ತಾಂ ದೇವೀಂ ದೀನವದನಾಮದೀನಾಂ ಭರ್ತೃತೇಜಸಾ। ರಕ್ಷಿತಾಂ ಸ್ವೇನ ಶೀಲೇನ ಸೀತಾಮಸಿತಲೋಚನಾಮ್
ದುಃಖಭರಿತ ಮುಖವಿದ್ದರೂ ಧೈರ್ಯವಿಟ್ಟು, ತನ್ನ ಶೀಲದಿಂದ ರಕ್ಷಿತಳಾಗಿ, ಗಂಡನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನಳಾದ, ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣುಗಳ ಸೀತೆಯನ್ನು ಹನುಮಂತನು ನೋಡಿದನು.
ತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಹನುಮಾನ್ ಸೀತಾಂ ಮೃಗಶಾವನಿಭೇಕ್ಷಣಾಮ್। ಮೃಗಕನ್ಯಾಮಿವ ತ್ರಸ್ತಾಂ ವೀಕ್ಷಮಾಣಾಂ ಸಮನ್ತತಃ
ಜಿಂಕೆಯ ಕಣ್ಣುಗಳಂತೆ ಇರುವ ಸೀತೆಯನ್ನು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಭಯದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿರುವ ಜಿಂಕೆಮಗುವಿನಂತೆ, ಹನುಮಂತನು ನೋಡಿದನು.
ದಹನ್ತೀಮಿವ ನಿಃಶ್ವಾಸೈರ್ವೃಕ್ಷಾನ್ ಪಲ್ಲವಧಾರಿಣಃ। ಸಂಘಾತಮಿವ ಶೋಕಾನಾಂ ದುಃಖಸ್ಯೋರ್ಮಿಮಿವೋತ್ಥಿತಾಮ್
ಅವಳ ಉಸಿರಾಟದಿಂದ ಹಸಿರು ಮರಗಳನ್ನು ಸುಡುವಂತೆ, ದುಃಖಗಳ ಗುಂಪಿನಂತೆ, ದುಃಖದ ಅಲೆ ಏಳುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಳು.
ತಾಂ ಕ್ಷಮಾಂ ಸುವಿಭಕ್ತಾಂಗೀಂ ವಿನಾಭರಣಶೋಭಿನೀಮ್। ಪ್ರಹರ್ಷಮತುಲಂ ಲೇಭೇ ಮಾರುತಿಃ ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ಮೈಥಿಲೀಮ್
ಆಕೆ ಸುಂದರವಾದ ಅಂಗಗಳೊಂದಿಗೆ, ಆಭರಣಗಳಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಪ್ರಕಾಶಮಾನಳಾಗಿ, ಮೈಥಿಲಿ ರಾಜಕುಮಾರಿಯನ್ನು ನೋಡಿದ ಮಾರುತಿ ಅಪಾರ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದನು.
ಹರ್ಷಜಾನಿ ಚ ಸೋಽಶ್ರೂಣಿ ತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮದಿರೇಕ್ಷಣಾಮ್। ಮುಮೋಚ ಹನುಮಾಂಸ್ತತ್ರ ನಮಶ್ಚಕ್ರೇ ಚ ರಾಘವಮ್
ಮದಿರೆಯಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದ ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಹನುಮಂತನು ಆನಂದದ ಅಶ್ರುಗಳನ್ನು ಸುರಿಸಿದನು, ಅಲ್ಲಿಯೇ ರಾಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.
ನಮಸ್ಕೃತ್ವಾಥ ರಾಮಾಯ ಲಕ್ಷ್ಮಣಾಯ ಚ ವೀರ್ಯವಾನ್। ಸೀತಾದರ್ಶನಸಂಹೃಷ್ಟೋ ಹನುಮಾನ್ ಸಂವೃತೋಽಭವತ್
ನಂತರ ರಾಮನಿಗೂ ಲಕ್ಷ್ಮಣನಿಗೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಸೀತೆಯನ್ನು ಕಂಡ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಹನುಮಂತನು ಅಡಗಿಕೊಂಡನು.
thumb|ಅಷ್ಟಾದಶಃ ಸರ್ಗಃ ಶ್ರೂಯತಾಮ್|center ಶ್ರೀಮದ್ವಾಲ್ಮೀಕಿಯರಾಮಾಯಣೇ ಸುನ್ದರಕಾಣ್ಡೇ ಅಷ್ಟಾದಶಃ ಸರ್ಗಃ ॥೫-
ಇಗೋ ಶ್ರೀಮದ್ವಾಲ್ಮೀಕಿಯ ರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿ ಸುಂದರಕಾಂಡದ ಹದಿನೆಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ.
ತಥಾ ವಿಪ್ರೇಕ್ಷಮಾಣಸ್ಯ ವನಂ ಪುಷ್ಪಿತಪಾದಪಮ್। ವಿಚಿನ್ವತಶ್ಚ ವೈದೇಹೀಂ ಕಿಞ್ಚಿಚ್ಛೇಷಾ ನಿಶಾಭವತ್
ಹೀಗಾಗಿ ಹನುಮಂತನು ಹೂವಿನ ಮರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ವೈದೇಹಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಇದ್ದಾಗ, ರಾತ್ರಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿತ್ತು.
ಷಡಂಗವೇದವಿದುಷಾಂ ಕ್ರತುಪ್ರವರಯಾಜಿನಾಮ್। ಶುಶ್ರಾವ ಬ್ರಹ್ಮಘೋಷಾನ್ ಸ ವಿರಾತ್ರೇ ಬ್ರಹ್ಮರಕ್ಷಸಾಮ್
ಓರ್ವೇಳೆ ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ರಾಕ್ಷಸರ ರೂಪದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಷಡಂಗ ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪಂಡಿತರಾಗಿದ್ದವರು, ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದವರು ವೇದಘೋಷ ಮತ್ತು ಹೋಮದ ಧ್ವನಿಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಿದ್ದನ್ನು ಅವನು ಕೇಳಿದನು.
ಅಥ ಮಂಗಲವಾದಿತ್ರೈಃ ಶಬ್ದೈಃ ಶ್ರೋತ್ರಮನೋಹರೈಃ। ಪ್ರಾಬೋಧ್ಯತ ಮಹಾಬಾಹುರ್ದಶಗ್ರೀವೋ ಮಹಾಬಲಃ
ನಂತರ ಶುಭವಾದ ವಾದ್ಯಗಳ ಸೌಮ್ಯ ಧ್ವನಿಗಳಿಂದ, ಕಿವಿಗೆ ಆನಂದವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಶಬ್ದಗಳಿಂದ, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ದಶಮುಖ ರಾವಣನು ಎಚ್ಚರಗೊಂಡನು.
ವಿಬುಧ್ಯ ತು ಮಹಾಭಾಗೋ ರಾಕ್ಷಸೇನ್ದ್ರಃ ಪ್ರತಾಪವಾನ್। ಸ್ರಸ್ತಮಾಲ್ಯಾಮ್ಬರಧರೋ ವೈದೇಹೀಮನ್ವಚಿನ್ತಯತ್
ಎಚ್ಚರಗೊಂಡು, ಮಹಾತ್ಮನಾದ, ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿಯಾದ ರಾಕ್ಷಸರ ರಾಜನು, ಹಾರಗಳು ಮತ್ತು ಉಡುಪುಗಳು ಕುಸಿದುಹೋಗಿದ್ದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ವೈದೇಹಿಯನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಭೃಶಂ ನಿಯುಕ್ತಸ್ತಸ್ಯಾಂ ಚ ಮದನೇನ ಮದೋತ್ಕಟಃ। ನ ತು ತಂ ರಾಕ್ಷಸಃ ಕಾಮಂ ಶಶಾಕಾತ್ಮನಿ ಗೂಹಿತುಮ್
ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಬಲವಾದ ಕಾಮದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಆ ಆಸೆ ತುಂಬಾ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗೆ ಆ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಸ ಸರ್ವಾಭರಣೈರ್ಯುಕ್ತೋ ಬಿಭ್ರಚ್ಛ್ರಿಯಮನುತ್ತಮಾಮ್। ತಾಂ ನಗೈರ್ವಿವಿಧೈರ್ಜುಷ್ಟಾಂ ಸರ್ವಪುಷ್ಪಫಲೋಪಗೈಃ
ಎಲ್ಲಾ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ, ಅಪೂರ್ವ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಅವನು, ವಿವಿಧ ಹೂವುಗಳು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ, ಅನೇಕ ಮರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆ ಉದ್ಯಾನವನವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
ವೃತಾಂ ಪುಷ್ಕರಿಣೀಭಿಶ್ಚ ನಾನಾಪುಷ್ಪೋಪಶೋಭಿತಾಮ್। ಸದಾ ಮತ್ತೈಶ್ಚ ವಿಹಗೈರ್ವಿಚಿತ್ರಾಂ ಪರಮಾದ್ಭುತೈಃ
ಆ ಉದ್ಯಾನವು ಹಲವಾರು ಹಳ್ಳಿಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿತ್ತು, ನಾನಾ ವಿಧದ ಹೂವುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ಸದಾ ಮದ್ಯಪಾನದಿಂದ ಮತ್ತರಾದ, ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ, ಅದ್ಭುತ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.
ಈಹಾಮೃಗೈಶ್ಚ ವಿವಿಧೈರ್ವೃತಾಂ ದೃಷ್ಟಿಮನೋಹರೈಃ। ವೀಥೀಃ ಸಮ್ಪ್ರೇಕ್ಷಮಾಣಶ್ಚ ಮಣಿಕಾಞ್ಚನತೋರಣಾಮ್
ಅದು ನಾನಾ ವಿಧದ ಸುಂದರ ಮೃಗಗಳಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು, ಕಣ್ಣಿಗೆ ಆಕರ್ಷಣೆಯಾದ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು. ಅವನು ಮಣಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಚಿನ್ನದ ತೋರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಬೀದಿಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ನಾನಾಮೃಗಗಣಾಕೀರ್ಣಾಂ ಫಲೈಃ ಪ್ರಪತಿತೈರ್ವೃತಾಮ್। ಅಶೋಕವನಿಕಾಮೇವ ಪ್ರಾವಿಶತ್ ಸಂತತದ್ರುಮಾಮ್
ಅದು ವಿವಿಧ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಗುಂಪಿನಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು, ಹಣ್ಣುಗಳು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದವು, ಸದಾ ಮರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಅಶೋಕವನವನ್ನು ಅವನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
ಅಂಗನಾಃ ಶತಮಾತ್ರಂ ತು ತಂ ವ್ರಜನ್ತಮನುವ್ರಜನ್। ಮಹೇನ್ದ್ರಮಿವ ಪೌಲಸ್ತ್ಯಂ ದೇವಗನ್ಧರ್ವಯೋಷಿತಃ
ನೂರು ಮಹಿಳೆಯರು ಅವನ ಹಿಂದೆ ಹೋದರು, ಅವರು ದೇವತೆಗಳ ಗಂಧರ್ವ ಮಹಿಳೆಯರು ಮಹೇಂದ್ರನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವಂತೆ, ಪೌಲಸ್ತ್ಯ ವಂಶದ ರಾವಣನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು.
ದೀಪಿಕಾಃ ಕಾಞ್ಚನೀಃ ಕಾಶ್ಚಿಜ್ಜಗೃಹುಸ್ತತ್ರ ಯೋಷಿತಃ। ವಾಲವ್ಯಜನಹಸ್ತಾಶ್ಚ ತಾಲವೃನ್ತಾನಿ ಚಾಪರಾಃ
ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಕೆಲವು ಮಹಿಳೆಯರು ಬಂಗಾರದ ದೀಪಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದರು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಕೂದಲಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಚಾಮರಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದರು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ತಾಳದ ಎಲೆಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಪಂಕಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದರು.
ಕಾಞ್ಚನೈಶ್ಚೈವ ಭೃಂಗಾರೈರ್ಜಹ್ರುಃ ಸಲಿಲಮಗ್ರತಃ। ಮಣ್ಡಲಾಗ್ರಾ ಬೃಸೀಶ್ಚೈವ ಗೃಹ್ಯಾನ್ಯಾಃ ಪೃಷ್ಠತೋ ಯಯುಃ
ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಬಂಗಾರದ ಪಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ವೃತ್ತಾಕಾರದ ಪಂಕಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಅವನ ಹಿಂದೆ ನಡೆದುಹೋದರು.
ಕಾಚಿದ್ ರತ್ನಮಯೀಂ ಪಾತ್ರೀಂ ಪೂರ್ಣಾಂ ಪಾನಸ್ಯ ಭ್ರಾಜತೀಮ್। ದಕ್ಷಿಣಾ ದಕ್ಷಿಣೇನೈವ ತದಾ ಜಗ್ರಾಹ ಪಾಣಿನಾ
ಒಬ್ಬಳು ಮಹಿಳೆ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ, ಹೊಳೆಯುವ, ಪಾನೀಯದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಬಲಗೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದರು.
ರಾಜಹಂಸಪ್ರತೀಕಾಶಂ ಛತ್ರಂ ಪೂರ್ಣಶಶಿಪ್ರಭಮ್। ಸೌವರ್ಣದಣ್ಡಮಪರಾ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಪೃಷ್ಠತೋ ಯಯೌ
ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು, ರಾಜಹಂಸದಂತೆ ಕಾಣುವ, ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ, ಬಂಗಾರದ ದಂಡ ಹೊಂದಿದ ಛತ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಅವನ ಹಿಂದೆ ನಡೆದುಹೋದಳು.
ನಿದ್ರಾಮದಪರೀತಾಕ್ಷ್ಯೋ ರಾವಣಸ್ಯೋತ್ತಮಸ್ತ್ರಿಯಃ। ಅನುಜಗ್ಮುಃ ಪತಿಂ ವೀರಂ ಘನಂ ವಿದ್ಯುಲ್ಲತಾ ಇವ
ರಾವಣನ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮಹಿಳೆಯರು, ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನಿದ್ರೆ ಅಥವಾ ಮದ್ಯದ ಮಂಕು ಇಲ್ಲದೆ, ತಮ್ಮ ಪತಿಯಾದ ವೀರನನ್ನು, ಮೋಡವನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು.
ವ್ಯಾವಿದ್ಧಹಾರಕೇಯೂರಾಃ ಸಮಾಮೃದಿತವರ್ಣಕಾಃ। ಸಮಾಗಲಿತಕೇಶಾನ್ತಾಃ ಸಸ್ವೇದವದನಾಸ್ತಥಾ
ಅವರ ಹಾರಗಳು ಮತ್ತು ಕೈಬಂದಿಗಳು ಬದಲಾಗಿದ್ದವು, ಅವರ ಚರ್ಮದ ವರ್ಣವು ಹಸಿರುಮಸವಾಗಿತ್ತು, ಕೂದಲು ಗೊಂದಲವಾಗಿತ್ತು, ಮುಖದಲ್ಲಿ ಬೆವರು ಹನಿಗಳು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು.
ಘೂರ್ಣನ್ತ್ಯೋ ಮದಶೇಷೇಣ ನಿದ್ರಯಾ ಚ ಶುಭಾನನಾಃ। ಸ್ವೇದಕ್ಲಿಷ್ಟಾಂಗಕುಸುಮಾಃ ಸಮಾಲ್ಯಾಕುಲಮೂರ್ಧಜಾಃ
ಮದ್ಯ ಮತ್ತು ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ತೂಗಾಡುತ್ತಾ, ಅವರ ಸುಂದರ ಮುಖಗಳಲ್ಲಿ ಬೆವರು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಿತು, ಹಾರಗಳು ಒಣಗಿ ಹೋದವು, ಹೂವುಗಳು ಕೂದಲಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲವಾಗಿದ್ದವು.
ಸ ಚ ಕಾಮಪರಾಧೀನಃ ಪತಿಸ್ತಾಸಾಂ ಮಹಾಬಲಃ। ಸೀತಾಸಕ್ತಮನಾ ಮನ್ದೋ ಮನ್ದಾಞ್ಚಿತಗತಿರ್ಬಭೌ
ಅವರ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಪತಿ, ಕಾಮದ ವಶನಾಗಿ, ಮನಸ್ಸು ಸೀತೆಯಲ್ಲೇ ನೆಲಸಿದ್ದು, ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಾ, ಮಂಕಾದವನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು.
ತತಃ ಕಾಞ್ಚೀನಿನಾದಂ ಚ ನೂಪುರಾಣಾಂ ಚ ನಿಃಸ್ವನಮ್। ಶುಶ್ರಾವ ಪರಮಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ಕಪಿರ್ಮಾರುತನನ್ದನಃ
ಆ ಮಹಾಸ್ತ್ರೀಯರ ಕಂಚಿನ ಹಾರಗಳ ಘನಘನ ಧ್ವನಿ ಮತ್ತು ನೂಪುರಗಳ ಜಿಂಜಿನ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ವಾಯುಪುತ್ರ ಹನುಮಂತನು ಕೇಳಿದನು.
ತಂ ಚಾಪ್ರತಿಮಕರ್ಮಾಣಮಚಿನ್ತ್ಯಬಲಪೌರುಷಮ್। ದ್ವಾರದೇಶಮನುಪ್ರಾಪ್ತಂ ದದರ್ಶ ಹನುಮಾನ್ ಕಪಿಃ
ಅಪ್ರತಿಮವಾದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ, ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ಬಲ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಅವನನ್ನು, ಬಾಗಿಲಿನ ಕಡೆಗೆ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಹನುಮಂತನು ನೋಡಿದನು.
ದೀಪಿಕಾಭಿರನೇಕಾಭಿಃ ಸಮನ್ತಾದವಭಾಸಿತಮ್। ಗನ್ಧತೈಲಾವಸಿಕ್ತಾಭಿರ್ಧ್ರಿಯಮಾಣಾಭಿರಗ್ರತಃ
ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತಲು ಅನೇಕ ದೀಪಗಳು ಬೆಳಗುತ್ತಿದ್ದು, ಸುಗಂಧದ ಎಣ್ಣೆ ಹಚ್ಚಿದ ಮಹಿಳೆಯರು ಅವನ ಮುಂದೆ ದೀಪಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಿಂತಿದ್ದರು.
ಕಾಮದರ್ಪಮದೈರ್ಯುಕ್ತಂ ಜಿಹ್ಮತಾಮ್ರಾಯತೇಕ್ಷಣಮ್। ಸಮಕ್ಷಮಿವ ಕಂದರ್ಪಮಪವಿದ್ಧಶರಾಸನಮ್
ಕಾಮ, ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಮದದಿಂದ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಅಗಲವಾಗಿ, ಕೆಂಪಾಗಿ, ಬದಿಗೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವನು ಬಿಲ್ಲು ಬದಿಗೆ ಹಾಕಿದ ಕಾಮದೇವನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು.
ಮಥಿತಾಮೃತಫೇನಾಭಮರಜೋವಸ್ತ್ರಮುತ್ತಮಮ್। ಸಪುಷ್ಪಮವಕರ್ಷನ್ತಂ ವಿಮುಕ್ತಂ ಸಕ್ತಮಂಗದೇ
ಅವನ ಮೇಲೆ ಹಾಲಿನಿಂದ ಹುಡಿದ ಅಮೃತದ ನೊರೆಹೋಲುವ ಬಿಳಿ ಉನ್ನತವಾದ ಉಡುಪು ಹೂವಿನಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿ, ಕೈಬಂದದ ಮೇಲೆ ಸಡಿಲವಾಗಿ ತಗಲಿದ್ದಿತು.