ಆನಯಿಷ್ಯಾಮಿ ವಾ ಲಂಕಾಂ ಸಮುತ್ಪಾಟ್ಯ ಸರಾವಣಾಮ್। ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತು ಹನುಮಾನ್ ವಾನರೋ ವಾನರೋತ್ತಮಃ
ಅಥವಾ ರಾವಣನೊಡನೆ ಲಂಕೆಯನ್ನು ಸಮೇತವಾಗಿ ಎಳೆದು ತಂದುಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆ ವಾನರಶ್ರೇಷ್ಠ ಹನುಮಂತನು,
ಉತ್ಪಪಾತಾಥ ವೇಗೇನ ವೇಗವಾನವಿಚಾರಯನ್। ಸುಪರ್ಣಮಿವ ಚಾತ್ಮಾನಂ ಮೇನೇ ಸ ಕಪಿಕುಞ್ಜರಃ
ಆ ಆಂಜನೇಯನು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಅಪಾರ ವೇಗದಿಂದ ಹಾರಿ, ತನ್ನನ್ನು ಗರುಡನಂತೆ ಭಾವಿಸಿದನು.
ಸಮುತ್ಪತತಿ ವೇಗಾತ್ ತು ವೇಗಾತ್ ತೇ ನಗರೋಹಿಣಃ। ಸಂಹೃತ್ಯ ವಿಟಪಾನ್ ಸರ್ವಾನ್ ಸಮುತ್ಪೇತುಃ ಸಮನ್ತತಃ
ಅವನು ಆ ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ವೇಗವಾಗಿ ಹಾರಿದಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಮರಗಳು ತಮ್ಮ ಕೊಂಬೆಗಳನ್ನು ಒತ್ತಿಕೊಂಡು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹಾರಿದವು.
ಸ ಮತ್ತಕೋಯಷ್ಟಿಭಕಾನ್ ಪಾದಪಾನ್ ಪುಷ್ಪಶಾಲಿನಃ। ಉದ್ವಹನ್ನುರುವೇಗೇನ ಜಗಾಮ ವಿಮಲೇಽಮ್ಬರೇ
ಮಧುರಸದಿಂದ ಮತ್ತವಾದ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಮತ್ತು ಹೂವಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮರಗಳನ್ನು ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಆಂಜನೇಯನು ಅಪಾರ ವೇಗದಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಕಳಂಕ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರಿದನು.
ಊರುವೇಗೋತ್ಥಿತಾ ವೃಕ್ಷಾ ಮುಹೂರ್ತಂ ಕಪಿಮನ್ವಯುಃ। ಪ್ರಸ್ಥಿತಂ ದೀರ್ಘಮಧ್ವಾನಂ ಸ್ವಬನ್ಧುಮಿವ ಬಾನ್ಧವಾಃ
ಅವನ ತೊಡೆಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಎತ್ತಲ್ಪಟ್ಟ ಮರಗಳು, ದೂರ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಹೊರಡುವ ಬಂಧುವನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವ ಬಂಧುವಿನಂತೆ, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ಆ ಆಂಜನೇಯನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದವು.
ತಮೂರುವೇಗೋನ್ಮಥಿತಾಃ ಸಾಲಾಶ್ಚಾನ್ಯೇ ನಗೋತ್ತಮಾಃ। ಅನುಜಗ್ಮುರ್ಹನೂಮನ್ತಂ ಸೈನ್ಯಾ ಇವ ಮಹೀಪತಿಮ್
ಅವನ ತೊಡೆಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಜಡಿತವಾದ ಆ ಮಹಾ ಮರಗಳು, ಆಂಜನೇಯನನ್ನು ರಾಜನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವ ಸೇನೆಯಂತೆ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದವು.
ಸುಪುಷ್ಪಿತಾಗ್ರೈರ್ಬಹುಭಿಃ ಪಾದಪೈರನ್ವಿತಃ ಕಪಿಃ। ಹನೂಮಾನ್ ಪರ್ವತಾಕಾರೋ ಬಭೂವಾದ್ಭುತದರ್ಶನಃ
ಹೂವಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಅನೇಕ ಮರಗಳೊಂದಿಗೆ, ಪರ್ವತದಂತೆ ಕಾಣುವ ಆ ಆಂಜನೇಯನು, ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು.
ಸಾರವನ್ತೋಽಥ ಯೇ ವೃಕ್ಷಾ ನ್ಯಮಜ್ಜಁಲ್ಲವಣಾಮ್ಭಸಿ। ಭಯಾದಿವ ಮಹೇನ್ದ್ರಸ್ಯ ಪರ್ವತಾ ವರುಣಾಲಯೇ
ಬಲವಾದ ಬೇರುಗಳಿದ್ದ ಆ ಮರಗಳು, ಭಯದಿಂದ ಮಹೇಂದ್ರ ಪರ್ವತಗಳು ವರಣನ ಮನೆಗೆ ಮುಳುಗಿದಂತೆ, ಉಪ್ಪಿನ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದವು.
ಸ ನಾನಾಕುಸುಮೈಃ ಕೀರ್ಣಃ ಕಪಿಃ ಸಾಙ್ಕುರಕೋರಕೈಃ। ಶುಶುಭೇ ಮೇಘಸಂಕಾಶಃ ಖದ್ಯೋತೈರಿವ ಪರ್ವತಃ
ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಹೂಗಳು ಮತ್ತು ಮೊಗ್ಗುಗಳಿಂದ ಆವೃತನಾದ ಆ ಆಂಜನೇಯನು, ಜ್ಯೋತಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಮೇಘದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ವಿಮುಕ್ತಾಸ್ತಸ್ಯ ವೇಗೇನ ಮುಕ್ತ್ವಾ ಪುಷ್ಪಾಣಿ ತೇ ದ್ರುಮಾಃ। ವ್ಯವಶೀರ್ಯನ್ತ ಸಲಿಲೇ ನಿವೃತ್ತಾಃ ಸುಹೃದೋ ಯಥಾ
ಅವನ ವೇಗದಿಂದ ಮರಗಳು ಹೂಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟು, ಆ ಹೂಗಳು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಚದುರಿದವು; ಹೀಗೆ ಸ್ನೇಹಿತರು ಭೇಟಿಯಾದ ಬಳಿಕ ಹಿಂತಿರುಗುವಂತೆ ಅವು ಹಿಂತಿರುಗಿದವು.
ಲಘುತ್ವೇನೋಪಪನ್ನಂ ತದ್ ವಿಚಿತ್ರಂ ಸಾಗರೇಽಪತತ್। ದ್ರುಮಾಣಾಂ ವಿವಿಧಂ ಪುಷ್ಪಂ ಕಪಿವಾಯುಸಮೀರಿತಮ್। ತಾರಾಚಿತಮಿವಾಕಾಶಂ ಪ್ರಬಭೌ ಸ ಮಹಾರ್ಣವಃ
ಆ ಆಂಜನೇಯನ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಮರಗಳಿಂದ ಬಿದ್ದ ವಿವಿಧ ಹೂಗಳು, ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲೆ ಹಗುರವಾಗಿ ಬಿದ್ದು, ಆ ಮಹಾಸಾಗರವು ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆಕಾಶದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿತು.
ಪುಷ್ಪೌಘೇಣ ಸುಗನ್ಧೇನ ನಾನಾವರ್ಣೇನ ವಾನರಃ। ಬಭೌ ಮೇಘ ಇವೋದ್ಯನ್ ವೈ ವಿದ್ಯುದ್ಗಣವಿಭೂಷಿತಃ
ಸುಗಂಧಭರಿತ, ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಹೂಗಳ ಸುರಿಮಳೆಯಲಿ ಆ ಆಂಜನೇಯನು, ಮಿಂಚಿನ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಏರುವ ಮೇಘದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು.
ತಸ್ಯ ವೇಗಸಮುದ್ಭೂತೈಃ ಪುಷ್ಪೈಸ್ತೋಯಮದೃಶ್ಯತ। ತಾರಾಭಿರಿವ ರಾಮಾಭಿರುದಿತಾಭಿರಿವಾಮ್ಬರಮ್
ಅವನ ವೇಗದಿಂದ ಹಾರಿದ ಹೂಗಳಿಂದ ನೀರು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡು, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಅಥವಾ ದೀಪಗಳು ಆಕಾಶವನ್ನು ಬೆಳಗುವಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ತಸ್ಯಾಮ್ಬರಗತೌ ಬಾಹೂ ದದೃಶಾತೇ ಪ್ರಸಾರಿತೌ। ಪರ್ವತಾಗ್ರಾದ್ ವಿನಿಷ್ಕ್ರಾನ್ತೌ ಪಞ್ಚಾಸ್ಯಾವಿವ ಪನ್ನಗೌ
ಆ ಆಂಜನೇಯನ ಹಾರಾಟದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಚಾಚಿದ ಅವನ ಕೈಗಳು, ಪರ್ವತದ ಮೇಲಿಂದ ಹೊರಬರುವ ಐದು ಬಾಯಿಯ ಹಾವುಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು.
ಪಿಬನ್ನಿವ ಬಭೌ ಚಾಪಿ ಸೋರ್ಮಿಜಾಲಂ ಮಹಾರ್ಣವಮ್। ಪಿಪಾಸುರಿವ ಚಾಕಾಶಂ ದದೃಶೇ ಸ ಮಹಾಕಪಿಃ
ಆ ಮಹಾ ಆಂಜನೇಯನು, ಅಲೆಗಳೊಡನೆ ಇರುವ ಮಹಾಸಾಗರವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಆಕಾಶವನ್ನು ಹಂಬಲಿಸುವವನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ತಸ್ಯ ವಿದ್ಯುತ್ಪ್ರಭಾಕಾರೇ ವಾಯುಮಾರ್ಗಾನುಸಾರಿಣಃ। ನಯನೇ ವಿಪ್ರಕಾಶೇತೇ ಪರ್ವತಸ್ಥಾವಿವಾನಲೌ
ಗಾಳಿಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಹಾರುತ್ತಿರುವ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ಪಿಙ್ಗೇ ಪಿಙ್ಗಾಕ್ಷಮುಖ್ಯಸ್ಯ ಬೃಹತೀ ಪರಿಮಣ್ಡಲೇ। ಚಕ್ಷುಷೀ ಸಮ್ಪ್ರಕಾಶೇತೇ ಚನ್ದ್ರಸೂರ್ಯಾವಿವ ಸ್ಥಿತೌ
ಪಿಂಗಳ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಆ ನಾಯಕನ ದೊಡ್ಡ, ವೃತ್ತಾಕಾರದ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಇರುವಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು.
ಮುಖಂ ನಾಸಿಕಯಾ ತಸ್ಯ ತಾಮ್ರಯಾ ತಾಮ್ರಮಾಬಭೌ। ಸಂಧ್ಯಯಾ ಸಮಭಿಸ್ಪೃಷ್ಟಂ ಯಥಾ ಸ್ಯಾತ್ ಸೂರ್ಯಮಣ್ಡಲಮ್
ಅವನ ಕೆಂಪು ಮೂಗಿನೊಂದಿಗೆ ಅವನ ಮುಖವು, ಸಂಧ್ಯೆಯ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಕೆಂಪಾಗಿರುವ ಸೂರ್ಯಮಂಡಲದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಲಾಙ್ಗೂಲಂ ಚ ಸಮಾವಿದ್ಧಂ ಪ್ಲವಮಾನಸ್ಯ ಶೋಭತೇ। ಅಮ್ಬರೇ ವಾಯುಪುತ್ರಸ್ಯ ಶಕ್ರಧ್ವಜ ಇವೋಚ್ಛ್ರಿತಮ್
ಹಾರುತ್ತಿರುವಾಗ ಆ ವಾಯುಪತ್ರನ ಲಾಂಗುಲವು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನ ಧ್ವಜದಂತೆ ಎತ್ತಲ್ಪಟ್ಟು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಲಾಙ್ಗೂಲಚಕ್ರೋ ಹನುಮಾನ್ ಶುಕ್ಲದಂಷ್ಟ್ರೋಽನಿಲಾತ್ಮಜಃ। ವ್ಯರೋಚತ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞಃ ಪರಿವೇಷೀವ ಭಾಸ್ಕರಃ
ಹನುಮಂತನು, ತನ್ನ ವಾಲಿನಿಂದ ವೃತ್ತಾಕಾರ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಹತ್ತಿರ ಹಲ್ಲುಗಳು ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ಗಾಳಿಯ ಮಗನಾಗಿ, ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತನಾಗಿ, ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ಪ್ರಕಾಶವಲಯದಿಂದ ಸುತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು.
ಸ್ಫಿಗ್ದೇಶೇನಾತಿತಾಮ್ರೇಣ ರರಾಜ ಸ ಮಹಾಕಪಿಃ। ಮಹತಾ ದಾರಿತೇನೇವ ಗಿರಿರ್ಗೈರಿಕಧಾತುನಾ
ಆ ಮಹಾಕಪಿಯ ಹಿಂಭಾಗವು ತುಂಬಾ ಕೆಂಪಾಗಿ, ದೊಡ್ಡ ಬೆಟ್ಟವು ಕೆಂಪು ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಬಿರುಕು ಬಿದ್ದಂತೆ, ಅವನು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ತಸ್ಯ ವಾನರಸಿಂಹಸ್ಯ ಪ್ಲವಮಾನಸ್ಯ ಸಾಗರಮ್। ಕಕ್ಷಾನ್ತರಗತೋ ವಾಯುರ್ಜೀಮೂತ ಇವ ಗರ್ಜತಿ
ಆ ವಾನರಸಿಂಹನು ಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟುತ್ತಿರಲು, ಅವನ ದೇಹದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಹಾದುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಗಾಳಿ, ಮೇಘಗಳ ಗುಡುಗಿನಂತೆ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಖೇ ಯಥಾ ನಿಪತತ್ಯುಲ್ಕಾ ಉತ್ತರಾನ್ತಾದ್ ವಿನಿಃಸೃತಾ। ದೃಶ್ಯತೇ ಸಾನುಬನ್ಧಾ ಚ ತಥಾ ಸ ಕಪಿಕುಞ್ಜರಃ
ಹಿಮಾಲಯದಿಂದ ಹೊರಟ ಉಲ್ಕೆಯೊಂದು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಹಾದಿಯೊಂದಿಗೆ ಬೀಳುವಂತೆ, ಆ ಮಹಾಕಪಿ ಕೂಡ ಆ ರೀತಿಯಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಪತತ್ಪತಙ್ಗಸಂಕಾಶೋ ವ್ಯಾಯತಃ ಶುಶುಭೇ ಕಪಿಃ। ಪ್ರವೃದ್ಧ ಇವ ಮಾತಙ್ಗಃ ಕಕ್ಷ್ಯಯಾ ಬಧ್ಯಮಾನಯಾ
ಆ ಹನುಮಂತನು, ಹಾರುತ್ತಿರುವ ಬೆಂಕಿಯ ಕಡ್ಡಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಚಾಚಿಕೊಂಡು, ಬಲದಿಂದ ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿದ ದೊಡ್ಡ ಆನೆಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು.
ಉಪರಿಷ್ಟಾಚ್ಛರೀರೇಣ ಚ್ಛಾಯಯಾ ಚಾವಗಾಢಯಾ। ಸಾಗರೇ ಮಾರುತಾವಿಷ್ಟಾ ನೌರಿವಾಸೀತ್ ತದಾ ಕಪಿಃ
ಅವನ ದೇಹವೂ, ಅವನ ನೆರಳು ಕೂಡ ಮೇಲಿನಿಂದ ಸಾಗರದ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದವು. ಗಾಳಿಯಿಂದ ಚಲಿಸುವ ದೋಣಿಯಂತೆ, ಆ ಮಹಾಕಪಿ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು.
ಯಂ ಯಂ ದೇಶಂ ಸಮುದ್ರಸ್ಯ ಜಗಾಮ ಸ ಮಹಾಕಪಿಃ। ಸ ತು ತಸ್ಯಾಙ್ಗವೇಗೇನ ಸೋನ್ಮಾದ ಇವ ಲಕ್ಷ್ಯತೇ
ಆ ಮಹಾಕಪಿ ಸಾಗರದ ಯಾವ ಭಾಗವನ್ನು ತಲುಪಿದರೂ, ಅವನ ಅಂಗಗಳ ಬಲದಿಂದ ಆ ಭಾಗವು ಹುಚ್ಚುಹೋಗಿದಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಸಾಗರಸ್ಯೋರ್ಮಿಜಾಲಾನಾಮುರಸಾ ಶೈಲವರ್ಷ್ಮಣಾಮ್। ಅಭಿಧ್ನಂಸ್ತು ಮಹಾವೇಗಃ ಪುಪ್ಲುವೇ ಸ ಮಹಾಕಪಿಃ
ಆ ಮಹಾಬಲಿಯು, ಬೆಟ್ಟದಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾದ ಸಾಗರದ ಅಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ವೇಗವಾಗಿ ಹಾರಿ ದಾಟುತ್ತಿದ್ದನು.
ಕಪಿವಾತಶ್ಚ ಬಲವಾನ್ ಮೇಘವಾತಶ್ಚ ನಿರ್ಗತಃ। ಸಾಗರಂ ಭೀಮನಿರ್ಹ್ರಾದಂ ಕಮ್ಪಯಾಮಾಸತುರ್ಭೃಶಮ್
ಕಪಿಯ ವೇಗದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಗಾಳಿಯೂ, ಮೇಘಗಳಿಂದ ಬರುವ ಗಾಳಿಯೂ ಸೇರಿ, ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸಾಗರವನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಅಲುಗಾಡಿಸಿದವು.
ವಿಕರ್ಷನ್ನೂರ್ಮಿಜಾಲಾನಿ ಬೃಹನ್ತಿ ಲವಣಾಮ್ಭಸಿ। ಪುಪ್ಲುವೇ ಕಪಿಶಾರ್ದೂಲೋ ವಿಕಿರನ್ನಿವ ರೋದಸೀ
ಉಪ್ಪಿನೀರಿನಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಅಲೆಗಳ ಸರಪಳಿಗಳನ್ನು ಎಳೆದಂತೆ, ಆ ವಾನರಸಿಂಹನು ಹಾರಿ, ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಚದುರಿಸಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು.
ಮೇರುಮನ್ದರಸಂಕಾಶಾನುದ್ಗತಾನ್ ಸುಮಹಾರ್ಣವೇ। ಅತ್ಯಕ್ರಾಮನ್ಮಹಾವೇಗಸ್ತರಙ್ಗಾನ್ ಗಣಯನ್ನಿವ
ಮಹಾ ವೇಗದಿಂದ, ಆ ಮಹಾಕಪಿ, ಮೇರೂ ಮತ್ತು ಮಂದರ ಬೆಟ್ಟಗಳಂತೆ ಎದ್ದ ದೊಡ್ಡ ಅಲೆಗಳನ್ನು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಎಣಿಸುತ್ತ ಹಾದುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದನು.