ವಿಭೂಷಿತಾಂ ಮಣಿಸ್ತಮ್ಭೈಃ ಸುಬಹುಸ್ತಮ್ಭಭೂಷಿತಾಮ್। ಸಮೈರ್ಋಜುಭಿರತ್ಯುಚ್ಚೈಃ ಸಮನ್ತಾತ್ ಸುವಿಭೂಷಿತೈಃ
ಅದು ಅನೇಕ ಮಣಿಸ್ತಂಭಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು, ಬಹಳಷ್ಟು ಸ್ತಂಭಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಎಲ್ಲವೂ ಸಮಾನ, ನೇರ ಹಾಗೂ ತುಂಬಾ ಎತ್ತರವಾಗಿದ್ದವು.
ಸ್ತಮ್ಭೈಃ ಪಕ್ಷೈರಿವಾತ್ಯುಚ್ಚೈರ್ದಿವಂ ಸಮ್ಪ್ರಸ್ಥಿತಾಮಿವ। ಮಹತ್ಯಾ ಕುಥಯಾಽಽಸ್ತೀರ್ಣಾಂ ಪೃಥಿವೀಲಕ್ಷಣಾಙ್ಕಯಾ
ಆ ಸ್ತಂಭಗಳು ರೆಕ್ಕೆಗಳಂತೆ ಆಕಾಶವನ್ನು ತಲುಪಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು; ಭೂಮಿಯ ಗುರುತುಗಳಿರುವ ದೊಡ್ಡ ಹಾಸಿಗೆಯಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.
ಪೃಥಿವೀಮಿವ ವಿಸ್ತೀರ್ಣಾಂ ಸರಾಷ್ಟ್ರಗೃಹಶಾಲಿನೀಮ್। ನಾದಿತಾಂ ಮತ್ತವಿಹಗೈರ್ದಿವ್ಯಗನ್ಧಾಧಿವಾಸಿತಾಮ್
ಅದು ಭೂಮಿಯಂತೆ ವಿಶಾಲವಾಗಿದ್ದು, ಊರು ಮತ್ತು ಮನೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು; ಮದ್ಯಪಾನ ಮಾಡಿದ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಕೂಗಿನಿಂದ ಗೋಜುಗೋಜು ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು, ದಿವ್ಯವಾದ ಸುಗಂಧದಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.
ಪರರ್ಘ್ಯಾಸ್ತರಣೋಪೇತಾಂ ರಕ್ಷೋಽಧಿಪನಿಷೇವಿತಾಮ್। ಧೂಮ್ರಾಮಗುರುಧೂಪೇನ ವಿಮಲಾಂ ಹಂಸಪಾಣ್ಡುರಾಮ್
ಅದು ಅಮೂಲ್ಯ ಹಾಸಿಗೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ರಾಕ್ಷಸರಾಧಿಪತಿಯಿಂದ ಸೇವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿತ್ತು; ಹಂಸದಂತೆ ಬಿಳಿಯಾಗಿ, ಧೂಮ್ರವಾದ ಅಗರುದ ಹೂವಿನ ಧೂಪದಿಂದ ಸುಗಂಧವಾಗಿತ್ತು.
ಪತ್ರಪುಷ್ಪೋಪಹಾರೇಣ ಕಲ್ಮಾಷೀಮಿವ ಸುಪ್ರಭಾಮ್। ಮನಸೋ ಮೋದಜನನೀಂ ವರ್ಣಸ್ಯಾಪಿ ಪ್ರಸಾಧಿನೀಮ್
ಅಲ್ಲಿ ಎಲೆ ಮತ್ತು ಹೂವಿನ ಅರ್ಪಣೆಯಿಂದ, ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ಕೆಲವೆಡೆ ಕಳಂಕವಿದ್ದರೂ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಆನಂದವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವಂತೆ, ಬಣ್ಣಗಳ ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದ ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೂ ಸಂತೋಷ ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು.
ತಾಂ ಶೋಕನಾಶಿನೀಂ ದಿವ್ಯಾಂ ಶ್ರಿಯಃ ಸಂಜನನೀಮಿವ। ಇನ್ದ್ರಿಯಾಣೀನ್ದ್ರಿಯಾರ್ಥೈಸ್ತು ಪಞ್ಚ ಪಞ್ಚಭಿರುತ್ತಮೈಃ
ಆ ದೇವಮಂದಿರವು ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿ, ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವಂತೆ, ಐದು ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೆ ಅವುಗಳ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ವಿಷಯಗಳಿಂದ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಿತು.
ತರ್ಪಯಾಮಾಸ ಮಾತೇವ ತದಾ ರಾವಣಪಾಲಿತಾ। ಸ್ವರ್ಗೋಽಯಂ ದೇವಲೋಕೋಽಯಮಿನ್ದ್ರಸ್ಯಾಪಿ ಪುರೀ ಭವೇತ್। ಸಿದ್ಧಿರ್ವೇಯಂ ಪರಾ ಹಿ ಸ್ಯಾದಿತ್ಯಮನ್ಯತ ಮಾರುತಿಃ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಾವಣನ ಕಾಪಾಡುವಿಕೆಯಿಂದ, ಅದು ತಾಯಿಯಂತೆ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಪೋಷಿಸಿತು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ಹನುಮಂತನು, 'ಇದು ಸ್ವರ್ಗವೋ, ದೇವತೆಗಳ ಲೋಕವೋ, ಬಹುಶಃ ಇಂದ್ರನ ನಗರವೋ ಅಥವಾ ಪರಮ ಸಾಧನೆಯೋ' ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಭಾವಿಸಿದನು.
ಪ್ರಧ್ಯಾಯತ ಇವಾಪಶ್ಯತ್ ಪ್ರದೀಪಾಂಸ್ತತ್ರ ಕಾಞ್ಚನಾನ್। ಧೂರ್ತಾನಿವ ಮಹಾಧೂರ್ತೈರ್ದೇವನೇನ ಪರಾಜಿತಾನ್
ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಬಂಗಾರದ ದೀಪಗಳನ್ನು ನೋಡಿದನು; ಅವು ದೊಡ್ಡ ಮೋಸಗಾರರಿಂದ ಸೋಲಿಸಲಾದ ಕುತಂತ್ರಿಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು.
ದೀಪಾನಾಂ ಚ ಪ್ರಕಾಶೇನ ತೇಜಸಾ ರಾವಣಸ್ಯ ಚ। ಅರ್ಚಿರ್ಭಿರ್ಭೂಷಣಾನಾಂ ಚ ಪ್ರದೀಪ್ತೇತ್ಯಭ್ಯಮನ್ಯತ
ಆ ದೀಪಗಳ ಬೆಳಕಿನಿಂದ, ರಾವಣನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳ ಹೊಳಪಿನಿಂದ, ಆ ಮಂದಿರವೇ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವಂತೆ ಹನುಮಂತನಿಗೆ ಅನಿಸಿತು.
ತತೋಽಪಶ್ಯತ್ ಕುಥಾಸೀನಂ ನಾನಾವರ್ಣಾಮ್ಬರಸ್ರಜಮ್। ಸಹಸ್ರಂ ವರನಾರೀಣಾಂ ನಾನಾವೇಷಬಿಭೂಷಿತಮ್
ನಂತರ ಹನುಮಂತನು, ವಿವಿಧ ಬಣ್ಣದ ವಸ್ತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ವಿಭಿನ್ನ ವೇಷಭೂಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಸುಂದರ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಕುರ್ಚಿಗಳ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು.
ಪರಿವೃತ್ತೇಽರ್ಧರಾತ್ರೇ ತು ಪಾನನಿದ್ರಾವಶಂಗತಮ್। ಕ್ರೀಡಿತ್ವೋಪರತಂ ರಾತ್ರೌ ಪ್ರಸುಪ್ತಂ ಬಲವತ್ ತದಾ
ಅರ್ಧರಾತ್ರಿ ಕಳೆದಾಗ, ಪಾನಮತ್ತತೆಯೂ ನಿದ್ರೆಯೂ ಅವರ ಮೇಲೆ ಹಿಡಿತವಿಟ್ಟಿದ್ದವು; ಆಟವಾಡುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಆ ಮಹಿಳೆಯರು ಆಳವಾಗಿ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ತತ್ ಪ್ರಸುಪ್ತಂ ವಿರುರುಚೇ ನಿಃಶಬ್ದಾನ್ತರಭೂಷಿತಮ್। ನಿಃಶಬ್ದಹಂಸಭ್ರಮರಂ ಯಥಾ ಪದ್ಮವನಂ ಮಹತ್
ಆ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸಮೂಹವು, ಮೌನದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು; ಅದು ದೊಡ್ಡ ತಾವರೆ ಹಳ್ಳದಲ್ಲಿ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಮತ್ತು ಭೃಂಗಗಳು ಮೌನವಾಗಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ತಾಸಾಂ ಸಂವೃತದಾನ್ತಾನಿ ಮೀಲಿತಾಕ್ಷೀಣಿ ಮಾರುತಿಃ। ಅಪಶ್ಯತ್ ಪದ್ಮಗನ್ಧೀನಿ ವದನಾನಿ ಸುಯೋಷಿತಾಮ್
ಅವರ ದವಡೆಯು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಕಣ್ಣುಗಳು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಆ ಸುಂದರ ಮಹಿಳೆಯರ ಮುಖಗಳು, ತಾವರೆ ಹೂವಿನ ಸುಗಂಧವಿರುವಂತೆ ಹನುಮಂತನು ನೋಡಿದನು.
ಪ್ರಬುದ್ಧಾನೀವ ಪದ್ಮಾನಿ ತಾಸಾಂ ಭೂತ್ವಾ ಕ್ಷಪಾಕ್ಷಯೇ। ಪುನಃ ಸಂವೃತಪತ್ರಾಣಿ ರಾತ್ರಾವಿವ ಬಭುಸ್ತದಾ
ರಾತ್ರಿ ಮುಗಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಅವರ ಮುಖಗಳು ಅರಳಿದ ತಾವರೆ ಹೂಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು; ನಂತರ ಪುನಃ ಹೂವಿನ ಹಾಳೆಗಳು ಮುಚ್ಚಿದಂತೆ, ಮತ್ತೆ ರಾತ್ರಿ ಬಂದಂತೆ ಆಗಿದ್ದವು.
ಇಮಾನಿ ಮುಖಪದ್ಮಾನಿ ನಿಯತಂ ಮತ್ತಷಟ್ಪದಾಃ। ಅಮ್ಬುಜಾನೀವ ಫುಲ್ಲಾನಿ ಪ್ರಾರ್ಥಯನ್ತಿ ಪುನಃ ಪುನಃ
ಈ ತಾವರೆಮುಖಗಳನ್ನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಮದ್ಯಪಾನ ಮಾಡಿದ ಭೃಂಗಗಳು ಪುನಃ ಪುನಃ ಬಂದು, ಅರಳಿದ ತಾವರೆ ಹೂಗಳನ್ನು ಬಯಸುವಂತೆ, ಹಾರಾಡುತ್ತಿರಬೇಕು ಎಂದು ಹನುಮಂತನು ಭಾವಿಸಿದನು.
ಇತಿ ವಾಮನ್ಯತ ಶ್ರೀಮಾನುಪಪತ್ತ್ಯಾ ಮಹಾಕಪಿಃ। ಮೇನೇ ಹಿ ಗುಣತಸ್ತಾನಿ ಸಮಾನಿ ಸಲಿಲೋದ್ಭವೈಃ
ಹೀಗಾಗಿ, ಮಹಾಕಪಿ ಹನುಮಂತನು ಯುಕ್ತಿಯಿಂದ, ಈ ಮಹಿಳೆಯರ ಗುಣಗಳು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವ ತಾವರೆ ಹೂಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.
ಸಾ ತಸ್ಯ ಶುಶುಭೇ ಶಾಲಾ ತಾಭಿಃ ಸ್ತ್ರೀಭಿರ್ವಿರಾಜಿತಾ। ಶರದೀವ ಪ್ರಸನ್ನಾ ದ್ಯೌಸ್ತಾರಾಭಿರಭಿಶೋಭಿತಾ
ಆ ಮಹಿಳೆಯರಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಮಂದಿರವು, ಹನುಮಂತನಿಗೆ ಶರದೃತುವಿನ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಆಕಾಶವು ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು.
ಸ ಚ ತಾಭಿಃ ಪರಿವೃತಃ ಶುಶುಭೇ ರಾಕ್ಷಸಾಧಿಪಃ। ಯಥಾ ಹ್ಯುಡುಪತಿಃ ಶ್ರೀಮಾಂಸ್ತಾರಾಭಿರಿವ ಸಂವೃತಃ
ಆ ಮಹಿಳೆಯರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ರಾಕ್ಷಸಾಧಿಪತಿಯು, ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು.
ಯಾಶ್ಚ್ಯವನ್ತೇಽಮ್ಬರಾತ್ ತಾರಾಃ ಪುಣ್ಯಶೇಷಸಮಾವೃತಾಃ। ಇಮಾಸ್ತಾಃ ಸಂಗತಾಃ ಕೃತ್ಸ್ನಾ ಇತಿ ಮೇನೇ ಹರಿಸ್ತದಾ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹನುಮಂತನು, 'ಆಕಾಶದಿಂದ ಬಿದ್ದು, ಪುಣ್ಯದ ಉಳಿದ ಭಾಗಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಂತೆ, ಇಲ್ಲಿ ಸೇರಿರುವ ಈ ಮಹಿಳೆಯರು ಕೂಡಾ ಹಾಗೆಯೇ' ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದನು.
ತಾರಾಣಾಮಿವ ಸುವ್ಯಕ್ತಂ ಮಹತೀನಾಂ ಶುಭಾರ್ಚಿಷಾಮ್। ಪ್ರಭಾವರ್ಣಪ್ರಸಾದಾಶ್ಚ ವಿರೇಜುಸ್ತತ್ರ ಯೋಷಿತಾಮ್
ಹಾಗೆಯೇ, ದೊಡ್ಡ ಮತ್ತು ಶುಭಕರವಾದ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಬೆಳಕು, ಬಣ್ಣ ಮತ್ತು ಹೊಳಪು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುವಂತೆ, ಆ ಮಹಿಳೆಯರ ಕಾಂತಿ ಮತ್ತು ಸೌಂದರ್ಯವೂ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ವ್ಯಾವೃತ್ತಕಚಪೀನಸ್ರಕ್ಪ್ರಕೀರ್ಣವರಭೂಷಣಾಃ। ಪಾನವ್ಯಾಯಾಮಕಾಲೇಷು ನಿದ್ರೋಪಹತಚೇತಸಃ
ಅವರ ಕೂದಲು, ಹಾರಗಳು ಸಡಿಲವಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದವು, ಅಮೂಲ್ಯ ಆಭರಣಗಳು ಚದುರಿದ್ದವು; ಪಾನ ಮತ್ತು ಆಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಮಂಕಾಗಿದ್ದವು.
ವ್ಯಾವೃತ್ತತಿಲಕಾಃ ಕಾಶ್ಚಿತ್ ಕಾಶ್ಚಿದುದಭ್ರಾನ್ತನೂಪುರಾಃ। ಪಾರ್ಶ್ವೇ ಗಲಿತಹಾರಾಶ್ಚ ಕಾಶ್ಚಿತ್ ಪರಮಯೋಷಿತಃ
ಕೆಲವರ ತಿಲಕಗಳು ಅಳಿದುಹೋಗಿದ್ದವು, ಕೆಲವರ ನೂಪುರುಗಳು ಜಾರಿಬಿದ್ದಿದ್ದವು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರ ಹಾರಗಳು ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಸರಿದುಹೋಗಿದ್ದವು.
ಮುಕ್ತಾಹಾರವೃತಾಶ್ಚಾನ್ಯಾಃ ಕಾಶ್ಚಿತ್ ಪ್ರಸ್ರಸ್ತವಾಸಸಃ। ವ್ಯಾವಿದ್ಧರಶನಾದಾಮಾಃ ಕಿಶೋರ್ಯ ಇವ ವಾಹಿತಾಃ
ಮುತ್ತಿನ ಹಾರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದವರು, ಕೆಲವರು ಉಡುಪುಗಳು ಜಾರಿಬಿದ್ದಿದ್ದವು, ಕಟ್ಟಿ ಹಾಕಿದ್ದ ಬಗ್ಗೆಗಳು ಸಡಿಲವಾಗಿದ್ದವು, ಇವು ಎಲ್ಲವೂ ಬಾಲೆಯರು ಆಟವಾಡಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಅಕುಣ್ಡಲಧರಾಶ್ಚಾನ್ಯಾ ವಿಚ್ಛಿನ್ನಮೃದಿತಸ್ರಜಃ। ಗಜೇನ್ದ್ರಮೃದಿತಾಃ ಫುಲ್ಲಾ ಲತಾ ಇವ ಮಹಾವನೇ
ಕೆಲವರು ಕಿವಿಯೋಲೆಗಳನ್ನು ಹಾಕಿರಲಿಲ್ಲ, ಕೆಲವರ ಹಾರಗಳು ಮುರಿದು ಕುಸಿದುಹೋಗಿದ್ದವು, ಆ ಮಹಿಳೆಯರು ಅರಣ್ಯದೊಳಗೆ ಗಜರಾಜನು ತುಳಿದ ಹೂವಿನ ಬೆಲ್ಲದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು.
ಚನ್ದ್ರಾಂಶುಕಿರಣಾಭಾಶ್ಚ ಹಾರಾಃ ಕಾಸಾಂಚಿದುದ್ಗತಾಃ। ಹಂಸಾ ಇವ ಬಭುಃ ಸುಪ್ತಾಃ ಸ್ತನಮಧ್ಯೇಷು ಯೋಷಿತಾಮ್
ಕೆಲವರ ಹಾರಗಳು ಚಂದ್ರನ ಕಿರಣಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ಅವರ ವಕ್ಷಸ್ಥಲದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವ ಹಂಸಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಅಪರಾಸಾಂ ಚ ವೈದೂರ್ಯಾಃ ಕಾದಮ್ಬಾ ಇವ ಪಕ್ಷಿಣಃ। ಹೇಮಸೂತ್ರಾಣಿ ಚಾನ್ಯಾಸಾಂ ಚಕ್ರವಾಕಾ ಇವಾಭವನ್
ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರ ವೈದುರ್ಯ ರತ್ನಗಳು ಕಾದಂಬ ಪಕ್ಷಿಗಳಂತೆ, ಮತ್ತವರ ಚಿನ್ನದ ತಂತಿಗಳು ಚಕ್ರವಾಕ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಜೋಡಿಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಹಂಸಕಾರಣ್ಡವೋಪೇತಾಶ್ಚಕ್ರವಾಕೋಪಶೋಭಿತಾಃ। ಆಪಗಾ ಇವ ತಾ ರೇಜುರ್ಜಘನೈಃ ಪುಲಿನೈರಿವ
ಹಂಸ ಮತ್ತು ಕಾರಂಡವ ಹಕ್ಕಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಚಕ್ರವಾಕ ಹಕ್ಕಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅವರ ನಿತಂಬಗಳು ನದಿಯ ದಂಡೆಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು.
ಕಿಙ್ಕಿಣೀಜಾಲಸಂಕಾಶಾಸ್ತಾ ಹೇಮವಿಪುಲಾಮ್ಬುಜಾಃ। ಭಾವಗ್ರಾಹಾ ಯಶಸ್ತೀರಾಃ ಸುಪ್ತಾ ನದ್ಯ ಇವಾಬಭುಃ
ಕೆಲವರ ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟಿದ ಚಿನ್ನದ ಹೂಗಳು ಕಿಂಕಿಣಿಯ ಜಾಲದಂತೆ, ಭಾವನೆ ಮತ್ತು ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದ ನದಿಯ ತೀರದಂತೆ, ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ಮೃದುಷ್ವಂಗೇಷು ಕಾಸಾಂಚಿತ್ ಕುಚಾಗ್ರೇಷು ಚ ಸಂಸ್ಥಿತಾಃ। ಬಭೂವುರ್ಭೂಷಣಾನೀವ ಶುಭಾ ಭೂಷಣರಾಜಯಃ
ಕೆಲವರ ಮೃದುವಾದ ಅಂಗಗಳ ಮೇಲೆ, ಕುಚಗಳ ತುದಿಯಲ್ಲಿ, ಸುಂದರವಾದ ಆಭರಣಗಳ ಸಾಲುಗಳು ಮುತ್ತಿನ ಹಾರಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು.
ಅಂಶುಕಾನ್ತಾಶ್ಚ ಕಾಸಾಂಚಿನ್ಮುಖಮಾರುತಕಮ್ಪಿತಾಃ। ಉಪರ್ಯುಪರಿ ವಕ್ತ್ರಾಣಾಂ ವ್ಯಾಧೂಯನ್ತೇ ಪುನಃ ಪುನಃ
ಕೆಲವರ ಉಡುಪುಗಳ ತುದಿಗಳು, ಅವರ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಹೊರಡುವ ಉಸಿರಿನಿಂದ ಮೇಲ್ಮೇಲೆ ಹಾರಾಡುತ್ತಾ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅವರ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಅಲೆಯುತ್ತಿತ್ತು.