ದುಧುವೇ ಚ ಸ ರೋಮಾಣಿ ಚಕಮ್ಪೇ ಚಾನಲೋಪಮಃ। ನನಾದ ಚ ಮಹಾನಾದಂ ಸುಮಹಾನಿವ ತೋಯದಃ
ಅವನ ರೋಮಗಳು ನಡುಗಿದವು, ಅವನು ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಕಂಪಿಸಿದನು, ಮತ್ತು ಭಾರೀ ಮಳೆಮೋಡದಂತೆ ಭಾರವಾದ ಗರ್ಜನೆ ಮಾಡಿದನು.
ಆನುಪೂರ್ವ್ಯಾ ಚ ವೃತ್ತಂ ತಲ್ಲಾಙ್ಗೂಲಂ ರೋಮಭಿಶ್ಚಿತಮ್। ಉತ್ಪತಿಷ್ಯನ್ ವಿಚಿಕ್ಷೇಪ ಪಕ್ಷಿರಾಜ ಇವೋರಗಮ್
ಅವನ ಲಾಂಗುಲವು, ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರವಾಗಿ ರೋಮಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದು, ಹಾರಲು ಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದಾಗ, ಹಕ್ಕಿಗಳ ರಾಜನು ಹಾವನ್ನು ಎತ್ತಿದಂತೆ ಅದನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿದನು.
ತಸ್ಯ ಲಾಙ್ಗೂಲಮಾವಿದ್ಧಮತಿವೇಗಸ್ಯ ಪೃಷ್ಠತಃ। ದದೃಶೇ ಗರುಡೇನೇವ ಹ್ರಿಯಮಾಣೋ ಮಹೋರಗಃ
ಅತಿವೇಗದಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗಿದ ಅವನ ಲಾಂಗುಲವು, ಗರುಡನು ಮಹಾಸರ್ಪವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಬಾಹೂ ಸಂಸ್ತಮ್ಭಯಾಮಾಸ ಮಹಾಪರಿಘಸಂನಿಭೌ। ಆಸಸಾದ ಕಪಿಃ ಕಟ್ಯಾಂ ಚರಣೌ ಸಂಚುಕೋಚ ಚ
ಅವನ ಬಾಹುಗಳು ದೊಡ್ಡ ಕಬ್ಬಿಣದ ದಂಡಗಳಂತೆ ಬಲವಾಗಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದವು, ಅವನು ತನ್ನ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಹತ್ತಿರ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು.
ಸಂಹೃತ್ಯ ಚ ಭುಜೌ ಶ್ರೀಮಾಂಸ್ತಥೈವ ಚ ಶಿರೋಧರಾಮ್। ತೇಜಃ ಸತ್ತ್ವಂ ತಥಾ ವೀರ್ಯಮಾವಿವೇಶ ಸ ವೀರ್ಯವಾನ್
ಅವನ ಬಾಹುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಕುತ್ತಿಗೆಯನ್ನು ಒಳಗೆ ಸೆಳೆದು, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿ, ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡನು.
ಮಾರ್ಗಮಾಲೋಕಯನ್ ದೂರಾದೂರ್ಧ್ವಪ್ರಣಿಹಿತೇಕ್ಷಣಃ। ರುರೋಧ ಹೃದಯೇ ಪ್ರಾಣಾನಾಕಾಶಮವಲೋಕಯನ್
ದೂರದಿಂದ ದಾರಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಮೇಲಕ್ಕೆ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನೆಟ್ಟಿದ್ದ ಅವನು, ಉಸಿರನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ತಡೆದು, ಆಕಾಶವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಪದ್ಭ್ಯಾಂ ದೃಢಮವಸ್ಥಾನಂ ಕೃತ್ವಾ ಸ ಕಪಿಕುಞ್ಜರಃ। ನಿಕುಚ್ಯ ಕರ್ಣೌ ಹನುಮಾನುತ್ಪತಿಷ್ಯನ್ ಮಹಾಬಲಃ
ಅವನ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಭದ್ರವಾಗಿ ನೆಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಆ ವಾನರಶ್ರೇಷ್ಠ ಹನುಮಂತನು ಹಾರಲು ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತಾ, ತನ್ನ ಕಿವಿಗಳನ್ನು ಒತ್ತಿಕೊಂಡನು.
ವಾನರಾನ್ ವಾನರಶ್ರೇಷ್ಠ ಇದಂ ವಚನಮಬ್ರವೀತ್। ಯಥಾ ರಾಘವನಿರ್ಮುಕ್ತಃ ಶರಃ ಶ್ವಸನವಿಕ್ರಮಃ
ವಾನರರೊಳಗಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಇತರ ವಾನರರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು:
ಗಚ್ಛೇತ್ ತದ್ವದ್ ಗಮಿಷ್ಯಾಮಿ ಲಂಕಾಂ ರಾವಣಪಾಲಿತಾಮ್। ನಹಿ ದ್ರಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಯದಿ ತಾಂ ಲಂಕಾಯಾಂ ಜನಕಾತ್ಮಜಾಮ್
ರಾಮನು ಬಿಟ್ಟ ಬಾಣವು ಹೇಗೆ ಗಾಳಿಯ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತದೋ, ಹಾಗೆಯೇ ನಾನು ರಾವಣನು ಆಳುತ್ತಿರುವ ಲಂಕೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ. ಲಂಕೆಯಲ್ಲಿ ಸೀತೆಯನ್ನು ನೋಡದಿದ್ದರೆ,
ಅನೇನೈವ ಹಿ ವೇಗೇನ ಗಮಿಷ್ಯಾಮಿ ಸುರಾಲಯಮ್। ಯದಿ ವಾ ತ್ರಿದಿವೇ ಸೀತಾಂ ನ ದ್ರಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಕೃತಶ್ರಮಃ
ಈ ವೇಗದಲ್ಲೇ ನಾನು ದೇವತೆಗಳ ನಿವಾಸಕ್ಕೂ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ, ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮಾಡಿದರೂ ಲಂಕೆಯಲ್ಲಿ ಸೀತೆಯನ್ನು ಕಾಣದಿದ್ದರೆ.
ಬದ್ಧ್ವಾ ರಾಕ್ಷಸರಾಜಾನಮಾನಯಿಷ್ಯಾಮಿ ರಾವಣಮ್। ಸರ್ವಥಾ ಕೃತಕಾರ್ಯೋಽಹಮೇಷ್ಯಾಮಿ ಸಹ ಸೀತಯಾ
ಅಥವಾ ನಾನು ರಾಕ್ಷಸರ ರಾಜನಾದ ರಾವಣನನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ ತಂದುಕೊಡುತ್ತೇನೆ; ಹೇಗಾದರೂ ನಾನು ಸೀತೆಯೊಂದಿಗೆ ಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧನಾಗಿ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತೇನೆ.
ಆನಯಿಷ್ಯಾಮಿ ವಾ ಲಂಕಾಂ ಸಮುತ್ಪಾಟ್ಯ ಸರಾವಣಾಮ್। ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತು ಹನುಮಾನ್ ವಾನರೋ ವಾನರೋತ್ತಮಃ
ಅಥವಾ ರಾವಣನೊಡನೆ ಲಂಕೆಯನ್ನು ಸಮೇತವಾಗಿ ಎಳೆದು ತಂದುಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆ ವಾನರಶ್ರೇಷ್ಠ ಹನುಮಂತನು,
ಉತ್ಪಪಾತಾಥ ವೇಗೇನ ವೇಗವಾನವಿಚಾರಯನ್। ಸುಪರ್ಣಮಿವ ಚಾತ್ಮಾನಂ ಮೇನೇ ಸ ಕಪಿಕುಞ್ಜರಃ
ಆ ಆಂಜನೇಯನು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಅಪಾರ ವೇಗದಿಂದ ಹಾರಿ, ತನ್ನನ್ನು ಗರುಡನಂತೆ ಭಾವಿಸಿದನು.
ಸಮುತ್ಪತತಿ ವೇಗಾತ್ ತು ವೇಗಾತ್ ತೇ ನಗರೋಹಿಣಃ। ಸಂಹೃತ್ಯ ವಿಟಪಾನ್ ಸರ್ವಾನ್ ಸಮುತ್ಪೇತುಃ ಸಮನ್ತತಃ
ಅವನು ಆ ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ವೇಗವಾಗಿ ಹಾರಿದಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಮರಗಳು ತಮ್ಮ ಕೊಂಬೆಗಳನ್ನು ಒತ್ತಿಕೊಂಡು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹಾರಿದವು.
ಸ ಮತ್ತಕೋಯಷ್ಟಿಭಕಾನ್ ಪಾದಪಾನ್ ಪುಷ್ಪಶಾಲಿನಃ। ಉದ್ವಹನ್ನುರುವೇಗೇನ ಜಗಾಮ ವಿಮಲೇಽಮ್ಬರೇ
ಮಧುರಸದಿಂದ ಮತ್ತವಾದ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಮತ್ತು ಹೂವಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮರಗಳನ್ನು ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಆಂಜನೇಯನು ಅಪಾರ ವೇಗದಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಕಳಂಕ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರಿದನು.
ಊರುವೇಗೋತ್ಥಿತಾ ವೃಕ್ಷಾ ಮುಹೂರ್ತಂ ಕಪಿಮನ್ವಯುಃ। ಪ್ರಸ್ಥಿತಂ ದೀರ್ಘಮಧ್ವಾನಂ ಸ್ವಬನ್ಧುಮಿವ ಬಾನ್ಧವಾಃ
ಅವನ ತೊಡೆಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಎತ್ತಲ್ಪಟ್ಟ ಮರಗಳು, ದೂರ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಹೊರಡುವ ಬಂಧುವನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವ ಬಂಧುವಿನಂತೆ, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ಆ ಆಂಜನೇಯನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದವು.
ತಮೂರುವೇಗೋನ್ಮಥಿತಾಃ ಸಾಲಾಶ್ಚಾನ್ಯೇ ನಗೋತ್ತಮಾಃ। ಅನುಜಗ್ಮುರ್ಹನೂಮನ್ತಂ ಸೈನ್ಯಾ ಇವ ಮಹೀಪತಿಮ್
ಅವನ ತೊಡೆಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಜಡಿತವಾದ ಆ ಮಹಾ ಮರಗಳು, ಆಂಜನೇಯನನ್ನು ರಾಜನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವ ಸೇನೆಯಂತೆ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದವು.
ಸುಪುಷ್ಪಿತಾಗ್ರೈರ್ಬಹುಭಿಃ ಪಾದಪೈರನ್ವಿತಃ ಕಪಿಃ। ಹನೂಮಾನ್ ಪರ್ವತಾಕಾರೋ ಬಭೂವಾದ್ಭುತದರ್ಶನಃ
ಹೂವಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಅನೇಕ ಮರಗಳೊಂದಿಗೆ, ಪರ್ವತದಂತೆ ಕಾಣುವ ಆ ಆಂಜನೇಯನು, ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು.
ಸಾರವನ್ತೋಽಥ ಯೇ ವೃಕ್ಷಾ ನ್ಯಮಜ್ಜಁಲ್ಲವಣಾಮ್ಭಸಿ। ಭಯಾದಿವ ಮಹೇನ್ದ್ರಸ್ಯ ಪರ್ವತಾ ವರುಣಾಲಯೇ
ಬಲವಾದ ಬೇರುಗಳಿದ್ದ ಆ ಮರಗಳು, ಭಯದಿಂದ ಮಹೇಂದ್ರ ಪರ್ವತಗಳು ವರಣನ ಮನೆಗೆ ಮುಳುಗಿದಂತೆ, ಉಪ್ಪಿನ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದವು.
ಸ ನಾನಾಕುಸುಮೈಃ ಕೀರ್ಣಃ ಕಪಿಃ ಸಾಙ್ಕುರಕೋರಕೈಃ। ಶುಶುಭೇ ಮೇಘಸಂಕಾಶಃ ಖದ್ಯೋತೈರಿವ ಪರ್ವತಃ
ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಹೂಗಳು ಮತ್ತು ಮೊಗ್ಗುಗಳಿಂದ ಆವೃತನಾದ ಆ ಆಂಜನೇಯನು, ಜ್ಯೋತಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಮೇಘದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ವಿಮುಕ್ತಾಸ್ತಸ್ಯ ವೇಗೇನ ಮುಕ್ತ್ವಾ ಪುಷ್ಪಾಣಿ ತೇ ದ್ರುಮಾಃ। ವ್ಯವಶೀರ್ಯನ್ತ ಸಲಿಲೇ ನಿವೃತ್ತಾಃ ಸುಹೃದೋ ಯಥಾ
ಅವನ ವೇಗದಿಂದ ಮರಗಳು ಹೂಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟು, ಆ ಹೂಗಳು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಚದುರಿದವು; ಹೀಗೆ ಸ್ನೇಹಿತರು ಭೇಟಿಯಾದ ಬಳಿಕ ಹಿಂತಿರುಗುವಂತೆ ಅವು ಹಿಂತಿರುಗಿದವು.
ಲಘುತ್ವೇನೋಪಪನ್ನಂ ತದ್ ವಿಚಿತ್ರಂ ಸಾಗರೇಽಪತತ್। ದ್ರುಮಾಣಾಂ ವಿವಿಧಂ ಪುಷ್ಪಂ ಕಪಿವಾಯುಸಮೀರಿತಮ್। ತಾರಾಚಿತಮಿವಾಕಾಶಂ ಪ್ರಬಭೌ ಸ ಮಹಾರ್ಣವಃ
ಆ ಆಂಜನೇಯನ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಮರಗಳಿಂದ ಬಿದ್ದ ವಿವಿಧ ಹೂಗಳು, ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲೆ ಹಗುರವಾಗಿ ಬಿದ್ದು, ಆ ಮಹಾಸಾಗರವು ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆಕಾಶದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿತು.
ಪುಷ್ಪೌಘೇಣ ಸುಗನ್ಧೇನ ನಾನಾವರ್ಣೇನ ವಾನರಃ। ಬಭೌ ಮೇಘ ಇವೋದ್ಯನ್ ವೈ ವಿದ್ಯುದ್ಗಣವಿಭೂಷಿತಃ
ಸುಗಂಧಭರಿತ, ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಹೂಗಳ ಸುರಿಮಳೆಯಲಿ ಆ ಆಂಜನೇಯನು, ಮಿಂಚಿನ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಏರುವ ಮೇಘದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು.
ತಸ್ಯ ವೇಗಸಮುದ್ಭೂತೈಃ ಪುಷ್ಪೈಸ್ತೋಯಮದೃಶ್ಯತ। ತಾರಾಭಿರಿವ ರಾಮಾಭಿರುದಿತಾಭಿರಿವಾಮ್ಬರಮ್
ಅವನ ವೇಗದಿಂದ ಹಾರಿದ ಹೂಗಳಿಂದ ನೀರು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡು, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಅಥವಾ ದೀಪಗಳು ಆಕಾಶವನ್ನು ಬೆಳಗುವಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ತಸ್ಯಾಮ್ಬರಗತೌ ಬಾಹೂ ದದೃಶಾತೇ ಪ್ರಸಾರಿತೌ। ಪರ್ವತಾಗ್ರಾದ್ ವಿನಿಷ್ಕ್ರಾನ್ತೌ ಪಞ್ಚಾಸ್ಯಾವಿವ ಪನ್ನಗೌ
ಆ ಆಂಜನೇಯನ ಹಾರಾಟದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಚಾಚಿದ ಅವನ ಕೈಗಳು, ಪರ್ವತದ ಮೇಲಿಂದ ಹೊರಬರುವ ಐದು ಬಾಯಿಯ ಹಾವುಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು.
ಪಿಬನ್ನಿವ ಬಭೌ ಚಾಪಿ ಸೋರ್ಮಿಜಾಲಂ ಮಹಾರ್ಣವಮ್। ಪಿಪಾಸುರಿವ ಚಾಕಾಶಂ ದದೃಶೇ ಸ ಮಹಾಕಪಿಃ
ಆ ಮಹಾ ಆಂಜನೇಯನು, ಅಲೆಗಳೊಡನೆ ಇರುವ ಮಹಾಸಾಗರವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಆಕಾಶವನ್ನು ಹಂಬಲಿಸುವವನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ತಸ್ಯ ವಿದ್ಯುತ್ಪ್ರಭಾಕಾರೇ ವಾಯುಮಾರ್ಗಾನುಸಾರಿಣಃ। ನಯನೇ ವಿಪ್ರಕಾಶೇತೇ ಪರ್ವತಸ್ಥಾವಿವಾನಲೌ
ಗಾಳಿಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಹಾರುತ್ತಿರುವ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ಪಿಙ್ಗೇ ಪಿಙ್ಗಾಕ್ಷಮುಖ್ಯಸ್ಯ ಬೃಹತೀ ಪರಿಮಣ್ಡಲೇ। ಚಕ್ಷುಷೀ ಸಮ್ಪ್ರಕಾಶೇತೇ ಚನ್ದ್ರಸೂರ್ಯಾವಿವ ಸ್ಥಿತೌ
ಪಿಂಗಳ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಆ ನಾಯಕನ ದೊಡ್ಡ, ವೃತ್ತಾಕಾರದ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಇರುವಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು.
ಮುಖಂ ನಾಸಿಕಯಾ ತಸ್ಯ ತಾಮ್ರಯಾ ತಾಮ್ರಮಾಬಭೌ। ಸಂಧ್ಯಯಾ ಸಮಭಿಸ್ಪೃಷ್ಟಂ ಯಥಾ ಸ್ಯಾತ್ ಸೂರ್ಯಮಣ್ಡಲಮ್
ಅವನ ಕೆಂಪು ಮೂಗಿನೊಂದಿಗೆ ಅವನ ಮುಖವು, ಸಂಧ್ಯೆಯ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಕೆಂಪಾಗಿರುವ ಸೂರ್ಯಮಂಡಲದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಲಾಙ್ಗೂಲಂ ಚ ಸಮಾವಿದ್ಧಂ ಪ್ಲವಮಾನಸ್ಯ ಶೋಭತೇ। ಅಮ್ಬರೇ ವಾಯುಪುತ್ರಸ್ಯ ಶಕ್ರಧ್ವಜ ಇವೋಚ್ಛ್ರಿತಮ್
ಹಾರುತ್ತಿರುವಾಗ ಆ ವಾಯುಪತ್ರನ ಲಾಂಗುಲವು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನ ಧ್ವಜದಂತೆ ಎತ್ತಲ್ಪಟ್ಟು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು.