೂರ್ತಂ ದುಃಖಾನಾಮನ್ತಂ ದ್ರಕ್ಷ್ಯಸಿ ಶೋಭನೇ
ಯಾವುದೋ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಈಗ ದುಃಖಿಸುವ ಸಮಯವಲ್ಲ. ಸುಂದರಿಯೇ, ಈ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ದುಃಖಗಳಿಗೆ ಅಂತ್ಯವಾಗುವುದನ್ನು ನೀನು ನೋಡುವೆ.
ತಾವುಭೌ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರೌ ರಾಜಪುತ್ರೌ ಮಹಾಬಲೌ। ತ್ವದ್ದರ್ಶನಕೃತೋತ್ಸಾಹೌ ಲೋಕಾನ್ ಭಸ್ಮೀಕರಿಷ್ಯತಃ
ಆ ಇಬ್ಬರು ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠರು, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ರಾಜಕುಮಾರರು, ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂಬ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ, ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸುಟ್ಟುಬಿಡುವಷ್ಟು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಹತ್ವಾ ಚ ಸಮರಕ್ರೂರಂ ರಾವಣಂ ಸಹಬಾನ್ಧವಮ್। ರಾಘವಸ್ತ್ವಾಂ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಿ ಸ್ವಾಂ ಪುರೀಂ ಪ್ರತಿ ನೇಷ್ಯತಿ
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕ್ರೂರನಾದ ರಾವಣನನ್ನು ಅವನ ಬಂಧುಗಳೊಡನೆ ಕೊಂದು, ರಾಮನು ನಿನ್ನನ್ನು, ವಿಶಾಲವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳವಳೇ, ತನ್ನ ಊರಿಗೆ ಮರಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
ಬ್ರೂಹಿ ಯದ್ ರಾಘವೋ ವಾಚ್ಯೋ ಲಕ್ಷ್ಮಣಶ್ಚ ಮಹಾಬಲಃ। ಸುಗ್ರೀವೋ ವಾಪಿ ತೇಜಸ್ವೀ ಹರಯೋ ವಾ ಸಮಾಗತಾಃ
ರಾಮನಿಗೆ, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಲಕ್ಷ್ಮಣನಿಗೆ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಸುಗ್ರೀವನಿಗೆ ಅಥವಾ ಸೇರಿರುವ ವಾನರರಿಗೆ ಯಾವ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು ಎಂದು ನೀನು ಹೇಳು.
ಇತ್ಯುಕ್ತವತಿ ತಸ್ಮಿಂಶ್ಚ ಸೀತಾ ಪುನರಥಾಬ್ರವೀತ್। ಕೌಸಲ್ಯಾ ಲೋಕಭರ್ತಾರಂ ಸುಷುವೇ ಯಂ ಮನಸ್ವಿನೀ
ಹನುಮಂತನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಸೀತೆಯವರು ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಮಹಾತ್ಮೆಯಾದ ಕೌಸಲ್ಯಾ ಲೋಕಪಾಲಕನಾದ ರಾಮನನ್ನು ಹೆತ್ತಳು.'
ತಂ ಮಮಾರ್ಥೇ ಸುಖಂ ಪೃಚ್ಛ ಶಿರಸಾ ಚಾಭಿವಾದಯ। ಸ್ರಜಶ್ಚ ಸರ್ವರತ್ನಾನಿ ಪ್ರಿಯಾಯಾಶ್ಚ ವರಾಙ್ಗನಾಃ
ನನ್ನ ಪರವಾಗಿ ಅವನ ಕುಶಲವನ್ನು ಕೇಳಿ, ತಲೆಬಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸು; ಹಾರಗಳು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಅವನ ಪ್ರಿಯ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೂ ನಮಸ್ಕರಿಸು.
ಐಶ್ವರ್ಯಂ ಚ ವಿಶಾಲಾಯಾಂ ಪೃಥಿವ್ಯಾಮಪಿ ದುರ್ಲಭಮ್। ಪಿತರಂ ಮಾತರಂ ಚೈವ ಸಮ್ಮಾನ್ಯಾಭಿಪ್ರಸಾದ್ಯ ಚ
ವಿಶಾಲ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಪರೂಪವಾದ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು, ಅವನ ತಂದೆ ಮತ್ತು ತಾಯಿಗೆ ಗೌರವವನ್ನು ತೋರಿಸಿ, ಅವರ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕು.
ಅನುಪ್ರವ್ರಜಿತೋ ರಾಮಂ ಸುಮಿತ್ರಾ ಯೇನ ಸುಪ್ರಜಾಃ। ಆನುಕೂಲ್ಯೇನ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಸುಖಮನುತ್ತಮಮ್
ಸುಮಿತ್ರೆಯ ಧರ್ಮಾತ್ಮ ಪುತ್ರನು, ರಾಮನ ಜೊತೆಗೆ ವನವಾಸಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಸುಖವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಅನುಗಚ್ಛತಿ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥಂ ಭ್ರಾತರಂ ಪಾಲಯನ್ ವನೇ। ಸಿಂಹಸ್ಕನ್ಧೋ ಮಹಾಬಾಹುರ್ಮನಸ್ವೀ ಪ್ರಿಯದರ್ಶನಃ
ಅವನು ಕಾಕುತ್ಥ್ಸ್ಥನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಅಣ್ಣನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಸಿಂಹದ ಭುಜಗಳಂತೆ ಬಲಶಾಲಿ, ವಿಶಾಲವಾದ ಕೈಗಳವನು, ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತ ಮತ್ತು ನೋಡುವವರಿಗೆ ಪ್ರಿಯನಾಗಿದ್ದಾನೆ.
ಪಿತೃವದ್ ವರ್ತತೇ ರಾಮೇ ಮಾತೃವನ್ಮಾಂ ಸಮಾಚರತ್। ಹ್ರಿಯಮಾಣಾಂ ತದಾ ವೀರೋ ನ ತು ಮಾಂ ವೇದ ಲಕ್ಷ್ಮಣಃ
ಅವನು ರಾಮನಿಗೆ ಮಗನಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾನೆ, ನನಗೆ ತಾಯಿಯಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ನಾನು ಅಪಹರಣೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆ ಧೈರ್ಯವಂತ ಲಕ್ಷ್ಮಣನಿಗೆ ಅದು ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ.
ವೃದ್ಧೋಪಸೇವೀ ಲಕ್ಷ್ಮೀವಾನ್ ಶಕ್ತೋ ನ ಬಹುಭಾಷಿತಾ। ರಾಜಪುತ್ರಪ್ರಿಯಶ್ರೇಷ್ಠಃ ಸದೃಶಃ ಶ್ವಶುರಸ್ಯ ಮೇ
ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಹಿರಿಯರನ್ನು ಸೇವಿಸುವವನು, ಐಶ್ವರ್ಯವಂತನು, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯೂ, ಹೆಚ್ಚು ಮಾತಾಡದವನು, ರಾಜಕುಮಾರನಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯನೂ, ನನ್ನ ಮಾವನಿಗೆ ಸಮಾನನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.
ಮತ್ತಃ ಪ್ರಿಯತರೋ ನಿತ್ಯಂ ಭ್ರಾತಾ ರಾಮಸ್ಯ ಲಕ್ಷ್ಮಣಃ। ನಿಯುಕ್ತೋ ಧುರಿ ಯಸ್ಯಾಂ ತು ತಾಮುದ್ವಹತಿ ವೀರ್ಯವಾನ್
ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಯಾವಾಗಲೂ ರಾಮನಿಗೆ ನನಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಿಯನು; ಅವನಿಗೆ ಯಾವ ಕೆಲಸವನ್ನಾದರೂ ನೀಡಿದರೆ, ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಅದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಯಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ರಾಘವೋ ನೈವ ವೃತ್ತಮಾರ್ಯಮನುಸ್ಮರತ್। ಸ ಮಮಾರ್ಥಾಯ ಕುಶಲಂ ವಕ್ತವ್ಯೋ ವಚನಾನ್ಮಮ
ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ರಾಮನು ಕೂಡ ಧರ್ಮವನ್ನು ಮರೆತುಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಅವನಿಗೆ ನನ್ನ ಪರವಾಗಿ ಶುಭಾಶಯಗಳನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು.
ಮೃದುರ್ನಿತ್ಯಂ ಶುಚಿರ್ದಕ್ಷಃ ಪ್ರಿಯೋ ರಾಮಸ್ಯ ಲಕ್ಷ್ಮಣಃ। ಯಥಾ ಹಿ ವಾನರಶ್ರೇಷ್ಠ ದುಃಖಕ್ಷಯಕರೋ ಭವೇತ್
ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಸದಾ ಮೃದು, ಶುದ್ಧ, ದಕ್ಷ, ರಾಮನಿಗೆ ಪ್ರಿಯನು; ವಾನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅವನು ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವನಾಗಲಿ.
ತ್ವಮಸ್ಮಿನ್ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಾಹೇ ಪ್ರಮಾಣಂ ಹರಿಯೂಥಪ। ರಾಘವಸ್ತ್ವತ್ಸಮಾರಮ್ಭಾನ್ಮಯಿ ಯತ್ನಪರೋ ಭವೇತ್
ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪೂರೈಸುವಲ್ಲಿ ನೀನು ಮುಖ್ಯವನು, ವಾನರರ ನಾಯಕನೇ; ನಿನ್ನ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ರಾಮನು ನನ್ನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಯತ್ನಶೀಲನಾಗಲಿ.
ಇದಂ ಬ್ರೂಯಾಶ್ಚ ಮೇ ನಾಥಂ ಶೂರಂ ರಾಮಂ ಪುನಃ ಪುನಃ। ಜೀವಿತಂ ಧಾರಯಿಷ್ಯಾಮಿ ಮಾಸಂ ದಶರಥಾತ್ಮಜ
ಈ ಮಾತನ್ನು ನನ್ನ ಪ್ರಭು, ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ರಾಮನಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ಹೇಳು: 'ದಶರಥನ ಮಗನೇ, ನಾನು ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಜೀವಂತವಾಗಿರುತ್ತೇನೆ.'
ಊರ್ಧ್ವಂ ಮಾಸಾನ್ನ ಜೀವೇಯಂ ಸತ್ಯೇನಾಹಂ ಬ್ರವೀಮಿ ತೇ। ರಾವಣೇನೋಪರುದ್ಧಾಂ ಮಾಂ ನಿಕೃತ್ಯಾ ಪಾಪಕರ್ಮಣಾ। ತ್ರಾತುಮರ್ಹಸಿ ವೀರ ತ್ವಂ ಪಾತಾಲಾದಿವ ಕೌಶಿಕೀಮ್
ಒಂದು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ನಾನು ಬದುಕಿರುವುದಿಲ್ಲ—ನಾನು ನಿನಗೆ ಸತ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ರಾವಣನು ದುಷ್ಟತನದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದಾನೆ. ಧೈರ್ಯವಂತನೇ, ನೀನು ಪಾತಾಳದಿಂದ ಕೌಶಿಕಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು.
ತತೋ ವಸ್ತ್ರಗತಂ ಮುಕ್ತ್ವಾ ದಿವ್ಯಂ ಚೂಡಾಮಣಿಂ ಶುಭಮ್। ಪ್ರದೇಯೋ ರಾಘವಾಯೇತಿ ಸೀತಾ ಹನುಮತೇ ದದೌ
ಆಮೇಲೆ, ತನ್ನ ವಸ್ತ್ರದಿಂದ ದಿವ್ಯವಾದ ಚೂಡಾಮಣಿಯನ್ನು ತೆಗೆದು, ಸೀತೆಯವರು ಹನುಮಂತನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು, 'ಇದು ರಾಮನಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ಪ್ರತಿಗೃಹ್ಯ ತತೋ ವೀರೋ ಮಣಿರತ್ನಮನುತ್ತಮಮ್। ಅಙ್ಗುಲ್ಯಾ ಯೋಜಯಾಮಾಸ ನಹ್ಯಸ್ಯ ಪ್ರಾಭವದ್ ಭುಜಃ
ಆ ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಧೈರ್ಯವಂತ ಹನುಮಂತನು ಅದನ್ನು ತನ್ನ ಬೆರಳಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡನು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವನ ಭುಜಕ್ಕೆ ಅದು ಸರಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಮಣಿರತ್ನಂ ಕಪಿವರಃ ಪ್ರತಿಗೃಹ್ಯಾಭಿವಾದ್ಯ ಚ। ಸೀತಾಂ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಂ ಕೃತ್ವಾ ಪ್ರಣತಃ ಪಾರ್ಶ್ವತಃ ಸ್ಥಿತಃ
ಆ ಮಣಿಯನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು, ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ವಾನರ ಹನುಮಂತನು ಸೀತೆಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಸೀತೆಯನ್ನು ಸುತ್ತಿ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿ, ಅವಳ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವದಿಂದ ನಿಂತನು.
ಹರ್ಷೇಣ ಮಹತಾ ಯುಕ್ತಃ ಸೀತಾದರ್ಶನಜೇನ ಸಃ। ಹೃದಯೇನ ಗತೋ ರಾಮಂ ಲಕ್ಷ್ಮಣಂ ಚ ಸಲಕ್ಷಣಮ್
ಸೀತೆಯನ್ನು ನೋಡಿದ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಹನುಮಂತನು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ರಾಮನನ್ನೂ ಲಕ್ಷ್ಮಣನನ್ನೂ ನೆನೆಸಿದನು.