ಸ ತೈಃ ಸಮ್ಪೂಜಿತಃ ಪೂಜ್ಯಃ ಪ್ರತಿಪನ್ನಪ್ರಯೋಜನೈಃ। ಜಗಾಮಾಕಾಶಮಾವಿಶ್ಯ ಪನ್ನಗಾಶನವತ್ ಕಪಿಃ
ಅವರು ತಮ್ಮ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಸಾಧಿಸಿ, ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಪಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರು. ಹನುಮಂತನು ಪನ್ನಗಗಳನ್ನು ತಿಂದುಬಿಡುವ ಗರುಡನಂತೆ ಆಕಾಶವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
ಪ್ರಾಪ್ತಭೂಯಿಷ್ಠಪಾರಸ್ತು ಸರ್ವತಃ ಪರಿಲೋಕಯನ್। ಯೋಜನಾನಾಂ ಶತಸ್ಯಾನ್ತೇ ವನರಾಜೀಂ ದದರ್ಶ ಸಃ
ಅವನು ದಡವನ್ನು ತಲುಪುವ ಹತ್ತಿರ ಬಂದಾಗ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ನೋಡಿದನು. ನೂರು ಯೋಜನಗಳ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು.
ದದರ್ಶ ಚ ಪತನ್ನೇವ ವಿವಿಧದ್ರುಮಭೂಷಿತಮ್। ದ್ವೀಪಂ ಶಾಖಾಮೃಗಶ್ರೇಷ್ಠೋ ಮಲಯೋಪವನಾನಿ ಚ
ಹಾರಿ ಬರುವಾಗ, ಶಾಖಾಮೃಗಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಅವನು, ಬಗೆಬಗೆಯ ಮರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾದ ದ್ವೀಪವನ್ನೂ, ಮಲಯ ಪರ್ವತದ ಉಪವನಗಳನ್ನೂ ನೋಡಿದನು.
ಸಾಗರಂ ಸಾಗರಾನೂಪಾನ್ ಸಾಗರಾನೂಪಜಾನ್ ದ್ರುಮಾನ್। ಸಾಗರಸ್ಯ ಚ ಪತ್ನೀನಾಂ ಮುಖಾನ್ಯಪಿ ವಿಲೋಕಯತ್
ಅವನು ಸಮುದ್ರವನ್ನೂ, ಸಮುದ್ರದ ತೀರದ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನೂ, ಅಲ್ಲಿರುವ ಮರಗಳನ್ನೂ, ಸಮುದ್ರದ ಪತ್ನಿಯರ ಮುಖಗಳನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಸ ಮಹಾಮೇಘಸಂಕಾಶಂ ಸಮೀಕ್ಷ್ಯಾತ್ಮಾನಮಾತ್ಮವಾನ್। ನಿರುನ್ಧನ್ತಮಿವಾಕಾಶಂ ಚಕಾರ ಮತಿಮಾನ್ ಮತಿಮ್
ಆ ಮಹಾಪುಂಜದಂತೆ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ನೋಡಿ, ಆತ್ಮವಂತನು, ವಿವೇಕಿಯು, ತನ್ನ ರೂಪವು ಆಕಾಶವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದಂತೆ ಅನ್ನಿಸಿಕೊಂಡನು.
ಕಾಯವೃದ್ಧಿಂ ಪ್ರವೇಗಂ ಚ ಮಮ ದೃಷ್ಟ್ವೈವ ರಾಕ್ಷಸಾಃ। ಮಯಿ ಕೌತೂಹಲಂ ಕುರ್ಯುರಿತಿ ಮೇನೇ ಮಹಾಮತಿಃ
ನನ್ನ ದೇಹದ ವೃದ್ಧಿಯನ್ನೂ ವೇಗವನ್ನೂ ರಾಕ್ಷಸರು ನೋಡಿದರೆ, ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಕುತೂಹಲ ಹುಟ್ಟಬಹುದು ಎಂದು ಆ ಮಹಾಮತಿಯಾದವನು ಯೋಚಿಸಿದನು.
ತತಃ ಶರೀರಂ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ಯ ತನ್ಮಹೀಧರಸಂನಿಭಮ್। ಪುನಃ ಪ್ರಕೃತಿಮಾಪೇದೇ ವೀತಮೋಹ ಇವಾತ್ಮವಾನ್
ಅನಂತರ, ಆ ಮಹಾಪರ್ವತದಂತೆ ಇದ್ದ ದೇಹವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಿ, ಆತ್ಮವಂತನು ಮೋಹವಿಲ್ಲದೆ ತನ್ನ ಸಹಜ ರೂಪವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪಡೆದನು.
ತದ್ರೂಪಮತಿಸಂಕ್ಷಿಪ್ಯ ಹನೂಮಾನ್ ಪ್ರಕೃತೌ ಸ್ಥಿತಃ। ತ್ರೀನ್ ಕ್ರಮಾನಿವ ವಿಕ್ರಮ್ಯ ಬಲಿವೀರ್ಯಹರೋ ಹರಿಃ
ಹನುಮಂತನು ತನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ಬಹಳ ಕುಗ್ಗಿಸಿ, ಸಹಜ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಬಾಲಿಯ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡ ಹರಿಯಂತೆ ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದನು.
ಸ ಚಾರುನಾನಾವಿಧರೂಪಧಾರೀ ಪರಂ ಸಮಾಸಾದ್ಯ ಸಮುದ್ರತೀರಮ್। ಪರೈರಶಕ್ಯಂ ಪ್ರತಿಪನ್ನರೂಪಃ ಸಮೀಕ್ಷಿತಾತ್ಮಾ ಸಮವೇಕ್ಷಿತಾರ್ಥಃ
ಆನಂದದಾಯಕವಾದ ನಾನಾ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಪರಮ ಗಮ್ಯವಾದ ಸಮುದ್ರದ ದಂಡೆಗೆ ತಲುಪಿ, ಇತರರಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದ ರೂಪವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಆತ್ಮಜ್ಞಾನಿಯು ತನ್ನ ಗುರಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಸುತ್ತಲನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸಿದನು.
ತತಃ ಸ ಲಮ್ಬಸ್ಯ ಗಿರೇಃ ಸಮೃದ್ಧೇ ವಿಚಿತ್ರಕೂಟೇ ನಿಪಪಾತ ಕೂಟೇ। ಸಕೇತಕೋದ್ದಾಲಕನಾರಿಕೇಲೇ ಮಹಾಭ್ರಕೂಟಪ್ರತಿಮೋ ಮಹಾತ್ಮಾ
ನಂತರ, ಶ್ರೀಮಂತವಾದ ಲಂಬಾ ಪರ್ವತದ ಸುಂದರ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ, ಕೇತಕಿಯೂ ಉದಾಲಕವೂ ತೆಂಗಿನ ಮರಗಳ ನಡುವೆ, ಮಹಾ ಮೋಡದ ಗುಡ್ಡದಂತೆ ಕಾಣುವ ಮಹಾತ್ಮನು ಇಳಿದನು.
ತತಸ್ತು ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ಯ ಸಮುದ್ರತೀರಂ ಸಮೀಕ್ಷ್ಯ ಲಂಕಾಂ ಗಿರಿವರ್ಯಮೂರ್ಧ್ನಿ। ಕಪಿಸ್ತು ತಸ್ಮಿನ್ ನಿಪಪಾತ ಪರ್ವತೇ ವಿಧೂಯ ರೂಪಂ ವ್ಯಥಯನ್ಮೃಗದ್ವಿಜಾನ್
ಅನಂತರ, ಸಮುದ್ರದ ದಂಡೆಗೆ ತಲುಕಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಇರುವ ಲಂಕೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ವಾನರನು ಆ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ಬದಲಿಸಿ, ಹರಣುಗಳನ್ನೂ ಹಕ್ಕಿಗಳನ್ನೂ ಭಯಪಡಿಸಿದನು.
ಸ ಸಾಗರಂ ದಾನವಪನ್ನಗಾಯುತಂ ಬಲೇನ ವಿಕ್ರಮ್ಯ ಮಹೋರ್ಮಿಮಾಲಿನಮ್। ನಿಪತ್ಯ ತೀರೇ ಚ ಮಹೋದಧೇಸ್ತದಾ ದದರ್ಶ ಲಂಕಾಮಮರಾವತೀಮಿವ
ದಾನವರು ಮತ್ತು ಪಾಮರ ಸರ್ಪಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಭಾರೀ ಅಲೆಗಳ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ದಾಟಿ, ಆ ಮಹಾಸಮುದ್ರದ ದಂಡೆಗೆ ಇಳಿದು, ದೇವರ ನಗರಿಯಂತೆ ಲಂಕೆಯನ್ನು ನೋಡಿದನು.
thumb|ದ್ವಿತೀಯಃ ಸರ್ಗಃ ಶ್ರೂಯತಾಮ್|center ಶ್ರೀಮದ್ವಾಲ್ಮೀಕಿಯರಾಮಾಯಣೇ ಸುನ್ದರಕಾಣ್ಡೇ ದ್ವಿತೀಯಃ ಸರ್ಗಃ ॥೫-
ಶ್ರೀಮದ್ವಾಲ್ಮೀಕಿಯ ರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿ ಸುಂದರಕಾಂಡದ ಎರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ.
ಸ ಸಾಗರಮನಾಧೃಷ್ಯಮತಿಕ್ರಮ್ಯ ಮಹಾಬಲಃ। ತ್ರಿಕೂಟಸ್ಯ ತಟೇ ಲಂಕಾಂ ಸ್ಥಿತಃ ಸ್ವಸ್ಥೋ ದದರ್ಶ ಹ
ಅಜೇಯವಾದ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ದಾಟಿ, ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯು ತ್ರಿಕೂಟ ಪರ್ವತದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಲಂಕೆಯನ್ನು ಸುಖವಾಗಿ ನೋಡಿದನು.
ಯೋಜನಾನಾಂ ಶತಂ ಶ್ರೀಮಾಂಸ್ತೀರ್ತ್ವಾಪ್ಯುತ್ತಮವಿಕ್ರಮಃ। ಅನಿಃಶ್ವಸನ್ ಕಪಿಸ್ತತ್ರ ನ ಗ್ಲಾನಿಮಧಿಗಚ್ಛತಿ
ನೂರು ಯೋಜನಗಳನ್ನು ದಾಟಿದರೂ, ಆ ಮಹಾವೀರ ವಾನರನು ಉಸಿರಾಟವಿಲ್ಲದೆ, ಅಲಸತೆಯನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸಲಿಲ್ಲ.
ಶತಾನ್ಯಹಂ ಯೋಜನಾನಾಂ ಕ್ರಮೇಯಂ ಸುಬಹೂನ್ಯಪಿ। ಕಿಂ ಪುನಃ ಸಾಗರಸ್ಯಾನ್ತಂ ಸಂಖ್ಯಾತಂ ಶತಯೋಜನಮ್
ನಾನು ನೂರಾರು ಯೋಜನಗಳನ್ನು, ಇನ್ನೂ ಅನೇಕವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ದಾಟಬಹುದು; ಹೀಗಿರುವಾಗ, ಈ ನೂರು ಯೋಜನಗಳ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ದಾಟುವುದು ಏನು ದೊಡ್ಡದು?
ಸ ತು ವೀರ್ಯವತಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠಃ ಪ್ಲವತಾಮಪಿ ಚೋತ್ತಮಃ। ಜಗಾಮ ವೇಗವಾಁಲ್ಲಂಕಾಂ ಲಙ್ಘಯಿತ್ವಾ ಮಹೋದಧಿಮ್
ವೀರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ, ಹಾರಿ ಹೋಗುವವರಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮನಾದ ಅವನು, ವೇಗದಿಂದ ಮಹಾಸಮುದ್ರವನ್ನು ದಾಟಿ ಲಂಕೆಗೆ ಹೋದನು.
ಶಾದ್ವಲಾನಿ ಚ ನೀಲಾನಿ ಗನ್ಧವನ್ತಿ ವನಾನಿ ಚ। ಮಧುಮನ್ತಿ ಚ ಮಧ್ಯೇನ ಜಗಾಮ ನಗವನ್ತಿ ಚ
ಹಸಿರು ಹುಲ್ಲುಗಾವಲುಗಳು, ನೀಲಿಯ ಕಾಡುಗಳು, ಸುಗಂಧಭರಿತವಾದ ವನಗಳು, ಮಧುರಸದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಅರಣ್ಯಗಳು, ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ದಾಟಿದನು.
ಶೈಲಾಂಶ್ಚ ತರುಸಂಛನ್ನಾನ್ ವನರಾಜೀಶ್ಚ ಪುಷ್ಪಿತಾಃ। ಅಭಿಚಕ್ರಾಮ ತೇಜಸ್ವೀ ಹನೂಮಾನ್ ಪ್ಲವಗರ್ಷಭಃ
ಹನುಮಂತನು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನನೂ ವಾನರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೂ ಆಗಿ, ಮರಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾದ ಪರ್ವತಗಳನ್ನೂ ಹೂಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಅರಣ್ಯಗಳನ್ನೂ ತಲುಪಿದನು.
ಸ ತಸ್ಮಿನ್ನಚಲೇ ತಿಷ್ಠನ್ ವನಾನ್ಯುಪವನಾನಿ ಚ। ಸ ನಗಾಗ್ರೇ ಸ್ಥಿತಾಂ ಲಂಕಾಂ ದದರ್ಶ ಪವನಾತ್ಮಜಃ
ಆ ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ನಿಂತು, ಕಾಡುಗಳನ್ನೂ ಉಪವನಗಳನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತ, ಪವನಪುತ್ರನು ಪರ್ವತದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಲಂಕೆಯನ್ನು ಕಂಡನು.
ಸರಲಾನ್ ಕರ್ಣಿಕಾರಾಂಶ್ಚ ಖರ್ಜೂರಾಂಶ್ಚ ಸುಪುಷ್ಪಿತಾನ್। ಪ್ರಿಯಾಲಾನ್ ಮುಚುಲಿನ್ದಾಂಶ್ಚ ಕುಟಜಾನ್ ಕೇತಕಾನಪಿ
ಅವನು ಸರಳ ಮರಗಳು, ಕರ್ಣಿಕಾರಗಳು, ಸಂಪೂರ್ಣ ಹೂವಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ಖರ್ಜೂರ ಮರಗಳು, ಪ್ರಿಯಾಲ, ಮುಚುಲಿಂದ, ಕುಟಜ, ಕೇತಕಾ ಮರಗಳನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ಪ್ರಿಯಙ್ಗೂನ್ ಗನ್ಧಪೂರ್ಣಾಂಶ್ಚ ನೀಪಾನ್ ಸಪ್ತಚ್ಛದಾಂಸ್ತಥಾ। ಅಸನಾನ್ ಕೋವಿದಾರಾಂಶ್ಚ ಕರವೀರಾಂಶ್ಚ ಪುಷ್ಪಿತಾನ್
ಅವನು ಸುಗಂಧದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಪ್ರಿಯಂಗು ಮರಗಳು, ನೀಪ, ಸಪ್ತಚ್ಛದ, ಅಸನ, ಕೋವಿದಾರ ಮತ್ತು ಹೂವಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕರವೀರ ಮರಗಳನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ಪುಷ್ಪಭಾರನಿಬದ್ಧಾಂಶ್ಚ ತಥಾ ಮುಕುಲಿತಾನಪಿ। ಪಾದಪಾನ್ ವಿಹಗಾಕೀರ್ಣಾನ್ ಪವನಾಧೂತಮಸ್ತಕಾನ್
ಅವನಿಗೆ ಹೂವುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಮರಗಳು, ಇನ್ನೂ ಮೊಗ್ಗು ಹೂವಿರುವ ಮರಗಳು, ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತಲೆಯಾಡುತ್ತಿರುವ ಮರಗಳು, ಹಕ್ಕಿಗಳು ತುಂಬಿರುವ ಮರಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು.
ಹಂಸಕಾರಣ್ಡವಾಕೀರ್ಣಾ ವಾಪೀಃ ಪದ್ಮೋತ್ಪಲಾವೃತಾಃ। ಆಕ್ರೀಡಾನ್ ವಿವಿಧಾನ್ ರಮ್ಯಾನ್ ವಿವಿಧಾಂಶ್ಚ ಜಲಾಶಯಾನ್
ಅವನಿಗೆ ಹಂಸಗಳು, ನೀರ್ಗಿಡುಗಗಳು ತುಂಬಿರುವ ಕೆರೆಗಳು, ಕಮಲ ಮತ್ತು ನೀಲೋತ್ಪಲ ಹೂವುಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾದವು, ಸುಂದರವಾದ ಆಟದ ಮೈದಾನಗಳು ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಜಲಾಶಯಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು.
ಸಂತತಾನ್ ವಿವಿಧೈರ್ವೃಕ್ಷೈಃ ಸರ್ವರ್ತುಫಲಪುಷ್ಪಿತೈಃ। ಉದ್ಯಾನಾನಿ ಚ ರಮ್ಯಾಣಿ ದದರ್ಶ ಕಪಿಕುಞ್ಜರಃ
ಆ ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ಕಪಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಋತುವಿನಲ್ಲಿಯೂ ಹಣ್ಣು ಹೂವುಗಳಿರುವ色色 ಮರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಸುಂದರ ಉದ್ಯಾನಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು.
ಸಮಾಸಾದ್ಯ ಚ ಲಕ್ಷ್ಮೀವಾಁಲ್ಲಂಕಾಂ ರಾವಣಪಾಲಿತಾಮ್। ಪರಿಖಾಭಿಃ ಸಪದ್ಮಾಭಿಃ ಸೋತ್ಪಲಾಭಿರಲಂಕೃತಾಮ್
ಅವನಿಗೆ ರಾವಣನು ಆಳುತ್ತಿರುವ, ಕಮಲ ಮತ್ತು ನೀಲೋತ್ಪಲ ಹೂವುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಹೊಂಡಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾದ ಅದ್ಭುತವಾದ ಲಂಕಾಪುರಿ ಎದುರಾದಿತು.
ಸೀತಾಪಹರಣಾತ್ ತೇನ ರಾವಣೇನ ಸುರಕ್ಷಿತಾಮ್। ಸಮನ್ತಾದ್ ವಿಚರದ್ಭಿಶ್ಚ ರಾಕ್ಷಸೈರುಗ್ರಧನ್ವಭಿಃ
ಸೀತೆಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದ ಬಳಿಕ ರಾವಣನು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿರುವ, ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಭಯಾನಕ ಬಿಲ್ಲುಗಳಿರುವ ರಾಕ್ಷಸರು ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಾ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿರುವ ನಗರವು ಅವನಿಗೆ ಕಂಡಿತು.
ಕಾಞ್ಚನೇನಾವೃತಾಂ ರಮ್ಯಾಂ ಪ್ರಾಕಾರೇಣ ಮಹಾಪುರೀಮ್। ಗೃಹೈಶ್ಚ ಗಿರಿಸಂಕಾಶೈಃ ಶಾರದಾಮ್ಬುದಸಂನಿಭೈಃ
ಆ ಸುಂದರ ಮಹಾನಗರವು ಬಂಗಾರದ ಗೋಡೆಯಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿತ್ತು, ಪರ್ವತಗಳಂತೆ ಕಾಣುವ ಮನೆಗಳು, ಶರದೃತುವಿನ ಮೋಡಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು.
ಪಾಣ್ಡುರಾಭಿಃ ಪ್ರತೋಲೀಭಿರುಚ್ಚಾಭಿರಭಿಸಂವೃತಾಮ್। ಅಟ್ಟಾಲಕಶತಾಕೀರ್ಣಾಂ ಪತಾಕಾಧ್ವಜಶೋಭಿತಾಮ್
ಎತ್ತರದ ಬಿಳಿ ಬೀದಿಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ, ನೂರಾರು ಗೋಪುರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ, ಧ್ವಜಗಳು ಮತ್ತು ಪತಾಕೆಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ನಗರವು ಅವನಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು.
ತೋರಣೈಃ ಕಾಞ್ಚನೈರ್ದಿವ್ಯೈರ್ಲತಾಪಙ್ಕ್ತಿವಿರಾಜಿತೈಃ। ದದರ್ಶ ಹನುಮಾಁಲ್ಲಂಕಾಂ ದೇವೋ ದೇವಪುರೀಮಿವ
ಹನುಮಂತನು ದೇವತೆಗಳ ಪುರಿಯಂತೆ, ದಿವ್ಯವಾದ ಬಂಗಾರದ ತೋರಣಗಳು ಮತ್ತು ಹೂವಿನ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಲಂಕೆಯನ್ನು ನೋಡಿದನು.