ಪಶ್ಯನ್ ದಾಶರಥೇರ್ಭಾರ್ಯಾಂ ರಾಮಸ್ಯ ಜನಕಾತ್ಮಜಾಮ್। ಭ್ರಷ್ಟಾಭರಣಕೌಶೇಯಾಂ ಶೋಕವೇಗಪರಾಜಿತಾಮ್
ನಾನು ದಶರಥನ ಮಗ ರಾಮನ ಪತ್ನಿ, ಜನಕನ ಮಗಳು, ಆಭರಣ ಮತ್ತು ರೇಷ್ಮೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ದುಃಖದಿಂದ ಕುಗ್ಗಿದ್ದ ಸೀತೆಯನ್ನು ನೋಡಿದೆನು.
ರಾಮಲಕ್ಷ್ಮಣಯೋರ್ನಾಮ ಕ್ರೋಶನ್ತೀಂ ಮುಕ್ತಮೂರ್ಧಜಾಮ್। ಏಷ ಕಾಲಾತ್ಯಯಸ್ತಾತ ಇತಿ ವಾಕ್ಯವಿದಾಂ ವರಃ
ಅವಳ ಕೂದಲು ಬಿಚ್ಚಿ, ರಾಮ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣರ ಹೆಸರನ್ನು ಕೂಗಿ ಅಳುತ್ತಿದ್ದಳು. 'ಇದು ಕಳೆದ ಕಾಲ,' ಎಂದು ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರಾದವರು ಹೇಳಿದರು.
ಏತದರ್ಥಂ ಸಮಗ್ರಂ ಮೇ ಸುಪಾರ್ಶ್ವಃ ಪ್ರತ್ಯವೇದಯತ್ । ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾಪಿ ಹಿ ಮೇ ಬುದ್ಧಿರ್ನಾಸೀತ್ ಕಾಚಿತ್ ಪರಾಕ್ರಮೇ
ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ನನಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸುಪರ್ಷ್ವನು ವಿವರಿಸಿದನು. ಆದರೂ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ ಕೂಡ ನನಗೆ ಯಾವ ಕಾರ್ಯದ ದೃಢ ನಿರ್ಧಾರವೂ ಉಂಟಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಅಪಕ್ಷೋ ಹಿ ಕಥಂ ಪಕ್ಷೀ ಕರ್ಮ ಕಿಂಚಿತ್ ಸಮಾರಭೇತ್। ಯತ್ ತು ಶಕ್ಯಂ ಮಯಾ ಕರ್ತುಂ ವಾಗ್ಬುದ್ಧಿಗುಣವರ್ತಿನಾ
ಒಂದು ರೆಕ್ಕೆಯಿಲ್ಲದ ಹಕ್ಕಿ ಹೇಗೆ ಯಾವ ಕಾರ್ಯವನ್ನಾದರೂ ಆರಂಭಿಸಬಹುದು? ಆದರೆ ನಾನು ಮಾತು ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಸಹಾಯ ಮಾಡುವೆನು.
ಶ್ರೂಯತಾಂ ತತ್ರ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಭವತಾಂ ಪೌರುಷಾಶ್ರಯಮ್। ವಾಙ್ಮತಿಭ್ಯಾಂ ಹಿ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಕರಿಷ್ಯಾಮಿ ಪ್ರಿಯಂ ಹಿ ವಃ
ಈಗ ನೀವು ಕೇಳಿರಿ, ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ನಂಬಿಕೊಂಡು ಹೇಳುವುದನ್ನು. ಮಾತು ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಹಿತವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುವೆನು.
ಯದ್ಧಿ ದಾಶರಥೇಃ ಕಾರ್ಯಂ ಮಮ ತನ್ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ। ತದ್ ಭವನ್ತೋ ಮತಿಶ್ರೇಷ್ಠಾ ಬಲವನ್ತೋ ಮನಸ್ವಿನಃ
ರಾಮನ ಕೆಲಸವೇ ನನ್ನ ಕೆಲಸ, ಇದರಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ. ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಉತ್ತಮ ಬುದ್ಧಿಯವರು, ಬಲಶಾಲಿಗಳು ಮತ್ತು ದೃಢ ಮನಸ್ಸಿನವರು.
ಪ್ರಹಿತಾಃ ಕಪಿರಾಜೇನ ದೇವೈರಪಿ ದುರಾಸದಾಃ। ರಾಮಲಕ್ಷ್ಮಣಬಾಣಾಶ್ಚ ವಿಹಿತಾಃ ಕಙ್ಕಪತ್ರಿಣಃ
ನೀವು ವಾನರರಾಯನಿಂದ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು, ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಎದುರಿಸಲಾಗದವರು. ರಾಮ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣರ ಗಿಡುಗುರುತಿದ ಬಾಣಗಳು ಕೂಡ ಸಿದ್ಧವಾಗಿವೆ.
ತ್ರಯಾಣಾಮಪಿ ಲೋಕಾನಾಂ ಪರ್ಯಾಪ್ತಾಸ್ತ್ರಾಣನಿಗ್ರಹೇ। ಕಾಮಂ ಖಲು ದಶಗ್ರೀವಸ್ತೇಜೋಬಲಸಮನ್ವಿತಃ। ಭವತಾಂ ತು ಸಮರ್ಥಾನಾಂ ನ ಕಿಂಚಿದಪಿ ದುಷ್ಕರಮ್
ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತಡೆಯಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಶಕ್ತಿ ನಿಮಗಿದೆ. ದಶಮುಖನು ಬಹಳ ಬಲಶಾಲಿ ಮತ್ತು ತೇಜಸ್ವಿಯನಾದರೂ, ನಿಮ್ಮಂತಹ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳಿಗೆ ಏನೂ ಕಷ್ಟವಲ್ಲ.
ತದಲಂ ಕಾಲಸಙ್ಗೇನ ಕ್ರಿಯತಾಂ ಬುದ್ಧಿನಿಶ್ಚಯಃ। ನಹಿ ಕರ್ಮಸು ಸಜ್ಜನ್ತೇ ಬುದ್ಧಿಮನ್ತೋ ಭವದ್ವಿಧಾಃ
ಹೀಗಾಗಿ, ಸಮಯವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡದೆ ದೃಢ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳೋಣ. ನಿಮ್ಮಂತಹ ಬುದ್ಧಿವಂತರು ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ವಿಳಂಬ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.
thumb|ಷಷ್ಠಿತಮಃ ಸರ್ಗಃ ಶ್ರೂಯತಾಮ್|center ಶ್ರೀಮದ್ವಾಲ್ಮೀಕಿಯರಾಮಾಯಣೇ ಕಿಷ್ಕಿನ್ಧಾಕಾಣ್ಡೇ ಷಷ್ಠಿತಮಃ ಸರ್ಗಃ ॥೪-
ಪವಿತ್ರ ವಾಲ್ಮೀಕಿರಾಮಾಯಣದ ಕಿಷ್ಕಿಂಧಾ ಕ್ಯಾಂಡದಲ್ಲಿನ ಅರವತ್ತೊಂದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ.
ತತಃ ಕೃತೋದಕಂ ಸ್ನಾತಂ ತಂ ಗೃಧ್ರಂ ಹರಿಯೂಥಪಾಃ। ಉಪವಿಷ್ಟಾ ಗಿರೌ ರಮ್ಯೇ ಪರಿವಾರ್ಯ ಸಮನ್ತತಃ
ನಂತರ, ನೀರು ಅರ್ಪಿಸಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ವಾನರ ನಾಯಕರು ಆ ಗಿಡುಗನನ್ನು ಸುಂದರ ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಸುತ್ತುವರಿದು ಕುಳಿತರು.
ತಮಙ್ಗದಮುಪಾಸೀನಂ ತೈಃ ಸರ್ವೈರ್ಹರಿಭಿರ್ವೃತಮ್। ಜನಿತಪ್ರತ್ಯಯೋ ಹರ್ಷಾತ್ ಸಮ್ಪಾತಿಃ ಪುನರಬ್ರವೀತ್
ಅಂಗದನು ಎಲ್ಲ ವಾನರರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು ಕುಳಿತಿದ್ದಾಗ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಸಂಪಾತಿ ಮತ್ತೆ ಮಾತನಾಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು.
ಕೃತ್ವಾ ನಿಃಶಬ್ದಮೇಕಾಗ್ರಾಃ ಶೃಣ್ವನ್ತು ಹರಯೋ ಮಮ। ತಥ್ಯಂ ಸಂಕೀರ್ತಯಿಷ್ಯಾಮಿ ಯಥಾ ಜಾನಾಮಿ ಮೈಥಿಲೀಮ್
ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಎಲ್ಲ ವಾನರರು ಮೌನವಾಗಿ, ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಕೇಳಲಿ. ನಾನು ಮೈಥಿಲಿಯ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ತಿಳಿದಿರುವ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
ಅಸ್ಯ ವಿನ್ಧ್ಯಸ್ಯ ಶಿಖರೇ ಪತಿತೋಽಸ್ಮಿ ಪುರಾನಘ। ಸೂರ್ಯತಾಪಪರೀತಾಙ್ಗೋ ನಿರ್ದಗ್ಧಃ ಸೂರ್ಯರಶ್ಮಿಭಿಃ
ಪಾಪರಹಿತನೇ, ಬಹಳ ಹಿಂದೆ ನಾನು ಈ ವಿಂಧ್ಯ ಪರ್ವತದ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದೆ. ಆಗ ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ನನ್ನ ದೇಹ ಸುಟ್ಟುಹೋಗಿತ್ತು.
ಲಬ್ಧಸಂಜ್ಞಸ್ತು ಷಡ್ರಾತ್ರಾದ್ ವಿವಶೋ ವಿಹ್ವಲನ್ನಿವ। ವೀಕ್ಷಮಾಣೋ ದಿಶಃ ಸರ್ವಾ ನಾಭಿಜಾನಾಮಿ ಕಿಂಚನ
ಆರು ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ ನನಗೆ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಬಂತು. ಆದರೆ ನಾನು ದುರ್ಬಲನಾಗಿ, ಗಾಬರಿಗೊಂಡು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ನೋಡಿದರೂ ಏನೂ ಗುರುತಿಸಲಿಲ್ಲ.
ತತಸ್ತು ಸಾಗರಾನ್ ಶೈಲಾನ್ ನದೀಃ ಸರ್ವಾಃ ಸರಾಂಸಿ ಚ। ವನಾನಿ ಚ ಪ್ರದೇಶಾಂಶ್ಚ ನಿರೀಕ್ಷ್ಯ ಮತಿರಾಗತಾ
ನಂತರ, ಸಮುದ್ರಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು, ಎಲ್ಲಾ ನದಿಗಳು, ಸರೋವರಗಳು, ಕಾಡುಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ನನಗೆ ಬುದ್ಧಿ ಹಿಂತಿರುಗಿತು.
ಹೃಷ್ಟಪಕ್ಷಿಗಣಾಕೀರ್ಣಃ ಕನ್ದರೋದರಕೂಟವಾನ್। ದಕ್ಷಿಣಸ್ಯೋದಧೇಸ್ತೀರೇ ವಿನ್ಧ್ಯೋಽಯಮಿತಿ ನಿಶ್ಚಿತಃ
ಹರ್ಷಭರಿತ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ, ಗುಹೆಗಳೂ ಶಿಖರಗಳೂ ಇರುವ ಈ ವಿಂಧ್ಯ ಪರ್ವತವು ದಕ್ಷಿಣ ಸಮುದ್ರದ ತೀರದಲ್ಲಿದೆ ಎಂಬುದು ನನಗೆ ಖಚಿತವಾಯಿತು.
ಆಸೀಚ್ಚಾತ್ರಾಶ್ರಮಂ ಪುಣ್ಯಂ ಸುರೈರಪಿ ಸುಪೂಜಿತಮ್। ಋಷಿರ್ನಿಶಾಕರೋ ನಾಮ ಯಸ್ಮಿನ್ನುಗ್ರತಪಾಽಭವತ್
ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪವಿತ್ರ ಆಶ್ರಮವಿತ್ತು, ದೇವತೆಗಳೂ ಪೂಜಿಸಿದದ್ದು. ಅಲ್ಲಿ ನಿಶಾಕರ ಎಂಬ ಋಷಿಯು ತೀವ್ರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.
ಅಷ್ಟೌ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಾಣಿ ತೇನಾಸ್ಮಿನ್ನೃಷಿಣಾ ಗಿರೌ। ವಸತೋ ಮಮ ಧರ್ಮಜ್ಞೇ ಸ್ವರ್ಗತೇ ತು ನಿಶಾಕರೇ
ಆ ಧರ್ಮಜ್ಞ ನಿಶಾಕರ ಋಷಿಯು ಎಂಟು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಈ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದನು. ಅವನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ ಮೇಲೆ,
ಅವತೀರ್ಯ ಚ ವಿನ್ಧ್ಯಾಗ್ರಾತ್ ಕೃಚ್ಛ್ರೇಣ ವಿಷಮಾಚ್ಛನೈಃ। ತೀಕ್ಷ್ಣದರ್ಭಾಂ ವಸುಮತೀಂ ದುಃಖೇನ ಪುನರಾಗತಃ
ನಾನು ವಿಂಧ್ಯ ಶಿಖರದಿಂದ ಬಹಳ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕೆಳಗೆ ಇಳಿದು, ತೀಕ್ಷ್ಣ ದರ್ಭೆ ಹುಲ್ಲಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಭೂಮಿಗೆ ನೋವಿನಿಂದ ಮರಳಿದೆ.
ತಮೃಷಿಂ ದ್ರಷ್ಟುಕಾಮೋಽಸ್ಮಿ ದುಃಖೇನಾಭ್ಯಾಗತೋ ಭೃಶಮ್। ಜಟಾಯುಷಾ ಮಯಾ ಚೈವ ಬಹುಶೋಽಧಿಗತೋ ಹಿ ಸಃ
ಆ ಋಷಿಯನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂದು ಬಹಳ ದುಃಖದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಜಟಾಯು ಮತ್ತು ನಾನು ಅವನನ್ನು ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದೇವೆ.
ತಸ್ಯಾಶ್ರಮಪದಾಭ್ಯಾಶೇ ವವುರ್ವಾತಾಃ ಸುಗನ್ಧಿನಃ। ವೃಕ್ಷೋ ನಾಪುಷ್ಪಿತಃ ಕಶ್ಚಿದಫಲೋ ವಾ ನ ದೃಶ್ಯತೇ
ಅವನ ಆಶ್ರಮದ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಸುಗಂಧದ ಗಾಳಿಗಳು ಬೀಸುತ್ತಿದ್ದವು; ಅಲ್ಲಿನ ಯಾವ ಮರವೂ ಹೂವಿಲ್ಲದೆ ಅಥವಾ ಹಣ್ಣಿಲ್ಲದೆ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ.
ಉಪೇತ್ಯ ಚಾಶ್ರಮಂ ಪುಣ್ಯಂ ವೃಕ್ಷಮೂಲಮುಪಾಶ್ರಿತಃ। ದ್ರಷ್ಟುಕಾಮಃ ಪ್ರತೀಕ್ಷೇ ಚ ಭಗವನ್ತಂ ನಿಶಾಕರಮ್
ಆ ಪವಿತ್ರ ಆಶ್ರಮದ ಬಳಿ ಹೋಗಿ, ಒಂದು ಮರದ ನೆಳಲಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದು, ಭಗವಂತನಾದ ನಿಶಾಕರನನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂದು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೆನು.
ಅಥ ಪಶ್ಯಾಮಿ ದೂರಸ್ಥಮೃಷಿಂ ಜ್ವಲಿತತೇಜಸಮ್। ಕೃತಾಭಿಷೇಕಂ ದುರ್ಧರ್ಷಮುಪಾವೃತ್ತಮುದಙ್ಮುಖಮ್
ಆಗ ದೂರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ, ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಉತ್ತರಮುಖವಾಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಋಷಿಯನ್ನು ನೋಡಿದೆನು.
ತಮೃಕ್ಷಾಃ ಸೃಮರಾ ವ್ಯಾಘ್ರಾಃ ಸಿಂಹಾ ನಾನಾಸರೀಸೃಪಾಃ। ಪರಿವಾರ್ಯೋಪಗಚ್ಛನ್ತಿ ದಾತಾರಂ ಪ್ರಾಣಿನೋ ಯಥಾ
ಆ ಋಷಿಯ ಸುತ್ತ ಕರಡಿಗಳು, ಸೃಮರಗಳು, ಹುಲಿಗಳು, ಸಿಂಹಗಳು ಮತ್ತು色色 ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಕೂಡಿಕೊಂಡು, ಜೀವವನ್ನು ಕೊಡುವವನನ್ನು ಸುತ್ತುವಂತೆ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದವು.
ತತಃ ಪ್ರಾಪ್ತಮೃಷಿಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ತಾನಿ ಸತ್ತ್ವಾನಿ ವೈ ಯಯುಃ। ಪ್ರವಿಷ್ಟೇ ರಾಜನಿ ಯಥಾ ಸರ್ವಂ ಸಾಮಾತ್ಯಕಂ ಬಲಮ್
ಆ ಋಷಿ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಅರಿತು, ಆ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ರಾಜನು ಒಳಬಂದಾಗ ಎಲ್ಲಾ ಸೇನೆ ಮತ್ತು ಸಚಿವರು ಹಿಂತಿರುಗುವಂತೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೋದವು.
ಋಷಿಸ್ತು ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮಾಂ ತುಷ್ಟಃ ಪ್ರವಿಷ್ಟಶ್ಚಾಶ್ರಮಂ ಪುನಃ। ಮುಹೂರ್ತಮಾತ್ರಾನ್ನಿರ್ಗಮ್ಯ ತತಃ ಕಾರ್ಯಮಪೃಚ್ಛತ
ಆ ಋಷಿ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ಮತ್ತೆ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಒಳಗೆ ಹೋದನು; ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ಹೊರಬಂದು ನನ್ನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಕೇಳಿದನು.
ಸೌಮ್ಯ ವೈಕಲ್ಯತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ರೋಮ್ಣಾಂ ತೇ ನಾವಗಮ್ಯತೇ। ಅಗ್ನಿದಗ್ಧಾವಿಮೌ ಪಕ್ಷೌ ಪ್ರಾಣಾಶ್ಚಾಪಿ ಶರೀರಕೇ
ಸೌಮ್ಯ, ನಿನ್ನ ರೋಮಗಳ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿದೆ; ನಿನ್ನ ಎರಡು ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಸುಟ್ಟಿವೆ, ಜೀವವೂ ಬಾಧೆಯಿಂದ ಉಳಿದಿದೆ.
ಗೃಧ್ರೌ ದ್ವೌ ದೃಷ್ಟಪೂರ್ವೌ ಮೇ ಮಾತರಿಶ್ವಸಮೌ ಜವೇ। ಗೃಧ್ರಾಣಾಂ ಚೈವ ರಾಜಾನೌ ಭ್ರಾತರೌ ಕಾಮರೂಪಿಣೌ
ನಾನು ಹಿಂದೆ ಎರಡು ಗಿಡುಗಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ, ಅವು ಗಾಳಿಯಂತೆ ವೇಗವಾಗಿದ್ದವು, ಗಿಡುಗಗಳಲ್ಲಿ ರಾಜರು, ಇಚ್ಛಿತ ರೂಪ ತಾಳುವ ಸಹೋದರರು.
ಜ್ಯೇಷ್ಠೋಽವಿತಸ್ತ್ವಂ ಸಮ್ಪಾತೇ ಜಟಾಯುರನುಜಸ್ತವ। ಮಾನುಷಂ ರೂಪಮಾಸ್ಥಾಯ ಗೃಹ್ಣೀತಾಂ ಚರಣೌ ಮಮ
ನೀನು ಹಿರಿಯನಾದ ಸಂಪಾತಿ, ಜಟಾಯು ನಿನ್ನ ತಂಗಿ; ಮಾನವನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಬಂದು ನನ್ನ ಕಾಲನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸು.